Кіріспе

Common Cold Unit (CCU) немесе Common Cold Research Unit (CCRU) – 1946 және 1989 жылдар аралығында жалпы суық тию туралы зертханалық және эпидемиологиялық зерттеулер жүргізген, 1006 мақала жариялаған Британдық медициналық зерттеулер кеңесінің бөлімшесі. Бұл бөлімшеде жалпы суық тиюдің этиологиясы, эпидемиологиясы, алдын алу және емдеу мәселелері зерттелді. Ол Уилтширдегі Солсбериге жақын Харнхам Даунда орналасқан, бұрынғы әскери аурухана болған Гарвард ауруханасының ғимаратында құрылды. Жалпы суық тию барлық жедел респираторлық инфекциялардың үштен бірін құрайды, ал аурудың салдарынан жұмыстан босатылудың экономикалық шығындары зор. Сынақ кезеңдерінде әр екі апта сайын 30 ерікті қажет болды. Бөлімше газеттер мен журналдарда еріктілерді іздеп жарнама берді, оларға шағын төлем жасалды. Бұл жарнамаларда бөлімшеде болу ерекше демалыс мүмкіндігі ретінде көрсетілді. Еріктілер суық тию вирустарының препараттарымен зарарланды және әдетте он күн бойы бөлімшеде болды. Олар екі-үш адамнан тұратын шағын топтарға бөлінді, әр топ бөлімшеде болған уақыттың барлық кезеңінде қатаң оқшауланды. Еріктілерге Солсберидің оңтүстігіндегі ауылдық жерлерде серуендеуге рұқсат берілді, бірақ тұрғын үйлерге баруға тыйым салынды. Адам коронавирустары, жалпы суық тиюдың шамамен 10% жағдайына себеп болатын, алғаш рет 1965 жылы осы бөлімшедегі еріктілерден оқшауланды. CCU 1990 жылы жабылатынша жалпы суық тиюді зерттеу үшін үздіксіз еріктілерді іздеп отырды. Соңғы директоры Дэвид Тиррелл болды, ол 1957 жылдан бастап CCU-дағы жұмысын автобиографиясында сипаттаған. CCU кейде жақын орналасқан Портон Даундағы Микробиологиялық зерттеулер институтымен шатастырылды, ол кейде ынтымақтастық жасаған, бірақ ресми байланысы жоқ әскери бөлімше.

Тарих

Біздің қазіргі кездегі суық тию туралы түсінігіміз 1914 жылы басталды, дәрігер Крузе суық тиюмен ауыратын адамдардың мұрын секрецияларын бактериялардан тазартуға болатынын және осы тазартылған мұрын шаюларын қабылдаушылардың мұрындарына егу сол ауруды тудыратынын көрсетті. Кристофер Эндрюс және Дэвид Тиррелл бұл тәжірибелерді Англияның Солсбери қаласындағы Гарвард ауруханасында жетілдірді. 1946 жылға қарай бұл аурухана Медициналық зерттеулер кеңесінің суық тию зерттеу бөлімшесіне айналды. Медициналық зерттеулер кеңесі дәрігер Эндрюс еріктілердің қатысуымен зерттеулер жүргізу идеясын ұсынғаннан кейін және билікті зерттеу стансасын құруға көндіргеннен кейін, суық тию зерттеу бөлімшесін құрды.

Ашылғандар

Коронавирус (B814) алғаш рет 1960 жылы вирусолог Дэвид Тиррелл басшылығымен "Жалпы суық тию" бөлімінде жүргізілген зерттеу кезінде, суық тиюдің әдеттегі белгілері бар бір баланың мұрын-жұтқыншақ шаю суынан табылды. Шаю суы еріктілерге құйылғаннан және белгілі вирустарға тексерілгеннен кейін, ешқандай вирус табылған жоқ. Адам коронавирусы туралы алғашқы мақала 1965 жылы The BMJ журналында жарияланды. Кейін вирусолог Джун Алмейда вирусты алғаш рет көзге түсірді, ал 1968 жылы жарық көрген мақаласында Джун Алмейданы қоса алған сегіз вирусолог оны коронавирус деп атады.

Нәтижелер

43 жыл бойы Жылысу орталығының жұмыс істеу кезеңінде мыңдаған еріктілер зерттеулерге қатысып, суық тию вирустарымен зарарланды немесе бақылау тобында болды, бірақ жалпы суық тиюге ем табылған жоқ. Жылысу орталығы жасаған зерттеулер тыныс жолдары вирустарын, олардың өмірлік циклын және мүмкін болатын вакциналарды түсінуімізді жетілдірді.