Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кембриджширдегі бұрынғы әскери әуе базасы, Англия Корольдік әуе күштері Бассингборн немесе жай ғана RAF Бассингборн - Кембриджширде орналасқан Корольдік әуе күштері станциясы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол алдымен RAF станциясы, содан кейін АҚШ Әскери-әуе күштері (USAAF) Сегізінші Әуе күшінің бомбалаушы әуеайлағы ретінде қызмет етті. Ол Бассингборн мұражайының үйі болып қала береді.
Former military airbase in Cambridgeshire, England
Royal Air Force Bassingbourn or more simply RAF Bassingbourn is a former Royal Air Force station located in Cambridgeshire approximately 3 mile (5 km) north of Royston, Hertfordshire and 11 mile (18 km) south west of Cambridge, Cambridgeshire, England. During the Second World War it served first as an RAF station and then as a bomber airfield of the Eighth Air Force, of the United States Army Air Forces (USAAF). It remains the home of the Tower Museum Bassingbourn.
Құрылыс
RAF Bassingbourn компаниясы 1937-1939 жылдар аралығында A14 (қазіргі A1198) жолының батысында орналасқан Венди және Бассингборн приходтарында Джон Лэйнг & Сон компаниясы арқылы салынған. Бұл жер Кам өзенінің бірнеше салаларының арасындағы төменгі жер еді. Бұл аймақ ұзақ уақыт бойы орманнан тазартылған болатын және батпақты және тұрақсыз болған, ал батпақты жер үлкен шалғынды жерде тұрақты тұманды туғызғандықтан, бұл жер әуеайлақ маскировкасы үшін идеалдық деп саналды. Жоба 1937 жылы сәуір айында сэр Морис Лэйннің басшылығымен Реджинальд Силк инженері және Джон Кроутер жер тестілеушісі ретінде басталды. Төрт C типті ангарлар (300 фут (91 м) ұзындығы 152 фут (46 м) ені 29 фут (9 м) биіктігі, он бір шатырдың қақпақтары мен жамбасты ұштары бар) субподрядшымен әуеайлақтың оңтүстік шетінде жартылай шеңберде тұрғызылды. Книсуорт ауылынан шамамен бір миль солтүстікке қарай. Содан кейін Лэинг техникалық ғимараттар, коммуналдық нысандар мен казармаларға бетон негіз құю жұмыстарын бастады; жердің табиғаты жерге сіңген бірнеше іргетастарды қайта құруды қажет етті. Жолдың өзегі қалыңдықта жасалып, тас төсектің ыдырауын болдырмау үшін. Техникалық алаң тұрақты, қабырғалы көшелермен және абаттандырылған. Бастапқыда ағашсыз болған Бассингборн жобаның бір бөлігі ретінде жүздеген арпа ағаштарын отырғызу арқылы ең тартымды RAF станцияларының бірі болды. Бастапқыда ұшу-қону жолақтары шөппен жабдықталған. Бірінші рет қолданылған Бристоль Бленхайм жеңіл бомбалаушылары қазіргі жағдай бойынша жұмыс істей алды, бірақ қондыру жиі су шашырауымен сипатталады, бірақ ауыр бомбалаушылардың салмағы шөп бетіндегі тесіктерді сындырып, ұшу жылдамдығын шектеді.
RAF Bassingbourn was constructed by John Laing & Son between 1937 and 1939 in the parishes of Wendy and Bassingbourn immediately to the west of the A14 (now the A1198) road. The site selected was low ground between several tributaries of the River Cam. The area had been long cleared of forest and tended to be swampy and unstable, and because the boggy ground produced a persistent mist over the large meadow the site was considered ideal for airfield camouflage. The project was begun in April 1937 under the direction of Sir Maurice Laing, with Reginald Silk as the site engineer and John Crowther the site surveyor. Four C Type hangars (300 feet (91 m) long by 152 feet (46 m) wide by 29 feet (9 m) high, with eleven roof gables and hipped ends) were erected by a sub contractor in a semi circle at the south edge of the airfield site approximately one mile north of the hamlet of Kneesworth. Laing then began work pouring concrete foundations for the technical site buildings, communal sites and barracks; the nature of the ground necessitated the rebuilding of several foundations that had sunk into the ground. Roadway cores were built of unusual thickness to prevent crumbling of the pavement. The technical site was built with permanent, kerbed streets and landscaped. Originally treeless, Bassingbourn was made one of the most attractive RAF stations by the planting of hundreds of plum trees as part of the project. The runways were originally grass. The Bristol Blenheim light bombers that first used the field were able to operate under the existing conditions, although landings often produced pronounced water splashes, but the weight of heavier bombers tore ruts in the grass surface and limited take off speeds.
