Marius Constant

Кіріспе

Румынияда туған француз композиторы және дирижері (1925-2004) Мариус Констант (7 ақпан 1925 жыл15 мамыр 2004 жыл) - румынияда туған француз композиторы және дирижері. Классикалық әлемде негізінен балет музыкасымен танымал болғанымен, оның ең танымал музыкасы американдық "Туалайт Зона" телесериалының әйгілі гитаралық тақырыбы болды.

Мансап

Констант Румынияның Бухарест қаласында дүниеге келді. Бухарест консерваториясында фортепиано мен композицияны оқыды. 1944 жылы Джордж Энеску сыйлығын алды. 1946 жылы Парижге көшіп, Париж консерваториясында Оливье Мессьен, Тони Аубин, Артур Хонеггер және Надя Булангермен бірге оқыды. Оның шығармалары бірнеше рет марапатталған. 1950 жылдан бастап ол электронды музыкамен көбірек айналысты және Пьер Шеффердің Groupe de Recherche de Musique Concrète тобына қосылды. 1956 жылдан 1966 жылға дейін Констант Париж балетінде жетекшілік етті, содан кейін Роланд Петит басқарды. Бұл кезеңге Пети мен Морис Бежарттың көптеген балет партитуралары жатады, атап айтқанда: Haut voltage (1956), Contrepointe (1958), Cyrano de Bergerac (1959), Éloge de la folie (1966) және Paradis perdu (1967). 1957 жылы Aix en Provence фестивалі үшін фортепиано концерті жазды, бірақ Леонард Бернштейндің дирижерлігімен 24 Préludes pour Orchestre (1958) премьерасы үшін кеңінен танылды. Тернер (1961) - ағылшын суретшісі Уильям Тернердің әсерінен жазылған тональды өлең. 1950 жылдардың соңында Констант CBS радиосының Луд Глускиннің тапсырмасы бойынша CBS радиосы мен телешоуларында пайдаланылатын CBS музыка кітапханасы үшін бірнеше қысқа шығармалар жасады. Константтың шығармаларының ерекшелігі, кейде үйлеспеушілігі, олардың өте сирек естіліп, қолданылуына әкелді. 1960 жылы Глускиннен CBS телехикаясының "Твилайт-зона" сериясының басты тақырыбы мен соңғы кредиттері үшін жаңа тақырып табуды сұрады, содан кейін екінші маусымға кірді, ол Бернард Херрманның түпнұсқасын алмастырды. Херман, Джерри Голдсмит, Лейт Стивенс және басқалар ұсынған жаңа шығармалар жарамсыз деп танылды. Өкінішке орай, Глускин Константтың екі шығармасын біріктірді ("Ертегі No. 3", электр гитарында қайталанатын төрт ноталық сөз тізбегі және "Milieu No. 2", гитара ноталарының, бонго барабандарының, қола мен флейталардың таңғажайып үлгісі). Нәтижесінде пайда болған тақырып тез арада танымал болды және ол Константтың ең танымал жұмысы. Константтың өзі бірнеше жыл бойы өзінің музыкасының "Твайлайт-зона" тақырыбы ретінде қолданылып жатқанын білмейтін. Музыка CBS-пен "жалдауға арналған жұмыс" келісімінің бөлігі болғандықтан, Констант одан тұрақты табыс таппады. 1963 жылы Констант "Арс Нова" ансамблін құрды. 1970 жылы ол ОРТФ-тың музыкалық жетекшілігін қолға алды; 1973 жылдан 1978 жылға дейін Париж операсында жетекшілік етті, ал 1988 және 1989 жылдары Париж консерваториясында оркестрлеу профессоры болды. Осы лауазымдардан басқа Стенфорд университетінде және Хилверсумда сабақ берді. Кейінгі балеттер: "Сепентрион" (1975), "Нана" (1976) және "Жәбірлі періште" (1985). Бизе операсының режиссер Питер Брук үшін бейімделген "Кармен трагедиясы" (1981) халықаралық жетістікке қол жеткізді. 1981 жылы жазылған 103 Regards dans l'eau - бұл әртүрлі әдеби және ғылыми көздерден алынған "суды поэтикалық мерекелеу" әсерінен төрт негізгі бөлімде 103 "адам" деп аталатын скрипкалық концерт. 1987 жылы ол 15 аспаптан тұратын ансамбль үшін түрлі француз композиторларының пастиші - "Les mariés de la tour Eiffel" балетіне оркестрлік музыканы баптап шығарды. 1990 жылы ол Морис Равельдің Gaspard de la nuit фортепиано композициясын оркестрлік аранжировкаға енгізді. Ол 1992 жылы Дебюссидің "Пеллеас" әуеніне қайтып оралды. Ол Питера Бруктың "Пеллеас әсерлері" атты қойылымында екі фортепиано үшін Дебюссидің партитурасын қысқартып, реттеп жазды. Ол 2004 жылы Парижде 79 жасында қайтыс болды және Иври-сюр-Сендегі Иври зиратында жерленді.

