Кіріспе
Румын генерал-майоры Михай немесе Михайл Раковица (шамамен 1660 жылы 1744 жылдың шілдесі) Молдавияның үш рет (1703 жылдың қыркүйегі 1705 жылдың 23 ақпаны; 1707 жылдың 31 шілдесі 1709 жылдың 28 қазаны; 1716 жылдың 5 қаңтары 1726 жылдың қазаны) және Валахияның екі рет (1730 жылдың қазан айы мен 1731 жылдың 2 қазаны аралығында және 1741 жылдың қыркүйегінен өлгенге дейін) князі болды. Оның билігі Дунай княздіктеріндегі фанариоттардың қосылуымен қатар келді. Ол Молдавиядағы соңғы билігі мен Валахиядағы билігі кезінде өзін фанариот деп санайды.
Mihai or Mihail Racoviță (c. 1660 – July 1744) was a Prince of Moldavia on three separate occasions (September 1703 – February 23, 1705; July 31, 1707 – October 28, 1709; January 5, 1716 – October 1726) and Prince of Wallachia on two occasions (between October 1730 and October 2, 1731, and from September 1741 until his death). His rules overlapped with the accession of Phanariotes in the Danubian Principalities – he is considered himself a Phanariote for the duration of his last rule in Moldavia and his rules over Wallachia.
Бірінші ереже
Раковица үйінің жергілікті бояры (және Константин Раковицаның әкесі), Кантакузино отбасымен тығыз байланысты және Константин Кантемирдің күйеу баласы, Михай Раковицаны Осман империясының сұлтаны Ахмет III Молдавияның билеушісі етіп тағайындады, бірақ таққа басқа кандидаттармен, сондай-ақ олардың боярлық қолдаушыларымен күресуді жалғастыруға тура келді. Бұған қарсы тұру үшін ханзада грек жақтастарына арқа сүйеді: атап айтқанда, оның одақтастары Розетти отбасының алғашқы мүшелері болды. Бұл қақтығыстар салық салуды арттырып, жаңа салықтық талаптарды әкелді. Оның орнына Антиох Кантемир келді, ол ерекше билеуші ретінде қарастырылды. Тағы таққа отырғанда Раковица Сұлтанның бұйрығымен орнынан алынып, Ресейдің Ұлы Петр басымымен Стамбулға қайта шақырылды; оның орнына Николай Маврокордатос тағайындалды. Ол Габсбург монархиясының жауы ретінде беделін ескере отырып, Аустрия-Түрік соғысы басталған кезде Яссы қаласында билік етуге қайта оралды. Габсбургтер әскерлері Молдавияға кірген кезде Раковица ауыр зардап шекті және Едисандағы ноғай татарларынан көмек сұрады. Кейіннен ол шабуылға түскен күштерді жеңіп, Габсбургтердің қолбасшысын өзіне қарсы көтерілген боярғалармен бірге өлтірді.
Трансильвания науқаны және соңғы ережелер
Османлылардан Трансильванияға қырым татарларының көмегімен өтуді тапсырды, онда ол Франциск II Ракоциге Габсбургтерге қарсы көтеріліске көмектесті; оның науқаны Бистрицада Габсбургтердің қатал қарсылығына тап болды, ал оның кері қайтқаны тағы бір Габсбургтердің басып кіруімен, сондай-ақ ногайлардың боярлық меншіктерін кең көлемде тонауымен (Раковицаның ұрысқа қатысуы үшін ақы ретінде). Оқиғадан кейін ол Молдавия тағынан оның бәсекелесі Маврокордатостың сұлтанға жүгінгенінен кейін шығарылды, түрмеге қамалды және оның орнына Григорий II Гика тағайындалды. 1726 жылы Раковица Бессарабияның Оницкани ауданынан төрт яһудиге қатысты Іасиде сотталған. Олар Пасха күні бес жастағы баланы ырымдық түрде өлтірген деп айыпталды. Сотталушылар дипломатиялық наразылықтан кейін ақталды (әсіресе, Портедегі француз елшісі Жан Батист Луи Пикон мұндай айыптау "әлеуметтік елдерде" енді қабылданбайтынын айтты). Оның Бухаресттегі таққа көтерілуі Патрона Халилдің Осман көтерілісі аясында болды, ол Ахмет III-ді құлатып, Махмуд І-ді сұлтан етіп алды; Халилдің келесі жылы құлдырауы Раковицаны әкелді, бірақ ол Портаны табыспен қамтамасыз етті. Ол Стамбулда қайтыс болды.