Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испандық сарбаз және Чилидің соңғы губернаторы Франсиско Казимиро Марко дель Понт и Анхель (25 маусым 1770 - 19 мамыр 1819) - испандық сарбаз және Чилидің соңғы губернаторы. Ол Чилидің тәуелсіздік алу процесінің басты тұлғаларының бірі болды, 1815 жылдан 1817 жылға дейін Чилидің корольдік губернаторы ретінде билік жүргізген соңғы испандық болды, ол Чакабуко шайқасынан кейін патриоттық күштермен құлатылып, тұтқындалды.
Spanish soldier and the last Governor of Chile
Francisco Casimiro Marcó del Pont y Ángel (; June 25, 1770 – May 19, 1819) was a Spanish soldier and the last Governor of Chile. He was one of the main figures of the Chilean independence process, being the final Spaniard to rule as Royal Governor of Chile from 1815 to 1817, when he was deposed and captured by the patriot forces after the Battle of Chacabuco.
Ерте мансап
Марко дель Понт Испанияның Галисия штатының Виго қаласында Буэнавентура Марко дель Понт и Пори мен Хуана Анхель Диас и Мендестің ұлы болып дүниеге келді. Ол жарқын әскери мансабын Сарагосаның жаяу әскер полкіне қосылу арқылы бастады. Ол Наполеонға қарсы жартылай арал соғысында ерекше қызмет етті, 1809 жылы Валенсияны басып алу кезінде тұтқынға алынбастан бұрын генерал дәрежесіне жетті. Ол француз әскери сотының алдында сотталып, өлім жазасына кесілді, оған басқыншы державаға адалдықпен ант беру арқылы өмірін құтқару мүмкіндігі берілді. Ол бас тартқандықтан, Жозеф Бонапарт оны құрметтеуге тырысты. 1814 жылы француз әскерлерінің Испаниядан жалпы шегінуінің салдарынан Марко дель Понт босатылды. Ол әлі де өте жас, 45 жасқа толмаған, ол фельдмаршал дәрежесіне көтеріліп, әскери басшы және Тортоса губернаторы болып тағайындалды. 1815 жылдың қыркүйегінде ол генерал-капитан және Чилидің корольдік губернаторы қызметіне көтерілді, сол жылдың 26 желтоқсанында ол өз лауазымына келді.
Marcó del Pont was born in Vigo, Galicia, Spain, the son of Buenaventura Marcó del Pont y Porí and of Juana Ángel Díaz y Méndez. He began a brilliant military career by joining the Infantry Regiment of Zaragoza. He served with distinction during the Peninsular War against Napoleon, achieving the rank of General before being taken prisoner during the capture of Valencia in 1809. He was tried by a French military tribunal and sentenced to death, with the possibility of saving his life by swearing loyalty to the invading power. He refused and thus won the respect of Joseph Bonaparte, who commuted his sentence to life imprisonment. In 1814, Marcó del Pont was liberated as a consequence of the general retreat of the French forces from Spain. He was still quite young, being under 45 years old, when he was promoted to the rank of Field Marshal, and appointed military chief and governor of Tortosa. In September 1815 he was promoted to Captain General and Royal Governor of Chile, where he arrived to take over his position on December 26 of the same year.
Чилидің губернаторы
1815 жылы Марко дель Понт сол кездегі Чили испан колониясының губернаторы болып тағайындалды, ол жылдың соңында Вальпараисоға келді. Реконкиста үкіметінің басшысы болғаннан кейін ол Аргентинаның Мендоса провинциясындағы Бернардо О'Хиггинс сияқты тәуелсіздікке қарсы көшбасшылар жинаған Анд армиясы туралы ақпарат алу үшін Куйоға тыңшыларды жіберді. Жозе де Сан-Мартиннің қолбасшылығындағы бұл әскер кейіннен Анды тауларын кесіп өтіп, Чилиді азат етті. Ішкі істерде ол Чилиде қалған тәуелсіздік қозғалысына қатыгездікпен қатысқандардың бәрін қуғын-сүргін арқылы испандық бақылауды нығайтуға тырысты. Кейбір беделді адамдар құнарсыз Хуан-Фернандес аралдарына айдалды, ал басқалары атақты капитан Висенте Сан-Бруно бастаған сарбаздар тобының талан-таражға ұшыраған жағдайларын бастан кешті. Марко дель Понттың билігі 1817 жылы 12 ақпанда аяқталды, бұл кезде Рафаэль Маротоның қолбасшылығындағы Роялистік күштердің жеңілуі Чакабуко шайқасында патриоттық күштерге астанаға кіруге мүмкіндік берді. Губернатор Марко дель Понт Перуге баратын көлікке жету үшін Вальпараисоға қашып кетуге тырысты, бірақ оны Ел Квиско маңындағы "Лас Таблас" деп аталатын хасиендада патриоттық әскердің алдыңғы колоннасы ұстады. Тұтқындалғаннан кейін оны Сан-Мартин сұхбатқа алды, ол оны Мендосаға, кейіннен Сан-Луиске жіберді. Оның күндерін Буэнос-Айреске жақын Луджан қаласындағы Ренка маңындағы Педро Игнасио де Мухиканың фермасына соңғы көшіруінен кейін аяқтады, ол 1819 жылы түрмеде қайтыс болды.
In 1815 Marco del Pont was named Governor of the then Spanish colony of Chile, arriving at Valparaíso at the end of the year. Once he assumed the head of the Reconquista government he sent spies to Cuyo in order to obtain information about the Army of the Andes being amassed by exiled pro independence leaders such as Bernardo O'Higgins in the Argentine province of Mendoza. This army, under José de San Martín, would later cross the Andes to liberate Chile. Internally, he sought to solidify Spanish control through the brutal repression of all those associated with the independence movement who had remained in Chile. A number of notables were deported to the barren Juan Fernández Islands, and others suffered the depredations of group of soldiers led by the infamous captain Vicente San Bruno. Marco del Pont's rule ended on February 12, 1817, when the defeat of the Royalist forces under the command of Rafael Maroto in the Battle of Chacabuco allowed the patriot forces to enter the capital. The governor Marco del Pont tried to escape to Valparaíso to catch a transport leaving for Peru, but he was intercepted by an advance column of the patriot army at an hacienda called "Las Tablas" near El Quisco. After his capture, he was interviewed by San Martín, who sent him to Mendoza and later San Luis. His days ended after a final move to the hacienda of Pedro Ignacio de Mujica, near Renca, in Luján a city close to Buenos Aires, when he died in prison in 1819.