Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Опалиндік шыны - бұл Еуропада, әсіресе 19 ғасырдағы Францияда өндірілген антикалық шыны бұйымдарының стилі. Ол шыныны өңдеу кезінде белгілі бір фосфаттар немесе оксидтер қосылып, материалға опалценция сыйлайды.
Term referring to a number of glassware styles
Opaline glass is a style of antique glassware that was produced in Europe, particularly 19th century France. It was made by adding particular phosphates or oxides during the mixing process of the glass' processing, giving the material a quality of opalescence.
Сипаттама
Опалиндік шыны өзінің ерекше сүттілік сипатын араластыру процесінде қосылған қарапайым заттардан алады, соның ішінде натрий фосфаты, натрий хлориді, кальций фосфаты, кальций хлориді, қалайы оксиді және талк. Осылайша, шыны әр түрлі түске ие бола алады және шаңдаушы материалдың қоспасына және мөлшеріне байланысты әр түрлі реңктерін көрсетеді: ақтан сұрға, қызғылтқа, лаванда жасылға, алтын сарыға, ашық көк түске, көк және қараға дейін.
Opaline glass gets its distinctive iridescent milkiness from opacifying substances added during the mixing process, including sodium phosphate, sodium chloride, calcium phosphate, calcium chloride, tin oxide and talc. The glass can thus take on different colors and present variable shades, depending on the mixture and quantity of opacifying material substance: from white to gray, to pink, to lavender green, to golden yellow, to light blue, up to blue and black.
Тарих
Алғашқы опалиндік шыны Муранода XVI ғасырда сүйектерді кальцийлеуден пайда болған кальций фосфатын қосып жасалды. Бұл әдіс құпия сақталмаған және Германияда көшірілді, онда бұл шыны bein glass деп аталды. Опалиндік шыны он тоғызыншы ғасырда Францияда көп мөлшерде өндірілді және Наполеон III империясы кезінде таралу мен танымалдылықтың шыңына жетті; бірақ Наполеон I кезеңінде жасалған, мөлдір, антиквариат нарығында ең көп сұранысқа ие. Өндiрiс орталықтары Ле Крузода, Бакарада, Сент-Луисте, Лес-Битчеде болды. Англияда ол XVIII ғасырда Бристольде шығарылды. Он тоғызыншы ғасырдың ортасынан бастап мөлдір емес опал шыны бұйымдар сәнге айналды. Севр фарфор фабрикасында қытай фарфорының мөлдірлігін еліктеуге тырысқан, қолмен безендірілген ақ сүт шынысының өндіріс желісі тәжірибеден өтті. Осы шыныдан қолөнермен көп қолданылатын бұйымдар: вазалар, табақтар, тостағандар, тостағандар, құймақтар, хош иісті заттар құйылатын бөтелкелер, қораптар, шамдар жасалатын. Кейбір заттарға салқын эмаль, гүлдер, пейзаждар, құстар орнатылған. Кейде опал құмырасына қола немесе күміс төсеме қосылған. Жасыл немесе сары опалиндік шынының көпшілігі урандық шыны болып табылады.
The first opaline glass was made in Murano in the sixteenth century, with the addition of calcium phosphate, resulting from the calcination of bones. The technique did not remain secret and was copied in Germany, where this glass was known as bein glass Opaline glass was produced in large quantities in France in the nineteenth century and reached the apex of diffusion and popularity during the empire of Napoleon III; but the pieces made in the period of Napoleon I, which are translucent, are the most sought after by the antiques market. The production centers were in Le Creusot, in Baccarat, in Saint Louis lès Bitche. In England it was produced in the eighteenth century, in Bristol. From the mid nineteenth century opaque opal glass objects came into fashion. At the Sèvres Porcelain Manufactory, a production line in white milk glass, decorated by hand, was experimented with, which attempted to imitate the transparency of Chinese porcelain. With this particular glass objects of common use were handcrafted: vases, bowls, cups, goblets, carafes, perfume bottles, boxes, lamps. Some objects were also decorated in cold enamel, with flowers, with landscapes, with birds. Sometimes a bronze or silver support was added to the opal vase. Most green or yellow opaline glass is uranium glass.
19 ғасырдағы опалинді шыны
Опалин шыныдан көптеген түрлі бұйымдар, соның ішінде вазалар, табақтар, тостағандар, купелер, декантерлер, хош иісті бөтелкелер, қораптар, сағаттар және басқа да құралдар жасалды. Барлық опалиндік шыны қолмен үрленіп, төменгі жағында дөрекі немесе жылтыратылған понтильге ие. Бұл жерде тігістер де, машинамен оюлар да жоқ, ал опалиндік шынылардың көпшілігі таңбаланған немесе қол қойылған емес. Опалинді шынының көптеген бөлшектері алтынмен безендірілген. Кейбіреулері қолмен боялған гүлдер немесе құстармен. Бірнешеуі қола ормолулы тұтқалармен, жиектермен, шаршаулармен немесе ұстағыштармен жабдықталған.
Many different pieces were produced in opaline glass, including vases, bowls, cups, coupes, decanters, perfume bottles, boxes, clocks and other implements. All opaline glass is hand blown and has a rough or polished pontil on the bottom. There are no seams and no machine engraving, and most opaline glass is not branded or signed. Many pieces of opaline glass are decorated with gilding. Some with handpainted flowers or birds. Several have bronze ormolu mounts, rims, hinges or holders.
Кейінгі опалиндік шыны
Француздық Portieux Vallérysthal фабрикасы 1930 жылы базарға белгілі бір көк көк түсті опал шыны бұйымдарын шығарды. Кейбір бұйымдар таза алтынмен немесе полихромды эмальмен безендірілген, кейде алтыннан жасалған тіректермен немесе ілгектермен жабдықталған (тақталар, круеттер, стакан мен тостаған жиынтығы, қораптар, шамдар, флакон, шам қойғыш). Шынының көк-көк түсі американдық қызғалдақ жұмыртқасынан шықты. 20-ғасырдың аяғында Венециялық шыны шебері Винченцо Насон "Veritable Opaline de Murano" деп аталатын шынының ұқсас түрін шығара бастады.
The French factory Portieux Vallérysthal in 1930 has put opal glass objects on the market in a particular blue azure color. Some pieces have decorations in pure gold or polychrome enamels and are sometimes equipped with supports or hinges in gilded bronze (sets of plates, cruets, sets of glasses and cups, boxes, lamps, flacons, chandeliers). The blue blue color of the glass is inspired by that of the American robin's egg. In the late 20th century the venetian master glassmaker Vincenzo Nason, began producing a similar type of glass, labelled 'Veritable Opaline de Murano'.