Кіріспе
Джо - 1970 жылы түсірілген американдық драмалық фильм, сценарийін Норман Векслер жазды және режиссері Джон Г. Авильден. Бұл фильмде Питер Бойл, Денис Патрик және Сьюзан Сарандон өзінің кинодебютында ойнайды. Қызын есірткіге құлдық, бизнесмен оның есірткі сатушы жігітіне шабуыл жасап өлтіреді. Ол және жаңа досы хиппилер тонаған кезде, дуэт Нью-Йорктегі хиппилер коммунасына өзін-өзі қорғаушы шабуыл жасауға шешім қабылдайды. Хиппилерді жаппай өлтіру жоспарланғандай жүріп жатыр, бірақ басшы оның қызы құрбандардың арасында екенін түсінеді. Фильмнің сюжеті Детройттегі нағыз өмірдегі қастандыққа ұқсайды, онда кісі өлтіруші өз қызының өмірін құрбан етті. Шын өмірдегі кісі өлтіруші өз әрекеттерімен танымал болды және жүздеген ата-аналардан қолдау хаттарын алды. Фильм әлеуметтік тапқа қарапайым комедиялық сатиралық стилі үшін мақтау алды.
Joe is a 1970 American drama film written by Norman Wexler and directed by John G. Avildsen. It stars Peter Boyle, Dennis Patrick, and Susan Sarandon in her film debut. After his daughter's drug overdose, a business executive attacks and kills her drug dealing boyfriend. When he and a new friend are robbed by hippies, the duo decide to perform a vigilante attack at a hippie commune in Upstate New York. The mass murder of hippies goes as planned, but the executive realizes that his daughter was among the victims. The film's plot coincidentally resembled a real life mass murder in Detroit, where the killer had killed his own daughter. The real life killer gained publicity for his actions, and received letters of support by hundreds of parents. The film has received praise for its black comedy style satire of social class.
Сюжет
Жарнамашы Билл Комптон, оның әйелі Джоан және қызы Мелисса Нью-Йорктің Үсті шығыс жағында тұратын бай отбасы. Мелисса есірткі сатушы жігітімен бірге тұрады. Мелисса дозаны асырып, ауруханаға жіберілгеннен кейін, Комптон жігітінің пәтеріне барып, киімдерін алады. Ол ашуға бой алдырып, жігітті өлтіреді. Жақын маңдағы барда ол фабрика жұмысшысы Джо Керранның хиппилерді қаншалықты жек көретіні туралы айқайлағанын естиді, ал Комптон бірін өлтіргенін айтады. Джо жақсы көреді, бірақ Комптон бұл күлкі деп айтады. Бірнеше күннен кейін Джо бардан бірнеше үйдің қасында өлтірілген есірткі сатушы туралы хабарды көреді. Ол Комптонда кездеседі. Алғашында Комптон Джо шантаж жасауға тырысып жатыр деп күдіктенді, бірақ Джо оған наркодилерді өлтіргені үшін Комптонға құлшылық ететінін айтады. Олар достыққа айналады, ал Комптон әйелімен Джоның үйінде түскі асқа барады. Мелисса ауруханадан қашып кетіп, отбасылық пәтерге оралады, онда ол әкесі кісі өлтіру туралы сөйлескенін естиді. Ол үйден қашып шығып, Комптондан: "Не істейсің, мені де өлтірмексің бе?" деп сұрайды. Комптон оны ұстап тұруға тырысады, бірақ ол қашып кетеді. Джо мен Комптон оны іздеп, Манхэттеннің ортасындағы барда хиппилер тобымен кездеседі. Олар хиппилерге қосылады, онда хиппилер есірткі мен қыздарын бөліседі. Олар кейін Комптон әкелген есірткімен, ол есірткі дилерінен, сондай-ақ Джо мен Комптонның әмияндарымен қашып кетеді. Джо қыздардың бірін ұрып-соғады, ол оған жігіттері көбінесе штаттың солтүстігіндегі коммунада уақыт өткізетінін айтады. Джо мен Комптон сол коммунаға барады, Джо мылтық алып келеді. Коммунадағы жанжал кезінде Джо мен Комптон барлық хиппилерді өлтіреді, ал Комптон өз қызының көзін құртады.
