«The Edge of Night» (1956-1984) – американдық детективтік телесериал. 7420 бөлімнен тұрады, құпиялары мен драмалық оқиғаларымен таныстырады. Телешоу, сериалдар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теледидардағы қылмыс драмасы және сабын операсы (1956–1984)
American television crime drama and soap opera (1956–1984)
"The Edge of Night" – Ирвинг Вендиг жасаған және Procter & Gamble Productions компаниясы шығарған американдық құпия қылмыс драмалық телесериалы және сабын операсы. Ол CBS телеарнасында 1956 жылдың 2 сәуірінде тұңғыш рет көрсетілді және 1975 жылдың 28 қарашасына дейін көбінесе сол арнада тікелей эфирде берілді. Содан кейін сериал ABC телеарнасына көшіріліп, 1975 жылдың 1 желтоқсанынан 1984 жылдың 28 желтоқсанына дейін көрсетілді. Барлығы 7420 эпизод түсірілді, олардың шамамен 1800-і синдикация үшін қолжетімді. Жазушы сэр П. Г. Вудхаус, актрисалар Бетт Дэвис және Таллула Бэнкхед, сондай-ақ Элеонора Рузвельт,
The Edge of Night is an American mystery crime drama television series and soap opera, created by Irving Vendig and produced by Procter & Gamble Productions. It debuted on CBS on April 2, 1956, and ran as a live broadcast on that network for most of its run until November 28, 1975. The series then moved to ABC, where it aired from December 1, 1975, until December 28, 1984. 7,420 episodes were produced, of which some 1,800 are available for syndication. Writer Sir P. G. Wodehouse, actresses Bette Davis and Tallulah Bankhead, as well as Eleanor Roosevelt,
Орнату
Перри Мейсоннан ерекшелігі, оның оқиғалары Оңтүстік Калифорнияда болған, ал күндізгі телесериал АҚШ-тың орталық-батысындағы Монтичелло деген ойдан шығарылған қалада өрбітіп дамыды. Шоудың басындағы көріністердің көбі Хо-Хи-Хо аталған мейрамханада түсірілді. Дегенмен, штаттың астанасы жай ғана "Астана қаласы" деп аталатын, ал Монтичелло қай штаттың ішінде екені ешқашан нақты айтылмады. 1956 жылдан шамамен 1980 жылға дейін Цинциннати қаласының орталық көкжиегі Монтичеллоның бейнесін сомдады. Шоуды өндірген Procter & Gamble компаниясы да Цинциннатиде орналасқан. Кейіннен Цинциннатидің орнына Лос-Анджелес қаласының көкжиегі пайдаланылды. Шоудың соңғы екі жылында көкжиегінің мотиві мен атаудағы "The" сөзі толығымен алынып тасталды.
Unlike Perry Mason, whose adventures took place in Southern California, the daytime series was set in the fictional city of Monticello, located in the Midwestern United States. A frequent backdrop for the show's early scenes was a restaurant called the Ho Hi Ho. The state capital, however, was known generically as "Capital City"; the state in which Monticello was located had never been identified. From its beginning in 1956 until roughly 1980, the downtown skyline of the city of Cincinnati stood in as Monticello. Procter & Gamble, which produced the show, is based in Cincinnati. In later years, the Los Angeles skyline replaced that of Cincinnati. The skyline motif was eventually eliminated altogether in the final two years of the show, as was the word "The" in the title.
