Amelia Curran (painter)

Кіріспе

Амелия Курран (1775-1847) - ирланд портрет суретшісі.

Өмірбаян

Перси Биш Шелидің портреті Амелия Курранның портреті (1819) Оның қарындасы Сара Курран Роберт Эмметтің қалыңдығы болды. Амелия өмірінің алғашқы кезеңінде Ирландия шіркеуінің мүшесі болған. 1810 жылы әкесі арқылы ол роман жазушы Уильям Годвин мен американдық саясаткер Аарон Беррмен танысады. Көп ұзамай ол өмір бойы досы Перси Биш Шелимен танысады. 1812 жылы Перси Шелли Ирландияға барып, британдықтардың билігі кезінде орын алған әділетсіздікке қарсы науқан жүргізді. Керран сонымен қатар 1819 жылы Виллмыстың безгектен қайтыс болуына дейін, Римде Шеллидің үш жарым жасар ұлы Уильямның ("Виллмыс" деп аталатын) портреті суреттелген. Кейін ол Римге барып, Шеллидің екінші әйелі Мэри Шеллимен жақын достық қарым-қатынас орнатты. 1821 жылы Курран Неапольге көшіп, католицизмге көшті. Келесі жылы Парижге көшіп бара жатып, ол үйленіп, ер адамнан бөлініп кетті деген жалған хабар тарады. 1824 жылы Карран Римге қайтып, қалған өмірін сонда өткізді. Керран Перси Шеллиді бірнеше рет суретке түсірді. Бұл Шеллидің өмірінде суреттелген бірнеше суреттерінің бірі және оның ересектегі суреттерінің бірегейлері, оларды бірнеше суретшілер көшірді, соның ішінде Альфред Клинт және Уильям Холл. Олар андрогиндік ерекшеліктерімен және Гвидо Ренидің Беатрис Ценци кескініне ұқсастығымен ерекшеленеді, бұл ақынның сүйікті суреттерінің бірі болды. Керранның 1819 жылғы Шели Керранның портреті Клэр Клермонттың портреті мен бірнеше Ренессанс Мадонналарының көшірмелерін жасаған. 1819 жылдың жазында Уильям Шеллиді суретке түсіргенде, Керран Перси мен Мэри Шеллиді Клермонтпен бірге жеке портреттер үшін қабылдады. Керран Мэри мен Клэрді бала кезінен бастап, ол әкесімен бірге олардың әкесі мен әкесі Уильям Годвинге Лондонға барған кезде таныстырған. Амелия Курран 1847 жылы Римде қайтыс болды және Санкт-Изидор шіркеуінде кремацияланды. Болашақ кардинал Ньюман оның жерлеу рәсіміне қатысты.

[[File:Portrait of Percy Bysshe Shelley by Curran, 1819. jpg|thumb|Portrait of Percy Bysshe Shelley by Amelia Curran (1819) Her sister Sarah Curran was the fiancée of Robert Emmet. Amelia was a member of the Church of Ireland for the early part of her life. In 1810, through her father, she met novelist William Godwin and Aaron Burr, the American politician. Soon after, she met her lifelong friend, Percy Bysshe Shelley. In 1812 Percy Shelley traveled to Ireland to campaign against the injustices done there under British rule and was introduced to her father. Curran also painted a portrait of Shelley's three and a half year old son William (called "Willmouse") in Rome, just before Willmouse's death from malaria in 1819. She later traveled to Rome and built up a close friendship and correspondence with Shelley's second wife Mary Shelley. In 1821, Curran moved to Naples, where she converted to Catholicism. Moving to Paris the next year, it was falsely rumoured that she had married and separated from a man. Curran returned to Rome in 1824 to spend the rest of her life. Curran painted Percy Shelley several times. These are among the few paintings of Shelley painted in his lifetime, and the only ones of him in his adulthood which was copied by several artists including Alfred Clint and William Holl among others. They are noted for their androgynous features, and their striking similarity to Guido Reni's painting of Beatrice Cenci, which was one of the poet's favorite pictures. Curran's 1819 portrait of Shelley

Curran also painted a portrait of Claire Clairmont and made copies of several Renaissance Madonnas. During the same spring of 1819 when painting William Shelley, Curran received Percy and Mary Shelley for individual portraits along with Clairmont. Curran had known Mary and Claire since childhood, when she had accompanied her father on visits to their father and step father, William Godwin, in London. Amelia Curran died in 1847 in Rome, and was cremated to rest in the Church of St. Isidore. The future Cardinal Newman presided at her funeral Mass.