Кіріспе

Америкалық саясаткер Браунлоу Теннесси штатының Азамат соғысынан кейінгі радикалды губернаторы Уильям "Парсон" Браунлоудың немере інісі болды. 1876 жылы Браунлоу өзінің ағасының қорғауында болған Уильям Рулл (сондай-ақ сол кезде оның ағасына тиесілі) құрған Ноксвилл Уиг және Хроника газетінде репортер болып жұмысқа қабылданды. Ол әдетте сол жылы саяси науқандарды, атап айтқанда Август Х. Петибоун мен Эмерсон Этеридждің панелдерін қамтыды. Оның көмекшісі Ричард У. Остин болды, оның болашақ саяси одақтасы. Браунлоу 1885 жылдан 1893 жылға дейін Сенат құжаттары өңделіп, жұртшылыққа таратылатын Сенат бөлмесінің бақылаушысы болып жұмыс істеді. Бұл қызметтен кеткеннен кейін ол Конгрессмен Альфред А. Тейлордың кеңсесінде қысқа уақыт жұмыс істеді.

Конгресс және мемлекеттік партия саясаты

Браунлоу алғаш рет 1894 жылы 1-ші округтік конгресс үшін ат салысты. Партияның штаттық съезінде ол Уильям Коулман Андерсонмен бірге кандидатураны ұсыну үшін тұйықталып қалды, ақыры өз атын алып тастады, бұл Андерсонға 144-ші бюллетеньде жеңіске жетуге мүмкіндік берді. Оның атақты ағасының балалары мен немерелері Ноксвилл аймағында ықпалды болды. Эванстың жақтастары арасында Чаттанугалық бизнесмен Ньюэлл Сандерс және Ноксвиллдің саясаткері Натан В. Хейл болды. 1896 жылы Республикалық Ұлттық конвенцияда Браунлоу мен Остин Эванстың вице-президенттікке ұсынылуын болдырмауға көмектесті. Эвансты жеңіп, Браунлоу республикалық ұлттық комитеттің штаттық делегаты болып сайланды, онда ол президент сайлауына үміткер Уильям МакКинлидің науқан менеджері Марк Ханнамен достық қарым-қатынас орнатты. Браунлоуның Ханна мен Маккинлимен қарым-қатынасы 1890-шы жылдардың соңында оған федералды меценаттықты алуға және таратуға көмектесудің кілті болатынын дәлелдеді. Браунлоуның партияға деген ұстанымы 1904 жылы оның кандидаты Остин Эванс қолдаған кандидат Хейлден 2-ші округтік конгрессмен Генри Р. Гибсонның бос орындығына жеңілгенде сынған белгілерін көрсетті. Көптеген штаттық республикашылар Браунлоудың партияны басқаруына толысып кетті. Сэм Р. Селлс Браунлоуды мемлекеттік конвенцияларды жинауға күмәнді құралдарды қолданды деп айыптады, ал Джон Чилс Хук Браунлоудың тактикасын тексеруді талап етті. Эванс Браунлоудың қолдауымен 1906 жылы губернаторлық қызметке үміткер Т. Асбери Райтты жеңгеннен кейін Браунлоу Эванс пен Сандерске қатыгездікпен шабуыл жасап, одан да көп қолдаушыларын аластатып, Эванс блогына мемлекеттік партияны қайтадан басқаруға мүмкіндік берді. Бұрынғы танымал конгрессмен Альфред А. Тейлор 1-ші округте Браунлоуға қарсы тәуелсіз ретінде жарысты, бірақ Браунлоу оңай қайта сайланды. Эванстың жалпы сайлауда Малкольм Р. Паттерсонға жеңілгенінен кейін Сандерс өзінің саяси блогын басқаруды өз қолына алды және бірнеше саяси одақтастарының штаттағы пошта мастерлері лауазымына тағайындалуына қол жеткізді. 1910 жылы Браунлоу өзінің конгресс орындығына қайта тағайындалды. Сандерс Бен В. Хуперді қолдаса да, партияның губернаторлық кандидаты ретінде өзінің сүйікті кандидаты Альфред Тейлордан жоғары тағайындалды, Хупер жалпы алғанда фракциялық ұрыс-керіске бейтарап болып саналды және Браунлоу фракциясымен жақсы қарым-қатынаста болды.

Конгресс жетістіктері

Браунлоуның 1902 жылғы "Жалпы жолдар бюросы" туралы ұсынысы Конгрессте ұлттық, мемлекеттік және жергілікті жолдардың біріктірілген жүйесі үшін басталған алғашқы заң жобасы болды. Бұл заң жобасы қабылданбағанымен, ол 1916 жылғы Федералды көмек туралы заңмен құрылған, ақырында Қоғамдық жолдар бюросы (қазіргі Федералды автомобиль жолдары басқармасы) болып табылатын істің негізін қалауға көмектесті. 1906 жылы Браунлоу Гринвилл қаласында президент Эндрю Джонсонның ұлттық зиратын құруды қамтамасыз етті және 1907 жылғы қаржылай бөлу туралы заңға зиратты жақсарту туралы өтініш енгізді. Солтүстіктің өкілі өтінішті алып тастауға тырысқанда, Браунлоу наразылық білдірді. Ол өзінің округі "кәпірліктің қараңғы күндері Союз қызметіне АҚШ-тағы кез-келген Конгресс округінен көп сарбаздарды ұсынды" деп дәлелдеді және Джонсонды "азаматтық соғыстың ең үлкен патриоты" деп мақтады. Осы сөзден кейін қаржы сұранысы заң жобасына қайта енгізілді. Оңтүстік Юнионист себептерінің чемпионы болса да, Браунлоу Азамат соғысы кезінде өзінің ағасының ең қатал жауларының бірі болған сенатор Ишам Г. Харрис үшін палатаның еденінде еске алу сөзін айтты. Ол 1907 жылы бұрынғы Конфедерация генералы сенатор Уильям Б. Бейтке де солай істеді. Оның ағасы Луис Браунлоудың айтуынша, Уолтер Браунлоу бірде былай деген: "Ең жақсы заң шығарушы - барлық қаржыны және барлық салықтарды қолдамайтын адам". Ол бірде меценаттық жүйеге деген ренішін білдіріп: "Мен бір адамға беретін әрбір жұмысымда бір алғыссыз және он екі жау табамын" деп айтқан.

Отбасы

Браунлоу 1870 жылы Клейтта Эшленд Холбахқа үйленді, олардың алты баласы болды, олардың бесеуі ересекке дейін өмір сүрді: үш қыз және екі ұл.