Кіріспе
Христиан психологиясы, Киелі кітап кеңестері және пасторлық кеңестер Киелі кітап кеңестері дүниенің кеңестерінен ерекшеленеді. Киелі кітапқа негізделген кеңес берудің мақсаты - "егер мәсіхші Жазбалардағы принциптер мен өсиеттерге мойынсұнбайтын болса, оны мұқият анықтап, Құдай еркін сүйіспеншілікпен орындауға үйрету". Сондықтан да Киелі кітапқа негізделген кеңесшілер психологияны Киелі кітаптың көзқарасы арқылы қарастырады. Олар шындықтың қайнар көзі - Киелі кітап деп есептейді. Ал, христиандық кеңес беруді лицензиясы бар кеңесші жүргізеді, ол руханилықты дәстүрлі кеңес беру әдістері мен психологиялық қағидаларға біріктіреді. Олар жазба орындарына сілтеме жасай алады, бірақ Киелі кітап кеңесшілерінен айырмашылығы, христиан терапевттері тек Киелі кітап ілімдеріне ғана назар аудармайды.
Biblical counseling is distinct from secular counseling. According to the International Association of Biblical Counselors, Biblical counseling "seeks to carefully discover those areas in which a Christian may be disobedient to the principles and commands of Scripture and to help him learn how to lovingly submit to God's will." Biblical Counselors, therefore, approach psychology through the lens of the Bible. They see the Bible as the source of all truth. Christian counseling on the other hand is conducted by a licensed counselor who integrates spirituality into traditional counseling methods and psychological principles. They may reference scripture but unlike biblical counselors, Christian Therapists do not focus solely on biblical teachings.
Тарих
Христиандық кеңес беру 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында Джей Э. Адамс басқарған Киелі кітап кеңес беру қозғалысымен басталды. Адамстың 1970 жылғы "Кеңес беруге қабілетті" кітабы сол кездегі психологиялық және психиатриялық шешімдерден ерекшеленетін христиандық негізделген әдісті қолдады. Адамс, адал протестант ретінде, шіркеудің жұмысы - моральдық жағынан бұзылған, бірақ қоғаммен психикалық ауру деп аталатын адамдарды сауықтыру деп сенді. Ол басқа кеңес беру үлгілерін, мысалы, клиенттерге мінез-құлықтарының немесе әрекеттерінің тізіміне негізделген медициналық диагноз берген медициналық модельді қабылдамады. Адамс диагностикалық санаттың әрқайсысында келтірілген бейімделмеу мінез-құлықтарының тізімі ауру емес, біздің ерік-жігерімізден туындайтын мінез-құлық деп сенді. Ол бейімделусіз мінез-құлық күнәға жатады, сондықтан ол қарсылық пен Құдайдың сөзіне тәрбиелеуге жатады, клиентті Құдайдың сөзіне мойынсұнатын мінез-құлықты таңдауға шақырады, осылайша күнәны өмірінен алып тастайды. Адамс адамдардың өз таңдаулары үшін толық жауапкершілігін алып тастайтын мінез-құлықты қайта жіктеудің кез келген әрекетімен келіспеді. Адамс нанымға келгендерді жинады, бірақ халық арасында танымалдылығын жоғалтты. Адамстың Nouthetic кеңес беру моделі көптеген жазба орындарын анықтайды, кеңесші клиенттерді мінез-құлқын өзгертуге және мойынсұнуға және күнәдан аулақ болуға шақыру үшін қолдана алады. "Нутетик" деген сөз грекше "насихаттау" дегенді білдіретін ноутетео сөзінен алынған. Осы қозғалыстан бұрын кеңес беру шіркеумен байланысты емес, дүниенің бір бөлігіне айналды. Чарльз Дарвин Жаратылыс кітабына және өмірдің қалай пайда болғанына күмән келтірді. Бұл Жаратылыс кітабындағы жаратылыс туралы сөзбе-сөз көзқарасты ұстанушы діни дәстүрлерде үрей тудырды, өйткені бұл олардың сенгендерінің бәрін күмәнге ұшыратты. Осыған ұқсас "эксперименталды психологияның атасы" деп аталатын Вильгельм Вундт (1832-1920) психологиялық құбылыстарды естелік тұрғыдан мұқият бақылау және интроспекция арқылы түсіндіруге тырысты. Ол психологияны құбылыстардың теориялық түсіндірмелерін ғана қабылдамайтын тәжірибелік ғылымға айналдыруға тырысты. Ол психологияның ғылыми емес философия емес, ғылым болып саналуына ықпал еткендердің бірі болды. Вундттан басқа, Зигмунд Фрейд (18561939) Құдайға деген сенім адамның өз әкесімен болған тәжірибеден туындайды деп сенді. Ол адамның Құдаймен қарым-қатынасы жақсы немесе жаман болсын, өз әкесімен қарым-қатынасына ұқсас екенін және адамның өмір бойы әкесімен қарым-қатынасына ұқсас жолдармен дамый алатынын айтты. Ол сондай-ақ, ертедегі Эдип кешені арқылы әке мен бала арасындағы қарым-қатынас "әке кешеніне" және одан кейінгі жоғары және даңқталған әке фигурасының бар екендігіне деген сенімге әкелуі мүмкін деп