Ирландияның драматургі, ақыны және фольклоршысы Изабелла Грегори
Lady Gregory
Ирландиялық драматург, ақын, фольклоршы леди Грегори (1852-1932) өмірі мен шығармашылығы. Ирланд әдебиетіне, «Abbey Theatre» құрылысына зор үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық драматург, ақын және фольклоршы (1852–1932)
Irish playwright, poet and folklorist (1852–1932)
Изабелла Августа, Леди Грегори (15 наурыз 1852 – 22 мамыр 1932) – ағылшын-ирланд драматургы, фольклоршы және театр директоры. Уильям Батлер Йейтс және Эдвард Мартинмен бірге ол Ирландия әдеби театры мен Абби театрын құрды және екі театр үшін де көптеген қысқа туындылар жазды. Леди Грегори ирланд мифологиясынан алынған әңгімелердің қайта айтуларын қамтитын бірнеше кітап жариялады. Британдық билікпен жақын байланыста болған топта туған ол оған қарсы шықты. Оның жазбаларында көрінетін мәдени ұлтшылдыққа бет бұруы, оның өмірінде Ирландияда болған көптеген саяси күрестердің символы болды. Леди Грегори Ирландияның әдеби қайта жаңғыруымен байланысты ең көп есте қалады. Галвей графтығындағы Куль паркіндегі үйі қайта жаңғырудың жетекші тұлғалары үшін маңызды кездесу орны болды, ал Абби театрының кеңесінің мүшесі ретіндегі оның ерте жұмысы, оның шығармашылық жазбаларымен бірдей, театрдың дамуы үшін маңызды болды. Леди Грегоридің ұраны Аристотельден алынған: «Дана адам сияқты ойлау, бірақ қарапайым халық сияқты өрнектеу».
Isabella Augusta, Lady Gregory (; 15 March 1852 – 22 May 1932) was an Anglo Irish dramatist, folklorist and theatre manager. With William Butler Yeats and Edward Martyn, she co founded the Irish Literary Theatre and the Abbey Theatre, and wrote numerous short works for both companies. Lady Gregory produced a number of books of retellings of stories taken from Irish mythology. Born into a class that identified closely with British rule, she turned against it. Her conversion to cultural nationalism, as evidenced by her writings, was emblematic of many of the political struggles to occur in Ireland during her lifetime. Lady Gregory is mainly remembered for her work behind the Irish Literary Revival. Her home at Coole Park in County Galway served as an important meeting place for leading Revival figures, and her early work as a member of the board of the Abbey was at least as important as her creative writings for that theatre's development. Lady Gregory's motto was taken from Aristotle: "To think like a wise man, but to express oneself like the common people."
Ерте өмір және неке
Грегори Роксборо, Галвей графтығында, Перссе англо-ирландтық дворяндық отбасының кіші қызы болып дүниеге келді. Оның анасы, Франсис Барри, виконт Гилламормен туыс, ал оның отбасылық үйі, Роксборо, Горт пен Логрея арасында орналасқан 6000 акр (24 км²) жерді қамтыды, оның бас үйі кейіннен Ирландия азамат соғысы кезінде өртелді. Ол үйде тәрбиеленді, ал оның болашақ мансабына отбасылық мейірбике (яғни бала күтуші), католик және туған тілінде ирландша сөйлейтін Мэри Шеридан күшті әсер етті. Мэри Шеридан жас Аугустаны жергілікті аймақтың тарихы мен аңыздарымен таныстырды. Ол 1880 жылдың 4 наурызында Дублиндегі Сент-Маттайс шіркеуінде Горттың жанындағы Куль-парктегі үйі бар жесір, сэр Уильям Генри Грегориге тұрмысқа шықты. Сэр Уильям, одан 36 жас үлкен болған, Сейлон (қазіргі Шри-Ланка) губернаторы лауазымынан зейнеткерлікке шыққан еді, бұрын бірнеше рет Галвей округінің парламент мүшесі болып қызмет еткен. Ол көптеген әдеби және көркем мүдделерге ие білімді адам болды, ал Куль-парктегі үйде үлкен кітапхана мен өте бай өнер коллекциясы болды, оларды Леди Грегори зерттеуге аса құштар еді. Оның Лондонда да үйі болды, онда жұбайлар көп уақыт өткізіп, апта сайынғы салон өткізді, онда сол кездегі көрнекті әдеби және өнер қайраткерлері, соның ішінде Роберт Браунинг, Лорд Теннисон, Джон Эверетт Миллаис және Генри Джеймс жиналатын. Олардың жалғыз баласы Роберт Грегори 1881 жылы дүниеге келді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыста ұшқыш ретінде қызмет еткен кезде қаза тапты, бұл оқиға В.Б. Йейтстің «Ирландиялық ұшқыш өлімін болжайды», «Мейор Роберт Грегоридің естелігінде» және «Шопан мен ешкіші» атты өлеңдеріне шабыт берді.
