Кіріспе
Өліп кеткен бауырымен жорғалаушылар туысы Наншиунгозавр (Нансионгның кеміргіші) - Оңтүстік Қытайдың соңғы креда дәуірінде қазіргі Азияда өмір сүрген теризинозаврлар туысы. Типтік түрі - Nanshiungosaurus brevispinus, алғаш рет 1974 жылы ашылып, 1979 жылы Донг Цзиминг сипаттаған. Ол мойын және арқа омыртқаларының көп бөлігін тазбен бірге сақтаған бір данамен бейнеленеді. 1992 жылы "Nanshiungosaurus" bohlini деп аталатын екінші түр табылды және 1997 жылы сипатталды. Ол сонымен қатар омыртқалармен бейнеленеді, бірақ бұл түр геологиялық жасында ерекшеленеді және типпен салыстырғанда шынайы сипаттамалары жоқ, сондықтан оның тұқымдасына жақындығы расталмайды. Бұл үлкен терризинозаурид, оның ұзындығы шамамен қаптамасы бар және салмағы шамамен Наншиунгозаврдың омыртқа бағанасы өте пневматизацияланған, ал мойынның артқы мойын омыртқалары ерекше мықты және арқалықтан сәл ұзартылған. Оның кең денелі, ірі жамбас сүйегі бар екені байқалады. Басқа теризинозауридтер сияқты, ол тамақтану кезінде кератинозды құйрықты, төрт салмақты аяқ бармақты және үлкен жалпақ тырнақты болды. Наншиунгозавр терризинозаврлар тобының бір түрі. Терризинозавр мен Сегнозаврмен бірге Наншиунгозавр сипатталған және аталатын ең алғашқы терризинозаврлардың бірі болды. Жазылған кездегі жамбас сүйектерінің ерекше пішіні түпнұсқалық сипаттаушыны Дунгтың қалдықтарды жәндік сауроподқа тиесілі деп түсіндіруіне әкелді, бірақ 1990 жылдары бұл тұқым Segnosaurus (қазіргі therizinosaur) ретінде танылды. Алғашында терризинозаврлар туралы зерттеулер күрделі болды, өйткені сол кезде сирек қалдықтар белгілі болды және олардың бірнеше динозаврлар тұқымдасының ерекшеліктері болды, олар оларды прозавропод динозаврлары деп түсіндірді.
Nanshiungosaurus (meaning "Nanxiong's lizard") is a genus of therizinosaurid that lived in what is now Asia during the Late Cretaceous of South China. The type species, Nanshiungosaurus brevispinus, was first discovered in 1974 and described in 1979 by Dong Zhiming. It is represented by a single specimen preserving most of the cervical and dorsal vertebrae with the pelvis. A supposed and unlikely second species, "Nanshiungosaurus" bohlini, was found in 1992 and described in 1997. It is also represented by vertebrae but this species however, differs in geological age and lacks authentic characteristics compared to the type, making its affinity to the genus unsupported. It was a large sized therizinosaurid that is estimated to have cover nearly in length and to have weighed about Nanshiungosaurus had a very pneumatized vertebral column with the posterior cervical vertebrae of the long neck being unusually robust and slightly more elongated than the dorsals. It was equipped with a broad torso as seen on the bulky pelvis. As for other therizinosaurids, it had a keratinous beak used when feeding, stocky feet with four weight bearing toes and large flattened claws. Nanshiungosaurus is classified as a therizinosaurian dinosaur. Along with Therizinosaurus and Segnosaurus, Nanshiungosaurus was one of the earliest therizinosaurs to be described and named. The unusual shape of the pelvis led Dong—the original describer—to interpret the remains as belonging to some dwarf sauropod, but during the 1990s the genus was recognized as a segnosaur (now therizinosaur) based the pelvic similarities with Segnosaurus. At first, the research on therizinosaurs was complicated since sparse remains were known at the time and these had features from multiple dinosaur lineages leading to their interpretation as prosauropod dinosaurs.
