Кіріспе

Австралиядағы Хобарт қаласының (бұрынғы "Хобарт Таун" немесе "Хобартон") Тасманиядағы қазіргі тарихы 1804 жылы британдық колония ретінде құрылғаннан басталады. Британдықтар қоныстанғанға дейін бұл аймақты кем дегенде 8000 жыл, мүмкін 35000 жыл бойы жартылай көшпелі Мухененер тайпасы, Нуэнонн немесе Оңтүстік-Шығыс тайпасының кіші тобы билеп отырды. Осы жерлестердің ұрпақтары өздерін "Палава" деп атайды. Бұл аймақ туралы тарихқа дейінгі дәуірден бастап біраз нәрсе белгілі. Австралияның көптеген басқа қалаларында сияқты, урбанизация жергілікті тұрғындардың археологиялық дәлелдерінің көп бөлігін жойды, бірақ аборигендер орталары әлі де жағалау аймақтарында кездеседі. Гобарт аймағындағы алғашқы еуропалық қоныстану 1803 жылы Рисдон Ковтегі жазалау колониясы және қорғаныс бекеті ретінде басталды. 1804 жылы ол қазіргі Хобарт жерінде, Салливанс-Коувтың жақсы жеріне көшірілді, бұл оны Австралиядағы екінші көне қалаға айналдырды. Гобарттың осы дәуірдегі көрнекті грузин сәулеті оның арғы жағына тұтқындармен байланысты болған. Бірте-бірте бұл бейбіт, консервативті, жіктелу санасы бар қоғамға айналды. Сол уақыттан бері қала Салливанс-Коувтың аузындағы шамамен бір шаршы мильден бастап Дервент өзенінің екі жағалауы бойынша, жалпы солтүстік-оңтүстік бағытта, Сторм-Бейдегі сағасынан өзеннің Бриджвотердегі тұщы суға айналған жеріне дейін 22 км қашықтықта өсті. Қала Веллингтон тауының шығыс табанында орналасқан төменгі төбелерде орналасқан. Қоныстың негізі қаланғаннан бері Хобарт Тасманияның әкімшілік орталығы болып қала берді, ал 1856 жылы Тасманияға жауапты өзін-өзі басқару беріліп, ол Тасманияның астанасы болды. ХХ ғасырдың соңғы жылдары Азиядан Хобартқа қоныс аударушылар көбейе түсті. Ұлыбритания мен Ирландиядан басқа әлемнің басқа бөліктерінен көшіп-қонудың артуына қарамастан, Хобарттың халқы негізінен англо-кельт болып қала береді және барлық австралиялық астаналардың австралиялық тұрғындардың ең жоғары пайызы бар. Хобарт - Оңтүстік мұхит кеме қатынасы үшін негізгі терең су порты және Австралияның Антарктика дивизиясы мен Антарктикаға француз экспедицияларының соңғы порт. Хобарт сонымен қатар көптеген елдердің әскери кемелері үшін Деруент өзенінің терең портына байланысты жалпы порт болып табылады. АҚШ әскери-теңіз кемелерінде Таяу Шығыстан АҚШ-қа оралған кезде жиі жағаға демалыс үшін тоқталады. Хобарт өзінің географиялық орны, тарихы және мұрасымен анықталады. Георгиандық, Викториандық және Эдвардтық архитектураның классикалық үлгілері қалада көптеп кездеседі, сонымен қатар жақында салынған құрылыстар да бар.

Этимология

Хобарт атауының этимологиясы Ван Димен жерінің бірінші вице-губернаторы Дэвид Коллинзден, ол жаңа елді мекенді соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы Роберт Хобарт, Букингемширдің 4-ші графы, лорд Хобарттың құрметіне атады. Ол бастапқыда "Хобарт Таун" деп аталатын, бірақ 1842 жылы ол ресми түрде қала ретінде танылу үшін жеткілікті көлемде өсті. 1881 жылдың 1 қаңтарынан бастап "Таун" ресми түрде атынан алынып тасталды, қазіргі атауы "Хобарт" болды.