Gregory was born at Roxborough, County Galway, the youngest daughter of the Anglo Irish gentry family Persse. Her mother, Frances Barry, was related to Viscount Guillamore, and her family home, Roxborough, was a 6,000 acre (24 km2) estate located between Gort and Loughrea, the main house of which was later burnt down during the Irish Civil War. She was educated at home, and her future career was strongly influenced by the family nurse (i. e. nanny), Mary Sheridan, a Catholic and a native Irish speaker, who introduced the young Augusta to the history and legends of the local area. She married Sir William Henry Gregory, a widower with an estate at Coole Park, near Gort, on 4 March 1880 in St. Matthais' Church, Dublin. Sir William, who was 36 years her elder, had just retired from his position as Governor of Ceylon (now Sri Lanka), having previously served several terms as Member of Parliament for County Galway. He was a well educated man with many literary and artistic interests, and the house at Coole Park housed a large library and extensive art collection, both of which Lady Gregory was eager to explore. He also had a house in London, where the couple spent a considerable amount of time, holding weekly salons frequented by many leading literary and artistic figures of the day, including Robert Browning, Lord Tennyson, John Everett Millais and Henry James. Their only child, Robert Gregory, was born in 1881. He was killed during the First World War while serving as a pilot, an event which inspired W. B. Yeats's poems "An Irish Airman Foresees His Death", "In Memory of Major Robert Gregory" and "Shepherd and Goatherd".
Алғашқы жазбалар
Грегорилер Цейлон, Үндістан, Испания, Италия және Мысырға саяхат жасады. Мысырда Леди Грегори 1882 және 1883 жылдары ағылшын ақыны Уилфрид Скавен Блантпен кездесіп, оныңмен қарым-қатынаста болды, осы кезеңде ол «Әйелдің сонеттері» атты махаббат өлеңдерінің сериясын жазды. Өзінің атымен жарық көрген алғашқы еңбегі – «Араби және оның үйі» (1882) атты памфлет, ол бастапқыда «Таймс» газетіне жолданған, Ахмед Ораби пашаға қолдау білдіретін хат болған. Кейін ол осы кітапша туралы: «Менде туған саяси наразылық немесе күш-жігер Египетте аяқталып, тозығып қалған болуы мүмкін» деді. Осыған қарамастан, 1893 жылы ол Уильям Эварт Гладстонның екінші «Үйдегі басқару» заң жобасына қарсы «Фантомның қажылығы» немесе «Үйдің құлауы» атты памфлет жариялады. Анонимді памфлетте Египет құдайлары Гладстонды соттайды, ал оның көлеңкесіне жоғары салықтар мен ағылшын үкіметінің салдары көрсетіледі. Джеймс Петика жазғандай, «Анархия мен құлдырауға бет бұрып бара жатқан елді бейкомпромиссіз бейнелейтін анонимді памфлет Грегоридің лондондық достарынан мақтау алды, олар оның жұмысы екенін білген. Ол күнделігінде: «Бұл сәтті болды» деп жазды.» Ол некеде болған кезінде проза жазуды жалғастырды, соның ішінде «Ангус Грей» деген псевдониммен жариялаған қысқа әңгімелер де бар. 1883 жылдың қысында күйеуі Цейлонда болғанда, ол балалық шағындағы үйі туралы естеліктерді «Көшпендінің күнделігі» деген атпен жариялауды жоспарлады, бірақ бұл жоспардан бас тартты. «Көшпендінің күнделігі» 1883-1893 жылдарға арналған Леди Грегоридің ерте ирланд жазбаларында (2018) жарық көргенге дейін жарияланбады. Ол 1887 жылы «Өзен арқылы» атты бірнеше памфлеттер жазды, онда ол Лондонның оңтүстігіндегі Саутварк ауданындағы Сент-Стефенс шіркеуіне қаржы жинауға шақырды. Ол 1890 және 1891 жылдары бірқатар қысқа әңгімелер жазды, бірақ олар да басылымға шыққан жоқ. Осы кезеңнен сақталған бірнеше жарияланбаған өлеңдер де бар. 1892 жылдың наурыз айында сэр Уильям Грегори қайтыс болғанда, Леди Грегори аза тұтып, Куль-паркке оралды; ол жерде күйеуінің өмірбаяндық естеліктерін өңдеп, 1894 жылы жариялады. Кейін ол: «Егер мен үйленбесем, әңгімелесу кезінде сөйлемдерді жылдам байытуды үйренбес едім; егер мен жесір болмасам, кейіпкерді түсінуге, оны білдіруге және түсіндіруге қажетті ақыл-ойымның оқшаулануын, бақылауға уақыт таба алмас едім. Жалғыздық мені байытты – Бэкон айтқандай, «толық» етті» деп жазды.
