University Church of St Mary the Virgin

Кіріспе

Университет шіркеуі (St Mary the Virgin) - Оксфордтағы Англия шіркеуі. Ол Оксфорд университеті өскен орталық және оның приходы тек университет және колледж ғимараттарынан тұрады.

Шолу

Сент-Мэридің Николас Стоунның жобалауымен, Хай-стритке қараған эксцентрикалық барокколық верандасы және кейбір шіркеу тарихшыларының айтуынша, Англиядағы ең әдемілердің бірі болып табылатын шпиль бар. Редклиф алаңы солтүстікке, ал шығысқа қарай Кэтт көшесінің оңтүстік шеті орналасқан. 13-ғасырдағы мұнара халыққа ақылы түрде ашық және тарихи университет қаласының жүрегіне, әсіресе Радклифф алаңына, Радклифф камерасына, Брассеноз колледжіне, Оксфорд пен Оллз колледжіне жақсы көрініс береді.

Тарих

Бұл жерде, англосаксондық дәуірде ескі қабырғалы қаланың орталығында шіркеу құрылды; 1086 жылғы жазбаларда шіркеудің бұрын Аубри де Кусидің, мүмкін Иффлидің және Литлмордың бір бөлігін қосатын приходтың иелігіне тиесілі екендігі айтылған. Оксфорд университетінің алғашқы күндері шіркеу университетінің алғашқы ғимараты ретінде қабылданды, қауым 1252 жылдан бастап жиналды, ал жоғарғы қабатта Вурчестер епискобы Томас Кобхам мұра еткен кітаптар орналасқан, олар алғашқы университет кітапханасын құрды. Колледждің алғашқы провисторлары шіркеудегі өздерінің орындықтарына орналастырылды, ал 1642 жылға дейін ерлер жексенбі және қасиетті күндері қызметте болу керек болды. Бұл 1630 жылдары осы рәсімдер үшін жеке ғимарат салуды бастаған Кентербери архиепискобы Уильям Лаудқа жағымсыз болды. Бұл жоба Лаудтың құлдырауы мен ағылшын азаматтық соғысының басталуымен қысқарды, бірақ қалпына келтіруден кейін оны қайта жаңғыртты және Христ шіркеуінің деканы Джон Фелл жүзеге асырды, ол Кристофер Ренге Шелдония театры болып табылатын ғимаратты тұрғызуды тапсырды. Содан кейін шіркеу тек діни ғибадатқа арналды. Оксфордта болған кезінде Джон Уэсли университет уағызына жиі қатысқан, сондай-ақ 1741 жылы 25 шілдеде "Қазіргі христиан" уағызына қатысты. Ол университеттің аға мүшелерінің рухани абыройы мен жалқаулығын 24 тамыздағы "Киелі кітаптық христиандық" атты уағызында айыптап, 1744 жылы қайтадан уағыз айтуды сұраған жоқ. "Мен соңғы рет Сент-Мэриде уағыз айттым деп ойлаймын", - деп жазды ол өзінің журналында, "Олай болсын; Мен жан дүниемді толық құтқардым". 1828 жылы Джон Генри Ньюман викарий болды және оның уағыздары студенттер арасында танымал болды. Қазіргі ауладан Джон Кебл 1833 жылы 14 шілдеде үгіт сөзін уағыздады, бұл дәстүрлі түрде Оксфорд қозғалысын бастады деп саналады, бұл шіркеу мен университеттегі католиктік руханилықты қайта жаңғыртуға тырысу. Бұл қозғалыстың ықпалы кең тарады және Англия шіркеуінің іс-әрекеті мен руханилығына әсер етті. 1843 жылы Ньюман англикандықтардан көңілі қалды және Сент-Мэриден кетіп, кейіннен Рим-католик шіркеуіне қосылды.

A church was established on this site, at the centre of the old walled city, in Anglo Saxon times; records of 1086 note the church as previously belonging to an estate held by Aubrey de Coucy, likely Iffley, and the parish including part of Littlemore. In the early days of Oxford University, the church was adopted as the first building of the university, congregation met there from at least 1252, and the upper storey housed books bequeathed by Thomas Cobham, Bishop of Worcester, which formed the first university library. Early provosts of the college were inducted into their stall in the church, and until 1642 fellows were required to attend services on Sundays and holy days. was repugnant to William Laud, Archbishop of Canterbury, who in the 1630s initiated the erecting of a separate building for these ceremonies. This project was cut short by the fall of Laud and the outbreak of the English Civil War, but after the Restoration, it was revived and carried through by John Fell, Dean of Christ Church, who commissioned Christopher Wren to erect what became the Sheldonian Theatre. Thereafter, the church was reserved for religious worship only. During his time in Oxford, John Wesley often attended the university sermon, and the "Almost Christian" sermon on 25 July 1741. Following his denunciation of the spiritual apathy and sloth of the senior members of the university in his sermon "Scriptural Christianity" on 24 August 1744, he was never asked to preach there again — "I preached, I suppose, the last time at St Mary's", he wrote in his journal, "Be it so; I have fully delivered my soul." In 1828, John Henry Newman became vicar and his sermons became popular with undergraduates. From the present pulpit John Keble preached the assize sermon of 14 July 1833, which is traditionally considered to have started the Oxford Movement, an attempt to revive catholic spirituality in the church and university. The influence of the movement spread and affected the practice and spirituality of the Church of England. By 1843, Newman became disillusioned with Anglicanism and resigned from St Mary's, later joining the Roman Catholic Church.

Қазіргі

Қазіргі уақытта Сент-Мэри шіркеуінің викарі - канон Уильям Лэмб. Қамқоршы діни қызметкер - Ханна Картрайт. Роберт Хоуорт музыка директоры, ал органшы Джеймс Браун. Қасиеттілердің есімдері Карен Мелхэм және Николас Хардиман. Жексенбіде екі ғибадат бар, сағат 8:30 және 10:30. Университеттерде қызмет көрсетуді университет шіркеуінің хоры және көптеген танымал қонақ уағыздаушылар жетілдіреді. Шіркеу жыл бойы сағат 9:00 - 17:00 аралығында (шілде және тамыз айларында сағат 9:00 - 18:00) келушілер үшін ашық, бірақ Рождество күні мен Бокс күні тек жарнамаланған қызметтер үшін ғана ашық. Жексенбі күндері мұнара таңғы ғибадаттан кейін ғана ашылады. Неміс лютерандық қызметі әр айдың бірінші жексенбісінде (қаңтар мен тамыздан басқа) өткізіледі.