Ұшу-қону жолақтары
W & C French Ltd. 1941-1942 жылдың қысында асфальтпен қапталған үш бетонды ұшу-қону жолағын салдырды: оңтүстік-батысқа қарай оңтүстік-шығысқа қарай бағытталған ұшу-қону жолағы, солтүстік-оңтүстік аралығындағы және алғашқы екеуінің солтүстік-шығыс шеттерін жалғастыратын 3300 фут (1006 м) ұшу-қону жолағы. А класты әуеайлақ стандартын Әуе министрлігі 1942 жылдың тамызында жариялады және Бассингбурндағы ұшу-қону жолақтары дереу кеңейтілді. Негізгі ұшу-қону жолағын батысқа қарай кеңейту арқылы ұзартты, бұл көп қабатты плиткаларды пайдалану арқылы Милл өзенінің арғы жағасында. Солтүстік-оңтүстік ұшу-қону жолағын оңтүстікке қарай, ал үшінші ұшу-қону жолағын солтүстік-батысқа қарай ұзартты. Бомба қоймасының айналасына қосымша периметрлік жол қосылды, ол негізгі ұшу-қону жолағының батыс жағына жету үшін екі есеге артты. Соңында 11 шақырым жолға тас төселді. Сонымен қатар, төрт таралу аймағы салынды. А дисперсиясы техникалық алаң мен Бассингборн Норт-Энд ауылының арасындағы үлкен алаңға орналастырылды. B бөлмесі бомба қоймасының солтүстігінде және батысында орналасқан. C дисперсиясы A14 солтүстігіндегі ұшу-қону жолақтарының жанында болды, ал D дисперсиясы Уимпол паркінің үлкен даңғылында, А14 арқылы станциядан Уимпол залына ағашпен қапталған кіреберісінде салынған. Бұл әдісті қолданған бомбалаушылар көшені кесіп өтіп, ұшып кетуді жоспарлаған. Соңында 35 "пан" және 16 "цикл" конструкциялары жасалды, олар 67 бомбалаушыны қабылдай алды. Бассингборн ұшу-қону жолақтарының орналасуын жасыру үшін маскировканы кеңінен қолданды. Бетоннан қақпандар салынғанға дейін жолақтар айналадағы далалар, жолақтар мен су бұру аймақтарына араласу үшін боялған. Аэропортты кеңінен тазартуды және сұрыптауды талап ететін А класы стандарттарына ауыстырғаннан кейін, ұшу-қону жолақтары арасындағы аумақтар ауыл шаруашылығы өнімдеріне ұқсату үшін маскировкаланды.
W & C French Ltd. constructed three concrete runways surfaced with asphalt during the winter of 1941–1942: a runway aligned southwest to northeast, one of crossing it north–south, and a 3300 feet (1006 m) runway connecting the northeast ends of the first two. The Class A airfield standard was promulgated by the Air Ministry in August 1942 and the runways at Bassingbourn were immediately extended. The main runway was lengthened to by extending it west, with the use of extensive tile drainage, across a moat off the Mill River. The north–south runway was extended south, and the third runway lengthened to the northwest. Additional perimeter track was added around the bomb store site, which was doubled in area, to reach the west end of the main runway. Ultimately seven miles of taxiway were paved. Four dispersal areas were also built. Dispersal A was placed in a large field between the technical site and the hamlet of Bassingbourn North End. Dispersal B was located north and west of the bomb store. Dispersal C was next to the A14 north of the runways and Dispersal D was built in the grand avenue of Wimpole Park, the tree lined entrance to Wimpole Hall across the A14 from the station. Bombers using this dispersal had to cross the road to marshal for take off. Ultimately 35 "pan" hardstands and 16 loop hardstands were constructed, able to accommodate 67 bombers. Bassingbourn made extensive use of camouflage to disguise the location of its runways. Prior to the building of the concrete runways, the strips were painted to blend them into the surrounding pattern of fields, lanes and drainage areas. After conversion to Class A standards, which required extensive clearing and grading of the airfield area, the areas between the runways were camouflaged to resemble agricultural crops.
Бассингбурндағы Голливуд
1943 жылы RAF Бассингборн бірқатар медиа оқиғалардың орталығы болды. Станция мен оның жері Мемфис Белл: Ұшқыш қамалдың тарихы атты деректі фильмде көрсетілген. "Мемфис Белл" кемесінің бір винтілері Сіздерді әскери оқу полкіне кіргенде қақпадан қарсы алады. Әуеайлақ пен топ 1943 жылдың көктемі мен жазында Джон Стейнбектің газет мақалаларының тақырыбы болды. Капитан Кларк Гейбл АҚШ Әскери-әуе күштері үшін атыс фильмін түсіріп жатқанда Бассингбурнда уақытша қызмет атқарды. Ол 1950 жылы Хамфри Богарттың "Аланшалы найзағай" фильміндегі ойдан шығарылған "28-ші бомба тобының" орналасқан жері болды. Голливудтан алыста, бірақ әлі де фильмдерде RAF Бассингборн 1955 жылы Ричард Тодд пен Майкл Редгрейвтің қатысуымен түсірілген "The Dambusters" фильміндегі әуеайлаққа негізделген кадрлар үшін де орын болды. 1986-1977 жылдары Стэнли Кубрик казарманы өзінің "Фулл металл жакет" фильмінде (Париж аралы) пайдаланған. Жалған пальмалар бірнеше жыл бойы сол жерде тұрды.
