Кіріспе
Француз композиторы және мұғалімі (1856-1926) Андре Гедальже (27 желтоқсан 1856 - 5 ақпан 1926) - француз композиторы және мұғалімі.
André Gedalge (27 December 1856 – 5 February 1926) was a French composer and teacher.
Өмірбаян
Андре Гедалге Париждегі 75 rue des Saints Pères қаласында дүниеге келді, ол алдымен кітап сатушы және редактор болып жұмыс істеді, ол мемлекеттік мектептер үшін кітаптар бағасына маманданды. Осы уақыт аралығында әкесі екеуі Мари Лаубот пен Эдмонд Оуттың кітаптарын Librairie Gedalge үшін шығарды. 1886 жылы 28 жасында Париж консерваториясына оқуға түседі. Сол жылы ол Римнің екінші жүлдесін жеңіп алды. Ол контрпункт пен фуга профессоры, сонымен қатар Жюль Массененің мұғалімі болған Эрнест Жиродан сабақ алды. 1891 жылы Гедалж "Le Petit Savoyard" спектакліне музыка жазды, ол "Théâtre des Nouveautés" театрында төрт актіде орындалған пантомима. 1895 жылы Прис-о-Пьежге Prix Cressant сыйлығы берілді. 1900 жылдың маусым айында оның бір актілі балеті Phoebé Opéra Comique-де дебют жасады. Ол Quatuor d'archet, Les Vaux de Vire (мелодиялар жинағы), балалар әндері мен үш симфония жазды. Бұл оның "әдебиет те, сурет те емес" деген мақтаныш ұранын көрсетеді, бұл "таза музыканы" анықтайды. Оның F-дижордағы Үшінші симфониясы мен фортепиано мен оркестр үшін концерті (1899 жылы жазылған) француз музыкасының шедеврлері болып саналды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Гедалж Сейн мен Марнадағы Чесси қаласының әкімі болды, кейін ол қайтыс болып, сол жерде жерленді.
Оқыту
Ол көптеген музыка студенттеріне әсер етті. Гедальге оқыған Равель де, Энеску да оған композиция арнады, Равель өзінің фортепиано триосын, ал Энеску струндық октитін арнады. Өзінің шығармаларын арнаған басқа оқушыларына 7 Ронделді, Op.8, және скрипкалық сонатасын, Op.79 арнаған Эжен Кульс кірді. Сондай-ақ, ол студенттерге арналған оқулық шығармалар жазды: Traité de la fugue ("Фуга туралы трактат", 1904) және L'Enseignement de la Musique par l'éducation de l'oreille ("Құлақ білім беру арқылы музыкаға оқыту", 1922). Ол салыстырмалы түрде қарапайым болғандықтан, жеке музыкант ретінде үлкен беделге ие болған жоқ, бірақ ол студенттерінің кеңінен танылуынан көп пайда көрді. Ол өлгеннен кейінгі күні: "Ол шәкірттеріне өзінің ең жақсы бөлігін: білімін, адамгершілігін және ең жоғары сыйлығын, яғни ізгілігін берді. Ол кедей және музыкант атына лайық болды, ол кеңес берді, үйретті, және оның сынып қана емес, сүйіспеншілікпен қарсы алды, бірақ оның мекенінің жақын. (Түпнұсқа цитата үшін төмендегі мәтінді қараңыз.) (Ол өз шәкірттеріне ең жақсысын берді: білім, адамзатты тану және ізгілік деген ең жоғары сый. Музыкант атына лайық кедей адам ғана оның сыныпта ғана емес, өз үйінде де кеңес, сабақ және сүйіспеншілікпен қарсы алуы үшін жеткілікті болды.)
He gave to his students the best part of himself: the knowledge, the understanding of man and the supreme gift that is goodness. It was sufficient that he had been poor and worthy of the name of musician for that he counselled, taught, and gave affectionate welcome not only to his class, but in the intimacy of his dwelling. (See below for original quote.) (Il donnait à ses élèves le meilleur de lui même: le savoir, la connaissance des hommes et ce don suprême qu'est la bonté. Il suffisait qu'un être fût pauvre et digne du nom de musicien pour qu'il trouvât conseils, leçons et affectueux accueil non seulement à sa classe, mais dans l'intimité de son logis.)