Admirable Campaign

Кіріспе

1813 жылы Симон Боливардың Венесуэланың испандық оккупациясын тоқтату үшін әскери науқаны Керемет науқаны (Лангэс) - Симон Боливар бастаған әскери іс-қимыл, онда патриоттар Мерида, Баринас, Трухильо және Каракас провинцияларын жаулап алды. Оның мақсаты Венесуэланы испандық бақылаудан босату еді, бұл Сантьяго Мариньоның шығыстағы бір мезгілдегі науқанымен бірлесіп жүзеге асырылды.

Шолу

Венесуэланың Бірінші Республикасы жойылғаннан кейін Боливар Жаңа Гранадаға барып, оның билігін мойындамаған қалалармен күресу процесінде болған Біріккен провинциялар армиясына қосылды. 1813 жылы 28 қаңтарда Боливар Венесуэлаға аттанатын негізгі жолдың бойында орналасқан Оканя қаласын басып алды. Экспедицияны екі дивизия құрады, полковник Атанасио Жирардо бастаған авангард және полковник Хосе Феликс Рибас бастаған артқы. Сонымен қатар Доминго де Монтеверде жаңадан тәуелсіз мемлекеттерге қауіп төндіретін Жаңа Гранадаға шабуылға дайындық ретінде Венесуэланың батысына әскерлер жіберді. Оканиядан Боливар Жаңа Гранаданың роялистік аймақтарына қарсы қозғалып, 28 ақпанда Кукута шайқасында Кукутаның шекаралық қаласын басып алды. Мұнда Боливар "Картахена манифесті" (Lang es) деп аталатын құжат арқылы Венесуэлаға кіруге көмек пен рұқсат сұрады. Біріккен провинциялар оның өтінішін оң бағалады, оның Нью-Гранада үкіметі үшін көптеген іс-әрекеттерін ескере отырып. Үкімет рұқсат бергеннен кейін, науқан 16 ақпанда Венесуэлаға қарай жүріп кетті. Экспедиция Сан-Кристобаль, Ла-Грита, Мерида және Трухильо арқылы жүрді. Бұл қалада Боливар өзінің "Өлімге дейінгі соғыс туралы жарлығын" шығарды. Декретте Боливар патриоттық армия испандар мен криоллоларға әртүрлі қарайды деп жариялады: "Испаниялықтар мен Канар аралдары, егер сіз Американың тәуелсіздігі үшін белсенді жұмыс жасамасаңыз, тіпті қатыспасаңыз да, өлім күте аласыз. Америкалықтар, тіпті кінәлі болса да, өмір сүруге үміттеніңіздер". Декрет 1820 жылы 26 қарашада Санта-Ана-де-Трухильоде Пабло Морильомен қол қойылған келісім-шарт соғыстың ережелерін ретке келтіргенге дейін күшіне енеді. Жорықтың соңғы ірі ұрысы 22 шілдеде Лос-Хорконес шайқасы болды. Содан кейін экспедиция тамыздың басында Валенсия мен Ла-Виктория қалаларын басып алды. Екі майданнан жеңіліп, 4 тамызда роялистік үкімет берілді. Боливардың әскерлері 6 тамызда Каракасқа жеңіске жетіп, жорықты аяқтады және Венесуэла республикасын қайта орнатты.

After the loss of the First Republic of Venezuela, Bolívar had gone to New Granada where he joined the army of the United Provinces, which was in the process of fighting with cities that did not recognize its authority. On January 28, 1813 Bolívar captured Ocaña, a city which was on the main roads to Venezuela. The expedition was formed by two divisions, a vanguard led by Colonel Atanasio Girardot and a rear under Colonel José Félix Ribas. At the same time Domingo de Monteverde was moving troops to western Venezuela in preparation for an invasion of New Granada, threatening the newly independent states there. From Ocaña Bolívar moved against royalist areas of New Granada, taking the border city of Cúcuta in the Battle of Cúcuta on February 28. Here Bolivar asked United Provinces for aid and permission to enter Venezuela through a document named the "Cartagena Manifesto" (Lang es). The United Provinces regarded his petition favourably taking into consideration the numerous actions that he executed for the Neogranadan government. As soon as government authorization was given, the campaign started its march into Venezuela on February 16. The expedition marched through San Cristóbal, La Grita, Mérida and Trujillo. It is from this city that Bolívar issued his "Decree of War to the Death." In the Decree Bolivar announced that the patriot army will treat Spaniards and Criollos differently: "Spaniards and Canarians, you can expect death, even if uninvolved, if you do not actively work in favor of the independence of America. Americans, count on life, even if guilty." The Decree would remain in force, technically, until the treaty signed with Pablo Morillo at Santa Ana de Trujillo on November 26, 1820, regularized the rules of engagement. The last major engagement of the campaign was the Battle of Los Horcones on July 22. After that the expedition occupied the cities of Valencia and La Victoria in early August. Losing on two fronts, the royalist government surrendered on August 4. Bolívar's forces had a triumphal entrance into the city of Caracas on August 6, bringing an end to the campaign and reestablishing the Venezuelan republic.