Қабылдау және мұра
Фильм сыншылардан да, кино дүкендерінен де жақсы баға алды. Тек 106,000 долларлық бюджетте түсірілген бұл фильм ұйқыда болған және АҚШ пен Канадада 19,3 миллионнан астам доллар жинаған, бұл оны 1970 жылдың ең көп табыс әкелген 13-ші фильміне айналдырған. Rotten Tomatoes шолу агрегаторында 11 шолу негізінде 82% "Таза" бағасы бар, орташа бағасы 6.6/10. Норман Векслер сценарийі "Оскар" сыйлығына ең үздік сценарий номинациясында ұсынылды. Квентин Тарантино өзінің "Кино спекуляциясы" кітабында Джо - бұл "америкалық тап туралы қара комедия, сатирамен шектеседі" деп жазды және қазіргі көрермендер фильмді қара комедия деп атауды даулы деп санаса да, ол 1970 жылы Карл Райнердің "Кайда папа?" фильмінің қос фильмімен бірге көрген көрермендер Джоның алғашқы бөлімін үнсіз көріп, "Денис Патрик мейрамханаға кірген кезде және Питер Бойлдың Джосы фильмге кірген кезде" күле бастағанын еске алды. Тарантиноның айтуынша, "Бойлдың комедиялық қойылымы фильмнің бір ноталық сұмдығын жеңілдетеді". Variety журналы: "Бұл өте ауыр нәрсе сияқты естіледі, бірақ сценарийші Норман Векслер өзінің күрделі скелетіне қызығушылықты ұстанатын мелодрамалық сюжетпен және күміс экраннан әлі күнге дейін шықпайтын ең сұмдық, әдепсіз диалогпен тәндік берді. Ол жұмыс істейді". "Нью-Йорк Таймс" газетінің Хауард Томпсон: "Жо туралы қайғылы, өкінішті жайт - бұл қиратушы, түпнұсқа идеяның мелодрамалық, беткейлік фиаскоға айналуы". Чикаго трибьюнының Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың үш жарым жұлдызын берді және оны "жауап беретін мәселелер мен әлеуметтік нормалар үшін маңызды фильм" деп атады. Бұл драмалық, тіпті әрдайым күрделі емес, ұлттық сананың өсіп келе жатқан бөлігі туралы деректі фильм ". Чарльз Шамплин Лос-Анджелес Таймс оны "фильм жасаудың өте күрделі бөлігі" деп атады және "Сюжетте ықтималдықтар бар және фильмде қатты ойластырылған, бірақ жақсы ойнайтын көріністер бар, өйткені олар Джоның өзі ықтималдықпен бірге жүреді". Гари Арнольд The Washington Post оны "көрнекті, тенденциялық сурет" деп атады - өзекті қылмыс мелодрамасы мен әлеуметтік астарлы әңгіме, бұл жан-жақты, жүкті, параноикалық стильде жасалған, бұл рекордтық уақытта дәстүрге айналған сияқты, бірақ астарлы әңгімелердің бағыты мен нәтижесіне күмән келтірсеңіз де, оны көру қызықты болып қала береді ". "Нью-Йоркер" журналының Penelope Gilliatt басылымы былай деп жазды: "Соңында, "Джо" бізді төмен бағаға салады. Ол бізге қарама-қайшы архетиптерді көрсетеді, бізге кең ойлы нәрсені уәде етеді, содан кейін театрлық түрде барлық жолдарға алып келетін бағдарларды басады ". Питер Бойл Джоның зорлық-зомбылығын көрермендердің мақтағанын көргенде, зорлық-зомбылықты дәріптейтін басқа фильмдер мен телеарналарда ойнаудан бас тартты. Бұл "Француздық байланыс" (1971) фильміндегі Джимми "Попей" Дойл рөлін қамтыды. Бұл рөлге Джин Хакман "Оскар" сыйлығын ие болды. Бойль 1973 жылы "Эдди Койлдің достары" және 1974 жылы "Аяу Джо" (соңы жалғасы емес) фильмдерінде аяусыз бандит рөлін ойнады, ал "Джонни Даңгерли" комедиясында осыншалықты аяусыз бандит рөлін ойнаған жоқ. Ол сондай-ақ Taxi Driver атты қатыгез драмада да ойнаған. Джо 70-ші жылдардағы фильмдер мен телешоуларда жұмысшы таптың басқа да қатал кейіпкерлерін, соның ішінде "All in the Family" телешоуындағы Арчи Банкер кейіпкерін жасауға ықпал етті. Фильм ешқашан жарық көрген жоқ.
Марапаттар
Норман Векслер 43-ші "Оскар" сыйлығының ең үздік сценарийі номинациясына ұсынылған.
Нақты өмірдегі параллельдер
Джо фильмінің АҚШ-та жарық көруінен он апта бұрын, Детройт қаласында (Мичиган штаты) фильмнің ең басты көрінісіне ұқсас, нақты өмірдегі жаппай кісі өлтіру оқиғасы орын алды. 1970 жылы 7 мамырда Арвилл Дуглас Гарланд есімді теміржолшы университет ғимаратына кіріп, қызы, оның жігіті және тағы екі студентті өлтірді. Ол өзімен бірге бірнеше қару мен қосымша оқ-дәрі алып келгенімен, Гарланд жеңіл жаза алды. Сотталғанға дейін және одан кейін Гарландқа бүкіл елден ата-аналар жүздеген хат жазып, оған көңілдерін білдірді. Сондай-ақ, ол сотталғаннан кейін алғашқы апталарда оның әрекеттеріне наразылық білдіретін немесе оны айыптайтын хаттар алмаған.
Саундтрек
Джо сондай-ақ, "You Don't Know What's Going On" әнін "You Don't Know What's Going On" әнін "Дин Майклстың "Эй Джо" (Джими Хендрикс танытқан әннің нұсқасы емес) және Джерри Батлер мен Бобби Скотттың басқа да әндерін енгізген.