Кіріспе

Германдық-американдық әлеуметтанушы Герберт Дж. Ганс (1927 жылы 7 мамырда туған) - 1971 жылдан 2007 жылға дейін Колумбия университетінде сабақ берген неміс тектес американдық әлеуметтанушы. Өз ұрпағының ең көп еңбек сіңірген және ықпалды әлеуметтанушыларының бірі Ганс 1940 жылы Америкаға нацистік Германиядан босқын ретінде келді және кейде өзінің ғылыми жұмысын Американы түсіну үшін иммигранттың әрекеті деп сипаттады. Ол Чикаго университетінде социология бойынша оқыды, онда ол Дэвид Рисман және Эверетт Хьюзмен және Пенсильвания университетінде әлеуметтік жоспарлау бойынша оқыды, онда оның диссертациясы Мартин Мейерсонның бақылауында болды. Герберт Гэнс Америка социологиялық қауымдастығының 79-шы президенті болды.

Өмірбаян

Герберт Ганс 1927 жылы 7 мамырда Германияның Кёльн қаласында дүниеге келген. Ганс 1940 жылы АҚШ-қа келіп, 1945 жылы азамат болды. Ганс Чикаго университетінде оқып, 1950 жылы магистратураға ие болды. Ол 1957 жылы Пенсильвания университетінен әлеуметтану және жоспарлау бойынша докторлық дәрежесін алды. Ганс 1971 жылы Колумбия университетінің Роберт С. Линд атындағы социология профессоры болып қызмет етті. Ганс 1967 жылы Луиза Груннерге үйленді. Олардың ұлы - Дэвид Герман Ганс.

Әлеуметтік зерттеулер

Гэнс өзінің мансабын алты зерттеу саласына қатысты деп қараса да, ол бастапқыда 1960-шы жылдардың басында қалалық жаңартуды сынға алған ретінде танымал болды. Оның алғашқы кітабы "Қала тұрғындары" (1962) Бостонның әртүрлі Батыс-Арғымақ ауданы туралы баяндады, онда ол негізінен итальяндық-американдық жұмысшы таптың қауымдастығын зерттеді. Кітап сондай-ақ, бұл аймақтың "жақырлар үйі" ретінде тазартылуы мен Вест-Эндерлердің өздерінің көршілігінен кетіп қалуы туралы сын талдаумен танымал. Ганс шығармашылығының ерекшелігі - оның әдеттегі ой-пікірлерге қарсы шығуы. 1967 жылы жазған "Левитаундер" атты кітабында Нью-Джерсидің Виллингборо қаласындағы Левитт қалашығында бірнеше жыл бойы қатысушылардың бақылауына негізделген, онда жаңа үй иелері қауымдастықтың ресми және бейресми ұйымдарын құру үшін қалай жиналғандығын байқаған. Соғыстан кейінгі қала маңындағы үйлесімді, конформистік және аномальды деп танымал суреттеудің қателігін көрсетіп, Ганс Левитаун көп жағынан типтік төменгі орта таптық қала маңы, тұрғындардың сыныбы және қоғамның әлеуметтік және саяси өмірін құрылымдайтын басқа да айырмашылықтар екенін көрсетті.

Ақпараттық құралдардағы зерттеулер

Гэнстің ұлттық ақпарат құралдарының үшінші ірі қатысушылар зерттеуі NBC және CBS редакцияларында және Time және Newsweek редакцияларында жүргізілді. Бұл жұмыстың басты тақырыбы оның "Жаңалықтарды анықтау" деген атауында көрініс тапқан. Ол жаңалықтар мен ойын-сауық туралы бірнеше зерттеулер жариялады, ең танымал - Популярлы мәдениет және Жоғары мәдениет (1974, 1999). Онда ол жоғары мәдениеттің эстетикалық стандарттары әмбебап деген әдеттегі даналыққа қарсы шығып, оның орнына мәдени дәмі білім деңгейі мен сыныптың басқа да аспектілерін көрсетеді деп дәлелдеді. Оның медиамен айналысатын жұмысы, қоғамдық зерттеулері сияқты, популистік тақырыпқа ие, ол американдық қоғамға елдің жұмысшы және төменгі орта тап көпшілігінің көзқарасынан қарауға бағытталған.

Мемлекеттік саясат

Өздерінің еңбек жолын ХХ ғасырдың ортасында бастаған басқа да әлеуметтанушылар сияқты Ганс та қала құрылысы, кедейшілікке қарсы және басқа да мемлекеттік саясатты жүзеге асыратын мекемелерге кеңес беру арқылы ғалым және адвокаттар ретінде белсенді қызмет атқарды. Ол Азаматтық тәртіпсіздіктер жөніндегі ұлттық консультативтік комиссияның (Кернер комиссиясы деп те аталады) кеңесшісі болды, Комиссия алдында куәлік етті және Комиссияның қорытынды есебінің 9-тарауының жобасын жасады (бұл тарауда бұрынғы еуропалық иммигранттардың кедейліктен құтылу тәжірибесі қазіргі замандағы қара нәсілді адамдармен салыстырылмайды). Кедейлік туралы жазған еңбектерінде Ганс "кедейлік мәдениеті" және "кедейлер" сияқты ұғымдардың әлсіз тұстарын қатаң, жиі сынға алды, әсіресе "Кедейлерге қарсы соғыс" (1995). Алайда, "Кедейліктің оң функциялары" (1972) атты ең көп қайта басылған мақаласында кедейлік пен кедейлердің болуынан пайда болған табысты таптар санамаланды. Джордж Рицер: "Бұл мақаланы, кем дегенде, ішінара, [Мертонның] құрылымдық-функционалдық талдаудың пародиясы ретінде жазды деп айтылады, [бірақ] оның мотивациялары қандай болса да, Ганс құрылымдық-функционалдық талдауды қалай қолдануға болатынын тамаша көрсетті". Ганс сонымен қатар "архитектуралық детерминизм" деген қателік туралы, атап айтқанда, қала құрылысы мен сәулет өнерінің кедейлік пен азаматтық қатынастың төмендігі проблемаларын шеше алатынына деген сенім туралы сындық жазуды жалғастырды. Оның екі жинағы жоспарлау және әлеуметтік саясат эсселері, People and Plans (1968) және People, Plans and Policies (1992) маңызды әлеуметтік реформаның құралы ретінде кеңістіктік жоспарлауды барынша сынға алды. 1988 жылы Американдық әлеуметтану қауымдастығының президенті болған кезде Ганс бұл пәннің жалпы жұртшылық үшін пайдалы және маңызды бола түсуін талап етті. Онда ол "қоғамдық социология" терминін қолданды, ол жиырма жылдан кейін пән ішіндегі реформа қозғалысының басты бөлігіне айналды. Ол сонымен қатар социологияның әлеуметтануына арналған үш мақала жариялады, кейіннен ол өзінің Making Sense of America (1999) атты еңбегінде қайта басылды. 2008 жылы Гэнс мемлекеттік саясат пен саясат туралы жаңа кітапты жариялады, ол 2033 жылы Американы елестету. "Кітапта Американың ғасырдың алғашқы онжылдықта экономикалық, әскери және басқа да апаттарды жеңіп, демократиялық, теңгерімді, бейбіт және адамгершілік қоғамға айнала бастағаны туралы саясат пен саяси процестер сипатталған". Ол ROTC-ге "бір жағынан басқа адамдарды өлтіру және олардың қоғамдарын жою үшін басшылықты оқыту бағдарламасы" деп ашық қарсылық білдірді.