География

Хобарт қаласы Тасмания аралының оңтүстік-шығыс бөлігінде, 42°С, 147°С-та орналасқан. Бұл Сторм-Бейдегі Дервент өзенінің сағасынан шамамен 22 шақырым қашықтықта орналасқан. Хобарт Сулливанс шығанағы айналасында салынған, бұл шағын шығанақ Хобарт Ривулеті мен Дервент өзендері қосылған жерде қалыптасады. Бұл жер теңіз кемелерінің оңай кіруіне мүмкіндік беретін терең су порты, Салливанс-Коувтың қорғалған зәкірлеу орны және Хобарт Ривулеттен тәтті сумен қамтамасыз етуі үшін елді мекен үшін таңдалды. Қаланың негізгі бөлігі Дервент өзенінің батыс жағалауымен солтүстік-оңтүстік бағытында өтеді, бірақ шығыс жағалаудағы тұрғын үй маңы да кең. Шығыс жағалауында көптеген төменгі төбелер және Михан жотасы деп аталатын шағын тау жотасы бар. Батыс жағалауы теңіз деңгейінде жартылай жазық, бірақ жағалаудан тау етегіне дейін тік көтеріледі. Тау қырқаларының арасында терең саздар орналасқан, олардың көпшілігі 500-800 м биіктікке жетеді. Веллингтон тауы - Веллингтон жотасының ең көрнекті белгісі. Дервент аңғары солтүстікке қарай созылып, жазық егістік жерлері мен көлбеу жасыл төбелермен өзеннің бұрылысты бағыты бойынша өтеді.

Тарихқа дейінгі дәуір

Хобарт аймағының ежелгі тарихы жақсы түсініксіз. Британдықтар қоныстанған кезде Тасманияда шамамен 1000-дан 5000-ға дейін адам өмір сүрді деп есептейді, олар сегіз тайпалық топқа бөлінді. Бұл жартылай көшпелі Mouheneener тайпасы, Nuenonne немесе 'Оңтүстік-шығыс' тайпасының кіші тобы, олар алғаш рет еуропалық қоныстанған, өйткені Хобарт қаласы олардың дәстүрлі аңшылық жерлерінде құрылған. Нюенонндер Салливанс-Коувта немесе Тасманияның басқа бір жерінде тұрақты қоныстар құрмаған, олар көшпелі аңшы-жинақшылар ретінде өмір сүрген. Ертедегі еуропалықтар нюенонндерді өз аймақтарында жүріп-тұру кезінде жылжымалы лагерьлерде от айналасында орнатылған шикі қабық қораларда өмір сүргендер ретінде сипаттады. Француздар оларды жай, бақытты өмір сүрген, тату, достық адамдар деп сипаттады. Олардың ең жақсы сипаттамасын 1777 жылы Дервент өзеніне барған кезде капитан Джеймс Кук жазған. Кук Нуэноннаны орта бойлы, жұқа және жалаңаш деп сипаттады. Олардың денелерінің әр түрлі жерлерінде теріге көтерілген тік және иілген қырқалар бар еді. Еуропалық зерттеушілер Тасманияға алғаш рет келгенде, сегіз адамнан тұратын нюенонндер жиі қонақжайлық танытып, жағалаудан келген зерттеушілерді достық дауыстармен қарсы алып, азық-түлік пен суға алмасып, оларға арзан-аздап сыйлық беріп тұратын. Басында олар еуропалықтарды ұлы құстардың арқасында келген рухтар деп ойлады, олар еуропалық кеменің желкендері сағақ қанатына ұқсайды деп сенді. Алайда, Еуропалықтар тұрақты елді мекен