Кіріспе

Крейгер мұражайы - Вашингтон қаласында орналасқан коммерциялық емес өнер мұражайы. Ол АҚШ астанасының бай тұрғын үй аудандарының бірі Фоксхолл жолда орналасқан. Бұл музейде Вашингтонның өнер және мәдениет қауымдастығының тіректері Кармен және Дэвид Ллойд Крейгердің бұрынғы үйі орналасқан.

Сәулет

Вашингтонның ең үздік заманауи сарайларының бірі болып табылатын ғимаратты 1963 жылы Прицкер сыйлығын жеңіп алған сәулетші Филип Джонсон (ол кезде "Халықаралық стильде" құрылыс салумен танымал) Ричард Фостермен бірге жобалаған. Дизайн тапсырмасы жеке тұрғын үйге арналған, ол бір күні музейге айналады, онда Крейгерлер жинаған өнердің кең жинағы болады. 1967 жылдан 1990 жылға дейін бұл ғимарат Крейгерлердің үйі болып қызмет етті. 1994 жылдың 1 маусымында Крейгер мұражайы көпшілікке ашылды. Джонсон римдік вилланың қазіргі заманғы интерпретациясын ұсынды, ол мүсіндік террасалармен және шағылыстыратын бассейндермен толықты, кең ауқымды ішкі және сыртқы бақтармен безендірілді. Бұл оның травертинмен, жас әк тастан, көбінесе ежелгі римдік сәулет өнерінде және неоклассикалық ғимараттарда, ұзақ уақыттан бері Вашингтонның мемлекеттік ғимараттарының сүйікті стилі, бірақ көбінесе модернисттік сәулет өнерінің басқа да жақтаушыларымен таңдауына әкелген болуы мүмкін. Үйді негізгі жолдан 132,5 м ұзындықтағы қабырға қорғайды. Крейгердің резиденциясы үшін Джонсон асимметриялық орналастырылған, жамбаспен көмкерілген текшелер құрамын көруге тырысты. Жалпы ауданы 24,000 ft2 (2230 м2) ғимарат 22 x 22 x 22 ft (6,7 x 6,7 x 6,7 м) өлшемді модульдік кубтар жүйесі негізінде жобаланған. Модульдік тұжырымдамадан кейін текшелер әр түрлі функцияларға бейімделген: тұрғын кеңістік, галерея кеңістік, және көбінесе екеуі де. Ғимараттағы ең үлкен ашық кеңістік, Ұлы зал, екі қабатты кеңістік, оның биіктігі 25 футқа (7,6 м), 3 күмбезді күмбездермен, табиғи күшейту жүйесін жасайды және әсіресе камералық және фортепиано музыкасына қолайлы керемет акустиканы қамтамасыз етеді. Архитектордың табиғи жарықты пайдалану және құрылыстың тіркесімі туралы ерекше ескертуі, травертинмен жабылған темір бетондық қаңқа, әр 22 фут модульді жауып тұрған жұқа күмбездер немесе әр күмбезді бөлетін болаттан жасалған бағаналар сияқты бағаналар, ең бастысы және жоспардың анықлығын толықтырады. Архитектордың ниетін білмей, келушілер бір кеңістіктен екіншісіне өтуде ерекше тыныштық сезінеді. Ұқсас өлшемді өлшем бірліктері және сәулетшінің олардың үдерісіне деген назары осы ғимаратты сезінудің қуанышының "құпиясы". Бастапқы жобада үш деңгейдегі көркемсурет галереялары жеке аумақтарға енбейді, бірақ оларға іргелес, еркін ағып жатқан кеңістіктер, отбасылық бөлмелердің кішігірім кубтарына қарама-қарсы. Галерея бөлмелерінің қабырғалары бояуларды ауыстыруды жеңілдететін табиғи таспен араласу үшін крем түсті кілеммен жабылған. Үйдің көп бөлмелері қоңыр шевроннан жасалған ағаш еденге май құйылған, бұл беж түсті интерьерге жылулық береді. Джонсонның тарихилық және модернизмді біріктіруі біршама романтикалық, бірақ функционалды үйді ұлы түрде жасайды, онда бірдей модуль, бірдей жарықтандыру және тент сияқты сарайлар жақын және қоғамдық кеңістіктерді қорғайды. Ғимарат 1966-1969 жылдары темір, бетон блоктар мен кірпіштерді пайдалана отырып, құрылымдық жоба негізінде салынған. 17 бетон күмбез ерекше шатырды құрайды және синтетикалық резеңкеленген су өткізбейтін материалмен қапталған. Филип Джонсонның Нью-Йорктегі Сеаграм ғимаратына деген құрметіне және Людвиг Мис ван дер Рогемен бұрынғы ынтымақтастығына сүйене отырып, заманауи сыртқы қабырға 900 тонналық қолмен таңдалған итальяндық травертин тақталарымен қапталған. Джонсонның серіктесі Ричард Фостер ғимараттың құрылысына бақылау жасады және тақталарды таңдау мен таңбалауды қадағалау үшін Италиядағы карьерлерге екі рет барды.

