Кіріспе

Оканоган форты (оған Форт Оканоган деп те жазылады, бірақ тек резидент емес канадалықтар) 1811 жылы Оканоган мен Колумбия өзендерінің қосылуында тері саудасының аванпосты ретінде құрылды. Бастапқыда Джон Джейкоб Астордың Тынық мұхит терісі компаниясы үшін салынған, бұл қазіргі Оканоган округіне қарасты Вашингтон штатында орналасқан алғашқы американдық қоныс болды. PFC-нің негізгі бәсекелесі - Солтүстік-Батыс компаниясы 1813 жылы оның активтері мен лауазымдарын сатып алды. 1821 жылы Солтүстік-Батыс компаниясы Гудзон шығанағы компаниясына қосылды, ол Форт-Оканоганды өзінің Колумбия округінің бөлігі ретінде басқара бастады. Форт Хадсон шығанағы арқылы Лондонға баратын Йорк фабрикасы экспрессі сауда жолының маңызды аялдамасы болды. 1846 жылы Орегон келісім-шарты ратификацияланды, Орегон шекарасы туралы дауды және Тынық мұхитының солтүстік-батысын бірлесіп басып алуды аяқтады, бірақ ХБК-ге фортты пайдалануды жалғастыруға рұқсат етілді. Алайда, аймақтағы көлік бизнесі құлдырағандықтан, ХБК 1860 жылы маусымда қалмақтан бас тартты. Тері постінің негізгі мақсаты басқа HBC посттары арасындағы көлік болды, өйткені Ллойд Кит пен Уильям Браунның айтуынша, 1821 жылдан кейін "ол жерде едәуір тері алынбады". Форт орналасқан жерді 1967 жылы Уэллс бөгеті құрылысынан пайда болған Патерос көлінің су басқан жері басып кетті.

Pacific Fur Company компаниясы

Форт Оканоганды ПФК Спокан Хаус сияқты Солтүстік-Батыс компаниясының ішкі станцияларымен бәсекелесу үшін жоспарлаған. PFC қызметкерлері 1811 жылы Дэвид Томпсон бастаған NWC партиясымен бірге Колумбия өзенінен жоғары қарай Celilo Falls-тағы су тасқынына дейін өркендеді. PFC Колумбияға қарай жалғасқанда, Форт Оканоганның соңғы орналасқан жеріне жақын тұрғындары арасында ТМК сауда тауарлары табылды. 31 қазанда Оканаганның көршілес басшыларымен кеңес басталды. Оканаганның беделді адамдары ПФК қызметкерлерімен достық қарым-қатынас орнатуға, бобёр тұзақтарына қатысуға, станция үшін қауіпсіздікті қамтамасыз етуге және оның жұмысшыларының әрқашан тамақтануын қамтамасыз етуге келісті. Форт салынып біткеннен кейін жұмыс тобы екіге бөлінді. Бір топ Асторияға, екіншісі Оканаган өзенінің бойымен солтүстікке қарай сапар шегеді. Росс қамауда қалған, ол Монтерейде, Альта-Калифорнияда сатып алған итпен бірге болды. Түнде жалғыздықты сезінген Росс үшін бірнеше жүздеген "достық" тума жерлестердің жақын жерде күзет қызметін атқарып жатқандарына қарамастан, үнемі уайымдаған.

Солтүстік-Батыс компаниясы

Pacific Fur Company терілік постыларының NWC-ге сіңірілуімен Александр Росс Форт-Оканоганның менеджері болып қызмет етуді жалғастырды. Росс Кокс 1816 жылы Форт-Оканоганның офицері болып тағайындалды және 30 сәуірде станцияға жетті. Қалдықты қайта құру үшін жаз бойы ағаш пен ағаш қорлары пайдаланылды. Сауда ордасын 15 метр биіктіктегі қоршаумен қоршап, әрқайсысында 4 фунттық мыс пулясы бар екі бекініс орнатылған. Форт қызметкерлеріне арналған жаңа тұрғын үйден басқа, "жүндер мен тауарлар үшін кең дүкен, оған жергілікті тұрғындармен сауда жасау үшін дүкен қосылды". Жергілікті тұрғындардан сатып алынған лосось пен бұғыдан басқа, станция қызметкерлері сарсапарилла мен құйрықты жыландар жеді. Форт қызметкерлері әлеуттер жасаған, әдетте теңіз арыстанының ішегінен жасалған камлейка кие бастады. Егіншілікке тырысу сәтті болмады, өйткені тышқандар мен аяз егіннің көп бөлігін жойды. Қыста Санпойл тобы Оканоган фортындағы бірнеше ат компаниясын басып алды. Кокс француз канадалықтары мен гавайлықтардың шағын тобымен бірге жергілікті басшы Қызыл Түлкі бастаған бірнеше оканагтармен бірге жылқыларды табуға жолға шықты. Жақында қар жауғанына қарамастан, Қызыл Түлкі топты аттарды ұстап тұрған Санпоил ауылына жетелейтін болды. Ауыл басшылары компанияның аттарын алып кеткенін мойындап, өздерінің аштықтан қалулары үшін ғана солай еткендерін айтады. Санпойлдардың өз жылқылары болды, олар қасқырлардың шабуылынан азайып барады, бұл мәселе Форт Оканоганмен де кездесті. Кокс компанияның жылқыларын қан төгілмей қайтарып алды, бұл Спанкойн үйінен кететін маусымдық тері бригадаларына Санпоилдің ықтимал шабуылдарын ескере отырып.