құруға ниеттенгенін түсінгеннен кейін, Нюенонндер арасында шиеленістік тез өсті. 1820-жылдарға қарай аралдың барлық жерінде еуропалық қоныстардың кеңейуі және мал шаруашылығының жаппай өсуі аборигендердің есебінен болды, олар жолыққышыларға қарсы тұра бастады. Қақтығыстар жиілеп, кісі өлтіру жиі орын алды. Өлім-жітімнің нақты саны тіркелмеген, бірақ шамамен 5-9 мыңға жуық. 1820-ші жылдардың аяғында қақтығыс соншалықты нашарлаған еді, соғыс ережесі жарияланды, ал қақтығыс көп ұзамай Қара соғысқа айналды. Кеме осы уақытта жергілікті тасманиялықтармен байланысқа түспегенмен, голландиялық кемелерді көру тасманиялықтар арасында үлкен теңіз құстарына мініп жүрген рухтар туралы аңыздар тууына әкелген болуы мүмкін. Дервент өзеніне келесі сапар 1773 жылы Маскарин және Кастри кемелерімен келген француз Марион дю Френ болды. XVIII ғасырдың аяғында француздар мен британиялықтардың арасындағы бәсекелестік күшейген сайын, екі ел де аймаққа тұрақты ғылыми миссияларын жіберді. 1773 жылы кемеге шыққан ағылшын зерттеушілері Тобиас Фурно және 1777 жылы кемеге шыққан Джеймс Кук екеуі де Дервент жағалауын кемелерін жабдықтау және суару үшін қолайлы жер деп сипаттады. Куктың 1777 жылғы Резолюция экипажының бірі Уильям Блай 1788 жылы Таитиге тағдырлы сапарында командалық басқарумен екінші рет Дервент өзеніне оралды, ол экипаждың бүлік шығарды. 1789 жылы кемеге шыққан Джон Кокс Блайдың артынан қатаң қадағалап жүрді. 1790 жылдары француздар мен ағылшындар бұл аймақты зерттеуді жалғастырды және Тасмания жағалауының кейбір бөліктерін картаға түсірді. Уильям Блай 1792 жылы Дервент өзеніне қайта оралды, бұл жолы кемелермен бірге, тағы да Таитиге барады. Ол өзінің бұрынғы тапсырмасын орындауға бұйрық алды. Ол Таитиден Вест-Индия плантацияларына нан жемісін алуды тапсырды. Келесі жылы француз зерттеушілері Бруни д'Энтрекасто және Жан Мишель Хуон де Кермадек, француздық "Речерш" кемесі мен француздық "Эсперанс" кемесі өзенге жүзіп, Жан Франсуа де Галап, граф де Ла Перузаны іздеу барысында оны кеңінен картаға түсірді. Ол өзенді "Riviere du Nord" деп атады. Келесі экспедицияларға арналған көкөніс бағын да құрды. Бірнеше айдан кейін ағылшын капитаны сэр Джон Хейс де өзінің кемелері Кларенс герцогы мен Бенгалия герцогинясына баспана іздестірді. Осы сапар кезінде Хейс өзенге Камбриядағы Дервент өзенінің құрметіне "Дервент өзені" деп ат қойды. Дервент өзеніне келесі сапар 1798 және 1799 жылдары Джордж Бас және Мэтью Флиндерс келді, олар Тасманияны Норфолк кемесімен айналып өтті, бұл Тасманияның арал екенін дәлелдеген алғашқы еуропалықтар болды. Кейіннен төрт жыл бойы британдықтардың аралға деген қызығушылығы азайды.

