Кіріспе
Патрик Денис О'Доннелл (9 қаңтар 1922 - 1 қаңтар 2005) - ирландтық әскери тарихшы, жазушы, БҰҰ-ның бұрынғы бейбітшілігі және Ирландия қорғаныс күштерінің командующиі.
Өмірбаян
Ол Керри округінің Керри Трали қаласында дүниеге келді, Денис О'Доннелл мен Ханна Линнің жалғыз баласы, сондай-ақ "Пэдди" немесе "П.Д". деп те белгілі болды. Ол Джон О'Доннеллдің Ардферттік тікелей ұрпағы болды, және Тирконнелл О'Доннеллден тарады, бұл 1601 жылы Ирландия Корольдігінің жылнамасында жазылғандай, Принц Хью Ро О'Доннеллдің Ардфертке О'Доннеллдерді орнатқанынан кейін болды. 1952 жылы Дэвид П. Тиндалл мен Сара Гейнордың қызы Стефани Сара Тереза Тиндаллға үйленді. Олар Дублиннің солтүстігіндегі Фингал қаласында тұрды. Олардың үш баласы болды: Фрэнк (Фрэнсис Мартин О'Доннелл), Салли және Нола. Ол Морис Жерард Мойньянның туысы болды, тарихи мәселелерге қызығушылық танытты.
Білім
Ол Тралидегі христиан бауырлары мектептерінде білім алып, 1940 жылы Ирландия армиясына қосылды. Ратминес техникалық мектебінің менеджмент мектебінде менеджмент және психология курстарын сәтті аяқтады. Ол Ирландияның Кургадағы әскери колледжін бітіріп, 1943 жылы әскери қызметке тағайындалды. Сондай-ақ, ол 1949 жылы 13 сәуірде жаяу әскер мектебін үздік бітірді. Кейін ол 1960 жылдардың басында Ирландияның қоғамдық қатынастар институтына оқуға түсіп, 1962 жылы АҚШ президенті Джон Кеннедидің Ирландияға сапары үшін қоғамдық қатынастар науқанын жүргізді.
Әскери мансап
Ол "Тезделікті" кезінде қызмет етті, өйткені Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңін сол кездегі бейтарап Ирландияда білетін. Ол қысқа уақытқа БҰҰ әскери бақылаушысы болып қызмет етті. Ол БҰҰ-ның Палестинадағы бітімгершілік қадағалау ұйымында (UNTSO) 1965-1967 жылдары Иерусалимде, Тиберияда және Дамаскіде қызмет етті. Кейіннен ол бақылаушылар корпусында (Айрландия армиясының ядролық соғыс жағдайындағы жеңілдету және дайындық бөлімі), әскери барлау және шекара қауіпсіздігі бойынша жоғары жауапкершілікке ие болды. Бос уақытында әуесқой суретші болған ол 5-ші жаяу әскер батальонының белгісін жасақтады. Ол зейнеткерлікке шыққанға дейін командир (майор) дәрежесіне дейін көтерілді. Ол 1965 жылы 30 қарашада Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысы тарапынан Біріккен Ұлттар Ұйымының медалімен, ал 1991 жылы Ирландия Үкіметі тарапынан Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілдік медалімен марапатталды.