Гадсон шығанағы компаниясы

1821 жылы Солтүстік-Батыс компаниясы мен оның кең станциялары Гудзон шығанағы компаниясына қосылды. HBC қызметкерлері Форт Джорджқа құрлық арқылы барған кезде, олар Форт Оканоганнан өтті. Бұрынғы төрт NWC қызметкері сақталды, біреуі Гавай, үш француз канадасы. Қызметкерлердің саны қатты өсті, сондықтан 1826 жылы 40 - тан астам жергілікті және ақсүйектер жұмыс істеді. Азық-түлікпен қамтамасыз ету әлі де импорттық ауыл шаруашылығының орнына жыл сайын 19 000-нан астам тұтынылатын 19 000-нан астам тұтынылатын лосось сияқты жергілікті жергілікті азық-түлік өндірісіне негізделген. 1826 жылы бірнеше литр вапато және мыңнан астам литр әр түрлі жидектер тұтынылды. HBC губернаторы сэр Джордж Симпсон 1841 жылы Колумбия округіне жасаған сапарында Форт Оканаган туралы былай деп түсіндірді: бұл Томпсон өзенінің [Форт Томпсон / Форт Шусвап] құрылуынан шыққан форпост, ол сауда үшін емес, бұл пост пен Жаңа Каледонияның көлік бизнесін жеңілдету мақсатында сақталған, өйткені айналадағы елде терісі бар жануарлар аз немесе мүлдем жоқ. Оның соңғы екі онжылдығында станцияда тек бір ғана қызметкер тұратын, әдетте олар отбасымен бірге тұратын. 1848 жылдан бастап Оканоган жолын тері аулау бригадалары енді қолданбайды, енді олардың заттарын Форт Оканоган орнына Форт Хоуптан алады. Компания 1853 жылы бұл постты тастауды қарастыра бастады, оны одан әрі ұстап тұрудың қаржылық тиімділігін таба алмады. АҚШ-тағы меншігін сату жөніндегі келіссөздер әлі де Америка үкіметімен жалғасып жатыр, HBC Форт Оканоган жерінің негізін жоғалтуға дайын емес. Жоахин Ла Флюердің ұлы Франсуа Душукетте 1853 жылы осы жерде жұмыс істеуге тағайындалды. Ол 1860 жылы ХБК-нің қалған заттары мен мүлкін алып тастау туралы бұйрық берілгенге дейін сол жерде тұрып қалды. Дучокет 18 немесе 19 маусымда жүк пойызымен жолға шықты, бұл постты "барлық практикалық мақсаттар үшін тастап кетті" және кейіннен Британдық Колумбиядағы Керемеос қаласының сыртында сауда заставасын құрды. Роберт Стивенсон, әскердің шығарылуын көрген куәгер:Біздің сапар кезінде елдің сол бөлігіндегі барлық үндістер фортқа жиналып, Британдық Колумбиядағы Керемеос қаласына поштаны көшіру үшін дайындық бойынша тауарларды жинауға көмектесті. Тауарлар шикі теріден жасалған "парфлюш" - ге қапталып, 150 жылқыға арналған жүк дайындалды. Келесі күні пошта жабылмақ еді, ал сол күні ешқандай тауар сатылмақ емес еді. Америка мен Қытай алтын кеншілері сол аймақтағы ескірген тері өсіру орнын ағашпен қаптады, содан кейін ол құнарсыз қалды. 1880 жылы Оканоган бекінісінің ғимараттары қалмады.

Форт Оканоган мемлекеттік паркі

2011 жылға дейін Форт-Оканоган мемлекеттік паркі форт жеріне және Колумбия өзеніне қарап тұрды. Парк күніне арналған және Форт-Оканоганның интерпретациялық орталығы (FOIC), форт, аймақ пионерлері және тері аулау индустриясы туралы экспонаттармен музей болды. Бюджеттік шектеулер салдарынан 2011 жылы парк мемлекеттік меншіктен Колвилл резервациясының Конфедерациялық тайпаларына берілді. FOIC Колвилл тайпаларының тарих / археология бағдарламасының бөлігі болып табылады. Орталық мамыр айының аяғынан қыркүйек айының ортасына дейін жұмыс істейді. Бұл саябақ Брюстердің солтүстігінде, Вашингтон штатында орналасқан. Ол қыста жабық.