Кіріспе

Христиан психологиясы, Киелі кітап кеңестері және пасторлық кеңестер Киелі кітап кеңестері дүниенің кеңестерінен ерекшеленеді. Киелі кітапқа негізделген кеңес берудің мақсаты - "егер мәсіхші Жазбалардағы принциптер мен өсиеттерге мойынсұнбайтын болса, оны мұқият анықтап, Құдай еркін сүйіспеншілікпен орындауға үйрету". Сондықтан да Киелі кітапқа негізделген кеңесшілер психологияны Киелі кітаптың көзқарасы арқылы қарастырады. Олар шындықтың қайнар көзі - Киелі кітап деп есептейді. Ал, христиандық кеңес беруді лицензиясы бар кеңесші жүргізеді, ол руханилықты дәстүрлі кеңес беру әдістері мен психологиялық қағидаларға біріктіреді. Олар жазба орындарына сілтеме жасай алады, бірақ Киелі кітап кеңесшілерінен айырмашылығы, христиан терапевттері тек Киелі кітап ілімдеріне ғана назар аудармайды.

Тарих

Христиандық кеңес беру 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында Джей Э. Адамс басқарған Киелі кітап кеңес беру қозғалысымен басталды. Адамстың 1970 жылғы "Кеңес беруге қабілетті" кітабы сол кездегі психологиялық және психиатриялық шешімдерден ерекшеленетін христиандық негізделген әдісті қолдады. Адамс, адал протестант ретінде, шіркеудің жұмысы - моральдық жағынан бұзылған, бірақ қоғаммен психикалық ауру деп аталатын адамдарды сауықтыру деп сенді. Ол басқа кеңес беру үлгілерін, мысалы, клиенттерге мінез-құлықтарының немесе әрекеттерінің тізіміне негізделген медициналық диагноз берген медициналық модельді қабылдамады. Адамс диагностикалық санаттың әрқайсысында келтірілген бейімделмеу мінез-құлықтарының тізімі ауру емес, біздің ерік-жігерімізден туындайтын мінез-құлық деп сенді. Ол бейімделусіз мінез-құлық күнәға жатады, сондықтан ол қарсылық пен Құдайдың сөзіне тәрбиелеуге жатады, клиентті Құдайдың сөзіне мойынсұнатын мінез-құлықты таңдауға шақырады, осылайша күнәны өмірінен алып тастайды. Адамс адамдардың өз таңдаулары үшін толық жауапкершілігін алып тастайтын мінез-құлықты қайта жіктеудің кез келген әрекетімен келіспеді. Адамс нанымға келгендерді жинады, бірақ халық арасында танымалдылығын жоғалтты. Адамстың Nouthetic кеңес беру моделі көптеген жазба орындарын анықтайды, кеңесші клиенттерді мінез-құлқын өзгертуге және мойынсұнуға және күнәдан аулақ болуға шақыру үшін қолдана алады. "Нутетик" деген сөз грекше "насихаттау" дегенді білдіретін ноутетео сөзінен алынған. Осы қозғалыстан бұрын кеңес беру шіркеумен байланысты емес, дүниенің бір бөлігіне айналды. Чарльз Дарвин Жаратылыс кітабына және өмірдің қалай пайда болғанына күмән келтірді. Бұл Жаратылыс кітабындағы жаратылыс туралы сөзбе-сөз көзқарасты ұстанушы діни дәстүрлерде үрей тудырды, өйткені бұл олардың сенгендерінің бәрін күмәнге ұшыратты. Осыған ұқсас "эксперименталды психологияның атасы" деп аталатын Вильгельм Вундт (1832-1920) психологиялық құбылыстарды естелік тұрғыдан мұқият бақылау және интроспекция арқылы түсіндіруге тырысты. Ол психологияны құбылыстардың теориялық түсіндірмелерін ғана қабылдамайтын тәжірибелік ғылымға айналдыруға тырысты. Ол психологияның ғылыми емес философия емес, ғылым болып саналуына ықпал еткендердің бірі болды. Вундттан басқа, Зигмунд Фрейд (18561939) Құдайға деген сенім адамның өз әкесімен болған тәжірибеден туындайды деп сенді. Ол адамның Құдаймен қарым-қатынасы жақсы немесе жаман болсын, өз әкесімен қарым-қатынасына ұқсас екенін және адамның өмір бойы әкесімен қарым-қатынасына ұқсас жолдармен дамый алатынын айтты. Ол сондай-ақ, ертедегі Эдип кешені арқылы әке мен бала арасындағы қарым-қатынас "әке кешеніне" және одан кейінгі жоғары және даңқталған әке фигурасының бар екендігіне деген сенімге әкелуі мүмкін деп сенді. Ол психотерапияны шіркеуден тыс дамытты. Осылардың барлығы кеңес беру міндетінің шіркеуден алыстатылуына және оны секуляризациялауына себеп болды. Ғылымның тез дамып келе жатқан саласы туралы ойлағанда, шіркеудің рөлі төмендей бастады. Адамс келген кезде ол шіркеуге назар аударды, бірақ оның ықпалы 1980 жылдары жоғалып, тек Дэвид Паулисон жалғастырды. Паулисон ересек кезінде христиан дінін қабылдады және бұл қозғалыста өте ықпалды болды, оның сенімдерін жариялаған "Журнал библейского консультирования" журналын шығарды. Оның еңбегі арқасында Киелі кітап кеңесшілері өздерінің қозғалысы туралы ойланып, оны жақсартудың жолдарын іздестіре бастады, бұл бұрын-соңды ешқашан сұраққа тартылмаған еді. Паулисон Адамстың бастаған ісін жалғастыруды мақсат етті.

