Кіріспе
Тарих және гендерлік зерттеулер саласы Гендерлік тарих - тарих және гендерлік зерттеулердің саласы, ол өткенге гендерлік тұрғыдан қарайды. Бұл көптеген жағынан әйелдер тарихының бір бөлігі. Бұл пән тарихи оқиғалар мен кезеңділік әйелдерге ерлерге қарағанда әртүрлі әсер ететінін қарастырады. Мысалы, 1977 жылы бір мақалада "Әйелдер қайта өркендеді ме? " , Джоан Келли қайта өрлеу дәуірі әйелдер үшін маңызды ма деген сұрақ қойды. Гендерлік тарихшыларды әртүрлі уақытта және әртүрлі жерлерде гендерлік айырмашылықтардың қалай қабылдануы мен конфигурациялануы қызықтырады, әдетте мұндай айырмашылықтар әлеуметтік тұрғыдан құрылған деген болжаммен. Бұл әлеуметтік жыныстық құрылымдар уақыт өте келе ерлер мен әйелдер деп аталатын адамдардың мінез-құлқының күтілетін нормаларының өзгеруі ретінде де бейнеленеді. Гендерлік тарихын зерттейтіндер нормалардағы осы өзгерістерді және оларды уақыт өте келе орындайтын адамдарды байқап, осы өзгерістердің үлкен әлеуметтік / мәдени / саяси климат туралы не айтатынын түсіндіреді.
Gender history is a sub field of history and gender studies, which looks at the past from the perspective of gender. It is in many ways, an outgrowth of women's history. The discipline considers in what ways historical events and periodization impact women differently from men. For instance, in an influential article in 1977, "Did Women have a Renaissance? ", Joan Kelly questioned whether the notion of a Renaissance was relevant to women. Gender historians are also interested in how gender difference has been perceived and configured at different times and places, usually with the assumption that such differences are socially constructed. These social constructions of gender throughout time are also represented as changes in the expected norms of behavior for those labeled male or female. Those who study gender history note these changes in norms and those performing them over time and interpret what those changes say about the larger social/cultural/political climate.
Әйелдер тарихшылары мен гендерлік тарих
Әйелдер тарихшылары мен ғалымдары "гендер" және "жыныс" терминдерін ажыратады. Жыныстық қатынас жеке адамның биологиялық құрамы болып анықталды, ал жыныстық қатынас жеке адамның таңдаған жеке тұлғасы болып анықталды. Нацуки Аруга әйелдер тарихшыларының гендерге қатысты еңбегі гендер мен жыныстың арасындағы айырмашылықты нығайтуға көмектесті деп дәлелдеді. Әйелдер зерттеулері мен феминизм гендерлік зерттеулердің негізін құрайды, оның гендерлік тарихы - бұл кіші сала. Кэтлин Браун әйелдер мен гендерлік зерттеулер арасындағы айырмашылықты анықтаудың қиындық деңгейі бар екенін мәлімдеді, өйткені әйел болу дегеннің бірден-бір және жалпы анықтамасы жоқ. Бұл өз кезегінде әйелдер мен гендерлік тарихтың айырмашылығын анықтау қиындықтарына әкеледі.
Әсері
Салыстырмалы түрде қысқа өмір сүруіне қарамастан, гендерлік тарих (және оның алдыңғы қатарлы әйелдер тарихы) жалпы тарих зерттеуіне айтарлықтай әсер етті. 1960 жылдан бастап, бастапқыда шағын сала алғаш рет белгілі бір қабылдау деңгейіне жеткеннен бері, әрқайсысы өзінің қиындықтары мен нәтижелерімен әр түрлі кезеңдерден өтті, бірақ әрқашан тарихи пәнге әсер етті. Тарихты зерттеудегі кейбір өзгерістер айқын көрінсе де, мысалы, әйгілі әйелдер туралы кітаптардың санының артуы немесе тарихшы мамандығына әйелдердің көбірек санын қабылдау сияқты, басқа әсерлер, олар саяси тұрғыдан жаңашыл болуы мүмкін болса да, әлдеқайда жұмсақ. 1970 жылы гендерлік тарихшылар қарапайым әйелдердің үміттерін, ұмтылыстарын және мәртебесін құжаттауға бет бұрды. 80-ші жылдары феминисттік қозғалыстың өрлеуімен назар әйелдерді қанау мен кемсітуге аударуға ауысты. Қазіргі кезде гендерлік тарих көбірек әйелдердің іс-әрекетін сипаттау және ерлер үстемдік еткен бірнеше салаларда әйелдердің жетістіктерін тану туралы.