The Gregorys travelled in Ceylon, India, Spain, Italy and Egypt. While in Egypt Lady Gregory met, and in 1882 and 1883 had an affair with, the English poet Wilfrid Scawen Blunt, during which she wrote a series of love poems, A Woman's Sonnets. Her earliest work to appear under her own name was Arabi and His Household (1882), a pamphlet—originally a letter to The Times—in support of Ahmed Orabi Pasha, leader of what has come to be known as the Urabi Revolt, an 1879 Egyptian nationalist revolt against the oppressive regime of the Khedive and the European domination of Egypt. She later said of this booklet, "whatever political indignation or energy was born with me may have run its course in that Egyptian year and worn itself out". Despite this, in 1893 she published A Phantom's Pilgrimage, or Home Ruin, an anti Nationalist pamphlet against William Ewart Gladstone's proposed second Home Rule Act. The unsigned pamphlet features Egyptian gods sitting in judgment upon Gladstone, and his phantom being shown the results of high taxes and English government. As James Pethica writes, "With its uncompromising portrayal of a country sliding into anarchy and ruin, the anonymous pamphlet drew appreciative comment from those of Gregory's London friends who knew it to be her work. 'It has been a success,' she noted in her diary[.]" She continued to write prose during the period of her marriage, including short stories she published under the name "Angus Grey." During the winter of 1883, whilst her husband was in Ceylon, she worked on a series of memoirs of her childhood home, with a view to publishing them under the title An Emigrant's Notebook, but this plan was abandoned. "An Emigrant's Note Book" remained unpublished until it appeared in Lady Gregory's Early Irish Writings 1883 1893 (2018). She wrote a series of pamphlets in 1887 called Over the River, in which she appealed for funds for the parish of St. Stephens in Southwark, south London. She also wrote a number of short stories in the years 1890 and 1891, although these also never appeared in print. A number of unpublished poems from this period have also survived. When Sir William Gregory died in March 1892, Lady Gregory went into mourning and returned to Coole Park; there she edited her husband's autobiography, which she published in 1894. She was to write later, "If I had not married I should not have learned the quick enrichment of sentences that one gets in conversation; had I not been widowed I should not have found the detachment of mind, the leisure for observation necessary to give insight into character, to express and interpret it. Loneliness made me rich—'full', as Bacon says."
