Кіріспе
Чжу Лианның жазған ескерткіштері (227 228) Чжу Ши Бяо - Қытайдың Үш патшалық дәуірінде Шу мемлекетінің императорлық канцлері Чжу Лианның жазған екі ескерткішінің бірі. Ол оларды Шудың екінші императоры Лю Шанға сыйға тартты. Бірінші Чу Ши Бяо, "Бұрынғы Чу Ши Бяо" деп аталады, 227 жылы Чжукэ Лян Шудың бәсекелес мемлекеті Вэйге қарсы әскери науқандардың (көбінесе Солтүстік экспедициялар деп аталады) алғашқы сериясына кіріспес бұрын ұсынылды. Екіншісі "Соңғы Чу Ши Бяо" деп аталады, 228 жылы Чжукэ Лян екінші Солтүстік экспедицияға кеткенге дейін тапсырылған. Чу Ши Биосында қарастырылған негізгі тақырыптарға Солтүстік экспедициялардың себептері, сондай-ақ Чжуге Лянның Лю Шанға мемлекетті басқару және басқару туралы жеке кеңестері кірді. Кейінгі Чу Ши Бяоның түпнұсқалығы таласқа түсіп, көптеген ғалымдар оны Чжуге Лян жазбаған деп санайды.
The Chu Shi Biao refers to either of two memorials written by Zhuge Liang, the Imperial Chancellor of the state of Shu during the Three Kingdoms period of China. He presented them to Liu Shan, the second emperor of Shu. The first Chu Shi Biao, which is referred to as the "Former Chu Shi Biao", was presented in 227 before Zhuge Liang embarked on the first of a series of military campaigns (commonly known as the Northern Expeditions) against Shu's rival state, Wei. The second, known as the "Later Chu Shi Biao", was supposedly submitted in 228 before Zhuge Liang left for the second Northern Expedition. The main topics addressed in the Chu Shi Biaos included the reasons for the Northern Expeditions, as well as Zhuge Liang's personal advice to Liu Shan on how to govern and rule the state. The authenticity of the Later Chu Shi Biao is disputed and many scholars believe that it was not written by Zhuge Liang.
Бұрынғы Чу Ши Бяо
"Ескі Чу Ши Бяо" 227 жылы жазылған және Сангюцзиде Чжукэ Лянның өмірбаянында жазылған. Сол кезде Шу 222 жылы Сяотин шайқасында және 225 жылы оңтүстіктегі қарсыластармен болған оңтүстік науқанынан кейін қалпына келді. Чжуге Лянг Шу әлсіз деп ойлады, сондықтан тірі қалу үшін бәсекелестеріне қарсы агрессивті болуы керек еді. Ол Шудың солтүстіктегі қарсыласы Вэйге қарсы жорық бастауға шешім қабылдады. Бұл Шудың Вэйге шабуылдар сериясының басталуы болды. Шығу алдында Чжуге Лян Шу императоры Лю Шанға экс-Чу Ши Бяо хат жазып, науқанның себептерін түсіндірді және Лю Шанға басқару туралы жеке кеңес берді. Сун әулетінің ақыны Су Ши Юэ Куан Сяньшен Вэньчжи Сю (樂全先生文集敘) шығармасында Чжу Лианның (Бұрынғы) Чу Ши Бяо "жеңіл және қысқа, тікелей, бірақ құрметсіз" деп жазған.
Мазмұны
Келесісі - "Ескі Чу Ши Бяо" кітабының шамамен аудармасы. Кейбір бөліктерді қосымша түсіндіру үшін мәтіннің жазба бөліктерін қараңыз.
Кейінгі Чжу Ши Бяо
Кейінгі Чу Ши Бяо 228 жылы жазылған және Чэнь Шудың Сангуозидің түпнұсқа нұсқасында жазылған жоқ. Пей Сонгжи Сангуозиге түсініктеме жасаған кезде, ол Кейінгі Чу Ши Бяо Чжан Янның Мо Цзи (默記) -нен шыққан деп жазды. Кейінгі Чу Ши Бяо Си Цуочидің Хан Цзинь Чунцю (漢春秋) кітабына қосылды. Көптеген ғалымдар "Соңғы Чу Ши Бяо" кітабының авторлығына күмән келтіріп, оны Чжуге Лян жазбаған деп санайды. Цинь әулеті ғалымы Цян Дажао (錢大昭) өзінің "Сангуози бианьи" (三國志辨疑; Үш патшалықтың жазбаларына күмән) атты кітабында күмән білдірді. Кейінгі Чу Ши Бяо Чжукэ Лянның жазбаларының жинағына кірмеді және тек Чжан Янның Мо Цзиде пайда болды. Бұдан басқа, кейінгі Чу Ши Бяодағы тон бұрынғы Чу Ши Бяодан едәуір ерекшеленеді; соңғысы көбірек күштеп естіледі, ал бұрынғысы шыншыл және кішіпейіл болып көрінді. Соңғысы тіпті үшінші абзацта соғысқа шақыру үшін аналогиялар мен тарихи мысалдарды қолдануды қамтиды. Сондай-ақ, онда Жао Юнның өлімі туралы қайшылық бар: Жао Юн 229 жылы қайтыс болды, бірақ 228 жылы жазылған деп есептелетін Кейінгі Чу Ши Бяо оның өлімін атап өтті.
Мазмұны
Келесісі - кейінгі Чжу Ши Бяоның шамамен аудармасы. Кейбір бөліктерді қосымша түсіндіру үшін мәтіннің жазба бөліктерін қараңыз.
Ерекше цитаталар
Кейінірек "Хан мен Зұлымдық бірге тұрмайды" деген сөз тіркесі кейіннен екі қарсы күштер бірге өмір сүре алмайтын жағдайды сипаттау үшін қолданылады. Кейінірек "Чу Ши Бяо" кітабындағы "бір адамның әлсіздігіне деген құрмет пен сақтықпен; ол өлгенге дейін ешқашан аяқталмайды" деген тағы бір сөз тіркесі адамның барынша күш салуға деген ұмтылысын сипаттау үшін қолданылады.