Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
USS Washburn (AKA 108) - 1945 жылдан 1970 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз флотында қызмет еткен жүк кемесі. 1980 жылы ол жойылған.
Cargo ship of the United States Navy
USS Washburn (AKA 108) was a in service with the United States Navy from 1945 to 1970 She was scrapped in 1980.
Тарих
Уошберн Висконсин штатының Уошберн округіне байланысты аталған. Ол 1944 жылы 24 қазанда Уилмингтон қаласында Солтүстік Каролина кеме құрылысы компаниясы (MC 1801) келісімшарты бойынша C2 S AJ3 типті кеме ретінде салынған. Ол 18 желтоқсанда іске қосылды.
Washburn was named after Washburn County, Wisconsin. She was laid down as a Type C2 S AJ3 ship on 24 October 1944 at Wilmington, North Carolina, by the North Carolina Shipbuilding Company under a Maritime Commission contract (MC hull 1801); launched on 18 December 1944; sponsored by Maj. K. A. Towle, USMCR; delivered to the Navy in an incomplete state on 30 December 1944; and completed at the Todd Hoboken shipyard at Hoboken, N. J., where she was commissioned on 17 May 1945.
Екінші дүниежүзілік соғыс, 1945 жыл
Вирджиния Кейпс аймағында екі апталық жаттығудан кейін Уошберн Норфолктен (Вирджиния) Францияның Жерорта теңізі жағалауына қарай жолға шықты. Ол 26 - күні Марсельге келіп, Филиппинге аскерлер мен керек-жарақтарды тие бастады. Ол 11 шілдеде Марсельден шығып, 24 тамызда, жаулық әрекеттерді тоқтатқаннан кейін тоғыз күн өткенде Манилаға келді.
Following two weeks of shakedown training in the Virginia Capes area, Washburn departed Norfolk, Virginia, en route to the Mediterranean coast of France. She arrived in Marseille on the 26th and began loading Army troops and supplies bound for the Philippines. She stood out of Marseille on 11 July and arrived in Manila on 24 August, nine days after the cessation of hostilities.
Соғыстан кейінгі іс-шаралар, 19451950
Соғыс аяқталғаннан кейін, шабуыл жүк кемесі Манилада жолаушыларын және жүгін түсіріп, Қиыр Шығыстағы бұрынғы жапондық қоныстарды басып алуды қолдауға кірісті. Ол Лингяенге көшіп, 6-шы армияның 33-ші дивизиясының жауынгерлерін жапондық аралдарға тасымалдау және оккупациялық міндет атқару үшін жүктеп алды. Көп ұзамай ол Филиппинді тастап, Жапонияның Хонсю аралындағы Вакаямаға келіп, жолаушыларын түсірді. Жылдың қалған бөлігінде ол жолаушылар мен жабдықтарды батыс Тынық мұхиттың әртүрлі жерлеріне Американың басқыншылығын қолдау үшін тасымалдады. 1946 жылдың қаңтар-наурызы аралығында Тынық мұхиттың шығысында амфибиялық және флоттық жаттығулар өткізді. Сәуір айында Уошберн жаттығу кестесін қайталау үшін шығысқа қарай бет алды. Бұл жұмыс 1948 жылдың шілдесінде Аляска суларына жеткізілім миссиясы үшін ғана тоқтатылды. Сол кезде кеме тағы да шығысқа барып, бір жылға жуық уақыт бойы басқыншы әскерлерді қолдады. Сол уақытта ол Окинава, Иво Джима, Пёрл-Харбор және Қытайдағы Циндаоға барды. 1949 жылдың күзінде ол Батыс жағалауға "Мики" операциясына қатысу үшін оралды. Бұл операция Вашингтон штатының Пьюгет саунд қаласында өткізілген, Гавай аралдарына шабуыл жасау мен қорғанысты симуляциялаған. 1950 жылдың ақпан айында ол Панама каналы арқылы Атлантикаға алғаш рет оралды. Ол Пуэрто-Рико маңындағы шағын аралда Атлант теңіз флотының амфибиялық күштері жасақтаған "Порт-Рекс" операциясына қатысты. Операция аяқталғанда Сан-Хуан қаласында бостандыққа шыққаннан кейін ол Панама каналы арқылы қайтадан Панама теңіз флотына қайтадан кірісті.