Constant was born in Bucharest, Romania, and studied piano and composition at the Bucharest Conservatory, receiving the George Enescu Award in 1944. In 1946, he moved to Paris, studying at the Conservatoire de Paris with Olivier Messiaen, Tony Aubin, Arthur Honegger and Nadia Boulanger. His compositions earned several prizes. From 1950 on, he was increasingly involved with electronic music and joined Pierre Schaeffer's Groupe de Recherche de Musique Concrète. From 1956 to 1966, Constant conducted at the Ballets de Paris, then directed by Roland Petit. To this period belong the numerous ballet scores for Petit and Maurice Béjart, namely: Haut voltage (1956), Contrepointe (1958), Cyrano de Bergerac (1959), Éloge de la folie (1966) and Paradis perdu (1967). For the 1957 Aix en Provence Festival, he wrote a piano concerto, but won wider recognition for the premiere, conducted by Leonard Bernstein, of 24 Préludes pour Orchestre (1958). Turner (1961) was a tone poem inspired by the English painter William Turner. In the late 1950s, Constant was commissioned by Lud Gluskin of CBS to create a number of short pieces for the CBS stock music library that could be used in CBS radio and TV shows. The unusual, sometimes discordant nature of Constant's work meant that the pieces were seldom heard or used. In 1960, Gluskin was asked to find a new theme for the main title and end credits of the CBS television series The Twilight Zone, then entering its second season, to replace the original one by Bernard Herrmann. New pieces submitted by Herrmann, Jerry Goldsmith, Leith Stevens, and others, were considered unsuitable. In desperation, Gluskin edited together two pieces by Constant ("Étrange No. 3", a series of repeated four note phrases on electric guitar, and "Milieu No. 2", an odd pattern of guitar notes, bongo drums, brass and flutes). The resulting theme quickly became iconic, and is easily Constant's most well known work. Constant himself was apparently unaware for some years that his music was being used as The Twilight Zone theme. Because the music was part of a "work made for hire" agreement with CBS, Constant derived no ongoing income from it. In 1963, Constant founded the pioneering Ensemble Ars Nova. In 1970, he took over the musical direction of the ORTF; from 1973 to 1978 he directed at the Paris Opera, and in 1988 and 1989 was Professor of Orchestration at the Paris Conservatory. Besides these appointments, he taught at Stanford University and in Hilversum. Later ballets include Septentrion (1975), Nana (1976) and L'ange bleu (1985). La tragédie de Carmen (1981), his adaptation of Bizet's opera for director Peter Brook, was an international success. Composed in 1981, 103 Regards dans l’eau is a violin concerto with 103 titled 'movements' in four main sections, inspired by “poetic celebrations of water” taken from a variety of literary and scientific sources. In 1987, he arranged the orchestral music for the ballet Les mariés de la tour Eiffel, a pastiche by various French composers, for an ensemble of 15 instruments. In 1990, he also made an orchestral arrangement of the piano composition Gaspard de la nuit by Maurice Ravel. He returned to Debussy's Pelleas in 1992 when he abridged and arranged Debussy's score for two pianos in a Peter Brook production entitled Impressions of Pelleas. He died in Paris in 2004, aged 79, and is buried at Ivry Cemetery, Ivry sur Seine.