Кәсіптің ішінде
Тарихшы Джоан Скотттың айтуынша, әйелдер тарихы тарихшылары мен басқа тарихшылар арасында көптеген жағдайларда қақтығыс болды. Американдық тарихи қауымдастықта феминисттер әйел тарихшыларға осы салада теңсіз қарастырылғанын және қауымдастықта аз қамтылғандығын айтқан кезде, олар дәстүрлі тарихшылардың тарихи шалаакылығы туралы айыптауды теңестірді. Кәсіпкерлік ұғымдары бірден жоққа шығарылмаған, бірақ олар біржақтылықпен айыпталды.
Қосымша тарих
Скотттың айтуынша, әйелдер тарихының қалған тарихқа "қосымша" ретінде жасалуы ұқсас әсер етті. Бір қарағанда, қосымша тек үлкен оқиғадан жоғалған ақпаратты қосады, бірақ Скотт атап өткендей, ол сондай-ақ ақпараттың неге бірінші кезекте қалдырылғанын сұрайды. Жазбаша тарихтан әйелдің жоғалып кеткенін байқаған кезде, әйелдер тарихы алдымен оның рөлін сипаттайды, екіншісі, оның рөлін алып тастауға мүмкіндік берген механизмдерді қарастырады және үшіншісі, бұл механизмдер басқа қандай ақпаратқа соқыр болды деп сұрайды.
Гендерлік теория
Ақырында, гендерлік теорияның пайда болуы тағы бір рет жалпыға ортақ пән туралы ойларға, соның ішінде Әйелдер тарихын зерттейтін ғалымдарға да сынға түсті. Әлеуметтік тұрғыдан құрылған топтарды, гендерлік топтар болсын, басқасы болсын, маңызды деп санауға постмодерндік сын тарихтың әртүрлі түрлерінің әлсіздігін көрсетті. Бұрын тарихшылар көптеген адамдардың ортақ тәжірибесін сипаттауға тырысты, бұл адамдар мен олардың тәжірибелері біртекті және біркелкі болған сияқты. Әйелдердің бірнеше жеке тұлғалары бар, оларға нәсіл мен таптың кез келген факторлары әсер етеді, ал олардың тәжірибесін біріктіретін тарихты зерттеу дұрыс суретке ие бола алмайды.
Ерлік тарихы
Ерліктің тарихы 1990 жылдары ерекше мамандық ретінде пайда болды, бұл ерлердің топтарындағы көптеген зерттеулер және ерліктің тұжырымдамалары олардың құндылықтары мен мінез-құлқын қалай қалыптастыратынымен дәлелденді. Гейл Бедерман екі тәсілді анықтады: бірі әйелдер тарихынан пайда болды, екіншісі оны елемеді: "Ерлердің тарихы" деген екі түрі қазіргі уақытта жазылуда. Біріншіден, әйелдер тарихының жиырма жылдық зерттеуіне сүйене отырып, ерлікті үлкен гендерлік және мәдени процестердің бөлігі ретінде талдаймыз. Екіншісі ертедегі ұрпақтардың өздерін еркек ретінде қалай түсінгенін (немесе дұрыс түсінбегенін) көру үшін өткенге назар аударады. Екінші типтегі кітаптар әйелдер тарихының зерттеулері мен әдістемелерін елемейтін болады.
Діндегі жыныстық қатынас
Бүкіл әлемде діндер құдайлық, табиғаттан тыс тұлғаға негізделген. Тәңірлік, табиғаттан тыс тұлға туралы түсінік әр дінге әр түрлі болса да, әрқайсысы еркек пен әйел болу дегеннің мағынасына қатысты әртүрлі түсініктермен қалыптасқан. Көптеген діндерде, әсіресе христиан дінінде әйелдерге немесе әйел құдайлардың рәміздеріне олардың құнарлылығы үшін табынады. Сонымен қатар, мәдениеттің діні әдетте тікелей сәйкес келеді немесе оған мәдениеттің гендерлік құрылымы әсер етеді, мысалы отбасы құрылымы және / немесе мемлекет. Сондықтан діни құрылым мен гендерлік құрылым мәдениетті қалыптастыру мен анықтау үшін бірлесіп жұмыс істейді, теңдік пен біркелкіліктің анықталған құрылымдарын жасайды.