Формат
Шоудың көп бөлігі бойы көрермендер шоудың "Түннің шетінде" деген атауын ынталылықпен және энергиямен жариялаған хабаршымен танысты. 1956 жылы алғашқы диктор Боб Диксон болды, одан кейін Герберт Дункан болды. Алайда, шоумен ең көп таныс болған екі дауыс – Гарри Крамердің (1957–1972) және 1984 жылы серия аяқталғанға дейін хабарлаған Хэл Симмстің дауыстары еді. "Түннің шеті" өз заманындағы басқа сериалдарға қарағанда көркемдік деңгейі жоғары болды. Бұл күндізгі опералар арасында ерекше болды, өйткені ол үй ішіндегі және романтикалық мәселелерге емес, қылмысқа назар аударды. Америка Құрама Штаттарының ойдан шығарылған Монтичелло қаласының полициясы, округ прокурорлары және медициналық сарапшылары бандиттердің, есірткі сатушылардың, шантажистердің, секта мүшелерінің, халықаралық тыңшылардың, жемқор саясаткерлердің, психопаттардың және кісі өлтіруші дебютанттардың үздіксіз шабуылдарына қарсы тұрды, сонымен бірге махаббат, неке, ажырасу, баланың қамқорлығына қатысты даулар және амнезия сияқты әдеттегі опералық мәселелермен де айналысты. Шоудың қылмысқа ерекше назар бөлгені 1980 жылы мойындалды, ол кезде 25 жылдық эфирде болғандығы үшін "Түннің шеті" Американың сыр жазушыларынан арнайы Эдгар сыйлығын алды. "Түннің шеті" көптеген операларға қарағанда маңызды еркек кейіпкерлерге ие болды және сюжеттің ауырлығын теңестіру үшін сценарийлеріне шынайы юмор қосты.
During most of the show's run, viewers were treated to an announcer enthusiastically and energetically announcing the show's title, "The Eeedge of Night!" Bob Dixon was the first announcer in 1956, followed by Herbert Duncan. The two voices most identified with the show, however, were those of Harry Kramer (1957–1972) and Hal Simms, who announced until the series ended in 1984. The Edge of Night played on more artistic levels than probably any other soap of its time. It was unique among daytime soap operas in that it focused on crime, rather than domestic and romantic matters. The police, district attorneys, and medical examiners of fictional Monticello, United States, dealt with a steady onslaught of gangsters, drug dealers, blackmailers, cultists, international spies, corrupt politicians, psychopaths, and murderous debutantes, while at the same time coping with more usual soap opera problems like courtship, marriage, divorce, child custody battles, and amnesia. The show's particular focus on crime was recognized in 1980, when, in honor of its 25 years on the air, The Edge of Night was given a special Edgar Award by the Mystery Writers of America. The Edge of Night had more prominent male characters than most soap operas, and included genuine humor in its scripts to balance the heaviness of the storylines.
Орындаушылар мен кейіпкерлер
Шоудың басты кейіпкері Майк Карр, шаршымайтын қылмыспен күресуші, заң факультетін бітіріп жатқан полиция қызметкері ретінде таныстырылды. Бұл кейіпкер радиодағы Пери Мейсон кейіпкерінен дамыды. Одан кейін ол аудандық прокурордың кеңсесіне көмекші прокурор болып өтті, бірнеше жыл бойы қорғау адвокаты ретінде жеке практика жүргізді, содан кейін Монтиселлоның аудандық прокуроры болды. Каррдың рөлін үш актер сомдады: Джон Ларкин (радиодағы Пери Мейсон).
The show's central protagonist was Mike Karr, tireless crimefighter, introduced as a police officer who was finishing law school. This character evolved from the earlier Perry Mason character on radio. He then progressed to the district attorney's office as an assistant district attorney, hung his own shingle as a defense attorney for several years, then became district attorney of Monticello. Karr was portrayed by three actors: John Larkin (radio's Perry Mason
1950 жылдар
Шоу басталған кезде Майк Каррдың Сара Лейнмен (Тил Эймс) қарым-қатынасы радиосериалдағы Перри Мейсон мен Делла Стрит арасындағы қарым-қатынасты еске түсірді. Майк Карр үшін қиындық тудырған жайт, Сараның отбасы ұйымдасқан қылмысқа қатысты болды. Шоудың басында Сараның кіші інісі Джек (Дон Гастингс) жемқор ағасы Гарри Лейн (Лорен Гилберт) арқылы қылмыстық әлемге тартылды. Дегенмен, Майк пен Сара соңында үйленді. Олардың бақыты ұзаққа солмады, себебі Сара шоудан шығарылды, ол қызы Лори Энннің өмірін сақтап, көлік қағып өлді. 1960 жылдары Лори Энн жасөспірім болды және шоу үшін көптеген сюжеттерге себепкер болды, ал 1970 жылдары жас әйел және ана атанды.