Тарихи қызығушылықтар
Ол Ирландия мен Таяу Шығыстың тарихына қатты қызығушылық танытып, О'Доннелл кланы қауымдастығының мүшесі болды. Ол О'Доннелл кланы зерттеулерінде көптеген онжылдықтар бойы белсенді болды және бір кездері осы мәселелерде Ирландия қорғаныс күштері мен әскери тарих қоғамының өкілі болды. Ол сондай-ақ Тирконнелл О'Доннелл кланының испан және австриялық мүшелерімен жиі хат алмасады. Ол сондай-ақ Ирландиядағы әскери казармалардың тарихы туралы серия жазды және "Олд Даблин" қоғамында дәріс берді. Ол сондай-ақ Теобальд Вулф Тоунидің өлімін зерттеп, оның қабірін тауып, оны өзін-өзі өлтіру емес, кісі өлтіру екендігі туралы бірнеше мақала жариялады. 1980 жылы ол сондай-ақ 1920 жылдардың басында болған тұзақтар, шабуылдар, өрттер және басқа да оқиғаларды көрсететін Тәуелсіздік соғысының алғашқы картасын жариялады. Ол американдық әскери тарих тақырыбына бірнеше серия жазды. Оның әскери технологияға қатысты жазған материалдарының кейбіреулері Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы АҚШ Қарулы Күштері штаб колледжінде оқу мақсаттарында қолданылды. 1994 жылдың желтоқсан айында ол өзінің әскери естеліктері мен артефакттарын Ирландияның Ұлттық мұражайына ұсынды. (Evening Press, 20 December 1994) Ол сондай-ақ Ирландияның әскери емес тарихы туралы жазды, оның ішінде Кастлемартин және Бэллигейге сияқты әйгілі қамалдар туралы аңыздар, онда кейінірек америкалық паранормальдық сарапшы Ханс Холзер өзінің "Ирландияның жан-жақты жұлдыздары" кітабында арбалы көрініс туралы әңгіме жазды. Ол шетелде ең танымал болды оның кітабы 19-ғасырдағы ирландтық фракция күрескерлері, (Anvil Books, Дублин, 1975 ж. басылымымен басылған), ауылдағы кландық қақтығыстардың әлеуметтану талдауы және оны 19-ғасырда Ирландияда өсіп келе жатқан аграрлық агитацияны бақылаудың бір түрі ретінде пайдалану. Ол әртүрлі тарихи мәселелер бойынша жиі кеңестер алған және басқа да еңбектерде жиі аталып өтілді. Ол 1000-нан астам мақала жазды және әйгілі ирланд газеттері мен мерзімді басылымдарына жиі үлес қосты, соның ішінде An Cosantóir, Ирландия армиясының журналы және The Irish Sword, Ирландия әскери тарихы қоғамының журналы. Ол көптеген қауымдастықтардың мүшесі болды (PEN/writers, Public Relations Institute of Ireland, АҚШ президенті Джон Ф. Кеннеди қауымдастығы). Ол сондай-ақ Тирконнеллдің мұрагерлік лорд-стуарды лауазымын атқарды, Ирландияның Лорд-Горя Стьюардының (Ирландияның Ұлы Сенашалы) орынбасары ретінде артықшылықтары болды және сонымен қатар Ирландияның аумақтық бароны болды, Фингал 1208 жылы король Джон грантына және Финггаллестонмен байланысты иелікке ие болды. Ол сондай-ақ, Киелі Колумбанның рыцарьларының және доминикандықтардың үшінші орденінің мүшесі болды, сондай-ақ Иерусалимнің Құрмет күміс крестін алды.
He also wrote on Irish non military history including legends of famous castles such as Castlemartin and Ballyheigue, where a tale of a ghostly appearance was picked up later by the American expert on the paranormal, Hans Holzer, in his book The Lively Ghosts of Ireland. He was best known abroad for his book The Irish Faction Fighters of the 19th Century, (published by Anvil Books, Dublin, 1975), a sociological analysis of rural inter clan feuding, and its exploitation as a form of control to contain rising agrarian agitation in the 19th century in Ireland. He was frequently consulted as an authority on various historical matters, and was often cited at home and abroad in other works. He wrote over 1,000 articles and was a frequent contributor to leading Irish newspapers and periodicals, including An Cosantóir, the journal of the Irish Army, and The Irish Sword, the journal of the Irish Military History Society. He was a member of many associations (PEN/writers, Public Relations Institute of Ireland, the US President John F. Kennedy Association). He also held the position of Hereditary Lord Steward for Tyrconnell, with prerogatives as deputy to the Lord High Steward of Ireland (Great Seneschal of Ireland) and also succeeded to an Irish territorial barony, Fingal originally dating back to a grant by King John in 1208 and a related manorial lordship, Fyngallestoun. He was also a member of the Knights of St. Columbanus, and of the lay Third Order of the Dominicans, and also received the Silver Cross of Honour of Jerusalem.
