Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мұражайдың оқу залы, Британ мұражайының Ұлы ауласының орталығында орналасқан, Британ кітапханасының басты оқу залы болып келген. 1997 жылы бұл функция Лондонның Сент-Панкрас қаласындағы жаңа Британ кітапханасы ғимаратына көшірілді, бірақ Оқу залы Британ мұражайында бастапқы күйінде сақталды. Сидней Смирк жобалаған және 1857 жылы ашылған Оқу залы, 1997 жылы күрделі жөндеуге уақытша жабылғанға дейін үздіксіз пайдаланылды. 2000 жылы қайта ашылып, 2007 жылдан 2017 жылға дейін уақытша көрмелерге арналды. 2013 жылы Оқу залы тағы да жұрттан жабылып, мұражайдың архиві ретінде пайдалануға берілді. Оның болашақ мақсаты 2023 жылға дейін талқыланып, содан кейін экскурсиялар үшін қайта ашылды.
none
The British Museum Reading Room, situated in the centre of the Great Court of the British Museum, used to be the main reading room of the British Library. In 1997, this function moved to the new British Library building at St Pancras, London, but the Reading Room remains in its original form at the British Museum. Designed by Sydney Smirke and opened in 1857, the Reading Room was in continual use until its temporary closure for renovation in 1997. It was reopened in 2000, and from 2007 to 2017 it was used to stage temporary exhibitions. The Reading Room was closed to the public again in 2013 and converted for use as the museum's archive, with its future use remaining under discussion until 2023, when it was reopened for guided tours.
Құрылыс және жобалау
1850-ші жылдардың басында мұражай кітапханасына кеңірек оқу залы қажет болды. Баспа кітаптарының сол кездегі сақтаушысы Антонио Паницци, Уильям Хоскингтің бұрынғы конкурстық идеясын негізге ала отырып, орталық аулада дөңгелек бөлме салу туралы ұсыныс жасады. Ғимаратты Сидней Смирк жобалаған және 1854-1857 жылдар аралығында салынды. Құрылыста құйма темір, бетон, шыны және соңғы үлгідегі желдету және жылыту жүйелері пайдаланылды. Римдегі Пантеон үлгісінде салынған күмбездің диаметрі 42,6 метр, бірақ ол дербес тұрған емес: құйма темірден жасалған бөліктерден құрастырылған, төбе аспалы және папье-машеден жасалған. Оқу залының айналасына орналасқан кітап сөрелері үлкен салмақты көтеруге және өрттен қорғауға арналған темірден жасалған. Кітапхана жаңа орынға көшірілгенге дейін сөрелердің жалпы ұзындығы қырық шақырымды құрады.
In the early 1850s the museum library was in need of a larger reading room and the then Keeper of Printed Books, Antonio Panizzi, following an earlier competition idea by William Hosking, came up with the thought of a round room in the central courtyard. The building was designed by Sydney Smirke and was constructed between 1854 and 1857. The building used cast iron, concrete, glass and the latest technology in ventilation and heating. The dome, inspired by the Pantheon in Rome, has a diameter of 42.6 metres but is not technically free standing: constructed in segments on cast iron, the ceiling is suspended and made out of papier mâché. Book stacks built around the reading room were made of iron to take the huge weight and add fire protection. There were forty kilometres of shelving in the stacks prior to the library's relocation to the new site.