With the war ended, the attack cargo ship unloaded her passengers and cargo at Manila and began service in support of the occupation of former Japanese holdings in the Far East. She moved to Lingayen in northern Luzon to load soldiers of the 6th Army's 33rd Division for transportation to the Japanese home islands and occupation duty. She departed the Philippines soon thereafter and arrived at Wakayama on the island of Honshū, Japan, and disembarked her passengers. For the remainder of the year, she carried passengers and equipment between various locales in the western Pacific in continued support of the American occupation. From January to March 1946, she conducted amphibious and fleet training in the eastern Pacific before returning to the Far East to resume her support missions for the occupation forces. In April, Washburn headed back east to resume her training schedule. That employment — broken only by a voyage to Alaskan waters in July 1948 for a resupply mission — lasted until November 1948. At that point, the ship returned to the Orient once more for almost a year of duty in support of the occupation forces. During that time, she visited Okinawa, Iwo Jima, Pearl Harbor, and Qingdao in China. During the fall of 1949, she returned to the West Coast to participate in Operation "Miki", a large scale, joint service exercise staged out of Puget Sound, Washington, which simulated the invasion and defense of the Hawaiian Islands. In February 1950, she transited the Panama Canal to return to the Atlantic for the first time since her maiden voyage. She participated in Operation "Port rex", an Atlantic Fleet Amphibious Forces assault exercise held at a small island near Puerto Rico. After a liberty call at San Juan, Puerto Rico, at the operation's conclusion, she retransited the Panama Canal and resumed duty with the Pacific Fleet.
Корея соғысы, 1950-1953 жылдар
Сол жазда Кореяда қақтығыстар басталып, ол Қиыр Шығысқа қайта оралды. Аляскадағы Пойнт-Барроуға жеткізілген заттарды қайтадан қоректендіруден кейін, Уошберн батысқа қарай Жапонияға қарай бұрылды. Ол қыркүйекте Инчон мен Вонсан десанттарына қатысып, кейіннен қоректендіру және күшейту шаттлдарын қайтадан бастады. 1951 жылы маусымда ол Кореяның Кангмунг қаласында орын алған диверсиялық қонуларға қатысып, тағайындалған рөлін қайтарып алды. Ол шілде мен қараша аралығында Жапония мен Корея аралығында сапарларын жалғастырғаннан кейін, АҚШ-қа қайта оралып, 1951 жылы 16 желтоқсанда Батыс жағалауға келді. Шығыс Тынық мұхит операциялары, соның ішінде тағы бір қоректендіру рейсі Point Barrow, Аляскаға 1952 жылдың маусымында, 1953 жылдың көктеміне дейін уақытын алды. Наурыз айында ол тағы да Қиыр Шығысқа сапар шегіп, Жапониядағы Нагоя мен Сасебоға, Кореядағы Пусан мен Инчонға барды. Ол соңғы портта Корея соғысының соңында әскери тұтқындарды өзара қайтару операциясы "Операция Биг Свинч" кезінде тоқтады. Қазан айында Уошберн АҚШ-қа оралып, Батыс жағалаудағы операцияларды қайтадан бастады.
