Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уорстерширдегі темір зауыты, Англия Уилден темір зауыты - Уорстерширдегі Уилдендегі темір зауыты. Ол көп жылдар бойы жұмыс істеді және оны британдық премьер-министр Стэнли Болдуиннің ата-бабалары Болдуиндер отбасы сатып алды.
Ironworks in Worcestershire, England
The Wilden Ironworks was an ironworks in Wilden, Worcestershire, England. It operated for many years and was acquired by the Baldwin family, ancestors of British Prime Minister Stanley Baldwin.
Уайлден Милл
Уилден Ворстер епискобының Хартлбери иелігінің бөлігі болды. 1511 жылы Уильям Бейли, фуллер, Стоур өзенінде диірмен салған. Демек, бұл толыған диірмен болған.
Wilden was part of the demesne of the Bishop of Worcester's manor of Hartlebury. A mill was built on the River Stour in 1511 by William Baylly, a fuller. It was thus presumably a fulling mill.
Фоли темір зауыты
1647 жылы ол алты жүріп-тұру қорының және екі жүгері диірмендерінің (немесе, дұрыс айтқанда, болған) болуы туралы айтылған. 1633 жылы оған кірпіш терістейтін зауыт қосылды. Оны Ричард Фоули сатып алып, кейіннен ұлы Томасқа берді. 1647 жылы ол мұнда сәндік балқыту орнын салдырды, ал оның үлкен ұлы Томас 1685 жылы жалға алуды жаңартқанда, онда кесу фабрикасы мен екі балқыту орнының болуы сипатталды. Бұл төменгі Стоур аңғарындағы темір зауыттарының бірі, ол Северн өзенінен Дина орманынан және басқа жерлерден әкелінген қоңыр темірге тәуелді болды. Ол темірден жасалған бұйымдарды, мысалы, қара елде тырнақтар жасау үшін темірден жасалған темір және темірден жасалған темір өндірді. Темір зауытының жұмысы 1669 жылы аға Томастың Мидлендс темір зауытының қалған бөлігімен бірге оның кіші ұлы Филип Фолиге берілді. Ол оларды 1679 жылға дейін жұмыс істеді, ол ағасының жұмысты Ричард Авенент пен Джон Уилерге жалға беруін ұйымдастырды. Олар оларды 1692 жылға дейін басқарып, Филип Фоли, оның інісі Пол, Авенант, Уилер және Уилердің інісі Ричард, Джон Уилер басқарушы серіктес ретінде жаңа серіктестік "Темір жұмыс серіктестігінде" құрылды. 1698 жылы Ричард басқа темір зауыттарын өз бетімен иеленіп, кетіп қалды. 1705 жылы серіктестік Мидлендс аймағындағы соңғы темір зауытынан бас тартты, Уильям Рия жаңа серіктестік құрған кезде.
In 1647, it was referred to as having (or rather having had) six walk stocks and two corn mills. In fact, in about 1633, it had been converted to include a slitting mill. This was bought by Richard Foley, who subsequently gave it to his son Thomas. In 1647, he built a finery forge there, and when his eldest son another Thomas renewed the lease in 1685, it was described as having a slitting mill and two forges. This was one of a number of ironworks in the lower Stour valley that depended on pig iron brought up the River Severn from the Forest of Dean and elsewhere. It produced bar iron and wrought iron for manufacture into finished iron goods, such as nails, in the Black Country. Operation of the ironworks passed in 1669 with the rest of the older Thomas's Midlands ironworks to his youngest son Philip Foley, and he operated them until 1679, when he arranged for his brother to lease the works to Richard Avenant and John Wheeler, who had been his managers. They ran them until 1692 when a new partnership, 'Ironworks in Partnership', was formed between Philip Foley, his brother Paul, Avenant, Wheeler, and Wheeler's brother Richard, with John Wheeler as managing partner. Richard withdrew in 1698, taking over certain other ironworks on his own. In 1705, the partnership gave up its last ironworks in the Midlands, when William Rea of a new partnership.
Мүліктік кәсіпорын
Қола үйдің жалға алу шарты соңғы жылдары Бринжвудтың Ричард Найт-қа берілді. 1708 жылы оның мерзімі біткенде, жер иесі оны өзі пайдаланды. Ол 1712 жылы Роберт Харлидің Лордтар палатасында көпшілікке ие болуына мүмкіндік беру үшін Лорд Фоулиді құрған Ұлы Витлидің үшінші Томас Фоулиі болды. Оның ұлы Томас 2-ші лорд Фоли 1766 жылы қайтыс болғанға дейін оны басқарып, қалған Ұлы Уитли иеліктерімен бірге оның алыстағы туысы (Пол Фолиден тараған) Томас Фоли, 1776 жылы Лорд Фоли болып тағайындалған.
The forge lease was transferred to Richard Knight of Bringewood for its final years. When it expired in 1708, the landlord used it himself. He was the third Thomas Foley of Great Witley, who was in 1712 created Lord Foley to enable Robert Harley to have a majority in the House of Lords. His son Thomas 2nd Lord Foley operated it until his death in 1766, when it passed with the rest of the Great Witley estates to his distant cousin (descended from Paul Foley), Thomas Foley of Stoke Edith, who was created Lord Foley in 1776, the year before he died.