Мәдени ұлтшылдық
1893 жылы Аран аралдарындағы Инишерге жасаған сапары леди Грегориде ирланд тіліне және өзі тұрған аймақтың фольклорына деген қызығушылықты қайта оятты. Ол Кульдегі мектепте ирланд тілі сабақтарын ұйымдастырды және үйінің маңындағы аймақтан, әсіресе Горт жұмыс үйінің тұрғындарынан әңгімелер жинауға кірісті. Оның оқытушыларының бірі Норма Бортвик болды, ол Кульге көп рет келіп тұратын. Бұл қызметінің нәтижесінде халықтық материалдардың бірнеше томы жарық көрді, оның ішінде «Әулиелер мен кереметтер кітабы» (1906), «Килтартан тарихы кітабы» (1909) және «Килтартан кереметтер кітабы» (1910). Ол сондай-ақ ирланд мифтерінің «килтартандық» нұсқаларының бірнеше жинағын шығарды, соның ішінде «Кухулин Мюртемне» (1902) және «Құдайлар мен батырлар» (1903). («Килтартандық» – леди Грегоридің Килтартан ауданында сөйленетін диалект негізінде, гэль тілінің синтаксисімен жазылған ағылшын тіліне берген анықтамасы.) Йейтс «Кухулин Мюртемне» кітабына жазған кіріспесінде: «Менің ойымша, бұл кітап – менің өмірімде Ирландиядан шыққан ең үздік кітап» деп жазды. Джеймс Джойс өзінің «Улисс» романындағы «Сцилла мен Харибдис» тарауында осы мәлімдемені пародиялады. 1894 жылдың соңында күйеуінің автобиографиясын редакциялауға жақсы пікірлер алынғаннан кейін, леди Грегори тағы бір редакциялық жобаға көшті. Ол сэр Уильям Грегоридің атасының хаттарынан таңдамаларды «Грейгоридің хат қорабы, 1813–1830» (1898) деген атпен жариялауға дайындауға бел буды. Бұл оның сол кезеңдегі Ирландия тарихын зерттеуін қажет етті; осы жұмыстың бір салдары – оның саяси ұстанымының өзгеруі болды, ол бұрынғы «жұмсақ» одақтастықтан үй билігі туралы жазбаларынан ирланд ұлтшылдығы мен республикашылдықты қолдауға, ал кейіннен «Англияға деген жек көрушілік пен сенімсіздік» деп сипаттады.
A trip to Inisheer in the Aran Islands in 1893 re awoke for Lady Gregory an interest in the Irish language and in the folklore of the area in which she lived. She organised Irish lessons at the school at Coole, and began collecting tales from the area around her home, especially from the residents of Gort workhouse. One of the tutors she employed was Norma Borthwick, who would visit Coole numerous times. This activity led to the publication of a number of volumes of folk material, including A Book of Saints and Wonders (1906), The Kiltartan History Book (1909) and The Kiltartan Wonder Book (1910). She also produced a number of collections of "Kiltartanese" versions of Irish myths, including Cuchulain of Muirthemne (1902) and Gods and Fighting Men (1903). ("Kiltartanese" is Lady Gregory's term for English with Gaelic syntax, based on the dialect spoken in Kiltartan.) In his introduction to Cuchulain of Muirthemne Yeats wrote "I think this book is the best that has come out of Ireland in my time". James Joyce was to parody this claim in the Scylla and Charybdis chapter of his novel Ulysses. Towards the end of 1894, encouraged by the positive reception of the editing of her husband's autobiography, Lady Gregory turned her attention to another editorial project. She decided to prepare selections from Sir William Gregory's grandfather's correspondence for publication as Mr Gregory's Letter Box 1813–30 (1898). This entailed her researching Irish history of the period; one outcome of this work was a shift in her political position, from the "soft" Unionism of her earlier writing on Home Rule to a definite support of Irish nationalism and Republicanism, and to what she was later to describe as "a dislike and distrust of England".
Аббатхананың құрылуы
Эдвард Мартин леди Грегоридің көршісі болды, және ол 1896 жылы оның үйіне, Туллира қамалына барған кезде алғаш рет В. Б. Йейтспен кездесті. Үшеуі арасындағы келесі бір жылға жуық уақыттағы әңгімелер 1899 жылы Ирланд әдеби театрының құрылуына әкелді. Леди Грегори қаржы жинаумен айналысты, ал алғашқы бағдарлама Мартиннің «Хизер Филд» және Йейтстің «Контесса Кэтлин» пьесаларынан тұрды. Ирланд әдеби театры жобасы 1901 жылға дейін сақталды, бірақ қаржы тапшылығына байланысты тоқтатылды. 1904 жылы Леди Грегори, Мартин, Йейтс, Джон Миллингтон Синге, Æ, Энни Хорниман және Уильям мен Фрэнк Фэй бірігіп, Ирландия Ұлттық Театр Қоғамын құрды. Қоғамның алғашқы қойылымдары Мольсворт залы деп аталатын ғимаратта өтті. Lower Abbey Street-тегі Hibernian Varieties театры мен Marlborough Street-тегі жанындағы ғимарат қолжетімді болғанда, Хорниман мен Уильям Фэй оларды сатып алып, қоғамның қажеттіліктеріне сай жөндеуге келісті. 1904 жылдың 11 мамырында қоғам Хорниманның ғимаратты пайдалану туралы ұсынысын ресми түрде қабылдады. Хорниман әдетте Ирландияда тұрмағандықтан, қажетті Корольдік патент Хорниман төлегенімен, Леди Грегоридің атынан ресімделді. Оның «Жаңалық тарату» атты пьесасы 1904 жылдың 27 желтоқсанындағы ашылу кешінде қойылды. 1907 жылдың қаңтарында Сингтің «Батыс әлемінің ойыншысы» пьесасының премьерасында көпшіліктің үлкен бөлігі наразылық тудырып, қалған қойылымдар сөзсіз ойналды. Леди Грегори Йейтс сияқты осы пьесаны жоғары бағаламады, бірақ Сингті принципті тұрғыдан қорғады. Оның оқиғаға деген көзқарасы Йейтске жазған хатында былай делінген: «Бұл тіс щеткасын қолданатындар мен қолданбайтындар арасындағы ежелгі шайқас».
