Кіріспе
Дрепанаспис (Drepanaspis) - ерте девон кезеңінен (шамамен 416 397 млн. Дрепанаспис негізінен теңіз ортасында өмір сүрді деп есептеледі және олардың ең көп тараған ерекшелігі - олардың сәуле тәрізді, қатты броньды денелері, жұпталған қанаттары мен жақ сүйектерінің болмауы.
Drepanaspis (from δρεπάνη drepánē 'sickle' and ἀσπίς aspís 'shield') is an extinct genus of primitive jawless Ostracoderms from the Early Devonian (approximately 416 397 mya) that belonged to the phylum Chordata, infraphylum Agnatha, class Pteraspidomorphi, and the subclass Heterostraci. Drepanaspis are assumed to have lived primarily in marine environments and is most commonly characterized by their ray like, heavily armored bodies, along with their lack of paired fins and jaws.
Тарих және ашылу
Дрепанаспис тұқымдасының алғашқы окаменелісі, ғылыми түрде Шлютердің D. gemuendenensis деп аталады, 1887 жылы Германияның Рейнланд аймағындағы Гунсрюк лагерстатедегі Гемюнден шиферінен табылды және оны алғаш рет Клеменс Август Шлютер сипаттады. Psammosteids- ті қолдану кезінде, бірақ пайдалы емес екені дәлелденді. Сол кезде Псамостеидтер морфологиялық жағынан ерекше сезімдік арналардың ерекшеліктері бар үлгілердің жоқтығына байланысты жақсы сипатталмаған, бірақ жаңа Девонның соңғы кезеңіндегі Обрушевид Псамостеидтерінде және басқа жаңа түрлерде сезімдік сызықтардың ашылуы, сондай-ақ Д. gemuendenensis-тің арқалық және вентральды пластиналарының радиалдық жоталарын сезімдік сызық арналары ретінде анықтау мәселесін жеңілдетіп, аймақта маңызды морфологиялық ақпарат бере алды. Бұл пікірталас Германияның Рейнланд аймағындағы Оденспиль карьерінен табылған бір үлгі табылғанға дейін жалғасты. Онда екі толық емес арқалық тақта, екі тармақты тақта және бірнеше фрагменттер бар. Д. gemuendenensis Гросстың дұрыс байқауы бар деп көрсетті. Көзі кең, сезімдік арналары кең, ал морфологиясы жалпақ, бұл балықтар мұхит түбінде азық іздеген тұңғиық балықтар болған шығар. Бір қызығы, Drepanaspis те терісінен ауыз ашылуы бар, бұл тұқымды басқа Heterostracan туыстарынан бөлетін ерекше белгі.
Қалқа
Дрепанаспистің қаптамасы кең, төменгі және алдыңғы жағынан өте дөңгелек, бірнеше жабысқақ тақталардан немесе қабыршақтардан тұратын ішекті және арқалық қалқаннан тұрады. Бұл шашақтар немесе түйіршіктер қаптаманың басым бөлігін сипаттамалық V пішінді үлгімен қамтиды, шамамен см-ге 8,5 түйіршік бар, олар тақтаның жиегіне табиғи түрде сәйкестендірілген, оны үлгілердің симметриялық жазықтығын анықтау үшін пайдалануға болады. Рейнландтағы Оденспиль карьерінен табылған үлгіде көрініс тапқандай, Drepanaspis-тің бүйірлік сызық сезім жүйесі оның тегіс және өте жұқа базальдық қабатының үстінде орналасқан. Бұл шифердің қалыңдығы 4000 метрге тең және солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай 150 шақырымға созылып жатыр. Бұл тұжырым оның арқалық аузының анатомиялық ерекшеліктерін бақылау арқылы да жасалуы мүмкін. Ауыздың жауы жоқ табиғатына байланысты, Drepanaspis судағы тамақтану механизмін пайдаланған болуы мүмкін. Дрепанаспистің сору арқылы қоректену механизмі, ықтимал, теңіздің тереңдігі аз жерлерде кішкентай, беткейлі омыртқасыз жануарлармен қоректену үшін арнайы бейімделген. Ауыздың шеттері тамақты сору кезінде ұстап алуға мүмкіндік беретін кішкентай тістермен қапталған.