Бленавон байланысы
Лорд Фоли 1776 жылы Майклмас кезінде Томас Хилл & Co. фирмасына қола үйді жалға берген болуы мүмкін. 1789 жылы бұл фирма Монмутширдегі Блеенавон қаласында көмір және темір тас кен орындарын жалға алып, Блеенавон темір комбинатын құрды, одан олар Вильден Форджке қоқыс темірін жеткізді. Сол кезде фирмаға Стоурбридждің Томас Хилл, Руглидің маңындағы Канквуд Фордждің Томас Хопкинс және Грейт-Витлидің Бенджамин Пратт кірді. Томас Хилл & Co. 1825 жылға дейін жалға алушы болып қалды, бірақ 1820 жылға қарай жұмыстар Томас Хилл мен Томас Барнеттен тұратын Блеенавоннан бөлек серіктестікте болды. 1826 жылы Генри Тернер жалға алушы болды және 1837 жылы әлі де жалға алынған, бірақ келесі жылы ақылдан адасты. 1840 жылы В. Т. Леути сол жерде жұмыс істеді.
Lord Foley probably leased the forge to Thomas Hill & Co. from Michaelmas 1776. In 1789, this firm leased coal and ironstone mines at Blaenavon in Monmouthshire, and built Blaenavon Ironworks, from which they presumably supplied pig iron to Wilden Forge. At that time, the firm comprised Thomas Hill of Stourbridge, Thomas Hopkins of Canckwood Forge near Rugeley, and Benjamin Pratt of Great Witley. Thomas Hill & Co. remained tenants until 1825, but by 1820 the works were in a distinct partnership from Blaenavon consisting of Thomas Hill and Thomas Barnet. In 1826 Henry Turner became tenant and was still in occupation in 1837, but became insane the following year. W. T. Lewty was in business there in 1840.
Балдуиндер және одан кейінгілер
Жұмыс Э., П. & В. Болдуинге тиесілі болды, оның бұған дейін Стоурпортта темір құю зауыты болған. 1870 жылы Альфред Болдуин фирманың жалғыз иесі болу үшін туыстарын сатып алды, бірақ бұрынғы атымен сауда жасауды жалғастырды. 1888 жылы ол 21 жастағы ұлы Стэнли Болдуинді бизнеске әкелді, ол кейін Ұлыбританияның премьер-министрі болды. Фирма 1898 жылы E. P. & W. Baldwin Ltd ретінде құрылды және біртіндеп басқа қалайы фабрикаларын, негізінен Оңтүстік Уэльсте сатып алды. Ақырында 1948 жылы ол Ричард Томас және Ко компаниясымен бірігіп, Ричард Томас және Болдуинс Лтд. Олар Уилден зауытын (ол кезде қалайы табақ зауыты) жабуды шешті, олардың көбі Уилден ауылында тұратын жұмысшы күшін артық деп жариялады. 1964 жылы Wilden Industrial Estates Ltd компаниясы зауытты сатып алды және ол бүгінгі күнге дейін өнеркәсіптік аймаққа айналды.
The works were acquired by E., P. & W. Baldwin, who had previously had an iron foundry at Stourport. In 1870, Alfred Baldwin bought out his relatives to become the sole proprietor of the firm, but continued to trade under the old name. In 1888 he brought his 21 year old son Stanley Baldwin, who would later become Prime Minister of the United Kingdom, into the business. The firm was incorporated as E. P. & W. Baldwin Ltd in 1898, and gradually acquired other tinplate works, mainly in South Wales. Eventually in 1948, it amalgamated with Richard Thomas & Co., to form Richard Thomas and Baldwins Ltd. They decided to close the Wilden Works (by then a tinplate works), declaring the workforce, many of whom lived in the village of Wilden redundant. The works were acquired in 1964 by Wilden Industrial Estates Ltd, and it became an industrial estate, which it remains today.
Көлік байланыстары
Жұмыс ерекше көлік байланысының пайдасын көрді. Праттс-Уорфтағы (орданс-суревью бойынша Платс-Уорф деп аталатын) Стаффордшир және Ворчестершир каналында каналдың саңылауларының қалдықтары бар, олар каналды өзенмен байланыстырады, бұл канал баржаларына өзенді пайдалануға мүмкіндік береді. Кемежайды 1835 жылы Вурстердің Хенвиктен Исаак Пратт салған. Ол - кәсіпкер және саудагер. Ол негізінен Уилдендегі булы арау фабрикасына ағаш тасымалдауға пайдаланылды. Кейіннен ол Wilden Works-ке көмір мен темір тасымалдауға пайдаланылды. Праттс-Уорфта екі үй болды, біреуі құлыпты сақшы, екіншісі кеңсе қызметкері. Байланыс 1950 жылдан бастап жабылған.
The works had the benefit of unusual transport link. There are the remains of a lock at Pratt's Wharf (miss named Platts Wharf by the Ordnance Survey) on the Staffordshire and Worcestershire Canal, connecting the canal with the river, enabling canal barges to use the River Stour to deliver goods to the works. The wharf was built by Isaac Pratt from Henwick, Worcester in 1835. He is described as businessman and merchant. It was chiefly used to carry timber to a steam saw mill in Wilden. Later it was used to transport coal and iron to the Wilden Works. There were two houses at Pratt's Wharf, one occupied by a lock keeper and the other by a clerk. The link was closed c1950.
Ескерту
Бұл мақалада жарияланбаған дереккөздер, соның ішінде Ворчестерширдің жазба кеңсесінде Ворчестер епископтық архивтері; Earl Baldwin архивтері (оның мейірімді рұқсатымен) және Херефордширдің жазба кеңселерінде Фоули отбасының (оның рұқсатымен) архивтері бар.
The basis for this article includes unpublished sources, including certain Worcester Episcopal archives in Worcestershire Record Office; archives of Earl Baldwin (by his kind permission) also there; and those of the Foley family (also by permission) in Herefordshire Record Offices.