Кіріспе
Импеданстық кардиография (ICG) - жүректің жалпы электр өткізгіштігін өлшейтін инвазивті емес технология және жүректің соққы көлемі (SV), жүрек соғуы (HR), жүрек шығыны (CO), қарыншалық шығарылу уақыты (VET), алдын ала шығарылу кезеңі сияқты бірқатар кардиодинамикалық параметрлерді үнемі өңдеу үшін уақытында өзгеруі және өлшенген сегменттен тыс жерде орналасқан қосымша екі жұп электродтар арасында жүрек арқылы ағатын жоғары жиілікті, төмен шамадағы токтың импеданстық өзгерістерін анықтау үшін қолданылады. Сонымен қатар, сенсорлық электродтар ЭКГ сигналын да байқайды, ол жүйенің уақыт сағаты ретінде қолданылады.
Кіріспе
Импеданстық кардиография (ИКГ), сонымен қатар электрлік импеданстық плетсисмография (ЭИП) немесе Торакалық электрлік биоимпеданс (ТЭБ) 1940 жылдан бері зерттеледі. NASA 1960-шы жылдары технологияны дамытуға көмектесті. Импеданстық кардиографияны психофизиологиялық зерттеулерде қолдану 1978 жылы Миллер мен Хорваттың мақаласын жариялау арқылы басталды. Содан кейін Миллер мен Хорваттың ұсыныстарын 1990 жылы стандарттау тобы растады. Анықтамалардың толық тізімі ICG Publications сайтында қол жетімді. ICG-де мойын мен кеудеде төрт қос бір рет қолданылатын сенсорлардың орналасуы көкіректегі электрлік және импеданстық өзгерістерді жеткізу және анықтау үшін қолданылады, олар кардиодинамикалық параметрлерді өлшеу және есептеу үшін қолданылады.
Қысқылтегін тасымалдау
Жүрек-қан тамыр жүйесінің негізгі қызметі - оттегі тасымалдау: қан - тасымалдаушы, оттегі - жүк. Жүрек-қан тамыр жүйесінің міндеті - барлық ағзаларға жеткілікті мөлшерде қан құюды қамтамасыз ету және оттегі сұранысы мен оның жеткізілуі арасындағы динамикалық тепе-теңдікті сақтау. Дені сау адамның жүрек-қан тамырлары жүйесі әрқашан қан ағымын көбейтіп отырады. Гемодинамикалық жағынан зақымдалған адамның ағзасы оттегіге деген қажеттілікті қанағаттандыра алмаған кезде, қанның төменгі деңгейдегі мүшелерге ағысы азаяды және бұл мүшелер ақырында істен шығуы мүмкін. Ас қорыту жүйесінің бұзылуы, еркектердегі импотенция, шаршау, ұйқыда жүру, қоршаған орта температурасына төзбеушілік - бұл қан ағынының төмендеуіне әкелетін төмендеудің классикалық мысалдары.
Инвазивті бақылау
Жүректің клиникалық өнімділігін өлшеу 1970 жылдан бастап қол жетімді. Алайда, қан ағынын өлшеу өте инвазивті, ағыны бағытталатын, термодилуциялы катетерді (Сван Ганц катетері деп те аталады) пайдаланады, бұл науқасқа айтарлықтай қауіп төндіреді. Сонымен қатар, бұл әдіс қымбатқа түседі (бір процедура үшін бірнеше жүз доллар) және катетерді енгізу үшін білікті дәрігер мен стерильді орта қажет. Нәтижесінде, бұл әдіс тек өте тар страталарда (критикалық ауырған және жоғары тәуекелге ұшыраған науқастардың 2% -дан кемінде) қолданылды, онда қан ағыны мен оттегі тасымалы туралы білім әдістің тәуекелдерін жеңіп шықты. АҚШ-та жылына кем дегенде екі миллион өкпе артериясы катетерлік бақылау процедурасы жүргізіледі деп есептейді, көбінесе операция алдында жүрек және қан тамырлары хирургиясы, декомпенсацияланған жүрек жетіспеушілігі, көп мүшелік жетіспеушілік және травма кезінде.
Инвазивті емес бақылау
Теориялық тұрғыдан алғанда, гемодинамикалық бақылаудың инвазивті емес тәсілі ерекше клиникалық құндылық береді, өйткені инвазивті гемодинамикалық бақылау әдістеріне ұқсас деректерді әлдеқайда төмен шығындармен және ешқандай қауіп-қатерсіз алуға болады. Инвазивті емес гемодинамикалық бақылау бұрын инвазивті процедураны қажет еткен науқастарда қолданылуы мүмкін болса да, ең үлкен әсер инвазивті гемодинамикалық бақылау мүмкін емес және тәуекелге немесе шығындарға тұрарлық емес науқастар мен күтім орталарында болуы мүмкін. Қауіпсіздік пен арзандықтың арқасында өмірлік маңызы бар гемодинамикалық өлшеулерді қолдануды көптеген науқастарға, соның ішінде созылмалы аурулары бар амбулаториялық науқастарға да қолдануға болады. ICG тіпті ғарыш кеңістігі мен Mt. Эверест экспедициясы. Жүрек жетіспеушілігі, гипертония, кардиостимулятор және демсіздік аурулары - емхана сыртында емделушілерді инвазивті емес гемодинамикалық бақылау бағалауда, диагностикалауда, болжамда және емдеуде маңызды рөл атқара алатын төрт жағдай. Кейбір зерттеулер жүректің ICG- дегі шығысының дәл екенін көрсетті, ал басқалары оның дұрыс емес екенін көрсетті. ICG қолдану резистентті гипертония кезінде қан қысымын бақылауды жақсартатыны көрсетілді, оны мамандар да, жалпы практика дәрігерлері де қолданады. ICG жүрек жетіспеушілігінің нашарлау жағдайын болжайды.