Ашу тарихы
1974 жылы Нансионг алабында омыртқалы жануарлар палеонтологиясы және палеоантропология институты жүргізген геологиялық экспедиция барысында команда бірнеше динозаврлардың қалдықтарын тапты. Гуандун провинциясының Наньсионг формациясындағы Дапинкун ауылының жанында Крайдың соңғы кезеңіне жататын салыстырмалы түрде үлкен және ішінара скелет табылды. Үлгі IVPP V4731 нөмірімен таңбаланған және 12 мойын (атлас жоқ), 10 арқалық, 5 (әдетте 6) сакральдық және бірінші құйрық омыртқаларынан тұрады, оның ішінде оң ilium және ischium жоқ, қалың таз толықтай. Кейін, 1979 жылы, бұл үлгі Қытай палеонтологы Донг Цзиминг ресми түрде сипаттады және жаңа тұқым мен түрдің негізі ретінде пайдаланылды Наншиунгозавр brevispinus. Жалпы атауы, Наншиунгозавр, Нансионг қаласының шығу тегіне қатысты және грек σαῦρος (саврос, яғни кеміргіш) сөзінен алынған. Ақырында, brevispinus деген атау латын тіліндегі brevis және spina (тиісінше қысқа және омыртқа) сөздерінің бірі болып табылады. Алғаш сипатталғанда, Донг бұл үлгісі жәндік, таңғажайып титанозаврлық савропод деп қате ойлады. 1997 жылы Донг Цзиминг пен Ю Хайлу екінші түрді атады және сипаттады: "Наншиунгозавр" болини, 1992 жылы Мазонгшаннан жақын жерде табылған қаңқаға негізделген. Оның ішінде 11 мойын және 5 арқа омыртқасы бар. Ескі үлгі IVPP V11116 каталогы бойынша, ерте көк шайыр дәуіріндегі Жоғарғы Синьминбао тобынан алынған. Сонымен қатар, олар "екі түрді" қамтитын "Nanshiungosauridae" атауын шығарды. Донг пен Ю бұл түрді Наншиунгозаврға жатқызуды қолдайтын дәлел немесе дәлел келтірмеді. 2010 жылы Солтүстік Американың палеонтологы Линдсей Занно бұл жолдаманы "Н" дегеннен бастап өте мүмкін емес деп санады. Болини Барремия аптиан дәуірінен басталады және синапоморфиялардың жоқтығын ескере отырып, ол екінші түрдің Наншиунгозаврмен байланысы жоқ және өзінің жеке туысына кепілдік беруі мүмкін деп есептеді. Сонымен қатар, ол сакральді омыртқалардың санын 5-тен 6-ға дейін түзетті және соңғысының холотиптік таздың жиналғаннан бері зақымдалғандығын және зақымдалған аймақтарда боялған гипспен қайта құрылғандығын атап өтті. Сонымен қатар, "Н" -дің қалдықтары. Болинилер Гонгпокуан алабындағы Чжунгу формациясының төменгі қызыл төсектерінен табылған, бұл мүлдем басқа геологиялық контекст. Жалпы консенсус бойынша, бұл күмәнді үлгі енді Наншиунгозаврмен байланысты деп қарастырылмайды.
Сипаттама
Наншиунгозавр салыстырмалы түрде үлкен денелі теризинозавр болды, оның салмағы ұзақ деп бағаланады. Бұл таксонды опистокоэль (бұл олардың артқы жақтарында қуыс болғандығын білдіреді) орталықтары бар артқы жақтағы мойын омыртқаларының иелігімен ерекшеленуге болады. Голотиптік үлгіде бас сүйегі материалдары болмаса да, терризинозауридтердегі сақталған элементтер Erlikosaurus және Segnosaurus оның шала тісті, салыстырмалы түрде кішкентай бас сүйегі болғанын және көрнекті рамфотека (кератинозды қарны) дамығанын көрсетеді.
