Belgrave Edward Sutton Ninnis

Кіріспе

Британдық сарбаз және зерттеуші (1887-1912) Белграф Эдвард Саттон Нинис (22 маусым 1887 - 14 желтоқсан 1912) - Корольдік фюзельерлер әскерінің ағылшын офицері және Антарктиданың зерттеушісі, Дуглас Моусонның 1911 жылғы Австралиялық Антарктида экспедициясының мүшесі.

Отбасы

Нинис британдық арктикалық зерттеуші Белгрейв Нинис (1837-1922), Корольдік әскери-теңіз флотының бас хирург инспекторы және капитан сэр Джордж Нарестің 1875-1876 жылғы Британдық Арктикалық экспедициясының мүшесі еді. Нинистің туысы, Обри Говард Нинис (1883 1956) да Антарктиканы зерттеудің Батырлық дәуірінің бір бөлігі болды, ол қысқа уақытқа дейін "Терра Нова" кемесі экипажының бір бөлігі болды. Ол Росс теңізіндегі партияға қосылғанға дейін Императорлық Транс-Антарктика экспедициясының контингенті.

Антарктида, 19111912 жылдар

1907 жылы Эрнест Шеклтонның Антарктидаға Нимрод экспедициясында жеткен атақ-даңқынан кейін Дуглас Моусон 1910 жылдың басында ғылыми нәтижелерге бағытталған Австралия экспедициясына қызығушылық пен демеушілік арттыру үшін Англияға сапар шекті. Сол сапарда ол кит аулаушыны сатып алды және Лондонда оны Гренландиядан сатып алынған көптеген арнайы жабдықтармен және 48 шлейфпен жүретін иттермен толтырды. Нинис экспедицияға Гренландия иттерінің тәрбиешісі ретінде Лондонда қосылды және капитан Джон Кинг Дэвис басқарған "Аврора" кемесімен Лондоннан Сиднейге сапарға шықты. Сапар барысында Нинис көп ұзамай Лондонға экспедицияға қосылған және иттерді басқаруға тағайындалған швейцариялық альпинист доктор Ксавье Мерцпен жақын достыққа ие болды. Нинис Мерцке деген терең құрметі туралы күнделік жазбасында былай деп жазды: "Экспедиция барысында уақыт өткен сайын Нинис Мерцті аға аға ретінде қарастыратын болды. Экспедицияның таксидермисі Чарльз Ласэрон жылдардан кейін былай деп жазады: Нинис 1911 жылы 2 желтоқсанда Хобарттан теңізге шыққан 36 адам тобында болды. Маккуори аралында база құрылды және бес адамнан тұратын шағын топ радиорелейлік станцияны басқаруға және зерттеу жүргізуге жіберілді. Нинис 1912 жылы 8 қаңтарда Антарктидаға келіп, негізгі базаны құрды. Жазғы уақытта Адели Лэнд базасының 18 адамы қыстауға арналған Деннисон мысында үй салып жатыр. Ниннис пен Мерц үйі құрылғаннан кейін иттерге қамқорлық жасаумен айналысты. Екі адам да кезекпен тамақ пісіріп, күзетші болып жұмыс істеді. Нинис 1912 жылы 4 тамыздағы күнделік жазбасында Мерцпен бірге иттерге арналған арматураның жаңа түрін қалай жасауға көмектескенін және "осы және басқа арматуралар мен иттер туралы" қосымшаны аяқтауды көздегенін егжей-тегжейлі баяндады. Алайда Нинис бірнеше айдан кейін өліп, анестезиясын толықтай аяқтамады. Нинис өзінің соңғы күнделігіне 1912 жылы 9 қарашада былай деп жазды: Нинис ақырында Маусон мен Мерцпен бірге үш адамнан тұратын тайғақ командасының, Қиыр Шығыс партиясының бір бөлігі ретінде таңдалады. Партия 1912 жылы 10 қарашада Кейп Денисоннан король Георг V жерін зерттеу үшін кетті. Үш апта бойы өте жақсы жүріп, топ Нинис мұздықты кесіп өтіп бара жатқанда, Нинис қар жауып тұрған жарықтан құлап түсті. Мерц жарық қақпағынан шаңғымен шықты, Моусон салмағы шашылып, санасында жатты, ал Нинис екінші сананың жанында жүгіріп жатты, оның дене салмағы қақпақты бұзған болуы мүмкін. Алты ит, партияның көбісі, олардың шатыры және басқа да қажетті заттар негізгі базадан шығысқа қарай 480 км үлкен жарылысқа түсіп кетті. Мерц пен Моусон бір өлі және бір жарақаттанған итті төменгі жақтағы төбеде байқады, бірақ Нинис қайтадан көрінбеді. Маусон, әсіресе Мерц, жеңіліске ұшырап қалды. Мерц өзінің саналы күнделігінде былай деп жазады: Қалған адамдар мен иттерге қосымша азық-түлік пен керек-жарақсыз, жағдай Моусон мен Мерц үшін де қиын болды. Олар өздерінің сапарларын Деннисон түбегіне дейін қайталаудан басқа амалы жоқ еді. Маусон өзінің күнделігінде: "Жұмыс апатынан 9 сағат өткен соң, қайтадан жолға шықты, бірақ қатты мүгедек болды. Австралиялық Антарктика экспедициясының мүшелері Антарктикаға Маккуори аралы арқылы бара жатқанда Хобартта біраз уақыт өткізді. Нинистің армиядағы семсері, Эдуард VII 1897 жылы жасақталған жаяу әскер офицерінің семсері 2022 жылы аукционға 5600 фунтқа сатылды.

