Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доминик Джеймс "Ник" Ларокка (11 сәуір 1889 - 22 ақпан 1961) – американдық ерте джаз корнетиші және трубашы, "Original Dixieland Jass Band" тобының жетекшісі. Кейбіреулер оны "қазіргі заманғы джаздың әкесі" деп есептейді. Ол – барлық уақыттағы ең көп жазылған джаз классикасының бірі – "Tiger Rag" шығармасының авторы. Ол, қазіргі кездегі алғашқы джаз тобының құрамына кірді, ол 1917 жылы "Livery Stable Blues" атты алғашқы джаз жазбасын жасады.
Dominic James "Nick" LaRocca (April 11, 1889 – February 22, 1961), was an American early jazz cornetist and trumpeter and the leader of the Original Dixieland Jass Band, who is credited by some as being "the father of modern jazz". He is the composer of one of the most recorded jazz classics of all time, "Tiger Rag". He was part of what is generally regarded as the first recorded jazz band, a band which recorded and released the first jazz recording, "Livery Stable Blues" in 1917.
Өмірбаян
Ник ЛаРокка Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында, кедей сицилиялық иммигранттардың ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі – Сицилиядағы Салапарутадан шыққан Жироламо ЛаРокка, ал анасы – Сицилиядағы Погжореаледен шыққан Вита Де Нина. Жас Ник Нью-Орлеандағы қола духовой оркестрлерінің музыкасына қызығып, әкесінің ұлының беделді мамандыққа ие болуын тілегендігіне қарамастан, корнет ойнауды жасырын үйренді. ЛаРокка алдымен электрик болып жұмыс істеді, бос уақытында музыкамен шұғылданды. 1910 жылдан 1916 жылға дейін ол Папа Джек Лэйннің оркестрлерінің тұрақты мүшесі болды. Лэйннің ең виртуоз немесе креативті музыканттарының бірі болмаса да, ол берік жетекшілік пен күшті ерінмен ойнағаны үшін жоғары бағаланды, бұл оған ұзақ шерулерде немесе бір күні бірнеше концертте ойнауға мүмкіндік берді. 1916 жылы ол Джонни Стейннің оркестрінде Франк Кристианның орнына соңғы сәтте таңдалды, олар Чикаго, Иллинойс штатына концертке барды. Осы оркестр әйгілі Оригинал Диксиленд джаз оркестріне айналып, 1917 жылы Нью-Йоркте алғашқы коммерциялық джаз жазбаларын жасады. Бұл жазбалар хитке айналып, оркестрді танымал етті. Көп ұзамай басқа да Нью-Орлеан музыканттары О.Д.Ж.Б. жолымен Нью-Йоркке джаз ойнауға келді. ЛаРокка бәсекеге қатысты алаңдады. Франк Кристиан ЛаРокканың өзіне 200 доллар және үйге қайту үшін теміржол билетін ұсынғанын еске алады. Жаңа Орлеан музыканттары – Алсид Нуньес, Том Браун және Рагби Стивенс қатысқан оркестр О.Д.Ж.Б.-мен болған музыкалық жарыста жеңіске жетті. Содан кейін барабаншы Рагбидің барабан табақтарының кесілгенін анықтады. Оркестр ЛаРоккаға «Джо Блэйд» деген лақап ат берді және «Джо Блэйд, өткір пышақтай» деген ән шығарды. ЛаРокка бұл оркестрді 1920 жылдардың басында Англия мен АҚШ бойынша гастрольдік сапарларға алып барды, осы кезде ол нервтік ауруға шалдықты. Ол Нью-Орлеанға оралып, музыкадан зейнеткерлікке шығып, құрылыс және мердігерлік бизнесімен айналысты. Оның орнын Генри Левин, дәстүрлі джаз стиліне берілген жас трубашы басты. Кейін Левин NBC радиосындағы «The Chamber Music Society of Lower Basin Street» хабарламасының үй оркестріне жетекшілік етті. 1936 жылы Ник ЛаРокка ODJB-ді табысты гастрольдік сапарлар мен жаңа жазбалар үшін қайта біріктірді. ЛаРокка өзінің және оркестрінің қазіргі уақытта ұлттық деңгейде танымал болған свинг музыкасын ойлап тапқандарын мәлімдеді. Ол және қайта біріккен Оригинал Диксиленд джаз оркестрі «Tiger Rag» әнін «Уақыт маршы» жаңалықтарының «Свингтің тууы» атты бөлімінде орындады, ол 1937 жылдың 19 ақпанында АҚШ театрларында көрсетілді. 1937 жылы жеке басының қайшылықтары оркестрдің тағы да тарауына себеп болды, ЛаРокка тағы да музыкадан зейнеткерлікке шықты. Ол 1961 жылы Нью-Орлеанда қайтыс болды.
Nick LaRocca was born in New Orleans, Louisiana, the son of poor Sicilian immigrants. His father was Girolamo LaRocca of Salaparuta, Sicily and his mother was Vita De Nina of Poggioreale, Sicily. Young Nick was attracted to the music of the brass bands in New Orleans and covertly taught himself to play cornet against the wishes of his father who hoped his son would go into a more prestigious profession. LaRocca at first worked as an electrician, playing music on the side. From around 1910 through 1916 he was a regular member of Papa Jack Laine's bands. While not considered as one of the most virtuosic or creative of the Laine players, he was well regarded for playing a solid lead with a strong lip which allowed him to play long parades without let up or to play several gigs in a row on the same day. In 1916 he was chosen as a last minute replacement for Frank Christian in Johnny Stein's band to play a job up in Chicago, Illinois. This band became the famous Original Dixieland Jazz Band, making the first commercially issued jazz recordings in New York City in 1917. These recordings were hits and made the band into celebrities. Soon other New Orleans musicians began following the O. D. J. B. 's path, arriving in New York to play jazz. LaRocca was uneasy about competition. Frank Christian recalled that LaRocca offered him $200 and a return railway ticket to go back home. After a band featuring New Orleans musicians Alcide Nunez, Tom Brown, and Ragbaby Stevens won a battle of the bands against the O. D. J. B., drummer Ragbaby found his drum heads mysteriously slashed. The band gave LaRocca the nickname "Joe Blade", and published a song called "Joe Blade, Sharp as a Tack". LaRocca led this band on tours of England and the United States into the early 1920s, when he suffered a nervous breakdown. He returned to New Orleans and retired from music, going into the construction and contracting business. His chair in the band was taken by Henry Levine, a teenage trumpeter devoted to traditional jazz stylings. Levine later led one of the house bands on NBC's radio series The Chamber Music Society of Lower Basin Street. In 1936 Nick LaRocca reunited the ODJB for a successful tour and more recordings. LaRocca proclaimed that he and his band were the inventors of the now nationally popular swing music. He and the reunited Original Dixieland Jazz Band performed "Tiger Rag" in The March of Time newsreel segment titled "Birth of Swing," released to U. S. theaters February 19, 1937. Personality conflicts broke up the band again in 1937, and LaRocca again retired from music. He died in New Orleans in 1961.
Кейінгі өмірі мен дау-дамай
1950 жылдары ол газеттерге, радио мен теледидар бағдарламаларына көптеген ызалы хаттар жазып, өзінің джаз музыкасының нағыз және жалғыз ойлап табушысы екенін айтты, бұл оның сенімін күйретті және оған, оның беделі мен мансабына қарсылық тудырды. 1958 жылы Тулан университеті Нью-Орлеан джазының мұрағатын құрғанда, қазіргі Хоган джаз мұрағаты, Ларокка өзінің О.Д.Ж.Б.-ға қатысты үлкен коллекциясын Туланға сыйлады, соның ішінде Ларокканың өзі жасаған бірнеше альбомдарды да қосты. Сонымен қатар, ол жазушы Х.О. Браннмен бірге «The Story of the Original Dixieland Jazz Band» кітабын жазуға кірісті. Кітапта Ларокка 1908 жылы «Original Dixieland Jass Band» тобын құрғанын мәлімдеді. Кітапта О.Д.Ж.Б.-ның басқа мүшелеріне немқұрайлы қарастырылды. Бәлкім, ең мейірімділігі кларнетші Ларри Шилдске болды. Музыка зерттеушілері мен тарихшылар Ларокканың джазға қосқан үлесін бағалауға тырысқанда, Ларокканың өзін-өзі дәріптеуі кедергі келтіреді. Сайып келгенде, Ник Ларокканың джазды аймақтық стильден халықаралық деңгейде танымалдылыққа жеткізудегі маңызды рөлін, 1917-1921 жылдар аралығындағы ең ықпалды джаз тобының жетекшісі болғанын және «Clarinet Marmalade» сияқты жазбаларда ерте джаз стилінде жақсы орындағанын мойындау қажет. Ларокканың ойнауы мен жазбалары кейінірек Ред Николс, Бикс Бейдербекке және Фил Наполеон сияқты джаз трубашыларына маңызды әсер етті. Ник Ларокканың 1917 жылғы «Tiger Rag» шығармасын Луи Армстронг өмірі бойында әртүрлі нұсқаларда орындады, ал Дьюк Эллингтон, Арт Татум және Миллс бауырлары да осы джаз стандартының маңызды және ықпалды кавер-нұсқаларын жазды.
In the 1950s, he wrote numerous vehement letters to newspapers, radio, and television shows, stating that he was the true and sole inventor of jazz music, damaging his credibility and provoking a backlash against him and his reputation and career. When Tulane University established their Archive of New Orleans Jazz, now the Hogan Jazz Archive, in 1958, LaRocca donated his large collection of items related to the O. D. J. B. to Tulane, including several scrapbooks made by LaRocca. At the same time, he worked with writer H. O. Brunn on the book The Story of the Original Dixieland Jazz Band. In the book, LaRocca claimed that he founded the Original Dixieland Jass Band in 1908. The book was dismissive of the other members of the O. D. J. B. It was perhaps kindest to clarinetist Larry Shields. Musicologists and historians who seek to assess LaRocca's contributions to jazz are hindered by LaRocca's self aggrandizement. A balanced assessment would have to acknowledge that Nick LaRocca was an important figure in taking jazz from a regional style to international popularity, the leader of the most influential jazz band of the period from 1917 to 1921, and a good player in a very early jazz style on records such as "Clarinet Marmalade". LaRocca's playing and recordings were an important early influence on such later jazz trumpeters as Red Nichols, Bix Beiderbecke and Phil Napoleon. Nick LaRocca's 1917 composition "Tiger Rag" was covered by Louis Armstrong in several different versions throughout his career, while Duke Ellington, Art Tatum, and The Mills Brothers also recorded important and influential cover versions of the jazz standard.
Құрметтер
2006 жылы оның 1917 жылы жазған «Darktown Strutters' Ball» әні, Original Dixieland Jass Band тобымен бірге, «Грэмми» атақ залына енгізілді.
In 2006, his 1917 recording of "Darktown Strutters' Ball" with the Original Dixieland Jass Band was inducted into the Grammy Hall of Fame.