Кіріспе
Американдық суретші Раймонд Петтибон (шын аты Раймонд Гинн, 16 маусым 1957 жылы туған) – Нью-Йорк қаласында тұратын және жұмыс істейтін американдық суретші. Петтибон 1980-ші жылдардың басында Оңтүстік Калифорния панк-рок ортасында танымал болды, ол негізінен ағасы Грег Гинннің меншігінде және басқаруындағы SST Records тобы үшін плакаттар мен альбомдардың мұқабаларын жасады. Кейіннен ол американдық иконографияны, әдебиеттен, өнер тарихынан, философиядан және діннен бастап саясат, спорт және сексуалдық мәселелерге дейін алуан түрлі салалардан пайдаланғаны үшін көркем өнер әлемінде кеңінен танылды. The New York Times газетінде Голланд Коттер атап өткендей:
Raymond Pettibon (born Raymond Ginn, June 16, 1957) is an American artist who lives and works in New York City. Pettibon came to prominence in the early 1980s in the southern California punk rock scene, creating posters and album art mainly for groups on SST Records, owned and operated by his older brother, Greg Ginn. He has subsequently become widely recognized in the fine art world for using American iconography variously pulled from literature, art history, philosophy, and religion to politics, sport, and sexuality. As Holland Cotter noted in The New York Times:
Ерте өмір
Р.К. Гинннің бес баласының төртіншісі, ағылшын тілінің мұғалімі және бірнеше тыңшы романдарының авторы; анасы үй шаруасындағы әйел болған. Петибон Калифорния штатының Гермоса Бич қаласында өсті. Ол христиан ғылымының қағидаларымен тәрбиеленді. 1976 жылы оның ағасы, гитарист әрі ән жазушы Грег Гинн, әсерлі панк-рок тобы Black Flag-ті құрды. Алғашқыда Петибон бұл топта бас-гитарист болған, ол Panic деп аталған кезде. Топ Panic деген аттас тағы бір топтың бар екенін білген соң, Петибон Black Flag деген атты ұсынды және желде желбіреген қара тудың ерекше "төрт жолақты" логотипін жасады. Сонымен бірге, Петибон әкесінің оған қойған "petit bon" (жақсы кішкентай) деген лақап атынан жаңа тегін алды. Петибонның суреттері 1980 жылдардың басына дейін Black Flag тобының жарнама парақшаларында, альбомдардың обложкаларында және сыйлықтарында (футболкалар, стикерлер және скейтбордтар) пайда болды, соның арқасында ол Лос-Анджелес панк-рок ортасында кеңінен танылды. Петибон бейнеөнерші Аида Руиловаға үйленген, олардың бір ұлы бар. Ол спортты жақсы көретін жанкүйер.
Жұмыс
Петибон комикстік сипаттағы, алаңдатарлық, ирониялық немесе екіұшты мәтіндері бар суреттерімен танымал, оның тақырыптары кейде зорлық-зомбылыққа және авторитаризмге қарсы болады. 1970 жылдардың соңынан 1980 жылдардың ортасына дейін ол панк-рок тобы Black Flag және оның ағасы Грег Гинн құрған SST Records жазбалар компаниясымен тығыз байланыста болды. Сонымен қатар, Петибон 1990 жылы Sonic Youth тобының Goo альбомының обложкасын жасады; бас-гитарист Ким Гордон Петибонның өнерін ұзақ жылдар бойы бағалап, 1980 жылдары Artforum журналында оның туралы жазған. Оның суреттері жүздеген данамен шығады. Ол 1978 жылдан бастап оларды шектеулі санда фотокөшірме түрінде кітапшалармен жариялай бастады. Ол "Superflux Pubs" деп шығаратын осы кітапшалар "оның идеялары мен эстетикасының толық жиынтығы" деп есептеледі. Жаңа туындыларында суретші тағы да коллаж тәсілін пайдаланады. 2017 жылы Нью-Йорк қаласындағы Жаңа мұражайда Петибонның "Барлық жұмыстың қаламы" атты ретроспективалық көрмесі үш қабатты алып жатты.
Қоғамдық өнер жобалары
Нью-Йорк қаласының High Line үшін Петтибон 2013 жылы уақытша билборд жасады, онда 2010 жылғы «Аталымы жоқ (Қауіпсіз деді ол)» деген бейсбол суреті көрсетілді, суретте «Бруклин Доджерс» командасының ойыншысы Джеки Робинсон базаға сыға қалыпты.
Басқа жобалар
Қағаз беттеріндегі туындыларынан өзге, Петибон өзінің суреттерінен анимациялар, өзі жазған сценарийлерден ойындық фильмдер, ерекше суретші кітаптары, фанзин журналдары, гравюралар және ірі, тұрақты қабырға суреттерін жасады. Бұл қабырға суреттері көбінесе оның қағаздағы туындыларынан құралған композицияны қамтиды, дерлік коллажтан тұратын инсталляцияны құрайды. 1990 жылдардың басында, оның әріптесі Майк Келли Нью-Йорк пен Лондондық Blast First тәуелсіз лейблі үшін жазған әндер альбомында гитара тартып берді. 2007 жылы ол неміс дыбыс суретшісі Оливер Аугстпен бірлесіп, Берлиндегі Berliner Festspiele аясында өткен MaerzMusik фестивалінің бөлігі ретінде "The Whole World Is Watching" мюзиклын (Schorsch Kamerun, Keiji Haino және Marcel Daemgen қатысуымен) шығарды. Петибонның көркем туындылары Red Hot Chili Peppers тобының 2011 жылғы "Monarchy of Roses" әнінің музыкалық бейнеклипіне шабыт берді. Петибон әннің сөзінде де есімдерін табасыз. 2013 жылдың маусым айында YouTube платформасында "The Art of Punk" атты жаңа деректі фильмдер сериясы жарық көрді. Бірінші бөлімде Black Flag және Петибонның суреттері көрсетілген.
Топтық көрмелер
Петибон 1980 жылдары галереяларда топтық көрмелерде өнер туындыларын көрсетуді бастады. 1992 жылы Петибон Пол Шиммельдің кураторлығымен Лос-Анджелестегі қазіргі заманғы өнер мұражайында (MOCA) өткен «Хелтер Скельтер: Л. А. 1990 жылдардағы өнер» көрмесіне қатысуға шақырылды. 1993 жылы Петибон Нони Гревиллямен бірге Уитни биенналына шақырылды. 90-жылдардың ортасына қарай Петибон кең ауқымда көрмелер өткізді, оның ішінде Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында, Лос-Анджелестегі Қазіргі заманғы өнер мұражайында (MOCA), Цюрихтің Кунстхаусында және Нью-Йорктегі White Columns галереясындағы көрмелер болды. 90-жылдардың соңында Петибон халықаралық көрмелерге қатысты, соның ішінде Глазгодағы «Трамвай» (өнер орталығы), Шотландия, