Кіріспе

Жаман өмір (немесе жамағат) - бұл өз қауымы моральдық жағынан қабылдауға болмайтын адам. Қоғам жиі төмен өмір сүретін адамдардың мысалдары: агрессивті жалқаулар, қорқытушылар, қылмыскерлер, есірткі сатушылар, тегін жүретіндер, босқындар, бандиттер, үнемі лас сөздер қолданатын адамдар, жезөкшелер, суиттер, алаяқтар, жыныстық қорлаушылар және ұрылар. Көбінесе бұл термин антиәлеуметтік немесе өзін-өзі құрту мінез-құлықтарын мақұлдамау ретінде қолданылады, әдетте қаралау мен мазақтаудың белгісі бар. Бұл сөздің қолданылуы 1911 жылдан басталады. Батыстағы бұл идеялардың ұзақ мерзімді шығу тегі ежелгі дәуірге барып, әлеуметтік иерархияның жоғарғы жағында аристократиямен байланысты жоғары мәдениеттің айырмашылығымен байланысты, олар әлеуметтік иерархияның төменгі жағында қарапайым адамдармен байланысты төмен мәдениетпен салыстырғанда аристократтар үстемдік еткен қоғамда қарастырылды. олардың арасында көптеген кедей адамдар бар. Жалпы қолданыста бұл термин төмен мәдениетті ұстанумен байланысты адамдарға немесе әдепсіздік пен нәзіктік жоқтығын көрсететін әдепсіз, тым жайбарақат адамды сипаттауға қолданылады. Осы мағынада, адамдар міндетті түрде қылмыстық түрде бүлдіруші болуы немесе этикалық жағынан күмәнді көзқарастарға ие болуы керек емес. Адамның бір түрі үшін қолданылатын ұқсас терминдерге Австралия / Жаңа Зеландия термині кіреді.

Беделі

Мектепке, білім алуға және жұмысқа орналасуға ұмтылған этностың жоғарыда жылжымалы мүшелері жиі төмен өмірден бас тартып, оның орнына (қалайтын болса да, қаламаса да) көше немесе топ өмірін таңдайды.

Тартылу

Басты әлеуметтік топтағы адамдардың төменгі өмірге деген қызығушылығы батыс тарихының тұрақты белгісі болды: оны Нерон аристократтарынан бастап, Ювенальдің "сен оны бандитке жақын кездестіресің, бетінен жағасына дейін, қашып жүрген ласкарлармен, ұрылармен және сотталғандармен араласады" деп сипаттаған. Елизаветалық қызығушылыққа дейін, Уильям Берроуздың босқынға, босқындарға немесе қалалық заңсыздарға деген құмарлығынан бастап, Cyberpunk анти-батырларына дейін. Мұндай қызығушылықтың жыныстық компоненті болуы мүмкін, ол әлеуметтік төменгі мәртебе мен тыйымсыздықтың беймәлім теңеуіне негізделген, Петрониус сипаттаған римдік әйелдер сияқты: "Кейбір әйелдер өте төменгі күйге қызып, ең төменгі күйге дейін ешқандай құмарлық сезіне алмайды".