Өнер мен халықтық мәдениеттегі сілтемелер
Британ мұражайының оқу залы Луи МакНейс жазған "Британ мұражайының оқу залы" атты поэманың тақырыбы болып табылады. Дэвид Лодждың 1965 жылғы "Британ мұражайы құлап жатыр" романының көп бөлігі ескі Оқу залында өтеді. 1994 жылы шыққан Анабель Дональдтың романындағы "Шыны төбе" – оқу залының төбесі, онда оқиғаның шешімі табылады. Альфред Хичкок өзінің алғашқы дыбысты фильмi "Шантаж" (1929) кульминациясы үшін Британ мұражайының оқу залы мен күмбезін пайдаланды. Оқу залындағы маңызды көріністері бар басқа фильмдерге "Жынның түні" (1957) және 2001 жылғы жапондық аниме OVA "Оқы немесе өл" жатады, онда бөлме Британ кітапханасының құпия "Арнайы операциялар бөліміне" кіреберіс ретінде қолданылады. Сер Макс Бербомның 1916 жылғы мамырда жарияланған "Энох Сомс" әңгімесінде белгісіз жазушы болашақ ұрпақ өзі және оның туындылары туралы не ойлайтынын білу үшін жүз жыл өткен соң Оқу залына бару үшін Шайтанмен келісім жасайды. Британ мұражайы мен Оқу залы Клаудия Дейн мен Деб Марлоудың романтикалық повестер жинағы "Музейдегі кездесу" үшін орын ретінде қызмет етеді. Вирджиния Вулф өзінің 1929 жылғы "Төбесі бар бөлме" эссесінде Британ мұражайының оқу залына сілтеме жасайды. Ол былай деп жазды: "Айналма есіктер ашылды, және адам үлкен күмбездің астында тұрды, егер ол үлкен мидың ойы болса, онда ол үлкен мидың ойындай сезіледі." Ричард Генри Дана 1860 жылдың 10 қыркүйегінде Лондондағы досы Генри Т. Паркермен бірге Оқу залына барды және Паркер оны Британ мұражайына шақырып, Оқу залын көруге алып баратынын айтты, ол 1856 жылдан бері салынған [Дананың бұрынғы сапары]. Бұл оқушылар мен оқырмандардың үстелдері бар бөлме, олар оқулықтарды, энциклопедияларды, каталогтарды және т.б. қарастырады және кітапханаға кітаптарға тапсырыс береді – кітапханаға зерттеу үшін мүлдем кірмейді. Еуропада мұндай бөлме жоқ. Бұл шеңбер, үстінен жарық түсетін күмбезі бар, оның диаметрі Санкт-Полс күмбезінен 4 футқа үлкен. Автографтар қазір барлығына ашық, шыны шкафтарда жайылып, сондай-ақ көптеген басқа да қызықты заттар бар. Бұл әлемдегі ең ірі әдеби және ғылыми мекеме (оқыту емес). Мен Паркерге Оқу залы библиологияны қасиеттеп, құдайландыруға арналған ғибадатхана екенін айттым. Жазушы Бернард Фолк (1882–1960) британдық тарихшы Томас Карлайлдың (1795–1881) Британ мұражайының Оқу залы достары оларды жамандықтан аулақ болуын қалаған ақымақтарға ыңғайлы пана болды деп мәлімдегенін келтіреді.
The British Museum Reading Room is the subject of an eponymous poem, "The British Museum Reading Room", by Louis MacNeice. Much of the action of David Lodge's 1965 novel The British Museum Is Falling Down takes place in the old Reading Room. The 'Glass Ceiling' of Anabel Donald's 1994 novel is the ceiling of the Reading Room, where the denouement is set. Alfred Hitchcock used the Reading Room and the dome of the British Museum as a location for the climax of his first sound film Blackmail (1929). Other movies with key scenes in the Reading Room include Night of the Demon (1957) and in the 2001 Japanese anime OVA Read or Die, the Room is used as a secret entrance to the British Library's fictional "Special Operations Division". In Sir Max Beerbohm's short story, Enoch Soames, first published in May 1916, an obscure writer makes a deal with the Devil to visit the Reading Room one hundred years in the future, in order to know what posterity thinks about him and his work. The British Museum and the Reading Room serve as the settings for An Encounter at the Museum, an anthology of romance novellas by Claudia Dain and Deb Marlowe, among others. Virginia Woolf made reference to the British Museum Reading Room in a passage from her 1929 essay, A Room of One's Own. She wrote, "The swing doors swung open, and there one stood under the vast dome as if one were a thought in the huge bald forehead which is so splendidly encircled by a band of famous names." Richard Henry Dana Jr. visited the Reading Room on 10 September 1860 with his London friend Henry T. Parker, and reported that Parker calls & takes me to the British Museum, to see the Reading Room, wh. has been built since 1856 [Dana's prior visit]. It is the room where students & readers have their desks, & consult the textbooks, cyclopedias, catalogs &c., & from wh. they send orders for books to the Library – the Library not being visited, at all, for study. There is no such room as this in Europe. It is a circle, with a dome, lighted from above, & its diameter is 4 feet greater than that of the dome of St. Paul's. The autographs are now open to the view of all, spread out in glass cases, – as well as much other lit. curiosities. This is the grandest Literary & Scientific institution (not for instruction) in the world. The Reading Room, I told Parker, was a temple to the deification of Bibliology. The writer Bernard Falk (1882–1960) quotes the British historian Thomas Carlyle (1795–1881) as having declared that the Reading Room of the British Museum was a convenient asylum for imbeciles whose friends wished them out of mischief's way.