During 1943 RAF Bassingbourn was the focus of a number of media events. The station and its locality were featured in the documentary film Memphis Belle: A Story of a Flying Fortress. One of the Memphis Belle's propellers stands to greet you at the gatehouse on entering the Army Training Regiment. The airfield and group were also the subject of a series of newspaper articles written by John Steinbeck during the spring and summer of 1943. Captain Clark Gable had temporary duty at Bassingbourn while producing a gunnery film for the USAAF. It also served as the location for the fictional "28th Bomb Group" in the 1950 Humphrey Bogart film Chain Lightning. Away from Hollywood, but still in the movies, RAF Bassingbourn was also the setting for the Airfield based shots in the 1955 film, The Dambusters, featuring Richard Todd and Michael Redgrave. In 1986/7 Stanley Kubrick used the barracks as a lot (Paris Island) in his film, Full Metal Jacket. The fake palm trees were there for a few years afterwards.
RAF Көлік командалығы
RAF 1945 жылы 26 маусымда Бассингбурнды қайтадан басып алды, әуеайлақ 1945 жылы 10 шілдеде ресми түрде қайтарылды. Станция ұзын қашықтыққа ұшатын ұшақтардың негізгі әуеайлақтарының біріне айналды. 1948 және 1949 жылдары базадан Avro York, Avro Lancaster және Douglas Dakota ұшақтары Берлин әуе көпіріне қатысты. Бұл операцияда қажетті тауарлар қоршалған қалаға жеткізілді.
The RAF resumed occupation of Bassingbourn on 26 June 1945, the airfield was officially returned on 10 July 1945. The station became one of the main airfields for long range transport aircraft. In 1948 and 1949 Avro York, Avro Lancaster and Douglas Dakota aircraft from the base took part in the Berlin Airlift, a massive operation transporting essential commodities to the beleaguered city.
Еуропадағы АҚШ Әуе күштері
1940-жылдардың аяғында АҚШ Әуе күштері Стратегиялық әуе қолбасшылығының (SAC) Боинг B 29 және Боинг B 50 Суперфортесс эскадрильяларын "Күш көрсету" деп аталатын Ұлыбританияға айналдыра жөнелтуді бастады. 1948 жылы Берлиндегі совет блокадасы және одан кейінгі Берлин әуе көпірінің басталуымен бұл ұшақтар Ұлыбританияға тұрақты түрде жіберіле бастады. Бассингборнның юрисдикциясы Корольдік әуе күштерімен қалды. Еуропадағы АҚШ әуе күштері (USAFE) 7516th Air Support Squadron, 3909th Air Base Group RAF South Ruislip-те орналасқан, Ұлыбританияда болған кезде осы эскадрильяларға логистикалық қолдау көрсетті. Бұл жұмыстардың ұзақтығы 1950 жылдың тамызынан 1951 жылдың мамырына дейін қысқа болды. АҚШ-тың Ұлыбританияға атом қаруын жібергені белгісіз. Шамамен 1970 жылдан бері бұл сайт өзінің RAF байланыстарын сақтап қалды, өйткені ол 2484 (Бассингборн) эскадрильясының әуе оқу корпусының үйі болды.
During the late 1940s, the United States Air Force began rotating deployments of Strategic Air Command (SAC) Boeing B 29 and Boeing B 50 Superfortresses squadrons to the United Kingdom as "Show of Force" deployments. With the Soviet blockade of Berlin in 1948 and the subsequent Berlin Airlift, these aircraft began regular deployments to the United Kingdom. Jurisdiction of Bassingbourn remained with the Royal Air Force. The United States Air Forces in Europe (USAFE) 7516th Air Support Squadron, 3909th Air Base Group stationed at RAF South Ruislip provided logistical support for these squadrons while in the UK. These deployments were of a brief nature, beginning in August 1950 and ending in May 1951. It is unknown if any United States atomic weapons were ever deployed to the United Kingdom. Since approximately 1970 the site has retained its RAF links by being the home of 2484 (Bassingbourn) Squadron Air Training Corps.
Британдық әскердің пайдалануы
Бұрынғы RAF Бассингборн станциясы 1970 жылдың қаңтарында Корольдік дивизияның жаңа қоймасы ретінде Бассингборн казармасы ретінде құрылды. Депода рекруттарды оқыту үшін жауапты болды, олар тұрақты батальонға кірмес бұрын негізгі дайындықтан өтті. 1993 жылы Казарма Бассингборндағы армиялық оқу полкінің үйі болып қайта тағайындалды және 20 жылға жуық уақыт бойы осылай болды. Бассингборн казармасы 2012 жылдың тамызында әскери оқу орны ретінде жабылды, ал 2018 жылдың желтоқсанында Миссиялық оқу және жұмылдыру орталығының үйі ретінде қайта ашылды.
The former RAF Bassingbourn station was established as Bassingbourn Barracks in January 1970, as the new depot for the Queen's Division. The depot was responsible for training recruits undergoing their basic training before joining a regular battalion. In 1993 the Barracks were re designated the home of the Army Training Regiment, Bassingbourn and remained as such for nearly 20 years. Bassingbourn Barracks closed as an army training location in August 2012, and re opened in December 2018 as home to the Mission Training and Mobilisation Centre.