Жинақ

Крейгер коллекциясында негізінен 1850-жылдардан бастап қазіргі уақытқа дейінгі жұмыстар бар.

Сурет коллекциясы

XIX ғасыр Коро, Добиньи, Фантен Латур және Винсент ван Гогтың шығармаларымен бейнеленген. Импрессионисттер мен пост-импрессионисттер Клод Монеттің тоғыз суретімен, сондай-ақ Огюст Ренуар, Альфред Сисли, Пол Сезанн, Эдгар Дега және Камилль Писарроның туындыларымен танымал. Пабло Пикассоның алғашқы еңбектерінен өмірінің соңына дейін оның тоғыз картинасы арқылы Крейгерде жұмыс істегенін аңғаруға болады. 20-ғасырдағы басқа еуропалық суретшілерге Эдвард Мунк, Макс Бекман, Жан Дюбуфет, Василий Кандинский, Марк Шагал, Джордж Брак, Фернан Лежер, Пьер Боннар, Пол Дельво, Джеймс Энсор және Жоан Миро жатады. Американдық суретшілерге, басқалармен қатар, Александр Кальдер, Аршиль Горки, Клайффорд Стилл, Фрэнк Стелла, Хелен Фрэнкенталер, Джоан Митчелл, Энн Труит және Джеймс Розенквист жатады. Вашингтондық суретшілер арасында Уильям Кристенбери, Джин Дэвис, Томас Даунинг, Сэм Гиллиам және Бетси Стюарт бар.

Мүсіндер жинағы

Музей галереяларында Кеннет Армитаж, Константин Бранкузи, Жак Липчиц, Огюст Ренуар және Медардо Россо сияқты еуропалық суретшілердің жұмыстары орналасқан. Огюст Роденнің коллекциясында бес туынды бар. Америкалық мүсіншілер: Гарри Бертоя, Александр Кальдер, Ричард Дойч, а. о. Тұрақты коллекцияға мұражайда орналасқан батыс және орталық Африка мен Азия өнерінің үлгілері де кіреді.

Баспа және сызбалар жинағы

Мұражайда басқа да шығармалармен бірге жинақталған суретшілер мен мүсіншілердің қағаз түрінде жақсы құжатталған жинағы бар.

Мүсіндік бақ

Музейдің кеңейтілген бөлігі болып табылатын мүсіндер бақшасы ашық аспандағы көрмелер алаңын кеңейтіп, келушілерге табиғатта өнерді көруге қосымша мүмкіндік береді. Скульптуралар бағында Райнер Лагеманн, Джордж Рикки, Люсьен Верколлиер және Вашингтон, округтің көрнекті суретшілері Кендалл Бастер, Кэрол Браун Голдберг, Даля Латтвак және Фун Шамның жұмыстары бар. Скульптуралар террасасында Жан Арп, Аристид Майол, Жак Липчиц, Генри Мур, Исаму Ногучи және Франческо Сомаинидің туындылары бар. Reflecting Pool Terrace Inventions - Джон Л. Дрейфустың алты ірі масштабтағы мүсіндерінің сериясы.