As the show began, Mike Karr's relationship with Sara Lane (Teal Ames) reproduced the radio serial's Perry Mason/Della Street relationship. Adding a complication for Mike Karr, Sara's family was involved in organized crime. In the early years of the show, Sara's younger brother, Jack (Don Hastings), was drawn into the criminal world by corrupt uncle Harry Lane (Lauren Gilbert). Nevertheless, Mike and Sara eventually married. Their happiness was short lived when Sara was written out of the show, killed as she saved the life of their daughter Laurie Ann, who ran into the street into the path of an automobile. By the 1960s, Laurie Ann was a teenager, supplying many plots for the show, and a young wife and mother by the 1970s.
1960 жылдар
Кейіннен Майк өзінің көптеген істерінде көмектескен журналист Нэнси Поллокқа (Энн Флуд) үйленді. Нэнсидің екі бауыры болды: Ли, ақырында Гери Макгратка үйленді, және Элейн ("Куки" лақап атымен). Куки де көптеген маңызды оқиғаларға қатысты. Куки алдымен Малком Томаска тұрмысқа шықты, ол оны алдап, жесір қалдырды. Кейін ол Рон Кристоферге үйленді, оның қарыз алушылармен байланысы Майктың жақын достары Луиза мен Филип Каписке әсер етті. Басқа маңызды кейіпкерлер – полиция бастығы Билл Марсо (Мандель Крамер), ол Каррдың ең жақсы достарының бірі болды және қорғаушы адвокат пен полиция бастығы арасында сирек кездесетін өзара құрметке ие болды (мүмкін, Майк бұрын полиция қызметкері болғандықтан), Марсоның хатшысы (кейін әйелі) Марта (Тери Кин), әріптес адвокат Адам Дрейк (Дональд Мей), оның клиенті, содан кейін хатшысы (кейін әйелі) Николь Трэвис (Мейв МакГайр; Джейн Бенцен; Лиза Слоан) және бай әлеуметтік беделді Джеральдин Уитни (Лоис Кибби). Бір сюжет желісінде Николь Трэвис (кейін Дрейк) екі әйелдің – Стефани Мартиннің (Элис Хирсон) және Памела Стюарттың (Ирен Дейли) – құрбаны болды. Екеуі де Никольдің кетіп қалуын қалады, бірақ себептері әртүрлі болды. Памела Адам Дрейктің бұрынғы әйелі еді және Адамның Никольге ғашық екенін білді. Ол Адамның Николь болмаса, қайта оған оралуы мүмкін деп ойлады. Стефани Никольді кем дегенде бір рет өлтіруге тырысқанмен (оның бурбонын улап), ол күйеуі мен қызының өлімі үшін кек қайтару үшін оны қорқытуға көбірек ұмтылды. Стефанидің күйеуі Никольдің қарақшы әкесіне қарыз болған қарызгерлерден ақша алған. Ол қарызын төлей алмағандықтан, әкесі оның машинасының тежегіш жүйесін кесіп тастауға бұйырды. Апатта Стефани, оның күйеуі, ұлы және бірдей егіз қыздары Карен мен Дебби барлық отбасы мүшелері қаза тапты. Никольдің әкесі түрмеде болғандықтан, Стефани оның қызының соңынан баруға тырысты, бірте-бірте жақындасып, ақырында Никольдің екі дүкеншісінің бірі болып жұмысқа орналасты. Стефани дүкенде кешкі уақытта жұмыс істеп жатқанда, арт жағынан пышақталды, дәл сол кезде Николь оған қауіп төндіргені туралы білгеннен кейін онымен бетпе-бет кездесуге келді. Дебби, пышақталғанға дейін терезе алдында ұйықтап жатқан, анасын еденде пышақпен жатқан күйін көрді және "Алып шығар! Алып таста!" деп айғайлады, Николь пышақты алып шықты. Осылайша, Никольдің саусақ іздері қаруда болғандықтан, Стефаниді өлтірді деп айыпталды; Дебби қайтадан сөйлеу қабілетін жоғалтты. Адам Дрейк Никольді мүмкін емес жағдайларда қорғады, ақырында Дебби Никольді ақтауға кілт екенін түсінді. Ол оны қайтадан сөйлетудің жолын табуы керек еді. Деббиге көмектесіп жатқан терапевтке деген қатты сүйіспеншілігін білген ол әйелді кісі өлтіруші деп айыптады. Бұл Деббидің сөйлеу қабілетін қалпына келтіретін катализатор болды, ол досын қорғады. Адам Деббиге Никольдің суретін көрсетіп, оның анасын өлтірген әйел екенін сұрады, Дебби "жоқ" деп жауап берді. Перри Мейсон сияқты классикалық кульминацияда Дебби Никольдің сотта куәлік беруіне шақырылды; және куәгерлер сөзіне жауап ретінде анасын өлтірген әйел сотта бар ма деп сұрағанда, ол "Иә. Ол!" деп айғайлады, Памела Стюартқа қарап тұрып, ол Стефаниді қателесіп өлтірген еді. Қараңғыда Памела Никольге арт жағынан шабуыл жасағандықтан, оны пышақтап жатыр деп ойлады.