1803 Британдық қоныстар

Бірнеше еуропалық зерттеушілер 1770 - 1790 жылдары Ван Димен жерінің (қазіргі Тасмания) жағалауында жүзіп жүрсе де, Дервент өзеніне ағылшындықтардың қызығушылығы 1792 жылы ағылшын корольдік теңіз флотының капитаны Уильям Блайдың қайтуымен басталды. Ол сәл уақытқа Әдебиет шығанағында тоқтап, сапарын жалғастыру алдында таза суды қабылдады. 1798 жылы Бас және Флиндр Ван Димен жерінің арал екенін растағаннан кейін, Австралияның шығыс жағалауындағы британдықтардың Ван Димен жеріне деген дәуірі заңды түрде жарамсыз болды. Ол жерде Бодиннің болуы француздардың бәсекелес колония құру перспективасына алаңдаушылық туғызды, ал Жаңа Оңтүстік Уэльстің губернаторы Филипп Гидли Кинг Лондондағы Колониялық кеңсеге жаңа елді мекен құруға рұқсат беру туралы өтініш жіберді. Кинг Ван Димен жеріне қатысты Лондоннан хабар күтіп тұрған кезде, Наполеон соғыстарының басталуымен Франциямен қысқа мерзімді бейбітшілік бұзылғаны туралы бөлек хабар келді. Кинг Лондоннан хабар күтіп, Франция Ван Димен жерінде әскери-теңіз базасын құру қаупіне төтеп бере алмайтынын ұйғарды. Өз еркімен ол 23 жасар лейтенант Джон Боуэннің басшылығымен экспедицияны жіберіп, сол жерде колония құрды. Боуэн "Альбион" кит аулау кемесіне басшылық еткен. Оған 21 ер адам мен үш әйел адам қосылды. Оларды Жаңа Оңтүстік Уэльс корпусының сарбаздары мен аздаған еркін қоныстанушылар күзетіп отырды. 1803 жылы 8 қыркүйекте "Альбион" және 1803 жылы 13 қыркүйекте "Альбион" кемелері келіп жетті, осылайша Ван Димен жерінде британдықтардың болуы пайда болды. Коллинз 1803 жылдың қазан айында Порт-Филип шығанағына келді. Ол қазіргі Соррентоның маңында, Салливан шығанағында қысқа уақыт қоныс тепкеннен кейін, губернатор Кингке хат жазып, сол жерге ризасыздығын білдірді және қонысты Дервент өзеніне көшіруге рұқсат сұрады. Рисдон Коувтағы жаңадан құрылған елді мекенді Коллинздің келуі нығайтатынын түсінген Кинг бұл ұсынысқа келісті. Коллинз 1804 жылы 16 ақпанда Дервент өзеніне Оушен кемесімен келді, дереу жас лейтенанттың қолбасшылығын алды (Коллинс полковник болды). Боуэн Рисдон буынында қоныстанған елді мекен, су ағыны мен сумен қамтамасыз етудің нашарлығына бейім болды және Коллинзге әсер етпеді. Мүмкіндіктерді қарастыру үшін Дервент өзенін үш рет кесіп өткеннен кейін, ол елді мекенді өзеннің қарама-қарсы жағалауында 5 миль (8 км) төмен қарай көшіруге шешім қабылдады. Олар 1804 жылы 21 ақпанда Салливанс-Коувқа келіп, Хобарт қаласына айналған елді мекенді құрды. Бұл Австралиядағы екінші көне колония болды. 1807 жылдың қаңтар айында лейтенант Томас Лейкок ат үстінде Лансестоннан Хобарт Таунға дейін жер арқылы хабар таратты, аралды сегіз күн бойы аралап өтті және ол ішкі жерлер арқылы сапар шегуші алғашқы еуропалық болды. Оның оңтүстікке қарай сапары батысқа қарай жүгірген, ал таулы жерлерді қиын деп тапты; алайда оның қайту сапары жазық орта аймақтар арқылы өтті, ал қазіргі негізгі Мидленд тас жолы әлі де сол алғашқы Хобарттан Лансестонға дейінгі жолға ұқсас бағытпен жүреді. 1817 жылы Хобарт қаласына әйел тұтқындардың саны артып, оларды алғашқы Хобарт қаласындағы түрмеде ұстауға орын жетпеді. 1821 жылы NSW губернаторы Лаклан Маккуори әйелдер үшін бөлек түрме салуға рұқсат берді. Дегенмен, құрылысқа сегіз жылдай уақыт кетті. Алғашқы әйел сотталғандар 1828 жылдың желтоқсанында ғана Веллингтон тауының етегіндегі Каскад әйелдер фабрикасына ауыстырыла бастады. Тасманиядағы "әйелдер фабрикалары" - Хобарт, Джордж Таун, Лансестон және Росс қалаларындағы Ван Димен жерінде орналасқан әйелдер түрмелерінің жүйесі. Соңғы зауыттар 1830-шы жылдардың басында Каскадтар әйел зауытының ішіндегі көпшілік мәселелерін жеңілдету үшін салынған. Элеонора Казелла әйелдер зауыттарының дизайны сотталған әйелдер қол еңбегін тағайындау арқылы моральдық жағынан реформалана алады деген ойға негізделгенін айтады, сондықтан бұл мекемелер экономикалық жағынан өнімді, үкімет бақылайтын "зауыттарға" айналды. Адриен Хоудің айтуынша, Тасмания колониясындағы әйел сотталғандардың тәжірибесі он тоғызыншы ғасырда колонияның инфрақұрылымын салуға көбірек қатысы бар ер адамнан гөрі түрме мекемелерімен көбірек байланысты болды. Текстиль өндірісі әйелдер зауыттарында жүзеге асырылатын негізгі бағдарлама ретінде таңдалды, өйткені дәстүрлі гендерлік индустрия болудан басқа, ол түрмедегідей фабрика атмосферасына сәйкес келетін ең практикалық болды. Зауыт Хобарт қоғамында көптеген рөлдерді атқарды; ол жұмыс к...