Edward Martyn was a neighbour of Lady Gregory, and it was during a visit to his home, Tullira Castle, in 1896 that she first met W. B. Yeats. Discussions between the three of them, over the following year or so, led to the founding of the Irish Literary Theatre in 1899. Lady Gregory undertook fundraising, and the first programme consisted of Martyn's The Heather Field and Yeats's The Countess Cathleen. The Irish Literary Theatre project lasted until 1901, when it collapsed owing to lack of funding. In 1904, Lady Gregory, Martyn, Yeats, John Millington Synge, Æ, Annie Horniman and William and Frank Fay came together to form the Irish National Theatre Society. The first performances staged by the society took place in a building called the Molesworth Hall. When the Hibernian Theatre of Varieties in Lower Abbey Street and an adjacent building in Marlborough Street became available, Horniman and William Fay agreed to their purchase and refitting to meet the needs of the society. On 11 May 1904, the society formally accepted Horniman's offer of the use of the building. As Horniman was not normally resident in Ireland, the Royal Letters Patent required were paid for by her but granted in the name of Lady Gregory. One of her own plays, Spreading the News, was performed on the opening night, 27 December 1904. At the opening of Synge's The Playboy of the Western World in January 1907, a significant portion of the crowd rioted, causing the remainder of the performances to be acted out in dumbshow. Lady Gregory did not think as highly of the play as Yeats did, but she defended Synge as a matter of principle. Her view of the affair is summed up in a letter to Yeats where she wrote of the riots: "It is the old battle, between those who use a toothbrush and those who don't."
Кейінгі мансап
1925 жылдың шілдесінде Леди Грегоридің "Саяхатшы адам" пьесасын жаңадан құрылған Британдық радиокомпаниясының 2LO (Лондон) станциясы эфирге берді. Ол денсаулығы нашарлағанға дейін 1928 жылға дейін театрдың белсенді директоры болып қызмет етті. Осы кезеңде ол негізінен Аббатханада қойылуы үшін 19-дан астам пьеса жазды. Пьесаларынан өзге, ол 1920 жылы туған жерінің фольклорына арналған екі томдық "Ирландия батысындағы көріністер мен сенімдер" атты зерттемесін жазды. Сонымен қатар, ол 1919 жылы Кэтлин Ни Холиханның үш қойылымында басты рөлді ойнады. Аббатхана басқармасында қызмет еткен кезінде Куль-парк оның үйі болды, ал ол Дублиндегі уақытын бірнеше қонақүйлерде өткізді. Мысалы, 1911 жылғы ұлттық санақта ол 16 South Frederick Street мекенжайындағы қонақүйде болды. Ол онда қарапайым тамақтанып, көбінесе үйден әкелген тағамын жейтін. Ол қонақүй бөлмелерін жиі Аббатхана драматургтерімен сұхбаттасу және жаңа пьесалардың премьерасынан кейін труппаны тойлау үшін пайдаланды. Ол көп күндерін Ирландия Ұлттық кітапханасында аудармаларымен айналысып өткізді. Ол біршама консервативті тұлға ретінде танылды. Мысалы, Денис Джонстон Аббатханаға өзінің алғашқы пьесасы "Shadowdance" ұсынғанда, Леди Грегори оны қабылдамады және пьеса авторына "Қарлы ханым «Жоқ» дейді» деп жазылған күйінде қайтарды. Джонстон пьесаның атын өзгертуге шешім қабылдады, ал «Қарлы ханым «Жоқ» дейді!» пьесасы 1928 жылы «Гейт» театрында қойылды.
