Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уиллоуби Смит (1828 жылы 6 сәуірде, Норфолк штатының Грейт Ярмут қаласында 1891 жылы 17 шілдеде, Суссекс штатының Истборн қаласында) - ағылшын инженер-электрик, селен элементінің фотоөткiзгiштiгiн ашқан. Бұл жаңалық фотоэлектрлі жасушалардың, соның ішінде ең алғашқы теледидар жүйелерінде қолданылатын фотоэлектр жасушаларының пайда болуына себеп болды.
the fictional character
Willoughby Smith (6 April 1828, in Great Yarmouth, Norfolk – 17 July 1891, in Eastbourne, Sussex) was an English electrical engineer who discovered the photoconductivity of the element selenium. This discovery led to the invention of photoelectric cells, including those used in the earliest television systems.
Мансап
1848 жылы ол Лондондағы Gutta Percha компаниясында жұмыс істей бастады, онда телеграф сымдары үшін пайдаланылатын гутта перчамен оқшауланған темір және мыс сымдарды жасады. 1850 жылы Смит Доверден Калеге дейінгі су асты телеграф сымының 30 мильдік желісін жасау мен төсеуді қадағалады. Бірінші кабель бірден сәтсіз аяқталса да, келесі жылы тағы бір кабель сәтті аяқталды және келесі онжылдықтарда Смит пен ол жұмыс істеген компания көптеген басқа су асты телеграф кабель жобаларына қатысты. 1866 жылы Смит су асты кабелін орнату кезінде оны үнемі сынау әдісін әзірледі. Оның сынақ схемасы үшін оған жоғары кедергісі бар жартылай өткізгіш материал және осы мақсат үшін таңдалған селен тағандары қажет болды. Селен жұмысты дұрыс орындаған сияқты, бірақ нақты пайдалану кезінде құрылғы сәйкес келмейтін нәтижелер берді. Зерттеу барысында селен тақталарының өткізгіштігі күшті жарыққа ұшырағанда айтарлықтай жоғарылағаны анықталды. Смит өзінің зерттеулерін 1873 жылы 12 ақпанда Телеграф инженерлері қоғамының кездесуінде "Селеннің электрлік қасиеттері және жарықтың әсері" деп сипаттады. Қысқаша түйіндеме "Nature" журналының 1873 жылғы 20 ақпандағы санында "Электр тогының өтуі кезінде селенге жарықтың әсері" деп жарияланды. 2017 жылы оның селенге арналған жұмысы Ұлттық теледидар өнер және ғылым академиясы "Оптоэлектрлік трансдукция тұжырымдамасы" үшін Технология және инженерлік Emmy сыйлығымен танылды. Эмми тек тірі адамдарға ғана берілуі мүмкін болғандықтан, оның жұмысы байланысты болған үш ұйымға (немесе олардың мұрагерлеріне) берілді: Telcon (қазіргі Alcatel Lucent), Телеграф инженерлері қоғамы (қазіргі Инженерлік және технология институты, IET) және Siemens.
In 1848, he began working for the Gutta Percha Company, London where he developed iron and copper wires insulated with gutta percha to be used for telegraph wires. In 1850, Smith superintended the manufacture and laying of 30 miles of underwater telegraph wire from Dover to Calais. Though the first cable failed almost immediately, another laid the following year was a success and over the following decades, Smith and the company he worked for were involved with many other underwater telegraph cable projects. In 1866, Smith developed a method for continually testing an underwater cable as it was being laid. For his test circuit, he needed a semi conducting material with a high resistance and selected selenium rods for this purpose. The selenium seemed to do the job properly, except in actual use, the device gave inconsistent results. Upon investigation, it was discovered that the conductivity of the selenium rods increased significantly when exposed to strong light. Smith described his research in a paper presented at the 12 February 1873 meeting of the Society of Telegraph Engineers as "Electrical Properties of Selenium and the Effect of Light Thereon". A brief summary was published as the "Effect of Light on Selenium during the passage of an Electric Current" in the 20 February 1873 issue of Nature. In 2017 his work on selenium was recognized with a Technology and Engineering Emmy Award for "Concept of Opto Electric Transduction" by the National Academy of Television Arts and Sciences. As the Emmy can be presented only to living persons, the award was made to three organizations (or their successors) with which his work was associated: Telcon (now Alcatel Lucent), the Society of Telegraph Engineers (now the Institution of Engineering and Technology, IET) and Siemens.
Жеке өмір
Уиллоуби теңізші Уильям Смит пен оның әйелі Харриоттың ұлы болды. Ол 1849 жылы 24 маусымда Ватерлоодағы Сент-Джонс қаласында сыра өндіруші Уильям Сандерстің қызы Эннге үйленді. 1871 жылы олардың үш қызы мен үш ұлы болды. Смит 1891 жылы 17 шілдеде қайтыс болды және әйелі Эннмен бірге Хайгейт зиратының шығыс жағында жерленді.
Willoughby was the son of William Smith, a sailor, and his wife, Harriot. He married Ann, daughter of William Sanders, a brewer, at St John's, Waterloo, on 24 June 1849. By 1871 they had three daughters and three sons. Smith died on 17 July 1891 and is buried with his wife Ann on the east side of Highgate Cemetery.
Шығармалары
Кітап: Селен, оның электрлік қасиеттері және оған жарықтың әсері: телеграф инженерлері қоғамының алдында оқылған қағаз. 28 қараша 1877, Уиллоуби Смит кітабы: Электр телеграфының алғашқы күндерінің резюмесі. Хейман Брадерс және Лилли, Принтерлер, 1881, Уиллоуби Смит Кітабы: Су асты телеграфының пайда болуы мен кеңейтілуі. Лондон: J. S. Virtue & co, 1891, Willoughby Smith Book: Селен: оның электрлік қасиеттері және жарықтың әсері. Лондон, 1877 ж. Уиллоуби Смит
Book: Selenium, its electrical qualities, and the effect of light thereon : being a paper read before the Society of Telegraph Engineers. 28 November 1877, Willoughby Smith
Book: A résumé of the earlier days of electric telegraphy. Hayman Brothers and Lilly, Printers, 1881, Willoughby Smith
Book: The rise and extension of submarine telegraphy. London: J. S. Virtue & co, 1891, Willoughby Smith
Book: Selenium: its electrical qualities, and the effect of light thereon. London, 1877, Willoughby Smith