That summer, the outbreak of hostilities in Korea called her back to the Far East. Following a resupply mission to Point Barrow, Alaska, Washburn turned west toward Japan; and, for about 18 months, she plied the waters between Japan and Korea keeping the flow of supplies and reinforcements to bolster the United Nations forces. She participated in the Inchon and Wonsan landings in September and, afterward, resumed her supply and reinforcement shuttles. In June 1951, she returned to the role for which she was designated by participating in the diversionary landings staged at Kangmung, Korea. After a resumption of Japan to Korea runs, which she conducted from July to November, she headed back to the United States, arriving on the West Coast on 16 December 1951. Eastern Pacific operations, including another resupply run to Point Barrow in Alaska during June 1952, occupied her time until the spring of 1953. In March, she again voyaged to the Far East, visiting Nagoya and Sasebo in Japan and Pusan and Inchon in Korea. She stopped at the latter port during her participation in "Operation Big Switch", the mutual repatriation of prisoners of war at the end of the Korean War. In October, Washburn returned to the United States and resumed West Coast operations.
1954-1964 жылдар
1954 жылдың қазан айында ол Шығыс елдеріне сегіз айлық сапарға аттанды. Ол көптеген таныс порттарға тоқтады. Нагоя, Сасебо, Пусан, Инчон және Окинава. Ол өзінің маршрутына бірнеше жаңа порттарды қосты. Аралдардың соңғы аталған тобы оның операциялар аясына кірді, өйткені олар Қытай материгіне жақын және олардың ұлттық қытай халқы мен гарнизондарына коммунистік қауіп төндірді. 1955 жылдың ақпан айының басында Уошберн және Контр-адмирал Сабиннің амфибиялық эвакуациялық күшінің басқа кемелері, TF 76, Ташеннен Тайваньға 15,627 азаматты және 11,120 әскери адамды, сондай-ақ 8,630 тонна жабдықты, 166 артиллерияны және 128 көлік құралын әкелді. Тағы бір онжылдықта Уошберн батыс мұхит жағалауында әртүрлі ұзындықтағы кезекті батыс Тынық мұхит аймағын пайдалануды жалғастырды. Кейде дағдарыс орын алып, оны әлемнің кейбір қиындыққа толы жерлеріне алып кетеді. 1962 жылы қаңтарда ол Кэмой және Мацу аралдарына қарсы коммунистік қытайлық шабуылға қарсы күш көрсету үшін ондағы теңіз күштеріне қолдау көрсету үшін тағы бір рет қытайлық ұлтшылдардың теңіз аралдарына келді. Келесі күзде ол өзін әлемнің жартысында, Вест-Индияда, Кубаға әскери-теңіз карантинін қолдап, президент Кеннедидің осы аралды ресейлік зымырандардан тазарту туралы шақыруын қабылдады. Басқа жағынан 1955-1965 жылдар аралығындағы он жылдық әдеттегідей қалыпты болып шықты, ол әдеттегідей жабдықтау сапарларынан, амфибиялық және флоттық жаттығулардан, портқа барулардан және үнемі қайталанатын күрделі жөндеулерден тұрады.
In October 1954, she set out upon an eight month deployment to the Orient. She stopped at many already familiar ports — Nagoya, Sasebo, Pusan, Inchon, and Okinawa — and added some new ones to her itinerary — Yokosuka in Japan, Subic Bay in the Philippines, the island of Taiwan, and, most notably, the Tachen Islands. The last named group of islands came into her sphere of operations because of their proximity to mainland China and the consequent communist threat to their Nationalist Chinese populations and garrisons. Early in February 1955, Washburn and the other ships of Rear Admiral Sabin's Amphibious Evacuation Force, TF 76, brought 15,627 civilians and 11,120 military men as well as 8,630 tons of equipment, 166 artillery pieces, and 128 vehicles out of the Tachens to Taiwan while the carriers of TF 77 and the gun ships of TF 75 stood guard. For almost another decade, Washburn continued alternating western Pacific deployments of varying length with normal operations along the West Coast. Periodically, crises occurred and took her to some of the world's trouble spots. In January 1962, she showed up at Nationalist Chinese held offshore islands once again in support of naval forces sent there as a show of force in response to communist Chinese shelling of Quemoy and Matsu islands. By the following fall, she found herself halfway around the world in the West Indies supporting the Navy's quarantine of Cuba called by President Kennedy to rid that island of offensive Russian missiles. Otherwise, the decade between 1955 and 1965 proved relatively normal, made up of the usual resupply voyages, amphibious and fleet exercises, port visits, and ever recurring overhauls.