Mike later married Nancy Pollock (Ann Flood), a journalist who helped in many of his cases. Nancy had two siblings: Lee, who eventually married Geri McGrath, and Elaine (nicknamed "Cookie"). Cookie, was also involved in major story arcs. Cookie was married first to Malcom Thomas, who cheated on her, and then made her a widow. Later she married Ron Christopher, whose dealings with loan sharks affected Mike's good friends Louise and Philip Capice. Other important characters were Police Chief Bill Marceau (Mandel Kramer), who was one of Karr's best friends and shared a tremendous mutual respect, rare between a defense attorney and a chief of police (perhaps because Mike had once been a police officer himself), Marceau's secretary (and later wife) Martha (Teri Keane), fellow attorney Adam Drake (Donald May), his client, then secretary (and later on, his wife) Nicole Travis (Maeve McGuire; Jayne Bentzen; Lisa Sloan), and wealthy socialite Geraldine Whitney (Lois Kibbee). In one storyline, Nicole Travis (later, Drake) was victimized by two different women, Stephanie Martin (Alice Hirson) and Pamela Stewart (Irene Dailey), who both wanted Nicole gone but for different reasons. Pamela was Adam Drake's ex wife and she knew Adam was falling in love with Nicole. She reasoned that Adam might return to her if Nicole were not there. Although Stephanie did attempt to kill Nicole on at least one occasion (by poisoning her bourbon), she more interested in terrorising her in revenge for the deaths of her husband and daughter. Stephanie's husband had borrowed money from loan sharks who answered to Nicole's gangster father. He could not repay the debt, so Nicole's father ordered his men to cut the brakelines on his car. The whole family, including Stephanie, her husband, their son, and identical twin daughters Karen and Debbie were in the resulting accident, which only Stephanie and Debbie survived. (Debbie was struck dumb by the incident and was receiving in patient therapy; while Stephanie unwittingly compounded the problem by calling her "Karen," thus making it clear she wished it had been the other twin who had survived.) Nicole's father was in prison, so Stephanie went after his daughter instead gradually moving closer and closer, and eventually taking a job as one Nicole's two shop assistants. Stephanie was working late at the shop when she stabbed in the back, just as Nicole arrived to confront her having learned earlier that evening that Stephanie was behind the threats on her life. Debbie, who had been sleeping on a window seat until just before the stabbing occurred, saw her mother on the floor with the dagger in her back and shouted "Pull it out! Pull it out! "; which Nicole did. Thus, Nicole was accused of murdering Stephanie because her fingerprints were on the weapon; and Debbie was struck dumb again. Adam Drake defended Nicole against increasingly impossible odds, eventually realising that Debbie was the key to Nicole's exoneration. He had to find a way to make her speak again. Knowing Debbie had strong affection for the therapist who was helping her, he proceed to accuse the woman of being the killer. This proved to be the catalyst the restored Debbie's ability to speak again, to defend her friend. Adam then showed Debbie a picture of Nicole and asked if it was the woman who killed her mother and Debbie answered no. In a classic Perry Mason like climax, Debbie was called to testify at Nicole's trial; and when asked on the stand if the woman who killed her mother was in court, she said "Yes. Her!" as she pointed to Pamela Stewart who had killed Stephanie by mistake. In the darkness and because she attacked from behind, Pamela thought she was stabbing Nicole.