Таңдалған шығармалар
Ирландиядағы дін, 17-22 беттер, The Marian, Vol. 19 жыл, Жоқ. 169, Чикагодағы (АҚШ) Мәсіхтің таза ұрынынан шыққан Мариан аталарының қауымы шығарған, 1965 жылдың наурыз айы. Палитрасы бар діни қызметкер, 19 21 беттер, The Marian, Vol. 19 жыл, Жоқ. 173 174, Мария аталарының қауымы шығарған, Чикаго, АҚШ, 1965 жылдың шілдесі мен тамызы. Мэри Галлахер скрипкашы, The Marian, Vol. 20 жыл, Жоқ. 185, Мариан Аталар қауымы шығарған, Чикаго, АҚШ, 1966 жылдың шілде-тамыз айлары. Джеймс Уайт Көркемсурет галереясының кураторы, 59-62 беттер, The Marian, Vol. 20 жыл, Жоқ. 186-шы, Мариан Аталар қауымы шығарған, Чикаго, АҚШ, 1966 жылдың қыркүйегі. Ғалилеялық балықшы бала, The Marian, Vol. 21 жыл, Жоқ. 192, Мариан аталарының қауымы шығарған, Чикаго, АҚШ, 1967 жылдың наурызы. "The Marian" журналының 11-16 беттеріндегі "The Holy Week in the Holy Land", том. 22 - ші, Жоқ. 214, Мариан Аталар қауымы шығарған, Чикаго, АҚШ, 1969 жылдың наурызы. Қанаға сапар, "Мариан" кітабының 59-64-беттері, том. 24, No.228, Мариан Аталар қауымы шығарған, Чикаго, АҚШ, 1970 жылдың шілде-тамыз аралығы. Палестинаның біздің ханым, Реалитидегі 41 44 беттер (Редемпторист басылымы), том. 47-ші, Жоқ. 1983 жылдың 8 қыркүйегі. Ирландиялық казармалардың қысқаша тарихы (Коллинс казармасы, Кланси казармасы, Гриффит казармасы, Макки казармасы, Кёг казармасы, Айкен казармасы, Меллоус казармасы), An Cosantoir (Ирландия қорғаныс күштерінің журналы), 1969-1973. АҚШ-тың теңіз флотындағы ирландтық американдық батырлар, "Sunday Press" сериясында, Дублин, 1971. "Chaplain Courageous", USS Franklin, "Sunday Press" журналының 1971 жылғы Дублиндегі сериясында. "Адамдық рухтар мен қиналған қамалдар" 1972 жылы "Sunday Press" журналында жарық көрді. Ирландияның казармалары мен посттары 21:Коллинс казармалары, Дублин, 3-бөлім, An Cosantóir, Дублин, 1973 жылдың ақпан айындағы 48 52 беттер. Ирландияның казармалары мен посттары 22:Royal or Collins Barracks, 4-бөлім, он сегізінші ғасыр, 266 276 беттер An Cosantóir, Дублин, 1973 жылдың тамызы. Тынық мұхитінде АҚШ-тың алты теңіз шайқасы, "Sunday Press" сериясында, 1973 ж. "Ирландияның қылы" кітабындағы Вольф Тоунингтің "Превост түрмесі" кітабында жоқ. 42, XI том, Ирландияның әскери тарих қоғамы, Дублин, 1973. "The Irish Faction Fighters of the 19th Century" атты кітапты Anvil Books баспасынан шығарды, Дублин, 1975. Дублиннің Коллинз казармасы жылдар бойы, Холлибугта, 1994 жылдың желтоқсаны. Соғыс жылдарындағы әндер, An Cosantoir, Irish Defence Journal, 1995 жылдың шілде/тамыз айларында. Вулф Тоун: Өзін-өзі өлтіру немесе өлтіру, Ирландияның медицина ғылымы журналында, жоқ. 57, Дублин, 1997 (Др. Т. Горимен бірге) Дик Даулинг, Туам эмигрант техас батыры, 42-бетінен 58-бетінде Туамның аштықтан кейінгі көріністері, Ескі Туам қоғамы, Туам, 1997. Титаник қателері, CQD Титаник, Ulster Titanic Society ресми журналында, No. 17 жыл, Белфаст, 2001 жылдың жазы. Лейтенант Дик Даулингтің Термопиласы, "Ирландиялық семсер" журналында, VOL. XXIII, No 91, Ирландияның әскери тарих қоғамы, Дублин, 2002 жылдың жазы (бет 68-86)
Dick Dowling, Tuam Emigrant Texan Hero, in pages 42–58 of Glimpses of Tuam since the Famine, Old Tuam Society, Tuam, 1997. Titanic errors revealed, in CQD Titanic, the official journal of the Ulster Titanic Society, Issue no. 17, Belfast, Summer 2001. The Thermopylae of Lieutenant Dick Dowling, in The Irish Sword, VOL. XXIII, no.91, Military History Society of Ireland, Dublin, Summer 2002 (pages 68–86)