XIX ғасырдың ортасы

1830 жылы бүкіл аралда жер қоныстарының бірігуі болды. Аралдың ең құнарлы жерлері енді жер иеліктерімен қамтылды. 1831 жылға дейін губернатор жер беру, сотталғандарды жұмысқа орналастыру бойынша кеңінен өкілеттілікке ие болды. 1831 жылдан кейін тегін гранттар жойылып, барлық жерлер аукцион арқылы сатылды. Бұл "әлеуметтік шаруалар" жаңа класын тартты, олар бұрынғы шаруаларға қарағанда сәтті болды, өйткені асыл тұқымды шаруалар егіншілік туралы көбірек білген және құрал-жабдықтар мен еңбекке ақы төлеуге көбірек ақшалары болды. Олардың көбі қой өсіруде табысты болды және 1820 - 30 жылдары Австралияның жүнді бумынан пайдаланды. Көп ұзамай көптеген шағын сыра өндіру орындары пайда болды. 1824 жылы Чарльз Дегрейвс Веллингтон тауының етегінде Каскад шарлауығының маңында Каскад сыра зауытын құрғанға дейін ірі ауқымды операциялар басталмады. 1832 жылы сырахананың бастапқы ғимараты ескірген. Дегреевс сыра зауытын ескі ағаш аралының орнына көшірді, Хобарт Ривулеті бойымен біршама жоғары, ал 1927 жылы негізгі ғимаратқа тағы үш қабат қосылды, бұл күні бүгінге дейін сақталған әйгілі құрылысты құрады. Айналасында орналасқан пиво зауыты әлі күнге дейін жұмыс істеп келеді және Австралиядағы ең ұзақ уақыт үздіксіз жұмыс істейтін пиво зауыты болып табылады. Бұл әсіресе балық аулау және оған байланысты кеме жасау және Хобарт қаласындағы кооперативтер үшін маңызды уақыт болды. Хобарттың жағажайлары 1830 жылдары шетелдік кемелер санының өсуіне байланысты жаңартылды. Кемежайлар аймақтары әбден бүлінген және дайын болғанмен, Хобарт қаласының басқа аймақтары өте жағымды жерлерге айналды. 1820-ші жылдардың басында қаланың солтүстігіндегі өзеннің жағалауы қоғамдық кеңістік ретінде пайдалану үшін Корольдер домені (кейінгі Королева домені) ретінде бөлінді. Ван Димен жері 1824 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлек колония деп жарияланды; 1825 жылы Хобарт Таун жаңа колонияның астанасы болатыны шешілді. Хобарт қаласында атқарушы кеңес (әдетте басты мемлекеттік қызметшілердің кабинеті) және заңнамалық кеңес (үкімет және төменгі мемлекеттік қызметшілер таңдаған еркін азаматтардан тұратын), сондай-ақ Тасманияның Жоғарғы Соты түрінде жергілікті сот жүйесі құрылды, Жоғарғы Сот ғимараты 1824 жылы тұрғызылды. Алайда губернатор Артур бұрынғыдай бақылауын жалғастырды. Губернатор Артур 1828 жылы ашылған домендегі ботаникалық бақтардың және 1858 жылы ашылған жақын маңдағы жаңа үкіметтік үйдің құрылуының жоспарларын жасады. Сол жылы қамауда отырғандардың салған кірпіш қабырғасы қосылды, оның бойымен экзотикалық тропикалық өсімдіктер өсіп кетуі үшін қабырғаны жылытатын ішкі отшатырлар болды. Кейіннен 280 метрлік екінші қабырға қосылды, ол қазір Австралияда ең ұзақ сақталған тұтқын қабырғасы болып табылады. Алайда, Хобарт Таун көрікті, суретшіл және гүлденген оңтүстік мұхит порты қаласына айналды. Киттер, тюлендер, жүн және май өндірісі өркендеп, бидай мен алма сияқты ауыл шаруашылығы дақылдары өсіп жатты. Бұл кезде экономика өркендеп, саудагерлер мен колонияның астанасындағы еркін тұрғындар үшін өмір өте жайлы еді. Хопкинс Ван Димен жерінің ерте тарихында ықпалды болды. Ол келгеннен кейін көп ұзамай қоғамның басшысы және судья болды. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльсте алынып тасталған көліктерді жою үшін көп күш салды. Бұл Ван Димен жеріне ауыр жүк түсірді, 1830 жылға қарай бұл Ұлыбританияның жалғыз сыртқы түрмесі болды. Ол Хобарт Таун қаласында қауымдықты негізін қалаушылардың бірі болды және өзінің қаражаты есебінен Коллинз көшесінде шіркеу салды. Ол сонымен қатар әлі күнге дейін бар Санкт-Дэвид англикандық соборының, сондай-ақ басқа да пресвитериандық және веслиандық шіркеулердің қаржысын жинауға үлес қосты және теология студенттеріне стипендиялар берді. Чарльз Дарвин экспедиция құрамында 1836 жылы 5 ақпанда Хобарт қаласына барды. Ол өзінің Бигль саяхатта Hobart Town және Derwent сағасы туралы жазады: шығанақтың шеткі бөлігін бөліп жатқан төбелердің төменгі бөліктері тазартылады, ал жүгері мен қара-жасыл картоптың ашық сары өсірілуі өте мол көрінеді. Мен негізінен үлкен үйлердің салыстырмалы аздығымен таң қалдым, олар салынған немесе салынған. 1835 жылғы санақ бойынша Хобарт қаласында 13 826 адам, ал Тасманияның бүкіл аумағында 36 505 адам болды. Егер мен көшіп кетуді мәжбүр болса, мен, әрине, осы жерді артық көрер едім: климат және елдің түрі мені дерлік өзі анықтайды. Хобарт қаласы сыртқы саудаға тәуелді қалаға айналды. Негізгі өнеркәсіптердің көбісі өте т...

