Кіріспе

Америка инженері, журналист және баспагер Зерах Колберн (13 қаңтар 1832 - 26 сәуір 1870) - американдық баспагер және инженер, бу локомотивтерін жобалауға маманданған, техникалық журналист.

Мансап

Ол мектепте оқымағандықтан, жас шақта керемет бала еді. Темір жолдар көтерілуінің басында он жасқа толмаған ол Американың алғашқы булы локомотивтері қалыптасып жатқан Лоуэлл машина жасау цехының "жобалау бөлмесінде" шәкірт ретінде Массачусетс штатының Лоуэлл қаласында жұмыс тапты. Локомотивтер арасында жұмыс істеген кезде Колберн жазуды да бастады және көп ұзамай өзінің алғашқы тұрақты газетін құрастырды. Жаңа Англияның локомотивтер зауытында тәжірибе жинап, инженерлік егжей-тегжейлілікке көзді жұмып жүргенде, ол өзінің алғашқы кітабы "Тротельді өрісі" атты кітап шығарды. Бұл паровоздың кіріспесі ретінде жасалған және АҚШ-тың паровоз жасау бойынша стандартты оқу құралына айналды. Ол Кольбернді, ол кезде 20 жасқа толмаған, баспа әлеміне терең кіргізіп қана қоймай, сонымен қатар Американың теміржолшылары арасында кеңінен құрметке ие болды. Колберн 1854 және 1858 жылдар аралығында бірнеше локомотивтер жұмыстарында жұмыс істеді немесе олармен байланысты болды, соның ішінде: Болдуин локомотивтері, Тредегар локомотивтері - Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Тредегар темір зауытының бөлігі, Роджерс локомотивтері және Нью-Джерси локомотивтер мен машиналар компаниясы. 1853 жылы ол жетекші американдық теміржол газетінің American Railroad Journal-ға қосылды. Ол қызу мінезге ие болған, редактормен даудан кейін осы басылымнан бөлініп, өзінің апталық газеті - "Железоп адвокатын" шығарды. Адвокат өзінің ықпал ету аясын кеңейтіп, жас жігітпен серіктестік орнатуға жол ашты. Олар бірге газетті әзірледі, бірақ Колберн, әрқашан тыныштанбайды, жартысын Холлиге сатып жіберді, содан кейін Батысқа барып, арақ фабрикасымен іскерлік бастады, содан кейін темір жол шиналарын сатумен айналысты. Англияға Адвокаттың көшпелі тілшісі ретінде келгеннен кейін ол Холлимен бірге Адвокатты Америка инженері ретінде қайта іске қосты. Бірінші санынан соңғысына дейін ол апта сайынғы газет болып қалды, ол 1850 жылдары Америкадағы локомотивтер өндірісі мен теміржол операцияларының техникалық және бизнес аспектілерін баяндады. 1857 жылғы дүрбелеңнен кейін газет жабылуға мәжбүр болды. Екі адам Ұлыбританияға барып, Америка темір жолдарының президенттеріне сату үшін Еуропаның темір жолдарының табысты жағдайы туралы үлкен есеп жинақтады. Есеп сәтті болды, бірақ 1858 жылы Колберн Англияға оралып, Ұлыбританияның жетекші апталық техникалық журналы "Инженер" редакторы болып жұмысқа орналасты. Осы қызметте Колберн Азаматтық және механикалық инженерлер институтының мүшелерімен достық қарым-қатынас орнатып, екеуінің де мүшесі болды. Ол жиі баяндама айтып, кездесулерге қатысады. Лондонда Колберн Изамбард Кингдом Брунелмен кездескені анық. 1860 жылы Колберн Америкаға Брунелдің Левиафан пароходы - Ұлы Шығыс кемесімен алғашқы сапарына оралды. Америкада ол "Инженер" атты жаңа апталық инженерлік газет шығарды, бірақ ол бірнеше ай ғана жұмыс істеді және Колберн Англияға оралып, Лондондағы "Инженер"дегі бұрынғы лауазымын алды. Төрт жылдан кейін Колберн жеке жанжалдың салдарынан "Инженер" журналынан босатылды, инженерлік кеңес берумен айналысты және оны үздік инженер ретінде мәңгілікке анықтайтын локомотивтік техника туралы екі томдық оқулықпен жұмыс істей бастады. Бұл еңбегі "Локомотивтік машина жасау және темір жол механизмі" 1871 жылы, яғни оның қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткенге дейін толықтай жарияланбаған. Оны Колберннің жақын досы, танымал локомотив инженері Д. К. Кларк аяқтады. 1864 жылы ол "Америкалық темір көпірлер туралы" атты еңбегі үшін Азаматтық инженерлер институтымен Телфорд медалімен марапатталды. 1869 жылы "Америкалық локомотивтер мен жылжымалы құрам туралы" екінші Телфорд медалімен марапатталды. 1866 жылы Колберн Лондон қаласында "Инженер" журналының апталық сайысы ретінде "Инженер" журналын құрды. Ол ағылшын инженері және өнертапқышы Генри Бессемердің қаржысын пайдаланып, темір өндіруге арналған Бессемер процесіне байланысты белгілі болды. Инженерлік бірден табысқа жетіп, көп ұзамай "Инженерді" басып алды, өйткені Колберннің жазу стилі мен инженерлік кең білімдері оқырмандарға қажетті ақпаратты берді.

Жеке өмір

Ол өзінің атымен аталатын, арифметиканың ғажайып тұлғасы болған Зерах Колберннің немере інісі еді. 1853 жылы Колберн өзінен 12 жас үлкен Аделаида Фелесита Дриггсқа үйленді. Олардың Сара Перл есімді қызы болды. Белгілі бір себептермен ол әйелімен ажырасып, 1860 жылы қыркүйекте Нью-Йоркте Лондоннан келген Элизабет Сюзанна Браунингке үйленді. Ол 1864 жылы Лондонда Елизаветамен екінші рет неке құрды, бұл оның "Инженер" журналынан шығарылуына әкелді. Colburn шашты жылдамдықпен мансап болды, ол тынбай адам болды, мидың тез және тез ашулы, ол жұмыс орындарына түсті және адамдармен бірге түсті, бірақ бүкіл өмір бойы, олармен бірге түсті. Ақырында, жұмыс тым көп, лауданаумға тәуелділік, алкоголь және қаржыны дұрыс басқару өз зардабын тигізді. Бірақ Колберннің тағы бір кемшілігі бар еді. 1867 жылы Париж көрмесіне инженерлік салаға қатысты. Сол жерде сифилиспен ауырып, Лондонның жезөкшелеріне қызыға бастады. Ол әйелінің ажырасу туралы арызында оны сифилис жұқтырды, физикалық зорлық-зомбылық жасады және бес түрлі жезөкшемен неке адалдығын бұзды деп айыпталады. Колберн, Флит-стрит журналистерінің алда тұрған ұятты сезініп, шындықты іздеп, жариялауға тырысқанда, күйзеліске ұшырап, абайсызданады, бұл оның АҚШ-қа оралуына әкеледі, онда ол өзін әйелі Аделаида Фелисита Колберн мен қызы Сара Перлдан бас тартқан және 38 жасында өзін-өзі өлтіргенін көрді. Оны екі жігіт Тюдордың Pear Orchard, Belmont, Massachusetts, ауласында иттерін серуендетіп бара жатқанда, қолындағы деррингермен тапқан.