Кіріспе

XIX ғасырдағы орыс ұлтшыл қозғалысы Почвенничество (оңша айтқанда "туған жерге оралу", почва "топырақ") - XIX ғасырдың аяғында Ресейде қалыптасқан, қазіргі идеологиясымен тығыз байланысты болған қозғалысы.

Тарих

Славофилдер мен Почвенничество крепостникті толық босатуды қолдады, Ресей тарихының идеалданған өткеніне қайта оралуды қатты қалайтынын және еуропалықтарға қарсылық білдірді. Олар сонымен қатар, сол кездегі нигилистік, классикалық либералды және марксистік қозғалыстарды мүлдем қабылдамады. Олардың басты мақсаты интеллигенцияның радикалды әрекеттерінен гөрі, орыс православие шіркеуі арқылы өзін-өзі төмендету және әлеуметтік реформалар арқылы ресейлік қоғамды өзгерту болды. Славофилдер мен Почвенничество арасындағы негізгі айырмашылықтар: біріншісі Ұлы Петрдің батысқа батыстыру саясатын жек көретін, ал екіншісі православие, автократия және ұлтшылдық үшін патриоттық ой-пікірді ұстаған атақты билеушінің пайдасы ретінде қаралғанды мақтады. Тағы бір маңызды айырмашылық - Почвенничествоның көптеген басшылары мен жақтастары протестанттарға қарсы, католиктерге қарсы және антисемиттік ұстанымға ие болды. Бұл қозғалыстың негізі неміс философы Иоганн Готфрид Хердердің еңбектерінде жатыр, ол негізінен адамдар мен өңірлік мәдениеттер арасындағы айырмашылықтарға назар аударды. Сонымен қатар, ол Ағартушылық кезеңнің универсализмін қабылдамады. Бұл қозғалысты негізін қалаған ең көрнекті орыс зиялылары Аполлон Жирогорьев, Николай Страхов, Николай Данилевский және Константин Леонтьев болды. Федор Достоевский де осындай көзқарас танытып, "Жын-шайтандар" романында айтқан. Бұл идеологияны кейінірек Александр III және Николай II патшалар қабылдады.