Кіріспе

Австралиялық альпинист (19552012) Линкольн Росс Холл (19 желтоқсан 1955 - 20 наурыз 2012) - австралиялық альпинист, авантюрист және жазушы. Линкольн 1984 жылы Эверест тауына көтерілген алғашқы австралиялық экспедицияның құрамында болды, ол жаңа бағытты сәтті ашты. Ол 2006 жылы екінші рет таудың шыңына шықты, бірақ ол 28543 фут (8700 м) биіктікте түні бойы тірі қалды. Линкольн Холл жеті кітаптың авторы, Австралия Гималайлық Қоры атты қайырымдылық ұйымының құрылтайшы мүшесі және бүкіл әлемдегі аудиториямен альпинизмдегі тәжірибелерімен бөліскен спикер болды. 1987 жылы Линкольн Холлға альпинизмге қызмет еткені үшін Австралия орденінің медалі берілді, ал 2010 жылы Австралия географиялық қоғамының "Қасқырлық өмір" сыйлығын жеңіп алды. Ол Австралия Ұлттық университетінің альпинистік клубының өмірлік мүшесі болды. Линкольн Росс Холл 2012 жылдың 20 наурызында 56 жасында мезотелиомадан қайтыс болды.

Ерте өмір

Холл Австралияның Канберра қаласында дүниеге келді және Телопея Парк орта мектебінде оқыды. Ол Австралия Ұлттық университетінде зоологияны оқыды және Австралия астанасының аумақтарында, әсіресе Буруомба тауларында (ол жерде ол бірқатар классикалық маршруттарды ашқан) тау шаңғысына көтерілуді үйренді.

Мансап

Холлдың альпинизмге шыққаны 1975 жылдан 1978 жылға дейін Австралия Ұлттық Университетінің Альпинизм Клубының Жаңа Зеландияға жасаған экспедицияларына қатысқаннан кейін болды. Бұл 1978 жылы ANUMC экспедициясы Үндістанның Гималайдың Дунагири шыңына дейін жетті. Холл мен оның альпинист серіктесі Тим Маккартни Снейп (Австралия) экспедиция жетекшісі Питер Кокердің шақыруымен Коль-Кэмпке қосылды, сондықтан екеуі саммит жотасына дейінгі жолды кесіп өтуге мәжбүр болды. Олар бұл істі орындап, бір түнді таудың үстінде өткізгеннен кейін, шыңға баруға батыл ұмтылды. Холл Маккартни Снейптің сәтті саммитке шығуының басты құралы болды. Екі электрлі дауыл арқылы төмен түсті, бірақ Холл тағы бір түнді тауға өткізді. Кокер түнде көтеріліп, оны арқандардың жоғарғы жағында кездестіріп, оны Кол-Лагерьге ертіп барды. Содан кейін АНУМК тобы Холлға бас лагерьге дейін жетіп, оны Делидің маңындағы әскери ауруханаға тікұшақпен жеткізді. Бұл сол кездегі Гималайдағы ең биік тікұшақ құтқару операциясы болуы мүмкін. АНУМК-ның Дунагири сапары Холл мен Маккартни Снейп серіктестігін қалыптастырды, бұл олардың 1984 жылғы Эверест тауларына экспедициясын қоса алғанда, Гималай тауларына альпинизмге жол ашты. Дунагириден кейін Холл әлемнің көптеген альпинисттік оқиғаларына қатысты және оларды басқарды, соның ішінде көптеген австралиялық альпинистердің алғашқы көтерілулері болды. Олардың арасында Непалдағы Эверест тауына екі экспедиция (оның ішінде 1984 жылы алғашқы австралиялық көтеріліс); Антарктиданың Адмиралтейство тауларында Минто тауының алғашқы көтерілуі (1998); Непалдағы Аннапурна II (7963м), Қытай мен Непал шекарасындағы Макалу (8481м) және Индонезияның Ириан-Джая қаласындағы Карстенц пирамидасы сияқты басқа да елеулі шыңдарға көтерілу болды.

