Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
A 90 Орлёнок - Орталық гидроалуандық конструкторлық бюросының Ростислав Евгений Алексеев жобалаған совет экранопланы. А-90 жер бетінен бірнеше метр биіктікте ұшу үшін жер әсерін пайдаланады. Ресейліктер оны Экраноплан B класы деп жіктейді, ол биіктікке жетеді, оны A класы арасында орналастырады, ол жер әсерімен шектеледі, және C класы, ол жер әсерін тек ұшып-қону және қону кезінде пайдаланады және басқа жағдайда әдеттегі ұшақ ретінде жұмыс істейді.
Ground effect vehicle
The A 90 Orlyonok (Russian: Орлёнок, English: "Eaglet") is a Soviet ekranoplan that was designed by Rostislav Evgenievich Alexeyev of the Central Hydrofoil Design Bureau. The A 90 uses ground effect to fly a few meters above the surface. The Russians classify it as Ekranoplan Class B – it can achieve an altitude of , placing it between Class A – which is limited to ground effect, and Class C, which exploits the ground effect only during take offs and landings and otherwise functions as a typical airplane.
Тарих
1960 жылдары Кеңес Әскери-теңіз флотының командасы үлкен жүк тасымалдай алатын жылдам әскери көлікке қатты қызығушылық танытты. Бұл құпия жобаны жүзеге асыруда жұмыс істеген ұйымдардың бірі - Орталық гидроалуанды конструкция бюросы болды. Бас дизайнер Р. Е. Алексеев 1960 жылдары бірнеше прототиптерді жасады. 1970 жылдардың басында Алексеев әскери көлік ретінде қолданылатын орта көлемді экранұшақты жобалаған. Жаңа көлік "Орлонок" ("Бөрік") деп аталды. Бірінші ұшу блогы (S 21) 1972 жылдың күзінде Волга өзенінде сынақтан өткізілді, ал келесі жылы бөлшектеліп, Каспий теңізіне жеткізілді. 1975 жылы S 21 сынақ кезінде апатқа ұшырады, кейіннен ол корпуста қолданылатын қорытпаның жетіспеушілігіне байланысты екені анықталды. Кейінгі барлық қондырғыларда басқа қорытпа қолданылды.
The Soviet Navy command of the 1960s was very interested in a fast military transport capable of carrying a large payload. The Central Hydrofoil Design Bureau was one of the organizations working on this top secret project, about which little was known until the fall of the Soviet Union. Chief Designer R. E. Alexeyev designed several prototypes in the 1960s. At the start of the 1970s, Alexeyev designed a medium sized ekranoplan to be used as a military transport. The new vehicle was named "Orlyonok" ("Eaglet"). The first flying unit (S 21) was initially tested on the Volga River in the autumn of 1972, and the next year dismantled and transported to the Caspian Sea for continued testing. In 1975 the S 21 crashed during testing, later proved to be due to a deficiency in the alloy used for the hull. A different alloy was used in all subsequent units built.
Даму және жобалау
"Орлионк" кемесі көліктік және жағажайлық шабуыл жасау үшін жасалды. Басқа советтік экранапланнан айырмашылығы, "Орлионк" су асты және жағажайға ұшып, жер бетінен ұшып-қонуға арналған дөңгелектермен жабдықталған. Орлионктың дамуына SM 6 озық үлгісі, ол орлионктың модульдік құрылымына ұқсас. SM-6-дан алынған тәжірибе Orlyonok-ты әзірлеуде қолданылды. SM 6 Каспийск қаласында белгісіз уақыт бойы көрмеге қойылды. Кейіннен Каспийск әскери-теңіз базасына әкелінді және 2006-2008 жылдар аралығында бұзылған деп болжанады. Орлионк ұшағының қозғалтқыштарының орналасуы ерекше болды және мұндай әдеттегі емес ұшақтың ерекше қажеттіліктерін дәлелдейді. Құйрығының жоғарғы жағына орнатылған, КМК-да КМК-ның ең қуатты турбовинті Кузнецов НК 12 турбовинті болды. Ұшақтың мұрнына екі турбовентиляторлы қозғалтқыш орнатылған. Қозғалтқыштардың қозғалтқыштары қанат астына бағытталып, PAR (көтерілу және қосымша қозғалтқыш) қозғалтқышын шығарады. Круиздік жағдайда және жер әсері кезінде алдыңғы қозғалтқыштар сөндірілуі мүмкін, өйткені олардың қуаты ұшақты жоғарыда ұстау үшін қажет емес; бұл сондай-ақ су, тұз және төмен ұшатын құстардың мөлшерін азайтады. Ұшу мен қонуға үлкен ұзындықтағы жақтаулар көмектесті, олар көтеруді арттырды және PAR итермелеуді ауа қысымының артуына қол жеткізді. Суға қонуға негізгі қанаттар астындағы кеме ішінен шығатын гидроски көмегімен қол жеткізілді. Орлионктың алдыңғы бөлігі радомен бекітілген, ал бүкіл құрастыру жақтаулары жаяу әскердің немесе БТР-дің қосалқы көліктерінің тез түсірілуі үшін жағына қарай ашылуы мүмкін. "Орлионк" кемесі сыртқы сүйемелдеусіз көліктерді тиеу мен түсіруге мүмкіндік беретін қапталған ауыспалы пандусқа ие болды. "Орлионк" ұшағының өндірісін қайта бастау жоспарланған. Кеме Петрозаводск қаласында жасалмақ еді.
The Orlyonok was designed as a transport and a beach assault vehicle. Unlike other Soviet Ekranoplan designs, the Orlyonok was amphibious and was equipped with wheels for beaching and land based takeoffs. Orlyonok's development was preceded by the SM 6; a prototype ekranoplan which had the same module layout as the Orlyonok. Experience gained from the SM 6 was used in the development of the Orlyonok. The SM 6 was on display in Kaspiysk for an unknown period. It was later brought back to Kaspiysk naval base and supposedly scrapped sometime between 2006 and 2008. The layout of the engines on the Orlyonok was unusual and a testament of the special needs of such an unconventional aircraft. Mounted in the top of the tail, it featured a massive Kuznetsov NK 12 turboprop, the most powerful turboprop ever made, which provided cruise power. The nose of the aircraft mounted two turbofan engines with the intakes on top of the nose and the exhaust along the side of the fuselage, the thrust of these engines being vectored under the wings to produce PAR thrust (increased lift and extra propulsion) for takeoff. Under cruise conditions and in ground effect, the front engines could be shut off since their power was unnecessary to keep the aircraft aloft; this also minimized intake of water, salt and low flying birds. Both takeoff and landing were assisted with large span length flaps that greatly increased lift and could capture PAR thrust for increased air pressure. Water landings were assisted with a hydro ski that extended out of the belly of the craft below the main wings. The front end of the Orlyonok was hinged behind the radome and the whole assembly could open sideways to speed disembarkation of the infantry it carried, or of a BTR armoured personnel carrier. The Orlyonok had a built in folding ramp that allowed it to load and unload vehicles with no external support. There were plans to resume production of the Orlyonok. The craft were to have been built in Petrozavodsk.