Кіріспе

Ананури - Грузияның Душети муниципалитеті Арагви өзенінің бойындағы, Тбилисиден 72 км қашықтықта орналасқан қамал кешені.

Тарих

Ананури - бұл 13 ғасырдан бастап аймақты басқаратын феодалдық династия Арагвидің эриставилерінің (Герцогтардың) ордасы және ордасы. Қамал көптеген шайқастардың сахнасы болды. 1739 жылы Анануриге Шанше Ксанидің қолбасшылығындағы қарсыласы герцогтік күштер шабуыл жасап, өртеп жіберді. Арагвилер тайпасы қырғынға ұшырады. Алайда төрт жылдан кейін жергілікті шаруалар Шаншаның билігіне қарсы көтеріліп, узурпаторларды өлтіріп, Теймураз ІІ патшаны өздеріне тікелей билік етуге шақырды. Алайда 1746 жылы Теймураз Кахетия патшасы Ерекле II көмегімен тағы бір шаруа көтерілісін басуға мәжбүр болды. Қалдық 19 ғасырдың басына дейін қолданыста болды. 2007 жылы кешен ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне енгізілу үшін алдын ала тізімге енгізілді. Қамал қоршауға алынғанда, ол жеңілмеді, өйткені жасырын туннель суға әкеліп, қамалға бас сауғалаған адамдарға тамақ пен су жеткізудің жолын ұсынды. Ақыры жаулар Нуриден келген Ана есімді әйелді тұтқынға алып, оны азаптап, туннельдің қайда екенін айтып беру үшін ұстады. Бірақ ол құпияны ашудан гөрі өлуді жөн көрді. Сол себепті қамал Ананури деп аталып, ол аңызға айналды.

Сәулет

Қабырғалар екі қорғаннан тұрады. Шеуповари деп аталатын үлкен шаршы мұнарасы бар жоғарғы бекініс жақсы сақталған және Арагвидің Шаншеге қарсы соңғы қорғанысы орналасқан. Төменгі қорған, дөңгелек мұнарасы бар, негізінен қираған. Комплекс ішінде, басқа ғимараттар арасында екі шіркеу бар. Биік шаршы мұнараға іргелес жатқан Ежелгі Мәриям шіркеуінде Арагви герцогтарының кейбір қабірлері бар. Ол 17 ғасырдың бірінші жартысынан басталады және кірпіштен салынған. Оның ішкі бөлмесі енді безендірілмеген, бірақ 1674 жылы қайтыс болған герцог Эдишераның жесірі тұрғызған тас балдакин қызықты. 1689 жылы герцог Бардзимнің ұлына салынған үлкен Құдайдың Анасы шіркеуі (Гвтисмсхобели). Бұл орталық күмбезді стильдегі құрылым, бай сәнді қасбеттері бар, соның ішінде оюлы солтүстік кіреберіс және оңтүстік қасбетте оюлы жүзім тәні бар. Сондай-ақ, онда көптеген фрескалардың қалдықтары бар, олардың көпшілігі 18-ғасырда өртеніп жойылған.