Кіріспе

Bridge River Power Project - Уистлер мен Лилуеттің арасындағы Лилует аймағында орналасқан Канаданың Британ Колумбия провинциясындағы гидроэлектрлік электр станциясы. Ол Фрейзердің қонысы Бридж өзенінің күшін пайдаланып, оны тау беткейі арқылы Сетон көлінің жеке су ағызу бассейніне қарай бұрып, үш бөгеттің, төрт электр стансасының және каналдың жүйесін пайдаланады.

Ашылуы мен алғашқы дамуы

Жобаның әлеуетін алғаш рет 1912 жылы геодезист Джеффри Даунтон байқады. Ол сол аймақтағы алтын кен орындары қалаларына барып, Бридж өзенінің ағысы мен оның әсерлі каньонының үстінде және Сетон көлінің арасында қысқа көлденең қашықтықты байқады. Бұл байқаудың іске қосылуына он бес жыл болды, ал 1927 жылға дейін жеке компания алғаш рет Миссия Ридж арқылы (Миссия тауы деп те аталады) туннель қазып, көпір мен Сетон жүйелерінің бассейндерін бөліп тастады. Бұл туннель 1931 жылы аяқталды, бірақ жобадағы жұмыс Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты тоқтатылды. Көлік станциясының құрылысы 1946 жылға дейін басталған жоқ.

Бридж-Ривер қалашығы

1920 жылдары құрылыс алаңының маңында қалашық немесе жұмысшылар ауылы салынды. Бұл модельдік қоғамдастық ретінде дамыды, онда қоғамдық зал, коньки-лазығы мен теннис корты, қонақ үйлер қонақ басшылары, саябақтар, мектеп, жеке пляж және толық қызмет көрсететін қонақ үй бар. 1930 жылдары негізінен тасталған, "Бридж Ривер" деп аталатын қала (әлі сол өзенде болмаса да) соғыс кезінде Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасағанынан кейін Жапония жағалауынан жер аударылған жапондық канадалықтарды қайта орналастыру орталығы ретінде қолданылды. Сол кезеңдегі ең көрнекті тұрғыны Масажиро Миядзаки болды, ол Лилуеттегі провинциялық полициямен соғысқа қарсы шектеулерге қарамастан сот тергеушісі болып қызмет істеді және жылдар бойы қала дәрігері болып қалды. Миядзакиге сол қауымға қызмет еткені үшін Канада орденінің марапаты берілді.

Соғыстан кейінгі аяқталу

Соғыстан кейін электр қуатының өсуі жобаны жылдам іске асыруға әкелді, ол сол кездегі ең ірі және жобаның жер бедері мен тамаша көрінісі үшін ең таңқаларлық жобалардың бірі болды. Бридж өзеніндегі бөгеттердің материалдары мен Алтын көпірдің маңында Лажоиде салынатын электр станциясының барлық жабдықтары 3500 футқа (1067 м) көтерілу және ондаған бұрылыс арқылы Миссия тау жолының бұрылыстары арқылы жүк көлігімен тасымалдануы керек болды, ол сонымен қатар өнеркәсіптік және жолаушылар қозғалысымен айналысатын шахта қалаларына және одан. Сол жолдың теміржолға жалғыз кіру жолы Шалалт қаласында Лиллоеттен теміржол желісі арқылы және сол жерге Хоуптан Литтонға дейінгі бұрынғы Транс Канада "Карибу тас жолы" арқылы жетті, ол 1920 жылдары салынғаннан бері көп жаңартылмаған. Алғашқы генератор No1 Бридж-Ривер электр стансасына орнатылды. 1 генератор 1948 жылы, 1954 жылы тағы үш генератор қосылды, бұл зауыттың жалпы қуаты 180 000 киловатт болды, ол сол кезде провинцияның ең үлкені болды. Екінші туннель қала маңындағы екінші электр стансасын жабдықтау үшін екі үлкен қаламұшпен салынған. Бұл электр стансасының жұмысы (No. 2) оны қамтамасыз ететін туннельдің тозығы түсіп жатқан кезде жүргізілді, және ол төрт генераторға ие болады, ресми түрде 1960 жылы 248 000 киловатт қуатымен ашылады. Жобаны "ашырған" Джеффри Даунтон "Бастау" батырмасын басып, No-ді іске қосуға шақырылды. 2 генератор.