In July 1925, The Travelling Man by Lady Gregory was broadcast by the nascent British Broadcasting Company's 2LO (London) station. She remained an active director of the theatre until ill health led to her retirement in 1928. During this time she wrote more than 19 plays, mainly for production at the Abbey. In addition to her plays, she wrote a two volume study of the folklore of her native area called Visions and Beliefs in the West of Ireland in 1920. She also played the lead role in three performances of Cathleen Ni Houlihan in 1919. During her time on the board of the Abbey, Coole Park remained her home; she spent her time in Dublin staying in a number of hotels. For example, at the time of the 1911 national census, she was staying in a hotel at 16 South Frederick Street. In these she dined frugally, often on food she had brought with her from home. She frequently used her hotel rooms to interview would be Abbey dramatists and to entertain the company after opening nights of new plays. She spent many of her days working on her translations in the National Library of Ireland. She gained a reputation as being a somewhat conservative figure. For example, when Denis Johnston submitted to the Abbey his first play, Shadowdance, it was rejected by Lady Gregory and returned to the author with "The Old Lady says No" written on the title page. Johnston decided to rename the play, and The Old Lady Says 'No!' was eventually staged by the Gate Theatre in 1928.
Зейнеткерлік және өлім
Аббатство кеңесінен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Леди Грегори Галвейге қайтып келді, бірақ Дублинге үнемі барып тұра берді. 1927 жылы Куль паркіндегі үй мен жер Ирландия Орман шаруашылығы комиссиясына сатылды, бірақ Леди Грегори өмір бойына пайдалану құқығын сақтап қалды. Оның Галвейдегі үйі Ирландия әдеби жаңаруымен байланысты жазушылардың жиналатын орыны болды және зейнеткерлікке шыққаннан кейін де солай болды. Үйдің ауласындағы ағаштардың бірінде Синг, Æ, Йейтс және оның суретші ағасы Джек, Джордж Мур, Шон О’Кейси, Джордж Бернард Шоу, Кэтрин Тинан және Вайолет Мартинның қашап салынған әріптерін әлі де көруге болады. Йейтс үй мен оның аумағы туралы бес өлең жазды: «Кульдегі жабайы аққулар», «Мен Кульдегі жеті орманның арасымен серуендедім», «Жеті орман ішінде», «Куль паркі, 1929» және «Куль паркі мен Бэллили, 1931». 1932 жылы Шоу бір кезде «қазіргі заманғы ең ұлы ирланд әйелі» деп сипаттаған Леди Грегори 80 жасында үйінде емшек безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды және ол Голвейдегі Богермор зиратына жерленді. Оның қайтысынан үш ай өткен соң Куль паркінің барлық мүлігі аукционға сатылды, ал үй 1941 жылы бұзылды.
When she retired from the Abbey board, Lady Gregory returned to live in Galway, although she continued to visit Dublin regularly. The house and demesne at Coole Park had been sold to the Irish Forestry Commission in 1927, with Lady Gregory retaining life tenancy. Her Galway home had long been a focal point for the writers associated with the Irish Literary Revival, and this continued after her retirement. On a tree in what were the grounds of the house, one can still see the carved initials of Synge, Æ, Yeats and his artist brother Jack, George Moore, Seán O'Casey, George Bernard Shaw, Katharine Tynan and Violet Martin. Yeats wrote five poems about, or set in, the house and grounds: "The Wild Swans at Coole", "I walked among the seven woods of Coole", "In the Seven Woods", "Coole Park, 1929" and "Coole Park and Ballylee, 1931". In 1932, Lady Gregory, whom Shaw once described as "the greatest living Irishwoman", died at home aged 80 from breast cancer, and is buried in Bohermore Cemetery, Galway. The entire contents of Coole Park were auctioned three months after her death, and the house was demolished in 1941.