Психологиямен интеграциялау

Кеңес беру, психотерапия немесе басқа ғылыми немесе академиялық ізденістерді христиандық немесе басқа діни көзқарастармен немесе тәсілдермен біріктіруге тырысу кейде "интеграция" деп аталады. Академиялық пәндерді теологиямен біріктірудің академиялық әлемде ұзақ тарихы бар және көптеген колледждер мен университеттерде олардың діни негіздерін жалғастырып келеді. Интеграцияның бірнеше түрі бар, өйткені ол жылдар бойы әртүрлі анықталды. Христиан дінінің психологиямен бірігуі психология мен Киелі кітаптың келісу жолдарын қарастыру арқылы болды, психологияның Киелі кітапқа қайшы келетін ілімдерін біріктіру арқылы емес. Бұл тактика әлі де жалғасуда және қарастырылуда, бірақ екеуін біріктіруге тырысу үшін елеулі күш-жігер жұмсалды. Стэнтон Джонс пен Ричард Бутман психология мен христиандық сенімді қалай біріктіру керектігін көрсететін үш түрлі әдісті ұсынды. Бұл әдістер прагматикалық эклектизм, метатеориялық эклектизм және теориялық интеграция деп аталады. Бірінші әдіс - прагматикалық эклектизм - пациенттердің проблемаларын шешудің ең жақсы шешімдерін қарастырады. Екінші әдіс кеңесшінің тиімділігіне қатысты және олардың пайдасы бар және пайдасы жоқ тактикаларын қарастырады. Үшінші әдіс бұрыннан бар теорияларды алып, оларды одан әрі зерттеулер жасауға негіз болатын негізге айналдырады. Христиан діні мен психологияны біріктірушілердің барлығы шындықтың негізі Құдай шындығы деп санайды.

Негізгі қағидалар

Мәсіхшілерге кеңес беруде бірнеше негізгі принциптерге назар аударылады. Ол тұтастай әдіске негізделген. Бұл адамның ақыл-ойына, рухына және денесіне пайдалы. "Жанға қамқорлық" деген тағы бір термин жиі қолданылады. Бұл әдіс Киелі кітаптағы христиандық көзқарастарды және дәстүрлі сенімдер мен құндылықтарды қамтиды. Ол адамның психикалық, рухани және физиологиялық денсаулығына Құдай көмегімен барлық процесте кіріп-шығуға шақырады. Мәсіхшілердің кеңес беру мақсаты - адамдарға Иса Мәсіхтен үміт алуларына көмектесу. Христиандық кеңес берудің негізгі мақсаты - адамдарға өздерін және Құдайды жақсырақ түсінуге көмектесу, бұл Киелі Рухтың сенімділігіне негізделген. Мәсіхші кеңесшілер адамдарға өз өміріндегі күнәлары мен азаптарына байланысты, сондай-ақ олардың Құдай алдында қаншалықты құнды екенін түсінуге көмектесуге тырысады.

Сын

Джей Э. Адамс 1970 жылы "Консультантқа құзыретті" атты кітап шығарды, онда христиандық кеңес беруде психологияның әсерін сынға алды. Ол барлық кеңестер үшін Киелі кітап қана жеткілікті деп үйрететін Ноутетика кеңес беру қозғалысын бастады. Ноутезиялық кеңес беру Киелі кітап жазбаларына және Киелі Рухтың күшімен психологиялық іске асырудан бөлек, христиандық кеңес беру психология мен христиандықты жүзеге асыруға тырысады, бірақ Құдай мен Киелі кітап шындықтарын суретте ұстайды. Олар психологияны адамдар кезіккен проблемаларға толық жауап немесе шешім ретінде қабылдамаса да, оны адамдар өздерін және Құдайды терең түсінуге көмектесу үшін христиандықпен бірлікте құрал ретінде қолданады. Сенімсіз дереккөз: 2014 жылғы желтоқсан