Плотиналар, электр станциялары және су қоймалары

Жоқ. 1 Электр станциясы төрт қораппен қоректендіріледі. 2 Электр станциясы екі үлкенге, олар суды Карпентер көлінен, Терзаги бөгеті арқылы, Миссия тауы арқылы өтетін туннельдерден береді. Терзаги бөгеті үңгірдің үстіне, туннельдің кіреберісінен және үңгірдің солтүстік жағындағы аңғардан Mission Creek-тен төмен орналасқан. Ол ресми түрде Терзаги бөгеті деп аталмас бұрын, "заманауи топырақ механикасының атасы" Карл Терзагидің құрметіне "Миссия бөгеті" деп аталды. Тағы бір бөгет, Лажои бөгеті, алтын кен ауданының Gold Bridge жабдықтау қаласынан үш шақырым жоғары, Лажоиде, диверсиялық бөгеттен 60 шақырым жоғары салынған. Лажои бөгетінің құрылысы 1949 жылы Бридж өзенінің зауыттары үшін су қоймасының деңгейін реттеу үшін қарапайым қойма бөгеті ретінде басталды, бірақ 1955 жылы ол 287 фут (87 м) биіктікке көтеріліп, Даунтон көлін құрды, 534,300 акр метр су, 11 м2 (бұрынғы биіктік - 287 фут). 2460 фут (750 м). 1957 жылы 22000 киловатт қуаты бар бір генератор электр станциясы аяқталды, оның көп бөлігі Бралорн және Пионер кен орындары мен оларға байланысты қалалардың электр қуатына қажеттіліктерін қанағаттандыруға арналған, бұл арақашықтық он шақырым ғана, сондай-ақ басқа да тұрғындар мен қалалар. Терзаги бөгетінің биіктігі Лажои бөгетінен төмен, бірақ сонымен қатар жобадағы ең маңызды құрылым 1960 жылы аяқталып, Карпентер көлін құрды. Ол бұрынғы құрылысты, көпір өзенінің ағысын No Powerhouse No. 1 1948 жылы ашылған және жұмыс істеп тұрған бұрмалау туннелі. Өсіп келе жатқан көл сулары аңғардағы бірнеше ірі ранчолар мен қожалықтарды су басқан, олардың кейбіреулері 1890-шы жылдары, сондай-ақ Гуан сағасының бұрынғы көпір өзенімен құйылған жерінде орналасқан Минто Ситидің қысқа өмір сүретін компаниясы, Уоли О'Кифтің ұзақ уақыт бойы ұстануына қарамастан; Рексмаунт ранчосының иесі және оның Минто тұрғындарын жобаға қарсы жинауға тырысуы. Сетон көлі жобаға дейін болған, бірақ оның шығанағында шағын бұрылыс бөгеті көлдің деңгейін шамамен 10 футқа (3 метрге) көтерді. Көлдің сағасынан арнайы салынған канал Бридж өзенінің бұрылған ағысын Фрейзер өзенінен бұрын "бастың" соңғы мүмкін бөлігіне жеткізеді, бұл айырмашылық тек 140 'бірақ 42 000 киловатт өндіруге жеткілікті. Сетон каналы деп аталатын канал өте ерекше, өйткені ол Сетон мен Каюш сағаларын қосады, содан кейін қысқа уақытқа төменгі жартастан Сетон электр стансасына дейін тоннельмен құйылады, ол Фрейзер өзенінің бойында, Лиллует қаласынан төмен орналасқан.

