Кіріспе

Клунидің 5-ші бенедиктин абысы Клунидің Одилосы (шамамен 962 жылы 1 қаңтар 1049 жылы) - Клунидің 5-ші бенедиктин абысы, Маюльдан кейін 54 жыл бойы осы лауазымға ие болды. Оның тұсында Клюни Батыс Еуропадағы ең маңызды монастырға айналды. Одило Клюнидегі ғана емес, басқа да бенедиктин үйлеріндегі монастырлық рәсімдерді реформалау үшін белсенді жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Құдайдан келген бітімге қол қойды, соның нәтижесінде белгілі бір уақытта әскери қақтығыстар уақытша тоқтатылды. Одило Марияға жеке бағышталудың ресми дәстүрін қолдады. Ол Клюниде және оның монастырларында жыл сайынғы еске алу күні ретінде барлық адал адамдар үшін дұға ету үшін Барлық жандар күнін (2 қарашада) құрды. Көп ұзамай бұл рәсім бүкіл Батыс шіркеуінде қолданыла бастады. Ол Дижондық Вильгельммен өмір бойы дос болды, ол да Клуницкий абысы және реформатор.

Ерте өмір

Одило Ауверньяның (Францияның орталық бөлігі) атақты ақсүйектер отбасының ұрпағы еді. Беральд де Меркуер мен Герберганың ұлы, оның жесір анасы әкесі қайтыс болғаннан кейін Аутундағы Сент-Джон монастырында монах болды. Одилоның сегіз ағасы мен екі апасы бар еді. Оның бір әпкесі үйленіп, екіншісі абыстай болды. Бала кезінде ол жартылай сал болып, оны үй қызметшілері төсекте көтеріп алып жүретін. Бір күні отбасымен бірге жол жүріп, шіркеуге келгенде, Одилоны жүгімен бірге шіркеудің есігінің алдында қалдырып кетті. Есік ашық еді, кішкентай Одило Құдай оны құрбандық үстеліне қарай жыртылып жүруге шақырып отырғанын сезінді. Ол құрбандық үстеліне келіп, тұруға тырысты, бірақ сәтсіз. Ол тағы да тырысып, ақыры табысқа жетті: ол құрбандық үстелінің айналасында жүре алды. Ол жерде ол канондық құқық бойынша мамандық алды. Дижондық Вильгельм оны Клуни монастырына кіруге көндірді. Ол екі шектен, ол тым қатаң қатаң емес, назик ашуға таңдады деп айту үшін онымен әдеттегі болды. Ол тіпті адамдарға лайықсыз деп қарағандарға да мейірімділік танытты. Ол: "Мен қаталдық жасағаным үшін азап шегуге қарағанда, мейірімділікпен сотталғанды жақсы көрем", - деп жауап беріп жатады. Одило бойлы да, сыртынан қарапайым, бірақ мінезі өте мықты адам еді. Ол дұға етуші, күнәдан қайтқан, Мәсіхтің тәндік болмысына және Мәриям анаға деген үлкен құлшынысы бар адам еді. Одило Марияға жеке бағышталудың ресми дәстүрін қолдады. Ол сондай-ақ, өз монастырларында білім алуға ынталандырып, монах Родольф Глаберге сол кездегі тарихын жазуға бұйырды. Ол керемет монастырдың құрылысын салып, бенедиктиндік монастырлардың реформасын алға жылжытты. Оның әбатшылығы кезінде Клюни Батыс Еуропадағы ең маңызды монастырға айналды. 1006 жылы болған үлкен ашаршылық кезінде оның кедейлерге деген жомарттығын көпшілік тым көп деп айыптады; өйткені ол ақша жинау үшін қасиетті ыдыстар мен әшекейлерді балқытты. Сондай-ақ, ол монастырлардың жанында өтетін Сантьягоға баратын әйгілі діни саяхат жолының бағытына ықпал еткен деп айтылады. 1025 жылы Макон епискобы Гаузлин Вена архиепискобы Клюнидегі монахтарды діни қызметке тағайындау үшін оның рұқсатын қажет ететінін мәлімдеді. Одило бұл өтінішке жауап ретінде папаның Клуниді жергілікті епархияның бақылауынан босататын құжаттарын ұсынды. Ансадағы (оңтүстік Галлия) собор Одилонның ұстанымын айыптап, халцедондық собор (451 жылы) монахтарды діни қызметке тағайындау епархиялық келісіммен жүргізілуі керек деп жарлық шығарды. Осыған жауап ретінде папа дау-дамайға қатысы бар әртүрлі тараптарға хат жазып, Гаузлиннің ұстанымын айыптап отырды. Сондай-ақ, папа, егер епископ шақырмаса, тіпті ғибадатханада ғибадат етуге тырысқан епископтар қауымнан шығарылады деп жарлық шығарды. Бұл дау бірнеше жыл бойы жалғасты. Германияда Клюни саясаты тұрақты жетістікке жетпеді, өйткені монахилар индивидуализмге бейім болды. Одило бірнеше рет Генрих ІІ-ге барып, онымен жақын қарым-қатынаста болғандықтан, ол бірнеше рет онымен дауласқан адамдар үшін араласқан. 1004 жылы Генрих II Италияның патшасы болып тағайындалғанда, Одило сол рәсімге қатысты. Келесі күні Павияда Генриге қарсы көтеріліс болды, ол тез арада басылды және жеңілген партия Одилоны тауып, Генриден өздері үшін мейірімділік сұрауға барды. Одило келісіп, оның қасиеттілігін қатты құрметтеген Генриге қарсылық білдіргендерге мейірімділік танытуды ұсынды. Генрих 1014 жылы Римде Киелі Рим империясының императоры болып таққа отырғанда, Одило да сол жерде болды. Ол Рождествоға дейін Римге келіп, Генрихпен бірге 1014 жылдың ақпан айында таққа отырғызылғанға дейін бірнеше ай өткізді. Рим папасы Генриге өзінің империясын бейнелейтін айқышпен алтын алма ("орб") сыйлады. Кейінірек Генрих бұл сыйлықты Клуниге жіберді. Клюнидің абаттары басқа да монастырларды реформалауға үнемі шақырылатын; алайда көптеген реформацияланған қауымдар көп ұзамай бұрынғы салттарына қайтып оралды. Одилон бұл жағдайды болдырмау үшін оларды Клюниге бағындыруға тырысты: ол әрбір Клюни үйінің әрбір преорын тағайындады, ал ең шалғайдағы монастырдағы әрбір монахтың мамандығы оның атынан және оның санкциясына сәйкес жасалды. Оның тұсында отыз аббат Клюниді өздерінің ана үйі ретінде қабылдады, ал оның тәжірибесін көптеген басқалар қабылдады. Франция патшасы Роберт II реформашыл партиямен одақтасты. Клюниан реформасы Бургундия, Прованс, Овернь, Пуату және Италия мен Испанияның көп бөлігінде тарады. Клюнидің ы�...

Өлген жандардың күні

Бір аңыз бойынша, бір паломшы дауыл кезінде бір аралға лақтырылды. Ол аян көрді, онда жандар тазарушы тозақта, отта, өздерінің күнәлары үшін жаза ретінде. Ол үйде Клунидің Отбасы Одилоға барып, жылына бір күн бар ма деп сұрады. Бұл күн ерекше түрде қайтыс болғандардың жандары үшін дұға ету керек. Одило өзінің қауымының мүшелері қайыр-садақа, дұғалар мен құрбандықтар арқылы тазару орнындағы азап шеккен жандарды жеңілдету үшін барлық адал марқұмдарды жыл сайын еске алуды енгізді.