Вьетнам соғысы, 1964-1970 жылдар
1964 жылдың аяғында соғыс кемесі өзінің батыс Тынық мұхит аймағында қалған уақытында Оңтүстік Вьетнамда орналасты. Сол жылдың желтоқсан айында ол Оңтүстік Вьетнам үкіметінің Вьетконг бүлікшілерімен күресі үшін қажетті құрал-жабдықтар мен жабдықтарды тасымалдауға кірісті. Содан кейін ол жағалауға жағаға шығып, теңіз жауынгерлерін арнайы күш құрамына кіргізді. Бұл міндет 1965 жылдың 8 наурызына дейін, Дананг маңындағы әскерлерді түсіргенге дейін жалғасты. Ол сәуір айының ортасында Дананг әуе базасы мен Фу Бай ұрыс базасын қорғауға көмек көрсету үшін десант жасағын түсіріп, мамыр айының басында үш батальондық десант тобы (БЛТ) және мобильді құрылыс батальоны Чу Лай маңындағы жағаға шығып, периметрді кеңейтіп, Чу Лай әуе базасын соқты. Ол мамыр айының соңында Оңтүстік Вьетнам жағалауынан 7-ші флоттың реттік міндеттерін орындау үшін кетіп, қыркүйек айының басында үйге қайту алдында, ұрыс аймағында тағы бір қысқа мерзімді кезеңге оралды. Бір жылдан кейін, 1966 жылдың тамызында кеме Қиыр Шығысқа, ал қыркүйектің соңында Вьетнам суларына оралды. Оның міндеті тағы да Вьетнамға, одан және Вьетнамның басқа жерлеріне әскерлер мен керек-жарақтарды тасымалдау болды. 1966 жылдың қыркүйегінен 1967 жылдың ақпанына дейін әр ай сайын Вьетнам жағалауында қызмет атқарды. Соғыс аймағындағы әр сапардың арасында ол Шығыс елдерінің басқа порттарына барып, Жапония, Окинава және Филиппин жерлеріне жиі баратын. 1967 жылдың ақпан айының басында ол соғыс аймағындағы соңғы тапсырмасын орындап, үйіне оралды. Окинава мен Йокосука арқылы жүзіп, 15 наурызда Сан-Диегоға келді. Ол шілде айының соңына дейін қалыпты жұмыс істеді. Уошберн 2 қарашада Сан-Диегоға оралды және 20-сы күні жаттығуды жаңарта бастады. 1968 жылдың басында ол Қиыр Шығысқа қайта оралды, ал ақпанның соңында Вьетнам жағалауына оралды. 1968 жылы Ватнамға аттанған кезде, Вошберн төрт рет Вьетнамның оңтүстік жартысындағы әскери аймақтарда әскерилер мен керек-жарақтарды тасымалдады. Сол күзде ол Сан-Диегодан қалыпты жұмысын қайта бастады, бірақ келесі көктемнің соңында батыс Тынық мұхитына қайта оралды. Мамырдан қазанға дейін кеме Вьетнам жағалауын аралап, теңіз жауынгерлерін Окинаваға тасымалдау, Алыс Шығыстағы әртүрлі порттарға бостандықпен бару және Жапония мен Филиппинде заттарды толтыру үшін мезгіл-мезгіл кетеді. Ол 3 қазанда жауынгерлік аймақтағы төрт сапардың соңғысын аяқтады және Окинавада тоқтап, амфибиялық жаттығуларға қатысқаннан кейін 9 қазанда АҚШ-қа оралды. Ол Сан-Диегоға 26 қазанда келіп, жергілікті операцияларды қайта бастады. 1969 жылы 1 қаңтарда "Уошберн" кемесі су асты жүк кемесі болып қайта жіктеліп, LKA 108 болып қайта тағайындалды. 1970 жылы 16 мамырға дейін қызмет етті.