XIX ғасырдың аяғы

Хобарт қаласы 19 ғасырдың ортасына қарай қарқынды порт қаласына айналды. Жергілікті өнеркәсіп пен сауда өркендеп, көптеген жергілікті кәсіпорындар табысқа жетуге кірісті. Хобарт Таунның кемежайлары оларға қойылатын сұранысты қанағаттандыру үшін күресіп жатты. Қаланың халқы шамамен 60 000 адам болды, ал кемелер Дервент өзеніне күнде кіреді және кетеді. Кемежайлар мен қоймаларға деген сұраныс "Коттедж Грин" деп аталатын аймақта жаңа доктар мен құмтастан жасалған қоймалар салынуына әкелді, құмтастан жасалған қоймалар үшін бастапқы коттедждер қатары қиратылды. 1840-шы жылдардың ортасына қарай, дүрмелі кемежай ауданы Жаңа Кемежай деп аталды, оған Саламанка алаңына кіруге болады, бұл Уэллингтон герцогының 1812 жылы Саламанка шайқасындағы жеңісі құрметіне аталған. Хобарттың алғашқы үлкен проблемалары 1840 жылдары жалпы экономикалық құлдыраудың бірігуімен, содан кейін 1850 жылдардың басындағы Виктория алтынға деген қызушылықпен байланысты. Викториялық алтын кен орындарына ауқымды көші-қон болды, бұл жергілікті жұмыс күшінің жетіспеушілігін тудырды. Нәтижесінде Хобарттың бір кездегі өркендеген экономикасы құлдырай бастады. 1850-ші жылдардың басындағы экономикалық және халық санының төмендеуіне қарамастан, онжылдық жас қала үшін әлеуметтік және мәдени жетістіктердің бірі болды. 1853 жылы Ван Димен жеріне тұтқындарды тасымалдау тоқтатылды, Англиядан келген соңғы тұтқын кемі - Сент-Винсент 1853 жылы 26 мамырда келді. Жауапты өзін-өзі басқаруға шақырулар сәтті болды, жаңа конституция жасалды, ал Ван Димен жері 1856 жылы тәуелсіз британ колониясы болды. Жаңа колония өзінің бұрынғы жазалау колониясы ретінде танымауы үшін бірден өзінің атын Тасмания деп өзгертті. Гобарт Таун астана болып жарияланды, ал Салливанс Коувтағы кеден үйі екі үйлі Парламент үйін орналастыру үшін жаңартылды. Бұрынғы Тасмания заң шығарушы кеңесі жоғарғы палата ретінде қайта құрылды, ал жаңадан құрылған Тасманияның Ассамблеясы төменгі палата ретінде. Екі жылдан кейін 1858 жылы сәнді Тюдор готика стилідегі Үкімет үйі аяқталды, ал 1866 жылы Франклин алаңы мен Тасмания мұражайы мен өнер галереясының жанында итальяндық қайта өрлеу стиліне тән тамаша қала әкімдігі аяқталды. Колония өскен сайын, әкімшілік ғимараттар да қажет болды. Қазынашылық кеңселері 1859 және 1864 жылдар аралығында, ал 1884 жылы іс қағаздарын тіркеу кеңсесі салынған. Бұл колонияның әкімшілік қажеттіліктері ғана емес, сонымен қатар рухани қажеттіліктері де көбейіп барады. 19-ғасырдағы Австралияның ең үздік сәулетшісі деп танылған Уильям Уорделлдің жобалауымен католик шіркеуінің құрылысы 1860 жылы басталды және Тасманиядағы алғашқы Рим католик шіркеуінің орнында салынуы тиіс еді. 1866 жылы Киелі Мария католик соборы ашылды, бірақ бастапқыда жобаланған мұнарасыз. Тасмания епископтарының орындығы және Тасманияның Англикан епархиясының әкімшілік орталығы болып табылатын керемет Сент-Дэвид англикандық соборы 1868 жылы Джордж Фредерик Бодлидің жобалауымен жоғары готика стилімен аяқталды. ХІХ ғасырдың аяғында Хантер аралында салынған бастапқы кемежай аумағын қамтитын Ваппингтің орталық жағалауы, үкіметтің жезөкшелікті, құмар ойындар мен шамадан тыс ішімдікті бақылауға тырысуы нәтижесінде күрт төмендеді. Уэппинг және аздап Глейб аймақтары құлдыраған сайын, қаланың оңтүстігінде орналасқан Батери Пойнт пен Сэнди Бей қала тұрғындарының табысты мекені болды. Көп ұзамай Батери Пойнт Артурдың сүйкімді циркінің ортасында орналасқан. Глейб қайта өркендеген кезде, Ваппингтің шатырлары мен жезөкшелері айыпталды, ал көптегенлері жаңа дамуларға жол ашу үшін қиратылды, мысалы, жүн дүкені, ол бүгінге дейін "Олд Вулстоур" қонақ үйі ретінде сақталған. 1850-ші жылдардың басында аймақтың бір бөлігі Хобарт газ зауытының құрылысы үшін қалпына келтірілді, ол 1857 жылы 9 наурызда көп шумақпен ашылды, бұл Хобарт қаласының көшелеріне алғаш рет газбен жарық берді. 1870 жылы Жозеф Моир Хобарттың оңтүстігіндегі Тароонада тасманиялық отаршылдар үшін атуды өндіру мақсатында биік ату мұнарасын салдырды. Ол тартылыс күшін пайдаланып, мұнараның ішіне балқыған қорғасын құйды, ол шар тәрізді түйіршіктер болып, мұнараның түбіндегі суық суға түскенде қатып қалады. Хобарт электр трамвай компаниясы 1893 жылы жұмыс істей бастады, бұл Хобартқа Оңтүстік жарты шардағы алғашқы толық электр трамвайды берді. Трамвай өте танымал болды және 20-ғасырдың басында жаз айларында қаладан Сэнди Бей жағажайға дейінгі жол әрқаша�...