сенді. Ол психотерапияны шіркеуден тыс дамытты. Осылардың барлығы кеңес беру міндетінің шіркеуден алыстатылуына және оны секуляризациялауына себеп болды. Ғылымның тез дамып келе жатқан саласы туралы ойлағанда, шіркеудің рөлі төмендей бастады. Адамс келген кезде ол шіркеуге назар аударды, бірақ оның ықпалы 1980 жылдары жоғалып, тек Дэвид Паулисон жалғастырды. Паулисон ересек кезінде христиан дінін қабылдады және бұл қозғалыста өте ықпалды болды, оның сенімдерін жариялаған "Журнал библейского консультирования" журналын шығарды. Оның еңбегі арқасында Киелі кітап кеңесшілері өздерінің қозғалысы туралы ойланып, оны жақсартудың жолдарын іздестіре бастады, бұл бұрын-соңды ешқашан сұраққа тартылмаған еді. Паулисон Адамстың бастаған ісін жалғастыруды мақсат етті.
advocated a Christian based approach which differed from the psychological and psychiatric solutions of the time. As a devout Protestant, Adams believed that it was the job of the church to heal people who he believed were morally corrupt, but labeled by society as mentally ill. He rejected other models of counseling, such as the medical model, which gave clients a medical diagnosis based on a list of their behaviors or actions. Adams believed the lists of maladaptive behaviors listed under each diagnostic category were actually behaviors emanating from our volitional nature, rather than an illness. Maladaptive behaviors, he maintained, are a matter of sin and therefore subject to confrontation and education in God's word, exhorting the client to choose behavior that is obedient to God's word, thus removing the sin in their life. Adams disagreed with any attempt to reclassify behavior that removed people from complete responsibility for their choices. Adams gained converts but also lost popularity among people as well. Adams' model of Nouthetic counseling identifies many scriptures that a counselor may use to exhort clients to change their behavior and come into obedience and away from sin. The term "nouthetic" derives from the Greek word noutheteo, meaning "to admonish". Prior to this movement, counseling had become something more secular and not associated with the church. Charles Darwin questioned the book of Genesis and how life began in his book On the Origin of Species, published in 1859. This caused panic in religious traditions which hold a literalist view of the Genesis creation narrative because it called into question everything that they believed. In a similar vein, Wilhelm Wundt (1832–1920), known as the "father of experimental psychology", sought to explain psychological phenomena in naturalistic terms through careful observation and introspection. He sought to develop psychology into an experimental science that did not simply accept theistic explanations for phenomena. He was one of the main drivers behind psychology being considered a science rather than a nonscientific philosophy. In addition to Wundt, Sigmund Freud (1856–1939) believed that the belief in God stems from an individual's experiences with their own father. He stated that an individual's relationship with God is often similar to their relationship with their own father, whether good or bad, and can develop over an individual's lifespan in similar ways to their relationship with their father. He also believed that the relationship between father and son, mediated by an early Oedipus complex, could lead to a "father complex" and subsequent belief in the existence of an exalted and glorified father figure. He developed psychotherapy apart from the church. These were driving factors behind why the responsibility of counseling was moved away from the church and began to be secularized. The church began to fall behind the ever changing scientific field that seemed to blossom quickly. When Adams did come along he brought the attention back to the church but his influence faded in the 1980s only to be continued by David Powlison. Powlison converted to Christianity in his adult life and became extremely influential in this movement, publishing a journal, the Journal of Biblical Counseling, which made his beliefs known. Because of his work, Biblical counselors reflected on their movement and began to seek ways that it could improve which had never really been called into question before. Powlison aimed to advance what Adams had started.
