Кіріспе

Испандық сарбаз Франсиско Антонио Гарсия Карраско Диас (15 желтоқсан 1742 - 10 тамыз 1813) - испандық сарбаз және Чилидің корольдік губернаторы. Оның Хуан Мартинес де Розаспен саяси қарым-қатынасы және "Скорпион" фрегатына қатысты контрабандалық жанжал оның билігін жойды және ол өзінің лауазымын бірінші үкімет кеңесінің президенті Матео де Торо Замбраноға тапсыруды талап етті. Ол Чилидің тәуелсіздік қозғалысы елге кеңінен тарағанға дейін билік жүргізген соңғы губернатор болды.

Ерте өмір

Гарсия Карраско Сеутада туылған, артиллерия лейтенанты Антонио Гарсия Карраско мен Роза Диаздың ұлы. Ол Испанияның Корольдік армиясына 1757 жылы 29 қыркүйекте жаяу әскер курсанты ретінде кірді. Ол 1784 жылдың 1 шілдесінде жаяу әскер мен инженерлер подполковнигіне дейін үнемі жоғарылатылып отырды. 1785 жылы Гарсия Карраско Монтевидеоның бекіністерінің құрылысын қадағалау үшін Рио-де-ла-Платаның вице-корольдігіне жіберілді. 1796 жылы ол Чилидің Сантьяго қаласында Ла Монеда сарайының құрылысына аудитор, ал кейіннен Вальпараисо портының бекіністерінің қадағалаушысы болып тағайындалды. 1802 жылы 26 ақпанда ол жаяу әскердің полковнигі және бас инженер, ал 1806 жылы 29 қарашада бригадалық генерал және Индия дивизиясының Армия инженерлер корпусының директоры болды. Губернатор Луис Муньос де Гусман оны Чилидің оңтүстігіндегі бекініс жүйесін тексеруге тағайындады. 1808 жылдың ақпан айында Муньос де Гусман кенеттен қайтыс болды.

Өмірбаян

1808 жылдың басында Чилидің генерал-капитандығы - Испания империясының ең кішкентай және ең кедей колонияларының бірі - қабілетті, құрметке ие және жақсы көретін корольдік губернатор Луис Муньос де Гусманның басқаруымен болды. 1808 жылы мамыр айында Карл IV мен Фердинанд VII-нің құлатылуы, оларды Жозеф Бонапартпен алмастыруы және Жарым арал соғысының басталуы империяны дүрбелеңге ұшыратты. Қашан губернатор Муньос де Гусман сол жылдың ақпан айында кенеттен қайтыс болды, патшалық жаңа губернатор тағайындай алмады. Хуан Родригес Балестерос қысқа мерзімді регенттікке ие болғаннан кейін және сол кездегі мұрагерлік заңға сәйкес, бұл лауазымға ең жоғары әскери қолбасшы, бригадир Гарсия Карраско талап қойылды және оны қабылдады. Гарсия Карраско 22 сәуірде Чили губернаторы лауазымын алды және тамыз айында Испанияға Наполеонның басып кіруі және заңды патша болмаған кезде империяны басқару үшін Жоғарғы Орталық Хунтаның құрылуы туралы хабар елге жетті. Сол уақытта Бразилияда тұратын Фердинандтың әпкесі және Португалия королінің әйелі Шарлотта Хоакина да Латын Америкасындағы испан иеліктерін басқаруға тырысты. Әкесі мен інісі Францияда тұтқынға алынғандықтан, ол өзін тұтқынға алынған отбасының мұрагері деп санайды. Оның жоспарлары арасында Буэнос-Айрес пен Аргентинаның солтүстігін басып алуға әскер жіберу және өзін Ла-Платаның патшайымы ретінде таныту болды.

Әкімшілік

Бригадир Гарсия Карраско өзінің қол астындағы криол элитасын аз уақыт ішінде алаңдатып жіберген, әдепсіз және авторитарлық мінез-құлықпен танылған адам болды. Чилиде, Латын Америкасының көп бөлігінде сияқты, тәуелсіздік үшін агитация болды, бірақ өте аз және 1781 жылы Tres Antonios-тің өте тиімсіз Құрлығасында шоғырланды. Халықтың басым көпшілігі патшалық құрметіне берілген жандар болды, бірақ олар екі топқа бөлінді: Фердинанд VII-нің құдайлық құқығы мен мәртебесін қолдағандар (абсолютистер деп аталады) және Шарлотта Хоакинаны патшайым деп жариялағысы келгендер (карлотистер деп аталады). Үшінші топ испан билігін белгілі азаматтардың жергілікті хунтасымен ауыстыруды ұсынғандардан құралған, бұл патша мен тәуелсіз Испанияның (хунтистар деп аталатын) болмауы кезінде уақытша үкіметті құрайтын.

Депозит беру

1809 жылы губернатор Гарсия Каррасконың өзі жемқорлықтың айқын оқиғасына қатысы болды, ол өзінің немесе оның кеңсесінің қалған моральдық билігін жоя алды. Сол кезден бастап оның орнынан түсуі үшін қысым көбейе бастады. 1810 жылы маусымда Буэнос-Айрестен Наполеон Бонапарттың әскерлері Андалусияны жаулап алып, Кадисті қоршауға алды деген хабар келді. Сонымен қатар, соңғы екі жыл бойы империяны басқарып келген Жоғарғы Орталық Хунта Регенттік Кеңестің пайдасына өздігінен жойылған. Карлотистік топтың жақтасы болған Гарсия Карраско саяси проблемаларды өз бетімен және қатал шаралар қолдану арқылы көбейтуге тырысты, мысалы, белгілі және әлеуметтік жағынан көрнекті азаматтарды сот процесінсіз Лимаға қамауға алу және депортациялау. Тұтқындалғандардың арасында Хосе Антонио де Рохас, Хуан Антонио Овалле және Бернардо де Вера и Пинтадо болды. Аргентинадағы мамыр революциясынан шабыт алған автономия қозғалысы криол элитасы арқылы кеңінен таралды. Олар заңсыз тұтқындауға наразы болды және Кадис - бұл еркін Испаниядан қалған жалғыз қала екендігі туралы хабармен бірге, ақыр соңында губернаторға қарсылық білдіруде нығая түсті. Бригадир Гарсия Карраско 1810 жылы 16 шілдеде қызметінен шеттетіліп, орнынан түсуге мәжбүр болды. Оның орнына Перу вице-королі Франсиско Хавьер де Элио заңды губернатор тағайындаған болса да, оны келесі ең аға сарбаз Матео де Торо Замбрано, 1-ші конт ла Конкиста алмастырды.

Кейінгі өмірі

Карраско Сатьяго маңындағы ауылға барып, тыныш өмір сүрді. 1811 жылы 1 сәуірде Сантьягода Фигероа бүлігі басталды. Көтеріліс көп ұзамай тоқтап, Фигероа тұтқындалып, жазасын тартқанмен, Гарсия Карраско тұтқындалып, тез арада жер аударылды. Ол 4 шілдеде Вальпараисодан шығып, 27 тамызда Перудің Лима қаласына келді, ол екі жылдан кейін 1813 жылы қайтыс болды.