Кіріспе

Айнала жүру - белгілі бір қоғамдық орындарда мақсатсыз бос тұру немесе күту. Уақыт өте келе бос жүріп-тұру туралы заңдар сынға алынып, өзгертілгенмен, кейбір юрисдикцияларда және кейбір нақты жағдайларда күдікті адамдардың бос жүріп-тұруы заңсыз болуы мүмкін.

Тыйым және тарих

Өздігінен қылмыс болып табылмаса да, бос жүріп-тұру тарихи түрде қоғамдық қылмыстың және тәртіпсіздіктің басқа түрлері, мысалы, жезөкшелік, қайыршылық, қоғамдық маскүнемдік, ұрланған тауарларды сату, есірткі сату, алаяқтық, ұйымдасқан қылмыс, қарақшылық, қорлау / мазақтау және т.б. Айнала жүру полиция қылмысқа күдікті адамдардың қылмыс көп аймақта қалуынан қорқыту үшін пайдалана алатын кішігірім қылмыс болып табылады, әсіресе қылмыстық ниет күдікті болған, бірақ байқалмаған кезде. Жергілікті аймақтар полицияның босқындарды тұтқындауға немесе таратуға қаншалықты өкілетті екендігіне байланысты әр түрлі болады; олардың өкілеттігі кейде нәсілдік профильдеу мен полиция күшін қажетсіз пайдалану туралы алаңдаушылықтармен шектеледі. Қылмыс өте субъективті болып қала береді және полиция кез келген күдіктімен бетпе-бет келуден бұрын ауыр қылмыстық әрекетті байқауы керек.

Жаңа Зеландия

Жаңа Зеландияда қоғамдық орындарда бос жүру заңсыз емес, бірақ бас бостандығынан айыру үшін бас бостандығынан айыру үшін бас бостандығынан айыру болып табылады.

Ирландия Республикасы

1635 жылы Ирландия Корольдігінің жарлығы "Тәузету үйлерін құру және алаяқтарды, босқындарды, қажырлы қайыршыларды және басқа да азғындық пен босқындарды жазалау үшін" қабылданды. 17-19 ғасырлардағы көптеген заңдар босқындарды мақсат етті. 1861 жылғы "Жекеге қарсы қылмыстар туралы" заңда: "Кейбір констебль немесе бейбітшілік қызметкері түнде кез-келген тас жолда, аулада немесе басқа жерде жатқан немесе жүретін кез-келген адамды ордерсіз қамауға алады және оған осы Заңда аталған қылмыс жасады немесе жасамақшы деп күдік келтіруге негіз бар және осындай адамды бейбітшілік судьясының алдына әкелуі керек, оны заңға сәйкес қарау керек". Ирландия Республикасында Қылмыстық сот (Халық тәртібі) туралы заң 1994 жылы Garda Síochána-ға "заңды өкілеттігі немесе дәлелді ақтауы жоқ, қоғамдық орында, адамдардың қауіпсіздігі немесе мүлік қауіпсіздігі немесе қоғамдық тыныштықты сақтау үшін негізді қорқыныш тудыратын басқа адамдармен бірге, қоғамдық орында жүретін кез келген адамға" қозғалуға және олардың бұйрықтарын орындамаған кез келген адамды тұтқындауға рұқсат береді; айыптау кезінде жаза 1000 евроға дейінгі айыппұл немесе 6 айға дейінгі бас бостандығынан айыру.