Following the fame he achieved on Ernest Shackleton's 1907 Nimrod Expedition to Antarctica, Douglas Mawson travelled to England in early 1910 to raise interest and sponsorship for an Australian Expedition focussed on scientific outcomes. On that trip he purchased the whaler and in London he loaded it with the many items of specialist equipment he was able to obtain there and 48 sledging dogs procured from Greenland. Ninnis joined the Expedition in London as a minder of the Greenland dogs, and sailed with the Aurora on its voyage from London to Sydney commanded by Captain John King Davis. On the trip Ninnis soon formed a close friendship with Dr. Xavier Mertz, a Swiss mountaineer who joined the Expedition in London and who was also appointed to handle the dogs. Ninnis wrote of his deep admiration for Mertz in his diary:

As time went on during the expedition, Ninnis would come to view Mertz as an older brother figure. Charles Laseron, the expedition's taxidermist, would write years later:

Ninnis was in the 36 man party who set sail from Hobart on 2 December 1911. A base was built at Macquarie Island and a small party of five men were deployed to man a radio relay station and to conduct research. Ninnis landed in Antarctica with the main party Commonwealth Bay on 8 January 1912, and established the Main Base. The summer was spent building a hut at Cape Denison for the 18 man Adelie Land base party to winter in. Ninnis and Mertz continued their jobs caring for the dogs once the hut was established. Both of the men would also be on a rotated schedule taking turns as cook and watchmen, respectively. Ninnis, in a diary entry dated 4 August 1912, detailed how he, along with Mertz, helped design a new type of harness for the dogs and intended to complete an appendix about "details of this and our other harnesses and dog matters." Ninnis, however, would never manage to complete his appendix before his untimely death months later. Ninnis, in his final diary entry on 9 November 1912, stated that:

Ninnis would eventually be selected to be a part of the three man sledging team, the Far Eastern Party, together with Mawson and Mertz. The party left Cape Denison on 10 November 1912 to survey King George V Land. After three weeks of excellent progress the party was crossing the Ninnis Glacier, when Ninnis fell through a snow covered crevasse. Mertz had skied over the crevasse lid, Mawson had been on his sled with his weight dispersed but Ninnis was jogging beside the second sled and his body weight is likely to have breached the lid. Six dogs, most of the party's rations, their tent and other essential supplies disappeared into a massive crevasse 480 km east of the main base. Mertz and Mawson spotted one dead and one injured dog on a ledge down but Ninnis was not seen again. Mawson, and in particular Mertz, were devastated at the loss. Mertz would write in his sledging diary:

Without the extra food and supplies for the remaining men and dogs, the situation proved dire for both Mawson and Mertz. They had no choice but to retrace their journey back to Cape Denison. Mawson remarked in his diary: "9 hours after the accident, started back but terribly handicapped May God help us." The members of the Australasian Antarctic Expedition spent some time in Hobart en route to Antarctica via Macquarie Island. Ninnis' sword from the army, an Edward VII 1897 infantry officer's sword, was sold at auction in 2022 for £5,600.