Мұра
Оның пьесалары қайтыс болғаннан кейін танымалдылығын жоғалтты және қазір сирек қойылады. Оның ересек өмірінің көп бөлігінде жазған күнделіктері мен жазбаларының көп бөлігі жарияланды, бұл 20-ғасырдың алғашқы үш онжылдығындағы ирланд әдеби тарихы туралы құнды мәліметтер көзі болып табылады. Оның «Мюртхемннің Кухулейні» әлі күнге дейін Дейдре, Кухулейн және «Тайн Бо Куаилнге» сияқты Ольстер аңыздарының жақсы қайтажазылуы саналады. Томас Кинселла: «Мен Леди Грегоридің «Мюртхемннің Кухулейні», тек парафраз болғанымен, Ольстер оқиғалары туралы ең жақсы түсінік береді» деген сенімде болды. Дегенмен, оның нұсқасы ертегідегі кейбір элементтерді қамтымайды, көбінесе викториялық қоғамның сезімталдығын қоздырмау үшін, сондай-ақ ирландтар үшін «құрметті» ұлттық миф құруға тырысу мақсатында жасалған, бірақ оның парафразы адал емес деп есептелмейді. Басқа сыншылар оның туындыларындағы цензураны көбірек кінәлайды, тек жыныстық қатынас және дене функцияларына сілтемелерді алып тастау ғана емес, сонымен қатар Кухулейннің «соғыс ызасы» (Риастрад) жоғалған; басқа салаларда ол Стендиш О’Грейди сияқты кейбір әріптестеріне қарағанда аз цензура жүргізді. 2019 жылы Нью-Йорк қалалық кітапханасы Грегори мен оның шығармаларына арналған «Бәрі менікі ғана: Леди Грегори және ирланд әдеби жаңаруы» атты ірі көрмені жариялады. Көрме 2020 жылдың наурыз айында ашылды, бірақ әлемдік пандемияға байланысты жабылды; онлайн нұсқасы қолжетімді болып қала береді. Көрмемен бірге Нью-Йорктегі Ирланд репертуарлық театры мен Галвейдегі Друид театры Грегоридің кейбір пьесаларын қайта қойды. 2020 жылдың қараша айында Дублин Тринити колледжі кітапханасының 40 бюсті тек ер адамдарды бейнелейтіні хабарланды және төрт қосымша әйел бюстінің жасалуы жоспарланды, соның бірі Леди Грегориге арналды. 2023 жылы Грегори екі бөлімді RTÉ деректі фильмінің тақырыбы болды, онда Мириам Марголиес пен сенатор Линн Руан түсті, сондай-ақ Рой Фостер, Джеймс Петика, Джудит Хилл, Мелисса Сихра және басқа Грегори зерттеушілерінен пікірлер алынды.
Her plays fell out of favour after her death, and are now rarely performed. Many of the diaries and journals she kept for most of her adult life have been published, providing a rich source of information on Irish literary history during the first three decades of the 20th century. Her Cuchulain of Muirthemne is still considered a good retelling of the Ulster Cycle tales such as Deidre, Cuchulainn, and the Táin Bó Cúailnge stories. Thomas Kinsella wrote "I emerged with the conviction that Lady Gregory's Cuchul ian of Muirthemne, though only a paraphrase, gave the best idea of the Ulster stories". However her version omitted some elements of the tale, usually assumed to avoid offending Victorian sensibilities, as well being an attempt as presenting a "respectable" nation myth for the Irish, though her paraphrase is not considered dishonest. Other critics find the bowdlerisations in her works more offensive, not only the removal of references to sex and bodily functions, but also the loss of Cuchulain's "battle frenzy" (Ríastrad); in other areas she censored less than some of her male contemporaries, such as Standish O'Grady. In 2019, the New York Public Library announced a major exhibition on Gregory and her work, "All This Mine Alone: Lady Gregory and the Irish Literary Revival," to be co curated by James Pethica and Colm Toíbín. The exhibition opened in March 2020 but closed do to the global pandemic; an online version remains available. In conjunction with the exhibition, The Irish Repertory Theatre of New York and the Druid Theatre of Galway offered a major revival of some of Gregory's plays. In November 2020 it was announced that Trinity College Dublin, whose library's forty busts previously represented men only was commissioning four additional busts of women and that one of them would be a bust of Lady Gregory. In 2023 Gregory was the subject of a a two part RTÉ documentary starring Miriam Margolyes and Senator Lynn Ruane, and featuring commentary from Roy Foster, James Pethica, Judith Hill, Melissa Sihra, and other Gregory scholars.