Кіріспе

Афар аймағындағы археологиялық нысан, Эфиопия Арамис - Эфиопияның солтүстік-шығысындағы ауыл және археологиялық нысан, онда австралопитек пен ардипитектің (ардипитек рамидусы) қалдықтары табылған. Ауыл Дауэ Афар Сұлтандығының әкімшілік аймағы 5-ші аймақта орналасқан. Оның ені мен ұзындығы - , ал (Далае Фааге Ворэда), Карри Расук, Хаале Фааге Дакаараның бөлігі. Орталық статистика агенттігі бұл ауылды 2005 жылғы халық туралы есепінде атаған жоқ. Археологтар ауыл маңындағы табылған жерді Орта Аваш аймағының бөлігі деп санайды. Тафонологиялық және палинологиялық зерттеулер бай қазба флора мен фаунаның дәлелін тапты, оның ішінде көптеген Кантиум тұқымы, негізінен Африканың орманды жерлерінде және ормандарында кездесетін тұқым. Сонымен қатар, орташа көлемді колобиндік маймылдар мен кудалардың қалдықтары тарихи аралық арамистің ылғалды, жабық және орманды болуы мүмкін екенін көрсетеді, ал бүгінгі Орта Аваш - әлемдегі ең құрғақ, ыстық және ең қоныс терісі жоқ аймақтардың бірі. 1992 және 1993 жылдары Тим Д. Уайт бастаған топ Арамисте жалпы 17 адам тектес адамзаттың қалдықтарын тапты. Бұл қазбалар 4,4 млн. жыл бұрын, яғни Шығыс Орта Аваста табылған ең көне афаранцис қазбаларынан 500 мың жыл бұрын табылған. Бұл жаңалық "Нью-Йорк таймс" газетінің бірінші бетіне жарияланды, ал кейіннен жаңа гоминидтер туысы мен түрі ұсынылды, Ardipithecus ramidus.

География

Ортаңғы сулы зерттеу аймағы 5000 шақырымды қамтиды, оның 80% -дан астамын жақында пайда болған аллювийлер және/немесе жанартаулар алып жатыр. Қазіргі Аваш өзені зерттеу аймағында оңтүстікке қарай ағып, ақыр соңында Эфиопия мен Джибути шекарасындағы Аббе көлінде ағып түседі. Аваш өзені батыс жағалауы мен жартасы бойындағы биік жерлерде пайда болатын көпжылдық және маусымдық қосалқы өзендермен қоректеніп тұрады. Орта Аваш зерттеу аймағының биіктігі Аваш өзені бойындағы 550 метрден батыс шетінің етегіне жақын 850 метрге дейін өзгереді.

Ерте плиоценнің экологиялық және уақыттық орналасуы

Орта Аваш зерттеу аймағы Хадардан оңтүстікке қарай орналасқан және қазіргі Аваш өзенін кесіп өтеді. Бұл аймақтың палеоантропологиялық маңыздылығын Тайб 1938 жылы геологиялық жұмыстар басталғаннан кейін, 1960 жылдары анықтады. 1975-1978 жылдар аралығында Эфиопиядағы Рифт аңғарының зерттеу миссиясы қосымша зерттеулер жүргізді, содан кейін олардың тобы 1981 жылы. Эфиопияның Афар алқабындағы Орта Аваш зерттеу аймағындағы шөгінді қабаттар омыртқалылардың, соның ішінде әлемдегі ең көне адам тектес жануарлардың қалдықтарын анықтады. Радиоизотоптық даталау, жанартау күлін геохимиялық зерттеу және биохронологиялық факторларға сәйкес, хоминоидтар бар қабаттар 4,4 миллион жыл. Седиментальдық, ботаникалық және фауналық дәлелдер Арамис гоминидінің орман ортасында өмір сүргенін көрсетеді. Алғашқы кен орындары Афардың батыс шетінен табылған. Биохронологиялық тұрғыдан алғанда, олар миоценнің соңғы кезеңінен. Олар адам тектерінің ешбір қаңқасын таппады. Ең ауыр және кеңінен көрініс тапқан Орта Аваш қабаттары - қазіргі өзеннің шығысы мен батысында өсетін плиоцендік шөгінділер. 1992 жылы 17 желтоқсанда ген Сува Арамис бассейнінде адамзаттың қалдықтарын анықтағаннан кейін, тергеу жоғары Адгантоли мен төменгі Сагантоли су ағызуының арасындағы аймаққа назар аударды. Орталық кешеннің екі жағында Аваш өзенінің түбінен қартайып қалған шөгінділер біртіндеп көтеріліп, қазір ашылып жатыр. 3,5 және 4,5 млн. жыл аралығында Эфиопиядағы Рифт аңғарының зерттеу миссині "Арамис" және "Харадасо" мүшелері биохронологиялық тұрғыдан анықталды. А. afarensis түрінің арғы тегі Aramis гоминидтерінен шыққан деп есептеледі, оның сүйектері ашық жерлерде табылғаны дәлелдейді. Ертедегі Арамис гоминидтері бұл ашық жерлерден аулақ болған, бұл А. afarensis орманды мекендерден таралғанға дейін болған. Бұл неге Плиоценді гоминидтердің қалдықтарында, Орта Авастағы және басқа жерлерде орманды жерлер емес жерлерде базальдық элементтер өте аз екенін түсіндіреді.