Эвересттегі құтқару

Линкольн Холл 2006 жылы Эверест тауына көтерілгеннен кейін аз ғана аман қалды. Ол 2006 жылы 25 мамырда 8700 метр биіктікте таудан түсіп бара жатқанда өліп қалды. Ол биіктіктегі аурудан, әрине мидың емізілгенінен ауырып, қиялға түсіп, шатасып кеткен. Хабарларға сәйкес, Холлдың шерпалық жолсеріктері оны бірнеше сағат бойы құтқаруға тырысты. Алайда түн түсіп, олардың оттегі қорын азайтып, қар соқырлығы пайда болды. Экспедиция жетекшісі Александр Абрамов ақырында экспедиция жетекшілеріне таудағы өлі болып көрінген Залды тастап, лагерьге қайтуға бұйрық берді. Кейіннен оның достары мен отбасы мүшелеріне өлімі туралы мәлімдеме жасалды. Алайда, келесі күні таңертең, 12 сағаттан кейін, Холлді тірідей тауып алды. Команданың құрамына команда жетекшісі Дэниел Мазур (АҚШ), Эндрю Браш (Канада), Майлс Осборн (Ұлыбритания) және Чангбу Шерпа (Непал) кірді. Осборн екінші баспалдақтың астындағы жағдайды былай сипаттады: "Біздің сол жақта, 10 мың фут қашықтықта бір адам отырды. Өлген жоқ, ұйықтап жатқан жоқ, аяғын қиып отыр, көйлек ауыстырып жатыр. Оның төменгі костюмі белінен ашылып, қолдары жеңінен шығып тұрды, баспалдағы, қолғап, күн көзілдірігі жоқ, оттегі маскасы, тоңазытқышы, тоқал, оттегісі, ұйықтайтын қалтасы, төсегі, тамағы, су бөтелкесі жоқ еді. "Менің осында келгеніме таңғалып отырсыз ба?" - деді ол. Бұл бәріміз үшін де сенбеушілік сәті болды. Бұл жерде бір мырза тұрды, ол көзге айқын көрінді, ол 8600 метр биіктікте түнді оттегісіз өткізді, тиісті жабдықсыз және едәуір киімсіз. және тірі". Мұнда тауларды бақылайтын адамдар "бұрын-соңды болмаған" құтқару шараларын қолға алды. Мазур мен оның командасы қатты мұздаған және ауыр ми емігінің әсерінен қиналған Холлмен бірге тұру үшін саммитті тоқтатты. Сонымен қатар Абрамов базалық лагерден 12 шерпадан тұратын құтқарушы топты жіберді. Құтқарушылар тобының құрамына Онгшу Шерпа, Нима Ванде Шерпа, Пасанг Шерпа, Фурба Рушакдж Шерпа, Дава Тензинг Шерпа, Дорджи Шерпа, Мингма Шерпа, Мингма Дорджи Шерпа, Пемба Шерпа, Пемба Нуру Шерпа, Пасанг Гейльген Шерпа және Лакча Шерпа кірді. Холл таудан төмен түсіп, Эвересттің Солтүстік тұғырына дейін жүрді, онда оны орыс дәрігері Андрей Селиванов емдеді. Ол келесі күні АДК-ге жеткілікті денсаулығымен келді, бірақ мұздаудан зардап шегіп, мидың ішегі пайда болды. Ол аяқ-қолдарының ұштарын және аяғының бір саусағын суықтай салады. Холлдың аман қалуы мен құтқарылуы Ұлыбританиялық альпинист Дэвид Шарптың таудағы өлімінен кейін көп ұзамай болды. Бастапқыда Шарпты құтқару үшін ешқандай әрекет жасалмады. Ол есінен танып қалған, бірақ тірі қалған кезде, басқа альпинистер оның қасынан өтіп, өздерінің жорықтарын жалғастырды. Дегенмен, Дэвид Шарптан айырмашылығы, Холл есінен танып, жүре алды, бұл екі фактор оның құтқарылуына мүмкіндік берді. Бұл жағдай Сер Эдмунд Хилларидің пікірлерін қоса алғанда, алаңдаушылық тудырды. Дэн Мазур өз командасының саммитті тоқтату туралы: "Саммиттің әлі де бар екендігі және біз қайта оралуымыз мүмкін. Линкольннің бір ғана өмірі бар".

Эверестке дейін

Ол Холлға көмектесу үшін Эверестке жалғыз жолын құрбан еткен Майлс Осборнмен жақын қарым-қатынаста болды. Осборн Холлдың "жақсы жігіт, өте жайбарақат, жаман әзіл-сықақ жасауға бейім" екенін айтады. Dateline NBC 2006 жылы "Эмми" сыйлығына ұсынылған деректі фильм "Левый мертвый на горе Эверест" атты арнайы бағдарламасын көрсетті. Холл өзінің тәжірибесі туралы екі кітап жазды: Dead Lucky: Death on Mount Everest (2007) және Alive In The Death Zone: Mount Everest Survival (2008). Екінші деректі фильм, "Эвересттегі керемет", Холлдың "Dead Lucky" кітабына негізделген, 2008 жылы АҚШ-тағы National Geographic арнасында және Австралиядағы ABC1 арнасында көрсетілді. Холлдың оқиғасы кейіннен "Мен тірі болмауым керек" эпизодында "Эвересттегі өлілер үшін қалдырылды" (2011 жылдың 16 ақпаны) деп аталды.

Өлім

Холл 2012 жылы 20 наурызда Сиднейдегі Корольдік Принс Альфред ауруханасында мезотелиомадан қайтыс болды. Досы және бірге тау көтерілуші Грег Мортимер, ол Линкольнмен бірге болды, ол былай деді: "Бұл өте тыныш болды, соңғы, шамамен 11:45 өткен түнде. Линкольн тыныш, ырғақты тыныс алуды бастады - бұл ойлануға жақын болды - содан кейін ол тыныштай қашып кетті". Холл өзінің әйелі мен екі ұлымен бірге Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Көк тауларда өмір сүрді.