Испания

1933 жылдың 4 тамызында шыққан "Бейбаштық және еркекшілдік туралы заң" (испанша: "Ley de Vagos y Maleantes") көшпелілер, көшпелілер, сатып алушылар және басқа да антиәлеуметтік деп саналатын мінез-құлықтарға қатысты мәселелерді шешуге бағытталған. "Гандула" деп аталатын заң, екінші республика кезінде барлық саяси топтардың келісімін алды, қайыршылар, білікті емес қарақшылар мен сатып алушыларды бақылау ниетімен. Жазалаудың орнына заң алдын алу шараларына, соның ішінде қауіпті деп саналатын адамдарды қашықтыққа қоюға, бақылауға және олардың қауіп-қатерлері жойылғанға дейін ұстауға бағытталған. Өкінішке орай, оның нормативтік дамуы заңның бастапқы ниеті бұрмаланып, "Ауылшақтар мен руффиандар үшін түзеу мекемелері" деп аталатын интернат лагерьлерін құрды. Бұл Екінші республика кезінде де, кейіннен Франко режимі кезінде де заңның еркін қолданылуына мүмкіндік берді. Франконың диктатурасы кезінде (1939-1975 жж.) "Байбақ және жалғандық туралы" заң аяусыз өзгеріске ұшырады. Франконың билігі кезінде бұл заң әсіресе ұрылар немесе жұмыссыздарға қатыгездікпен қолданылды. Парадокс, сатып алу қабілеті жоғары адамдар, мысалы "артықшылықты пайдаланушылар мен қарақшылар", адам саудасы немесе сатып алушылар, заңдық қорғаныстары мен қаржылық мүмкіндіктеріне байланысты бұл заңның қатал салдарымен сирек кездесті. Сол кездегі жаңалықтар жиі жария етілетін үкімдер бойынша шығарылған үкімдер бойынша Vagrancy және Ruffianry Act, бұл әдетте сотталған адамдарға бір жылдан үш жылға дейін тұтқындауға мәжбүрлеуге, негізінен "концентрациялық лагерьлер", жергілікті соттардың нұсқауы бойынша. Сонымен қатар, Франко режимі 1954 жылы 15 шілдеде гомосексуалистерді қуғын-сүргінге қосу үшін заңға қосымша түзетулер енгізді. 1970 жылы заң басқа, қауіптілік және әлеуметтік оңалту туралы заңмен ауыстырылды, ұқсас шарттармен, бірақ оның ішінде гомосексуалдар мен басқа да әлеуметтік қауіпті деп саналатын адамдар үшін түрмеде немесе паналау орындарында бес жылға дейінгі жазалар енгізілді. Демократиялық кезеңде заң қолданылмағанына қарамастан, ол 1995 жылы толық жойылғанға дейін күшінде болды.

Швеция

Швецияда 1981 жылы қолданылу мерзімі өткеннен бері бос жүріп-тұру туралы заң жоқ, бірақ қоғамдық тәртіп туралы заң адамның қоғамдық орында не істей алатынын және істей алмайтынын реттейді. Қандай ережелерді қолдану керектігін қала әкімдігі шешеді. Мысалы, белгілі бір қоғамдық орындарда ішімдік ішуге тыйым салынады. Арнайы жағдайларда бос жүруге тыйым салынады.

Америка Құрама Штаттары

Бірнеше юрисдикцияларда жыныстық қылмыскер ретінде тіркелуді талап ететін адамдарға мектептерден, саябақтардан немесе балалар жиналатын басқа да орындардан белгіленген қашықтықта жүруге тыйым салынады. 1992 жылы Чикаго қаласы бандиттермен байланысты әрекеттерді, әсіресе зорлық-зомбылық қылмыстары мен есірткі айналымын шектеу мақсатында "Байқауларға қарсы" заң қабылдады. Бұл заңда "бір жерде белгілі бір мақсатсыз қалу" деп түсіндірілді. Заңға бағынбаған жағдайда айыппұл, түрме және/немесе қоғамдық қызмет түрінде жазаланады. АҚШ Жоғарғы Соты оны заңсыз деп таныды (Чикаго қарсы Моралес, 2005) азаматтарға қандай мінез-құлық қабылдауға болатыны туралы нақты нұсқаулар бермеу арқылы қабылдауға болмайтын түрде түсініксіз. 2000 жылы қала конституцияға қайшы элементтерді жою мақсатында жарлықтың қайта қаралған нұсқасын қабылдады. Ол кезде "оңайлы адам осы әрекеттің мақсаты не нәтижесі қылмыскер топтың белгілі бір аумақтарды өз бақылауына алуына, басқаларды сол аумақтарға кіруден қорқытуына немесе заңсыз әрекеттерді жасыруына мүмкіндік беруіне негіз болатын кез келген жерде болу" деп түсіндірілді.