Кіріспе
Дуглас Д. Ричман (ағылш. Douglas D. Richman; 15 ақпан 1943 жылы Нью-Йорк қаласында туған) - американдық инфекциялық аурулар дәрігері және медициналық вирусолог. Ричманның жұмысы ХИВ/СПИД пандемиясына 1980 жылдардың басында пайда болғаннан бері назар аударды. Оның негізгі еңбектері емдеу, дәріге төзімділік және патогендік салаларында болды.
Мансап
Ричман 1965 жылы Дартмут колледжінен АБ дәрежесін, ал 1970 жылы Стэнфорд университетінен медицина докторы дәрежесін алды. Аллергия және жұқпалы аурулар ұлттық институтында және Гарвард медицина мектебінде жұқпалы аурулар бойынша АҚШ-тың қоғамдық денсаулық сақтау қызметінде қосымша білім алғаннан кейін, ол 1976 жылы Калифорния университетіне, Сан-Диегоға (UCSD) қосылды. Ақырында ол патология және медицинаның құрметті профессоры, СПИД зерттеу орталығының директоры, ВИЧ институтының директоры және СПИД зерттеулеріндегі Флоренс Сили Рифорд кафедрасы болды. Ол сондай-ақ ардагерлер істері Сан-Диего денсаулық сақтау жүйесінде лауазымдарды атқарды, онда ол өзінің клиникалық күтімі мен оқытуын жүргізді. 2019 жылы ол белсенді мәртебеге ауысты, онда ол зертханалық зерттеулерін жалғастырып, СПИД зерттеулер орталығы мен АҚТҚ институтында белсенді басшылық рөлін ұстап отыр.
Зерттеу
Доктор Ричман 1980-ші жылдары ВИЧ-ке назар аударғанға дейін тұмау вирусы, герпес вирусы және геморрагиялық қызба вирустары бойынша зерттеулер жүргізді. Оның зертханасында ВИЧ-тің дәріге төзімділігі алғаш рет анықталды. АИТВ-ді емдеу мен дәріге қарсы тұру қабілетіне қызығушылық танытумен қатар, оның зерттеу қызығушылықтары вирустың жасырындығы мен эволюциясы мәселелерін қоса алғанда, АИТВ патогенезіне бағытталған. Доктор Ричман ВИЧ/СПИД саласына клиникалық және зертханалық маңызды үлес қосты, олар трансляциялық медициналық зерттеулердің үлгісін білдіреді. Ол жаңа дәрілер мен емдеу әдістерін клиникалық бағалауды, соның ішінде антиретровирустық терапияның алғашқы сынағын және ВИЧ- РНК-ны анықтауға болмайтын стратегияның құндылығын құжаттаған алғашқы зерттеуді жобалауға және жүргізуге көмектесті. Оның зертханалық зерттеулерінің екі бағыты ВИЧ зерттеулерінің маңызды кезеңін білдіреді. Ол 1989 жылы ВИЧ-тің дәріге төзімділігін алғаш рет көрсеткен зерттеушілер тобының бірі болды. Бұл антиретровирустық терапияның комбинациясын әзірлеудің ғылыми негізі болды. Кейінгі зерттеулер дәріге қарсы тұрудың емнің сәтсіздігіне әсерін, бір науқаста таралған әртүрлі вирустық фенотиптер мен генотиптердің араласқандығын, емделмеген науқастарда дәріге қарсы тұрушы мутанттардың алдын ала болуын, вирустық эволюцияның жылдамдығына ауру сатысы мен вирустық репликацияның әсерін және лимфоидты тіндер мен мидағы әртүрлі ВИЧ популяцияларының тәуелсіз эволюциясын құжаттады. Бұл зерттеулер дәрі-дәрмектерді әзірлеуге, бағалауға және нормативтік-құқықтық органдармен бекітуге үлкен әсер етті және инфекция жұқтырған науқастарды күнделікті емдеуде дәрі-дәрмектерге төзімділік тестілеуінің маңыздылығын анықтауға көмектесті. 1997 жылы оның зертханасы алғашқылардың бірі болып, ВИЧ-тің жасырын екенін көрсетті және күшті антиретровирустық терапиямен "толық басқарған" сияқты көрінетін науқастарда жасырын жұқтырған CD4 жасушаларының резервуарларының бар екендігін құжаттады. Бұл байқаулар Т лимфоциттер биологиясы мен вирустың репликациясы туралы негізгі сұрақтарды көтерді, олар вирустық патогенезді негізгі түсінуге жетеді. Оның зертханасы ВИЧ инфекциясына қарсы антиденелердің әсерін бейтараптандырудың таңғажайып эволюциясын анықтап, тиімді ВИЧ вакцинасын әзірлеу үшін маңызды түсінік берді. Доктор Ричманның қазіргі зерттеу жұмыстары қазір жасырын ВИЧ-пен күресуге және оны жоюға бағытталған. Ол негізгі және клиникалық тақырыптар бойынша баяндамашы, клиникалық вирусология бойынша негізгі оқулықтың бас редакторы, ірі халықаралық кездесулердің ұйымдастырушысы және ұлттық және халықаралық комитеттердің төрағасы ретінде беделді және конструктивті рөл атқарады.
Сыйлықтар, редакторлар және кеңесші қызметтер
Сыйлықтарға Говард М. Темин сыйлығы (1993), Джон Саймон Гуггенхайм стипендиясы (1984), Стив Чейз гуманитарлық сыйлығы Ғылым және медицина үшін шөлдегі СПИД жобасы (2001), АҚШ Ардагерлер істері департаменті Уильям С. Миддлтон сыйлығы (2002) және Халықаралық вирусқа қарсы зерттеулер қоғамының Гертруда Б. Элион мемориалдық сыйлығы (2016). Ол Лозанна университетінің 2010 жылы докторлық дәрісінің құрметті лауреаты атанды, сондай-ақ көптеген қонақ профессорлық лауазымдар мен құрметті дәріс берді. Ричман - "Антивирустық терапия" академиялық журналының құрылтайшы редакторларының бірі, Халықаралық антивирустық (бұрынғы СПИД) қоғамның (IAS USA) директорлар кеңесінің құрылтайшысы және мүшесі, "Антивирустық медицинаның тақырыптары" журналының бас редакторы, сондай-ақ 15 журналдың редакциялық кеңесінде қызмет етті. Ол адам вакцинасы бағдарламасының директорлар кеңесінің мүшесі. 730-дан астам мақалалар жариялап, бірнеше кітаптың редакторы болды. 2022 жылы Ғылыми зерттеулер. Dr. Richman әлемдегі ең үздік ғалымдардың бірі деп танылды. Ал 2023 жылы сол ұйым оны иммунология бойынша әлемдегі 40-шы және АҚШ-тағы 29-шы орынға қойды.