Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Actes et Documents du Saint Siège relatifs à la Seconde Guerre Mondiale (Французша - Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты Киелі орынның актілері мен құжаттары), жиі қысқартылған Actes немесе ADSS, Ватиканның тарихи архивтерінен Папа Пий XII-нің ІІ дүниежүзілік соғыс кезінде папалық қызметіне қатысты он бір томдық құжаттар жинағы. Жинақты төрт иезуит тарихшысы - Пьер Блет (Франция), Анджело Мартини (Италия), Буркхарт Шнайдер (Германия) және Роберт А. Грэм (АҚШ) жинақтады. 1964 жылы Папа Пауыл VI-дің рұқсатымен 1965 және 1981 жылдар аралығында жарық көрді. Пий XII папшылығының қалған құжаттары, ақыры, 2 наурызда 2020 жылы Папа Францисктің бұйрығымен, қырық жылдан кейін жарияланды. Толық каталогқа Пий XII папшылығынан (1939-1958 жж.) шамамен 16 миллион құжат кіреді, олар 700 қорапқа бөлінген, олар Мемлекеттік хатшы кардиналға және әртүрлі нунциаттарға қатысты. Католиктік дереккөздерге сәйкес, "кедергілер негізінен талап етілетін кең көлемді каталогтауға байланысты болды".
Actes et Documents du Saint Siège relatifs à la Seconde Guerre Mondiale (French for Acts and Documents of the Holy See related to the Second World War), often abbreviated Actes or ADSS, is an eleven volume collection of documents from the Vatican historical archives, related to the papacy of Pope Pius XII during World War II. The collection was compiled by four Jesuit priest historians—Pierre Blet (France), Angelo Martini (Italy), Burkhart Schneider (Germany), and Robert A. Graham (United States)—authorized by Pope Paul VI in 1964, and published between 1965 and 1981. The remainder of the documents from Pius XII's papacy were finally released almost forty years later by order of Pope Francis on March 2, 2020. The completed catalog includes approximately 16 million documents from Pius XII's papacy (1939 1958), divided into approximately 700 boxes related to the Cardinal Secretary of State and the various nunciatures. According to Catholic sources, "The delays were largely due to the extensive cataloguing required."
Шығу тегі
Бұл жинақ Ватиканның архивтерін ашуға арналған жеті жүз бес жылдық ережесіне сирек кездесетін ерекшелік болып табылады, ол Рольф Хоххуттың "Депутат" атты даулы пьесасынан кейін жарық көрді. Бұл жинақ Пьос XII-ді сынға алғандарға жауап беру үшін жасалды, мысалы, Хоххут, папаның нацистердің еврейлерге қарсы зұлымдықтарына көз жұмғанын айтты. Әсіресе, редакторлар көптеген құжаттар ұсынды, олар Рим папасы Пий XII яһудилерді қудалауға және әртүрлі жер аударылуға қарсылық білдіргенін көрсетеді.
The collection is a rare exception to the Vatican's de facto seventy five year rule for opening its archives, published in the aftermath of the controversial play, The Deputy, by Rolf Hochhuth. The collection was intended to answer critics of Pius XII, such as Hochhuth, who alleged that the Pope had turned a blind eye to Nazi atrocities against Jews. In particular, the editors presented a variety of documents which they claim demonstrate how Pope Pius XII protested the persecution of and various deportations of Jews.
Ұйым
Он бір томның бесеуі хронологиялық тәртіппен Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған. Төрт томда соғыстың кезінде Киелі орынның гуманитарлық қызметі туралы сөз болады, сонымен қатар хронологиялық тәртіппен.
Five of the eleven volumes deal with World War II, in chronological order. Four volumes deal with the humanitarian activities of the Holy See during the war, also in chronological order.
Қосылған және шығарылмаған деректер
Редакторлар таңдалған құжаттарды Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ватиканның қызметінің үлгісі ретінде сипаттайды; төрт иезуит тек көлемдік шектеулер оларды толық құжаттар жинағын жариялауға кедергі келтірді және соңғы толық жарияланумен бірге ешқандай жаңа маңызды аян болмайды деп мәлімдеді. Ватиканның "Л'Оссерваторе Романо" газетінде (1998 жылдың 29 сәуірінде) осы серияның соңғы редакторы, Пьер Блет ата осы жинақтың дұрыстығын қорғады. "Біріншіден, кейбір құжаттарды қалдыру Пьос XII-ді өзіне қатысты айыпталған қателіктерден қалай құтқаруға көмектесетіндігі нақты белгісіз", - деп жазды Блет. "Біздің басылымның толық емес екендігін айту дәлелденбейтін нәрсені айтумен бірдей: бұл үшін біздің басылымды мұрағатпен салыстыру және мұрағаттағы қандай құжаттар біздің басылымда жоқ екенін көрсету қажет". Блет өзінің және тағы үш иезуитінің "қалай да маңызды құжатты әдейі елемегенін, өйткені біз оны Папаның беделіне және Киелі орынның беделіне зиян келтіретінін ойлаған болар едік" деп қосты.
The editors describe the selected documents as a representative sample of Vatican activity during World War II; the four Jesuits claimed that only size constraints prevented them from publishing the full set of documents and that no new important revelations would accompany the eventual complete publication. In his article for the Vatican newspaper, L'Osservatore Romano (April 29, 1998), Father Pierre Blet, the last surviving editor of the series, defended the integrity of the collection. "In the first place, it is not clear exactly how the omission of certain documents would help to exonerate Pius XII from the omissions alleged against him," Blet wrote. "On the other hand, to say in peremptory tones that our publication is incomplete is tantamount to asserting what cannot be proved: to this end it would be necessary to compare our publication with the archives and show which documents in the archives are missing from our publication." Blet added that he and three other Jesuits "did not deliberately overlook any significant document, because we would have considered it harmful to the Pope's image and the Holy See's reputation."
Бас редакторлар
Төрт иезуит редакторы осы негізгі көздерден алынған көптеген мақалалар жазды, олардың көпшілігі итальян тіліндегі иезуит журналы La Civiltà Cattolica-да жарияланды.
The four Jesuit editors also wrote many articles derived from these primary sources, most of which were published in La Civiltà Cattolica, an Italian language Jesuit journal.
Блет
Блеттің "Пий XII және Екінші дүниежүзілік соғыс: Ватикан мұрағаттары бойынша" (1999) - бұл он бір томдық жинақтан қандай маңызды қорытындылар шығаруға болатынын түсіндіреді.
Blet's Pius XII and the Second World War : According to the Archives of the Vatican (1999) represents his interpretation of what essential conclusions can be drawn from the eleven volume collection.
Грэхам
Роберт А. Грэмнің зерттеулері ADSS басылымымен тоқтаған жоқ; ол Ватиканның ішінде және сыртында негізгі дереккөздерді іздеуді және қаза болғанға дейін замандастарымен сұхбат алуды жалғастырды. Ол Калифорнияға зейнеткерлікке шығып, өзінің едәуір жазбаларын өзімен бірге алып кетті; бұл жинақ оның өліміне дейін жұртшылыққа ашық болды (бірақ сирек пайдаланылды), бұл кезде Ватикан барлық қағаздарды Римге қайтарып, мөрмен бекіттірді.
Robert A. Graham's research did not stop with the publication of the ADSS; he continued to seek out primary sources within and without the Vatican and interview contemporaries almost until his death. He retired to California, taking his considerable body of records with him; this collection was made open to the public (although rarely actually used) until his death, at which point the Vatican had all the papers returned to Rome and sealed.