BC Hydro басқаруды қолға алады

Британдық Колумбия электр компаниясы, бұл жобада Бридж-Ривер электр компаниясының және провинцияның негізгі электр коммуналдық компаниясының мұрагері, 1961 жылы Британдық Колумбия үкіметімен иеленді және ұлтқа айналды.

Қоршаған ортаға әсері

Бұл жобаның жергілікті және провинциялық ортаға әсерін толық ресми бағалау ешқашан аяқталмаған және оны салу кезінде қажет болған жоқ. Бір кездегі таза және көк түсті Кристалл көлімен танымал Сетон көлі, көпір өзенінің суық және мөлдірсіз суларына айналды, олар мұздық және сүтті жасыл түсті. Екі өзен жүйесіндегі балық шаруашылығына келтірілген зиянды есептеу мүмкін емес. Сетон ауытқуында балық сатысы салынғанымен, жоба бір кездері өзеннің ең үлкен және маңыздыларының бірі болған Бридж өзенінің барлық сальмон ағыстарын жойған және осылайша аймақтың балық шаруашылығына тәуелді жергілікті топтарының арасында жергілікті ашаршылыққа себеп болған. Қайтып оралған Бридж өзенінің ласососы Бридж өзенінің иісінен кейін Сетон Каюш жүйесіне дейін жүреді деп үміттенген болатын, онда балық сатысы мен ұрықтандыру арналары жасалды, бірақ балықтар тікелей Лиллует электр станциясының құйрығына жүзуге тырысты. Мұны жақсарту үшін Сетон көлінің етегінде морена арқылы туннель қазылып, Каюш сағасынан көлге су құю үшін, Каюш сағасының Фрейзерге құйылуынан шыққан судың араласқандығы балықтарды шатастырып, олардың кейбіреулері орнына сағаны таңдап, содан кейін ұрықтандыру орнын табады. Бұл аралас табысқа ие болды, ал көптеген жергілікті тұрғындар үшін бұл тек Сетон көлінің табанындағы қоғамдық жағалаудағы суды бұрынғыдан да суық етуге көмектесті. 1990 жылдары үрлеу маусымында Терзаги бөгетінен жоспардан тыс су шығарылуы жергілікті тұрғындар мен алғашқы халықтар арасында ашу туғызды, үлкен тергеу басталды және Гидро енді суды босатудың қатаң ережелері бойынша жұмыс істейді. Алайда жобаның ең тікелей және айқын экологиялық әсері - көпір өзенінің жоғарғы аңғарының су астында қалуы болды. Бұрын оның қосалқы каньондары мен жоталарымен қоршалған жылан тәрізді жазық түпті аңғар, аңғарда көптеген алтын іздеушілер, қоныстанушылар, ложалар және басқалар тұратын. Олар Карпентер көлінің көтерілген сулары өз үйлерін тастап кетуге мәжбүр болды, бұл да Минто қаласынан қалғандарды басты (қазіргі Даунтон көлінің аумағында тұрғындар болған жоқ). Көптеген жылдар бойы жер аударылғандардың ашуы жалғасты, ал өз аңғарының тағдыры туралы ескілердің сезімдері олардың ұрпақтарында күшті болып қала береді. Карпентер көлінің көп бөлігі қазіргі уақытта су қоймасының деңгейі төмен болған кезде саздық болып табылады, және көптеген жылдар бойы ол бұрынғы экологиялық стандарттарды еске түсіреді, өлі ағаштардың кең ормандары суық, сүтті көк мұздық суларынан шығып тұрады. Кейбіреулер екі өзен алабындағы температуралық режимнің өзгеруі жергілікті климаттық үлгілерге әсер етті деп санайды, жоғары аңғарда климат енді орташа, ал Сетон аңғары айтарлықтай салқын болды. 1980 жылдары тұтқындар мен басқаларды осы ағаштарды алып тастауға тарту бағдарламалары су деңгейі төмен болған кезде басталды, ал көл бүгінде қайықпен жүзуге қауіпсіз, ал балық аулауға арналған болса да, мұздай суық судың салдарынан жүзуге кеңес берілмейді.