Кіріспе

Эрик Ромердің 1992 жылғы фильмі Қыстың ертегісі (; Ұлыбританияда A Winter's Tale ретінде шығарылды) - 1992 жылы шыққан француз драмалық фильмі, Эрик Ромердің сценариі мен режиссері, Шарлотта Вери, Фредерик ван ден Дрише, Херве Фурик және Майкл Волетти. Бұл Ромердің "Contes des quatre saisons" ("Төрт мезгіл туралы аңыздар") сериясының екінші бөлімі, оған "Жазғы ертегі" (1990), "Жазғы ертегі" (1996) және "Күзгі ертегі" (1998) кіреді. Фильм 42-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысқан.

Тақырыптар

Фильмдегі Фелиция үшін су бұру сәттері - Лоикпен қысқа қарым-қатынас кезінде "Қысқы ертегі" көрінісі; атап айтқанда, басқа еркектен заңсыз қызын туғаны үшін айыпталған королева Гермионаның қиын жағдайы сотқа тартылады және Богемияға қашады. Жүрегі сынған Гермиона патшаның кешірімімен қайта тіріледі. Ол оның мүсіні тіріліп жатқанын көргенде. Фелицияның тозулы өмірінің метафорасы ретінде Ромер Фелицияның романтикалық және практикалық тұлғасының еруі туралы айту үшін Гермионаның мүсіні туралы пьесаның сюжетін қолданады. Театр мен кинода да қайта қосылу кереметі соңғы сюжет ретінде қолданылады. Жағажай мен қысқы көріністер бір-біріне жақын орналасқан. Жазғы күннің жарқын түстері, өмір сүрудің оңай түрі гүлденген қарым-қатынасты бейнелейді. Париж қаласы, қыстың ортасында, сұр мүсінді бейнелейді, ол жиналған, тыныш және романтикалық еркіндіктің толық жоғалуы.

Қабылдау

Rotten Tomatoes веб-сайтында фильмнің 22 сыншыдан алынған пікірлер негізінде 95% мақұлдау бағасын алды, орташа бағасы 7,8/10. Роджер Эберт 2001 жылы "Қыс туралы әңгіме" романын "Ұлы фильмдер" сериясына енгізді, "Рохмердің шығармашылығына сүйіспеншілікпен, егер махаббат болмаса, дұрыс адамдар бір-бірін дұрыс себептермен табады деген сенім сіңіп жатыр. Оның ісінде қайғы бар, бірақ қараңғылық жоқ". "Нью-Йорк таймс" газетінің Винсент Канби: "Рохмер мырзаның шығармасының күлкілі әсерінің бір бөлігі оның эмоциялық жағынан қоршалған қаһарман әйелдерінің толығымен шатасуын драмалық сипатпен толық сенімділігі, айқындығы мен шешімділігі болып табылады". Газеттің редакторы Хэл Хинсон оны "кішігірім, бірақ мүлдем мінсіз" деп атады.