Кіріспе

Шошқаның түрлері Альпілік ұзын құлақты шошқа (Plecotus macrobullaris) - ұзын құлақты шошқаның бір түрі. Ол бастапқыда 1965 жылы Швейцария мен Австрияда қоңыр ұзын құлақты жарғақ пен сұр ұзын құлақты жарғақ арасындағы аралық түр ретінде сипатталған. Кейін ол 2002 жылы Франция мен Австрияда сипатталды. Атауына қарамастан, бұл түр Альп тауларында ғана емес, Хорватия, Босния және Герцеговина және басқа жерлерде кездеседі. Бұл балдыр басқа еуропалық ұзын құлақты балдырлардан, мысалы қоңыр ұзын құлақты балдырдан, ақ түсті астымен ерекшеленеді.

Таксономия және этимология

1965 жылы А. Кужакин оны қоңыр ұзын құлақты жарғақтың (Plecotus auritus) бір түрінің бөлігі деп санаған. Сол кезде оның триномені Plecotus auritus macrobullaris болды. 2002 жылы Фридерик Шпицценбергер бастаған авторлар тобы осы түрді Plecotus microdontus деп атады. ДНҚ-ның талдауы екі "түрдің" де синонимдік екенін көрсетті және басымдық принципіне сәйкес, ең көне атау осы түрге қолданылуы керек. Алайда 2003 жылы P. alpinus және P. microdontus 1965 жылы Кузякин сипаттаған алдыңғы таксонның синонимдері екендігі анықталды, содан кейін ол Plecotus macrobullaris түр мәртебесіне көтерілді. Оның түрінің атауы "macrobullaris" ежелгі грек "makrós" "ұзын" және латын "bulla" "бұрақты" дегенді білдіреді, мүмкін аудиторлық буланы білдіреді.

Тарату

Альпілік ұзын құлақты жарғақ Пиреней тауларында Андорра, Франция және Испанияда тіркелген; Альпілерде ол Франциядан Словенияға дейін, Динар Альпісінде және Балқан арқылы Грекияға дейін тіркелген. Сондай-ақ, Крит пен Корсикада кездеседі. Азияда Анатолиядан Кавказ арқылы Иран мен Сирияға дейін өседі. Бірақ кейбір жерлерде теңіз деңгейіне дейін жетеді. 2015 жылы түрдің құрамында бір-бірінен 1 миллион жыл бұрын бөлініп кеткен екі митохондриялық тұқым бар екені мәлім болды. Алайда, тұқымдардың басқа жағынан ерекшеленетін-бөленбейтіндігі және сондықтан оларды бөлек түр түрлері деп санауға болатыны белгісіз. Дегенмен, екі түрін болжауға болады: оның эхолокациялық шақырулары басқа ұзын құлақты жарғақтардың шақыруларына ұқсас, өте әлсіз мультигармоникалық сигналдардан тұрады, бірінші гармония 46-дан 23 кГц-қа дейін төмендейді және 7 миллисекундқа дейін созылады. Альпілік ұзын құлақты жарғақ өзінің қоныстану орнын таңдауда икемді болып көрінеді, ол негізінен Пиреней тауларындағы табиғи тау жыныстарының жарылыстарында қоныстанады, бірақ Альпі тауларында адам тұратын үйлердің төбешіктерінде тұруға артықшылық береді. Кейде басқа туыс түрлермен де бірге тұрып жатады, бірақ бұл әдеттегідей емес. Аталықтары күн сайын дерлік қоныстанған жерлерін ауыстыра берсе, аналықтары бір жерде ұзақ уақыт отырады, 5 - 25 данадан тұратын ұрық колониясында жиналады.