Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Виктор аббатшылығы - Францияның оңтүстігіндегі Марсельде Рим дәуірінің аяғында құрылған, жергілікті сарбаз қасиетті және шейіт Виктор Марсельдіктің есімімен аталған бұрынғы аббатшылық.
The Abbey of Saint Victor is a former abbey that was founded during the late Roman period in Marseille in the south of France, named after the local soldier saint and martyr, Victor of Marseilles.
Тарих
Аббатхананың крипталарында грек дәуірінде белсенді болған және кейіннен б.з.д. 415 жылы христиан монахы және теологы Иоанн Кассиан, Мысыр монастырларынан келген, Марсельде екі монастырь құрды. Екі монастырь да викингтер мен сарацендердің шабуылынан зардап шекті, Джулиано ди Пьерфранческо де Медичи 1570 жылдан 1588 жылға дейін абат болған кезде, ол Екатерина де Медичиге ұнату үшін кітапхананы бұзды, және кітаптардың барлығы немесе көпшілігі патшаның меншігіне айналды. 1648 жылы Марсельдің эшевиндары (қалалық билер) монахтардың қанағаттанарлықсыз мінез-құлқынан улам, папа Иннокентий X-ге монастырды секуляризациялау туралы өтініш жасады. Папа мұны істеуге дайын емес еді, бірақ оның орнына аббатхананы реформашы Сент-Маур қауымы өз қолына алды. Томас ле Фурнье (1675-1745), Сент-Виктор монахы, көптеген қолжазбаларды қалдырды, олар оларға өздерінің басылымдарында үлкен көмек көрсетті. Алайда, монахтардың мінез-құлқы жақсармады, ал 1720 жылғы оба кезінде олардың жаман көрінісі болғаннан кейін, олар зардап шеккендерге көмек көрсетудің орнына өз қабырғалары ішінде қоршау құрды, Папа Бенедикт XIII 1726 жылы монастырды секуляризациялады, оны абат басшылығымен канондар қауымы бар колледждік шіркеуге айналдырды. Бұл 1739 жылы 17 желтоқсанда папа Клемент XII бұқашасымен расталды. 1774 жылы ол патша жарлығымен асыл тұқымды бөлімге айналды, оның мүшелері төрт асыл тұқымнан шыққан провансальдықтар болуы керек еді; осы күннен бастап олар "chanoine comte de Saint Victor" атағын алды. Сент-Виктордың соңғы иесі - принц Луи Франсуа Камиль де Лотарингия Ламбеск. Ол 1787 жылы қайтыс болды және Француз төңкерісі басталғанға дейін оның орнына басқасы тағайындалмады.
The crypts of the abbey contains artefacts indicating the presence of a quarry that was active during the Greek period and later became a necropolis from 2 BC onward until Christian times. In 415, Christian monk and theologian John Cassian, having come from the monasteries of Egypt, founded two monasteries at Marseille Both monasteries suffered from invasions by the Vikings and Saracens, that when Giuliano di Pierfrancesco de' Medici was abbot, from 1570 to 1588, he broke up the library to please Catherine de' Medici, and it is very likely that all or many of the books became the property of the king. In 1648 the échevins (municipal magistrates) of Marseille petitioned Pope Innocent X to secularise the monastery, because of the unsatisfactory behaviour of the monks. The Pope was not willing to do so, but instead had the abbey taken over by the reformist Congregation of Saint Maur. Thomas le Fournier (1675–1745), monk of St. Victor's, left numerous manuscripts which greatly assisted them in their publications. However, the behaviour of the monks generally did not improve, and after their abysmal showing during the plague of 1720, during which they barricaded themselves inside their walls instead of providing any assistance to the stricken, Pope Benedict XIII secularised the monastery in 1726, converting it into a collegiate church with a community of lay canons under an abbot. This was confirmed by a bull of Pope Clement XII dated 17 December 1739. In 1774, it became by royal decree a noble chapter, the members of which had to be Provençals with four noble descents; from this date they bore the title of "chanoine comte de Saint Victor". The last abbot of Saint Victor was Prince Louis François Camille de Lorraine Lambesc. He died in 1787 and was not replaced before the outbreak of the French Revolution.
Ғимараттар
1794 жылы аббатхана қазынасынан айырылды. Ескерткіштер өрттелді, алтын мен күміс бұйымдар мысықтарға айналдырылды, ғимараттың өзі қойма, түрме және казарма болды. Қазір аббатханадан 1040 жылы Папа Бенедикт IX бағыштаған және 1200 жылы қайта салынған Киелі Виктор шіркеуі ғана қалды. Аббатхана Бірінші империя кезінде ғибадат үшін қайтадан пайдаланылды және 19 ғасырда қалпына келтірілді. 1934 жылы шіркеуді Папа Пий XI кіші базиликаға айналдырды. Аббатхананың криптасында бұрын Кассианның сүйектері сақталған, бұған дейін аббатхананың криптасында киелі Маврикий, Марцеллин, Петрдің сүйектерімен бірге жерленген. Сондай-ақ, онда 4-ші ғасырдағы Марсельдің есімді шейітінің молдалары бар.
In 1794 the abbey was stripped of its treasures. The relics were burned, the gold and silver objects were melted down to make coins and the building itself became a warehouse, prison and barracks. All that now remains of the abbey is the church of St. Victor, dedicated by Pope Benedict IX in 1040 and rebuilt in 1200. The abbey was again used for worship under the First Empire and restored in the 19th century. The church was made into a minor basilica in 1934 by Pope Pius XI. The abbey crypt previously held Cassian's remains, along with were previously interred in the abbey crypt, along with the remains of Saints Maurice, Marcellinus, Peter, also has it that it contains the relics of the eponymous martyr of Marseille from the 4th century.