ХХ ғасырдың басында

Хобарт 1890 жылдардағы депрессиядан қатты зардап шекті. Халық саны азайып, экономика құлдырап кетті. ХХ ғасырдың басында дәстүрлі ауыл шаруашылығының негізгі салаларынан индустрияландыруға экономикалық басымдық берілді. Генри Джонстың су жағалауындағы зауыты 1911 жылы сұраныс өсе берген сайын оның қажеттіліктерін арттырды, ал Генри Джонс IXL Конституция доктың шығыс жағында жаңа зауыт салды, ол Австралиядағы алғашқы темірбетон ғимарат болды. Соғысқа дейінгі даму кезеңінде ХХ ғасырдың басында Хобарттың аспан сызығына бірнеше жаңа ғимараттар қосылды. 1911 жылы конкурстың жеңімпазы Р.Н. Батлер жобалаған жаңа Гобарт қалалық ғимараты ашылды. Классикалық қайта өрлеу стилімен салынған жаңа Кеден үйі 1902 жылы алғашқы 1815 жылғы Бонд дүкеніне іргелес ашылды. Австралия Федерациясын мерекелеу үшін Хобарт тұрғындары берген қаражат есебінен салынған классикалық сағаттық мұнарасы бар құмтасты Хобарт бас пошта кеңсесі 1905 жылы 2 қыркүйекте ашылды. 1907 жылы телефон станциясы қосылды. 1912 жылы 7 наурызда Роалд Амундсен Хобарт GPO-дан өткен желтоқсанда Оңтүстік полюске сәтті жеткенін хабарлады. Хобарт аймағында қоныс аударғаннан бері көптеген орман өрттері болғанмен, Хобарттың салыстырмалы түрде кішкентай мөлшері аз ғана адам ауыр залал келтірді. Бұл 1913-14 жылдың жазында Веллингтон тауының беткейінде бірнеше шағын орман өрттері жанып, жеміс бақтарын, бірнеше ғимараттарды және малдарды жойған кезде өзгерді. Экономиканың құлдырауында премьер-министр Уолтер Ли соғыстан бұрынғы Германияға саяхат жасады, оның экономикасы өркендеп келе жатты. Ол Рур алқабындағы гидроэлектрлік жобалардан әсер алып, арзан электр қуатын өндірудің дәл осы әдісі Тасманияға оның таулы ішкі аймағынан пайда әкелетінін түсінді. 1914 жылы мемлекет үкіметі аралға өнеркәсіпті тарту үмітімен арзан электр энергиясын беру үшін Гидроэлектротехника департаменті (кейін Гидроэлектротехника комиссиясы) құрды. Қаланың негізгі салалары, соның ішінде Пасминко электролиттік мырыш компаниясы, Кэдбери шоколад фабрикасы (1920) және Бойер газет қағазы фабрикалары құрылды. ХХ ғасырдың басынан бастап, гидроэлектр энергиясын арзандату Хобарт шағын өнеркәсіптік базаны ұстай алды. Ол ешқашан ауыр өнеркәсіпті тарқатпаған, сондықтан Хобарт барлық австралиялық астаналардың ішіндегі ең аз индустрияланған қала болып қала берді. Хобартқа алғаш рет тегін хабар таратуды әкелген меншік құқығы Хобарт тыңдаушыларына алғашқы тасманиялық туылған премьер-министр Джозеф Лайонстың тағайындалғаны туралы хабарды уақытында алды. 7ZL радиосы 580 АМ жиілігінде бір киловатттық хабар таратушымен хабар таратты. 1937 жылы Хобарттың аудиториясы екінші станцияны орнататын мөлшерде өсті, және сол жылы Post Master General 7ZR 1160 AM жиілігінде хабар тарата бастайтынын мәлімдеді. Келесі жылы Хобарттың тыңдаушылары 7ZR-ге қосылып, Дон Брэдменнің 144 ұпай жинағанын тыңдады. 7ZR құрылғаннан бері ABC-де болды және қазір ABC Radio Hobart ретінде ABC Жергілікті радио желісінің бір бөлігін құрайды. Апат пен экономикалық мәселелердің салдарынан сол жылы Хобарттың трамвайлары Метрополитен Транспорт Трасттың бензинмен жұмыс істейтін автобустар паркіне ауыстырылды. Трамвайлардың көпшілігі металл қоқыс үшін сатылды, бірақ кейбіреулері қоймаға орналастырылды, ал 21-ші ғасырдың басында Хобарт жағалауындағы туристік қызмет ретінде қысқартылған трамвай қызметін қалпына келтіру туралы шақырулар болды. 1967 жыл Хобарт қаласы үшін апатты жыл болды. 1967 жылы 7 ақпанда қатты жел, ыстық толқыны, артқа күйдіріп, қасақана өрт қою Хобарттың тарихтағы ең ауыр өртке әкелді. "Қара сейсенбі" деп аталатын өрттер қатты желдің әсерінен Дервент өзенінің екі жағасын да жауып, көптеген үйлер мен басқа да мүліктерді жойды. 52 адам тек Хобарт ауданында, ал 10 адам штаттың басқа бөліктерінде қаза тапты. 2009 жылы Викторияда болған апатты Қара сенбілік орман өрттеріне дейін 1967 жылғы Тасмания орман өрттері соғыстан тыс бір күн ішінде Австралияның ең көп адам өлімі болды. Туризмнің өрлеуі 1960 жылдары жалғасты, ал жергілікті қонақ үй иесі Грег Фаррелл, Federal Hotels тобының басшысы және Lower Sandy Bay-дегі Riviera қонақ үйінің иесі, Австралияның алғашқы заңды казиносын салуға рұқсат беру үшін мемлекеттік үкіметті үгіттеді. Бұл мәселе жергілікті тұрғындар мен саясаткерлерді екіге бөлді, ал 1968 жылы референдум өткізілді. 58% көпшілікпен референдум қабылданды және Хобарт жағалауының нышаны, 17 қабатты он екі бұрышты (12 жақты) Wrest Point Hotel Casino мұнарасының құрылысы басталды. О...