Психологиямен интеграциялау
Кеңес беру, психотерапия немесе басқа ғылыми немесе академиялық ізденістерді христиандық немесе басқа діни көзқарастармен немесе тәсілдермен біріктіруге тырысу кейде "интеграция" деп аталады. Академиялық пәндерді теологиямен біріктірудің академиялық әлемде ұзақ тарихы бар және көптеген колледждер мен университеттерде олардың діни негіздерін жалғастырып келеді. Интеграцияның бірнеше түрі бар, өйткені ол жылдар бойы әртүрлі анықталды. Христиан дінінің психологиямен бірігуі психология мен Киелі кітаптың келісу жолдарын қарастыру арқылы болды, психологияның Киелі кітапқа қайшы келетін ілімдерін біріктіру арқылы емес. Бұл тактика әлі де жалғасуда және қарастырылуда, бірақ екеуін біріктіруге тырысу үшін елеулі күш-жігер жұмсалды. Стэнтон Джонс пен Ричард Бутман психология мен христиандық сенімді қалай біріктіру керектігін көрсететін үш түрлі әдісті ұсынды. Бұл әдістер прагматикалық эклектизм, метатеориялық эклектизм және теориялық интеграция деп аталады. Бірінші әдіс - прагматикалық эклектизм - пациенттердің проблемаларын шешудің ең жақсы шешімдерін қарастырады. Екінші әдіс кеңесшінің тиімділігіне қатысты және олардың пайдасы бар және пайдасы жоқ тактикаларын қарастырады. Үшінші әдіс бұрыннан бар теорияларды алып, оларды одан әрі зерттеулер жасауға негіз болатын негізге айналдырады. Христиан діні мен психологияны біріктірушілердің барлығы шындықтың негізі Құдай шындығы деп санайды.
Негізгі қағидалар
Мәсіхшілерге кеңес беруде бірнеше негізгі принциптерге назар аударылады. Ол тұтастай әдіске негізделген. Бұл адамның ақыл-ойына, рухына және денесіне пайдалы. "Жанға қамқорлық" деген тағы бір термин жиі қолданылады. Бұл әдіс Киелі кітаптағы христиандық көзқарастарды және дәстүрлі сенімдер мен құндылықтарды қамтиды. Ол адамның психикалық, рухани және физиологиялық денсаулығына Құдай көмегімен барлық процесте кіріп-шығуға шақырады. Мәсіхшілердің кеңес беру мақсаты - адамдарға Иса Мәсіхтен үміт алуларына көмектесу. Христиандық кеңес берудің негізгі мақсаты - адамдарға өздерін және Құдайды жақсырақ түсінуге көмектесу, бұл Киелі Рухтың сенімділігіне негізделген. Мәсіхші кеңесшілер адамдарға өз өміріндегі күнәлары мен азаптарына байланысты, сондай-ақ олардың Құдай алдында қаншалықты құнды екенін түсінуге көмектесуге тырысады.
Сын
Джей Э. Адамс 1970 жылы "Консультантқа құзыретті" атты кітап шығарды, онда христиандық кеңес беруде психологияның әсерін сынға алды. Ол барлық кеңестер үшін Киелі кітап қана жеткілікті деп үйрететін Ноутетика кеңес беру қозғалысын бастады. Ноутезиялық кеңес беру Киелі кітап жазбаларына және Киелі Рухтың күшімен психологиялық іске асырудан бөлек, христиандық кеңес беру психология мен христиандықты жүзеге асыруға тырысады, бірақ Құдай мен Киелі кітап шындықтарын суретте ұстайды. Олар психологияны адамдар кезіккен проблемаларға толық жауап немесе шешім ретінде қабылдамаса да, оны адамдар өздерін және Құдайды терең түсінуге көмектесу үшін христиандықпен бірлікте құрал ретінде қолданады. Сенімсіз дереккөз: 2014 жылғы желтоқсан