Кіріспе

Гилберт В. Хартке:Гилберт В. Хартке (16 қаңтар 1907 жыл - 21 ақпан 1986 жыл) - американдық режиссер, драматург және Доминикандықтар орденінің діни қызметкері. Ол Америкадағы алғашқы университет драма бағдарламаларының бірі - Америка Католик университетінің сөйлеу және драма кафедрасының негізін қалады. Хартке өзінің оқу бағдарламасын драма католик университеттерінде пән болып саналмайтын уақытта жасады. Ол CUA-да 60-тан астам ірі қойылымдарды және өзі құрған гастрольдік компания National Players үшін тағы бірнешеуін басқарды. Ол Ольни театрын, Мэриленд штатының Ольни қаласында жазғы театр сахнасын ойыншылардың базасы ретінде қамтамасыз етті. Ол өзінің досы Хелен Хейзді және басқа да беделді адамдарды Олнидегі қойылымдарға қатысуға шақырды. Ол бес пьеса жазды, және өзінің студенттерін бес құрлықта және АҚШ-та турнеге шығарды. Ол драматург Лео Брэйди, режиссер Алан Шнайдер және театр дизайнері Джеймс Уорингті факультетке қабылдады. Ол сондай-ақ Джозефин МакГарри Калланның көмегін алды, ол әсіресе хордың керемет сөйлеуімен ерекшеленді. Ол грек трагедиясының кампус өндірістерінде және Т. С. Элиоттың собордағы кісі өлтіруі сияқты пьесаларда жетекшілік етті. "Шоу-бизнестің діни қызметкері" деп те аталатын Хартке, колледж футболының бұрынғы ойыншысы, дәстүрлі Доминикан монахы емес еді. Дегенмен, ол Доминикандық зерттеу үйінің көшеден қарама-қарсы Доминикандық зерттеу үйіндегі монахтардың камерасын иеленді және жиі студенттерді сөйлеу және драма бөлімі орналасқан ғимараттың кіреберіс ауласындағы кішкентай киелі үйде дұға етуге бастап жүрді. Оның терең драмалық дауысы, спортшы дене бітімі, күміс шашы бар басы және көбінесе ақ доминикан көйлегі киінген Хартке таңғажайып көрініс болды. Әлеуметтік, іскерлік және саяси ортада танымал және жоғары бағаланған ол Вашингтондағы нәсілдік кемсітушілікке қарсы күресте белсенді рөл атқарды және қайта жаңғырған Форд театрының басқармасында қызмет етті. Ол актерлер, саясаткерлер мен президенттердің жақын досы және сенімді адамы болды. 1963 жылы ол екі католик діни қызметкерінің бірі болды (екіншісі Роберт Пол Мохан) ақ үйге CUA-дан оның жесірінің өтініші бойынша, қаза тапқан президент Джон Ф. Кеннедидің денесімен ресми жерлеуге дейін қалу үшін жіберілді. 1978 жылы Монаконың Грейс ханшайымы университетке Американың жабайы табиғат қоры үшін өлең оқуға дайындалуға барды. Герладин Пейдж пен Рип Торн Хартке өтініші бойынша студенттермен тікелей сөйлесу үшін кампусқа келген көптеген суретшілердің қатарында болды. Оның көп жылғы досы Хелен Хейс Юджин О'Ниллдің классикалық "Ұзақ күннің түнге саяхат" романында CUA-ның кампустағы Хартке театрында соңғы сахналық көрінісін көрсетті. Хартке өзінің шығармашылық жомарттығымен де танымал болды. Оқушылары қаржы жағынан қиындыққа тап болғанда, ол алдымен олардың стипендия мен несие алу үшін жұмыс істегендерін, содан кейін оларды өзі тауып алатын. Сюзан Сарандон университеттің бизнес бөлімінде жұмыс істеді. Джон Войт пен Филип Боско сахналық көріністерді жасады, ал Генри Гибсон Хартке шофер болып жұмыс істеді. 1981 жылдың қазан айында Хартке "Вашингтон" журналы "Вашингтонның ең ықпалды адамдарының бірі" деп атады. Ол католик театрына үлкен әсер етті, көптеген жандарға әсер етті, және ол осы дүниеге әкелген баталардан пайда алған көптеген адамдар. Бүгінде Католик университетінің театры оның есімін алып жүр. Жыл сайынғы жыл соңында берілетін марапаттау рәсімі де оның есімімен аталады: Гилби сыйлығы CUA театрында үздіктерді марапаттау. Тоньи сияқты сыйлықтар да оның құрметіне шапанды монахқа ұқсатады. Хартке және Католик университетіне "Оз сиқыршысы" фильміндегі Джуди Гарландтың киімдерінің бірі берілді, оны олар драма мектебінің игілігі үшін сауда-саттыққа шығарды.