Near the end of 1964, however, the attack cargo ship entered a geographic region that dominated her western Pacific deployments for the remainder of her career — South Vietnam. In December of that year, she began hauling supplies and equipment there for use by the South Vietnamese government in its struggle with the Vietcong insurgents. Thereafter, she cruised off the coast with Marines embarked as part of a contingency force. That duty lasted until 8 March 1965 when she landed troops near Da Nang. She returned to amphibious operations in mid April, landing reinforcements for the defense of Da Nang Air Base and Phu Bai Combat Base and again early in May when three battalion landing teams (BLT's) and a mobile construction battalion went ashore near Chu Lai to extend the perimeter and construct Chu Lai Air Base. She departed the South Vietnamese coast at the end of May for more routine 7th Fleet duties but returned for one more brief tour of duty in the combat zone before heading home early in September. Almost a year later, in August 1966, the ship returned to the Far East and, late in September, to Vietnamese waters. Her duty again consisted of transporting troops and supplies to, from, and between points in Vietnam. Each month, from September 1966 to February 1967, brought duty off the coast of Vietnam. Between each tour in the combat zone, she visited ports elsewhere in the Orient, calling frequently at places in Japan, on Okinawa, and in the Philippines. Early in February 1967, she completed her last mission in the combat zone and headed home. Steaming via Okinawa and Yokosuka, Japan, she arrived in San Diego on 15 March. She conducted normal operations until the end of July when she entered the Todd Shipyard at Seattle, Washington, for a three month overhaul. Washburn returned to San Diego on 2 November and began refresher training on the 20th. Early in 1968, she headed back to the Far East and, by late February, returned to the coast of Vietnam. During her 1968 deployment, Washburn spent four extended tours of duty off Vietnam again carrying troops and supplies to and from operational areas throughout the southern half of the country. That fall, she resumed normal operations out of San Diego; but, late the following spring, she headed back to the western Pacific. From May to October, the ship cruised the coast of Vietnam, departing periodically to transport Marines to Okinawa, to make liberty calls at various ports in the Far East, and to replenish in Japan and in the Philippines. She finished the last of four tours in the combat zone on 3 October and, after stopping at Okinawa to participate in an amphibious exercise, headed back to the United States on 9 October. She arrived in San Diego on 26 October and resumed local operations. Washburn was reclassified as an amphibious cargo ship and redesignated LKA 108 on 1 January 1969. Her employment continued until 16 May 1970 at which time she was decommissioned.
Пайдаланудан шығару және тағдыры
Көп ұзамай Уошберн Калифорниядағы Суисун шығанағында Ұлттық қорғаныс резервтік флотына орналастырылды. 1971 жылдың 1 қыркүйегінде ол тұрақты түрде Теңіз әкімшілікінің қарамағына берілді. 1976 жылы 1 қазанда Уошберннің аты Әскери-теңіз тізіміне енгізілген жоқ. Кеменің үлкен масштабтағы моделі Вашингтондағы АҚШ-тың әскери-теңіз мұражайында орналасқан. Washburn Корея соғысы кезінде бес ұрыс жұлдызына және Вьетнамдағы қызметі үшін алты ұрыс жұлдызына ие болды.
Soon thereafter, Washburn was placed in the National Defense Reserve Fleet at Suisun Bay, California. On 1 September 1971, she was transferred permanently to the custody of the Maritime Administration. On 1 October 1976, Washburn'''s name was struck from the Navy List, and she was sold for scrapping in December 1979. A large scale model of the ship is in the U. S. Navy Museum in Washington, DC. AwardsWashburn'' earned five battle stars during the Korean War and six battle stars for Vietnam service.