Омыртқа бағанасы
Көптеген жамбас сүйектерінің жүйке доғалары салыстырмалы түрде қысқа, бірақ арқалық сүйектерде олар ұзын. Осі жақсы сақталған және ұзындығы platycoelus (екі ұшында да сәл қуыс) орталықтары бар. Оның одонтоидты процесі центрдің алдыңғы жағымен біріктірілген және атлас орталығымен байланысу үшін төменгі аймаққа сопақша күйзеліске ие. Нейроаркасы тар, нейроорқасыртқасы артқы бағытқа ие және атлантальды артқы буын процестерімен ( сүйекті проекциялар) байланыстыратын дөңгелектелген қырлары бар. Одан кейін келесі жатын қуысы біртіндеп ұлғаяды. Алдыңғы жамбас сүйектері платикоэлус централы және терең, қалта тәрізді плеврокоэльдер (кіші тесіктер) бүйір жақтарында дамиды; сондай-ақ, шағын қырқа тәрізді құрылым да бар. Төменгі бетінде орталықтар тегіс, ішкі жақтарына қарай жұмсақ тегістеледі және орталықтардың шекараларынан екі шығыңқы пайда болады. Алдыңғы капитулярлық процесс белгілі бір қалыңдықта сығымдалады (жазылады) және төменгі жағынан бүйір жақтарына дейін таралады, бұл қабырғадағы капитулмен біріктіріледі. Көптеген цервикальдықтарда сияқты, жүйке аркалары мен тіректері қысқа, алдыңғы буындар процестері сол бағытта қатты дамыған, ал диапофиздердің алдыңғы жасушалары (жатық жақтарына сүйекті проекциялар) түбіршектермен байланысу үшін төменгі және жақтық бағыттарына дейін созылады. Жетіінші және сегізінші жамбас сүйектері ең ұзын, олардың ортасы мен артқы бөлігі ұзын, омыртқа көлемі сәл тарылады. Көптеген артқы жамбас сүйектерінде орталықтар терең емес артқы саңылаулармен опистокоэльді. Наншиунгозавр мен Сегнозавр табылғаннан кейін толық туыстары анықтала бастады, бірақ олардың анатомиялық белгілері басқа тероподтармен салыстырғанда соншалықты ауытқулы болды, сондықтан оларды соңғы креда дәуіріндегі сауроподоморф динозаврлар деп қарастыруға болады. 1990 жылы палеонтологтар Ринчен Барсболд пен Тереза Марянска Наншиунгозавр мен Сегнозаврдың жамбас сүйектері арасындағы таңғажайып ұқсастықтарды атап өтті, мысалы, офистопубтық жағдай мен үлкен иляк қақпағы. Олар алғашқылардың Segnosauria құрамына кіретінін анықтады және бұл топтың сейрек кездесетін және саврискилердің сауроподоморфтар мен тероподтар арасында өзгеріске ұшыраған позициясы бар деген қорытындыға келді. Донг осы ұқсастықтармен келісіп, 1992 жылы тұқымдасты Segnosauridae-ге орналастырды. Дегенмен, 1993 жылы Alxasaurus сипаттамасында ұзын аберрант segnosaurs тетануранды теропод динозаврлар екені және Segnosauridae ескі атау Therizinosauridae кіші синоним екені дәлелденді. Сегнозаурия теризинозаурияның синонимиі болды. 1997 жылы "Н" сипаттамасымен және атаумен. Болини, Донг және Ю Nanshiungosaurus және Nanshiungosauridae терризинозавридтерін бөлек Nanshiungosauridae деп атады. Олар осы жаңа топтастырудың түпнұсқалық белгілерін немесе негіздерін ұсынбады. Хартман мен оның әріптестері 2010 жылы Занноның талдауларына негізделген 2019 жылы жүргізген кең көлемді филогенетикалық талдау Наншиунгозаврды Неймонгозавр немесе Теризинозаврдан гөрі басқа позицияда қалпына келтіреді. Төменде алынған нәтижелер: Бұл құрылым негізінен қызғылт саз тастары мен балшық тастардан тұрады және салыстырмалы түрде жылы, ылғалды субтропиктік климаттың астында су тасқыны ортасында орналастырылған. Овирапторидтердің жұмыртқалары, кем дегенде, бес жақсы сақталған жұмыртқалы тұтқалары бар формацияда жиі кездеседі. Сонымен қатар, екі жұмыртқасы бар қазбаланған аналық овирапторидтер белгілі. Нансионг аймағында орнитопод динозаврларының іздері көп. Терзинозавр Наншиунгозавр өзінің экожүйесінде үлкен биік серуенші болды, алайда, формацияның нашар стратиграфиялық талдауына байланысты, бұл овираптозаврлардың кейбіреулері бір-бірімен бірге өмір сүрмеген болуы мүмкін. Сауропод Gannansaurus және Microhadrosaurus (қазіргі nomen dubium) сияқты хадрозаурид динозаврлардың өте аз қалдықтары.