Andrés Cavo

Кіріспе

Мексикалық тарихшы Андрес Каво, SJ (1739, Гвадалахара 1803, Рим) - иезуит және Жаңа Испания тарихшысы. Оның Римде тұтқында жүріп жазған "Хистория де Мексика" еңбегі "Мексикада испандықтардың билік еткен кезеңінің жалпы тарихын жазуға арналған алғашқы әрекеті" болды және Мексиканың болашақ тарихшыларына ақпарат берді.

Өмір және мансап

Андрес Каво 1739 жылы Гвадалахараның өркендеген қаласында Жаңа Испанияда дүниеге келді және ол жерде иезуиттер колледжінде білім алды. 1758 жылы Тепозотлан қаласында Иса қоғамына кірді және 1760 жылы діни қызметкер болды. Ол 1764 жылы Наяриттегі үндістерге арналған миссияларына қатысқан, онда ол Сантисима Тринидад миссиясында болған. 1767 жылы иезуиттерді қуу туралы бұйрық күшіне енгенде, ол алдымен Испанияға, содан кейін Италияға көшіп барды, онда өмірінің қалған бөлігін өткізді, ешқашан Жаңа Испанияға қайтып оралмады. Дж. Бенедикт Уорреннің айтуынша, ол туған еліне қайтуға рұқсат етіледі деген үмітте иезуиттерден бас тартты, бірақ оған рұқсат берілмеді". 1803 жылы қайтыс болғаннан кейін ол өзінің еңбегі Historia civil y política de México (Мексиканың азаматтық және саяси тарихы) деген қолжазбаны латын және испан тілдерінде қалдырды. Карлос Мария де Бустаманте Танагра епископтарының кітапханасынан қолжазбаны тауып алды. Бустаманте оны үлкен қосымшамен бірге "Los tres siglos de México bajo el gobierno español hasta la entrada del Ejécito Trigarante" (Испания үкіметі тұсындағы Мексиканың үш ғасыры) деген атпен жариялады. Алғашқы басылымы 1836-1838 жылдары төрт томдық болып Мексика қаласында жарық көрді. Бустаманте басылымының алғашқы екі томы - Кавоның 1766 жылға дейінгі тарихы, иезуиттерді қуып шығарудың алдындағы жыл. Бустаманте екі томдық кітапты қосып, Мексика тәуелсіздік алған 1821 жылға дейін тарихты жеткізді. Кавоның жұмысы 1521 жылы басталып, 1766 жылы, вице-король Хоакин де Монсерраттың, маркиз де Круиллас үкіметінің аяқталуымен аяқталады. Сондықтан ол келесі жылы болған иезуиттерді қуып шығаруды қамтымайды. Бустамантедің "Дополнение" 1821 жылға дейін жұмысын жалғастырады және бірқатар маңызды құжаттарды қосады. Кейінгі үш басылым 1852 жылы Мехико қаласында, 1870 жылы Джалапада және 1949 жылы Техас университеті шығарды. Бұл басылымды Ернесто П. Буррус мұқият өңдеп, Historia de México деген атпен басып шығарды. Бұл еңбек әдеттегі мағынада тарих емес. Оны саяси идеялардың дамуына ерекше көңіл бөлінген Мехиконың жылнамасы деп сипаттау дұрыс. Сондай-ақ, бұл кітапта басқа бірде-бір жерде кездеспейтін отаршылдық өмірдің егжей-тегжейі жазылған. Каво мексикалық (испандық емес) ұлттылықтың белгілерін көрсетеді және осы себепті Мексика тәуелсіздігінің бастауышы болып саналады.

Andrés Cavo was born in New Spain in 1739 in the thriving city of Guadalajara and educated in a Jesuit colegio there. He entered the Society of Jesus in 1758 in Tepozotlan and became a priest in 1760. He was involved in the missions to the Indians in Nayarit in 1764, where he was based in the mission of Santísima Trinidad. In 1767 when the order for the expulsion of the Jesuits was enforced, he sailed first to Spain and then relocated to Italy, where he spent the rest of his life, never being able to return to New Spain. According to J. Benedict Warren, in the hope of being permitted to return to his native land, he dissociated himself from the Jesuits, but the permission was not granted." At his death in 1803 he left a manuscript of his work Historia civil y política de México (Civil and Political History of Mexico), in Latin and Spanish. Carlos María de Bustamante found the manuscript in the library of the bishop of Tanagra. Bustamante published it with a large appendix, under the title Los tres siglos de México bajo el gobierno español hasta la entrada del Ejécito Trigarante (Three Centuries of Mexico Under the Spanish Government). The first edition was published in Mexico City in four volumes in 1836 1838. The first two volumes of Bustamante's edition are Cavo's history from the conquest to 1766, the year before the expulsion of the Jesuits. Bustamante added two volumes, bringing the history up to 1821, when Mexico achieved its independence. Cavo's work begins in 1521 and ends in 1766, with the end of the government of Viceroy Joaquín de Montserrat, marqués de Cruillas. Thus it does not cover the expulsion of the Jesuits, which happened the following year. Bustamante's Suplemento continues the work up to 1821 and adds a number of important documents. Three later editions were published, in 1852 in Mexico City, in 1870 in Jalapa, and by the University of Texas in 1949. This latter edition was carefully edited by Ernesto P. Burrus, S. J. and published under the title Historia de México. The work is not a history in the usual sense. It is better described as the annals of Mexico City, with particular emphasis on the development of political ideas. The book also contains details of colonial life that are not available in any other source. Cavo shows signs of Mexican (not Spanish colonial) nationality, and for this reason is considered a forerunner of Mexican independence.