21 ғасыр

ХХІ ғасырдың басында Хобарт Тасманияның 1990-шы жылдардағы дағдарыстан экономикалық өрлеуінің пайдасын көрді. Жұмыссыздық төмендеді және тұрғын үй бағасы көтерілді, өйткені көптеген адамдар материктік штаттардан және шетелден штаттық астанаға арзан, бірақ жоғары өмір сүру деңгейін пайдалану үшін көшіп келді. Халық санының өсуі баяу кері бұрылды, ал ХХІ ғасырдың алғашқы онжылдығында Хобарттың халқы қайтадан өсуге бастады. Қалада әлі күнге дейін Тасманияның ескі орман ормандарында ағаш кесу мәселесі пікірлерді бөліп отырғанымен, әлемдегі көптеген қалаларға қарағанда жергілікті ортамен көбірек байланыста болатын шығармашылық және прогрессивті қауым өмір сүруде. Тасманияның симфониялық оркестрі әлемге әйгілі. Хобарт қалалық кеңесі жыл сайын Хобарт қаласының өнер сыйлығын ұсынады және Хобарт кеңесінің қоғамдық өнер бағдарламасын жүргізеді. Кеңес Хобарттың мәдени өмірін арттыратын салауатты әртүрлі іс-шараларды қолдау мен дамытуды өздерінің міндеті ретінде қарастырады. Ол үшін олар әртүрлі мәдени іс-шараларға, соның ішінде өнер, театр, фестиваль және басқа да іс-шараларға гранттар мен қаржылай қолдау көрсетеді, сондай-ақ Хобарт қаласының Эстеддфод қоғамына, Саламанка өнер орталығына, Тасмания мұражайы мен өнер галереясына, Тасмания симфониялық оркестріне және Корольдік театрға қаржылық қолдау көрсетеді. 2008 жылы Хобарттың жағалауының үлкен бөліктерін, әсіресе Маккуори нүктесі мен Салливанс-Коувтың солтүстік-шығыс жағындағы доктардың маңындағы ескі теміржолдарды қалпына келтіру туралы кеңінен талқылау басталды. Мұндай жоба Хобарттың көркем көрінісін түбегейлі өзгерте алады. Бұл аймақ бір кездері ірі темір жол торабы болған, ал ескі Хобарт темір жол вокзалы (қазіргі ABC студиясының бір бөлігі) әлі де жақын жерде. Мүмкін болатын басқа пайдалану - Корольдік Хобарт ауруханасына жаңа ғимараттар салу. 2008 жылдың қазан айында Тасмания үкіметі аурухананы дамытудың мақсаттарын атап өтіп, 150 000 доллар жұмсауға жоспарлап отырғанын мәлімдеді.