Эпизодтың жағдайы
The Edge of Night сериясының CBS телеарнасындағы көптеген эпизодтары қазір сақталмаған, өйткені сериал 1975 жылдың қыркүйегіне дейін, ABC телеарнасына көшуден аз уақыт бұрын тікелей эфирде көрсетілді. 1972 жылдың қыркүйегінде телеарна өзіне тиесілі бағдарламалардың таспаларын жоюды тоқтатты, бірақ Procter & Gamble компаниясы 1978 жылға дейін таспаларды жоюды жалғастырды. Сериалдың көптеген монохромды эпизодтары және кейбір түсті эпизодтары киноскопияланды; осы форматтағы түсті эпизодтар ақ-қара түсте сақталған. CBS дәуірінен 45 эпизодтың бар екені белгілі, олардың ең танымалдары – 1974 жылғы Рождество күнгі эпизод және 1975 жылғы қыркүйекте Джеральдинге жасалған қастандық эпизоды. Кейбір жанкүйерлерде Дон Гастингс, Джон Ларкин және Тил Эймс қатысқан сериалдың екінші эпизоды (1956 жылдың 3 сәуірі) де бар. ABC телеарнасындағы алғашқы екі жыл да таспаларды жою практикасын қолданды, ол 1978 жылы ABC және барлық Procter & Gamble бағдарламалары үшін тоқтатылды. 1985 жылдың 5 тамызынан 1989 жылдың 19 қаңтарына дейін қайта көрсетілімдер кабельдік USA Network телеарнасында күн сайын кешкі эфирде көрсетілді, 1981 жылдың маусымынан бастап 1984 жылғы сериалдың соңғы эпизодына дейінгі эпизодтар көрсетілді. 2006 жылдың тамызынан 2009 жылдың қаңтарына дейін Procter & Gamble компаниясы AOL Video Service арқылы бірнеше классикалық мыс операларын тегін жүктеуге мүмкіндік берді. AOL-да The Edge of Night жүктеулері 1979 жылдың 17 шілдесінде #6051 эпизодымен басталды және 1980 жылдың 6 қарашасында #6380 эпизодымен аяқталды.
Most CBS episodes of The Edge of Night no longer exist as the series was broadcast live until September 1975, shortly before the move to ABC. The network had terminated its wiping practice of shows it owned in September 1972, but Procter & Gamble continued wiping tapes until 1978. Many monochrome episodes and some color episodes of the show were kinescoped; the color episodes in this format survive in black and white. Forty five episodes of the CBS era are known to exist, the best known of which include the Christmas Day 1974 episode and a September 1975 episode depicting the attempted murder of Geraldine. Some fans also have the second episode of the series (April 3, 1956), which featured Don Hastings, John Larkin and Teal Ames. The first two years of the ABC run also followed the tape erasure practice, which ceased in 1978 for ABC and all Procter & Gamble shows. From August 5, 1985, to January 19, 1989, reruns aired in a daily late night timeslot on cable's USA Network, airing episodes from June 1981 up to the 1984 series finale. From August 2006 to January 2009, Procter & Gamble made several of its classic soap operas available, a few episodes at a time, through AOL Video Service, downloadable free of charge. AOL downloads of The Edge of Night commenced with episode #6051, from July 17, 1979, and concluded with episode #6380, from November 6, 1980.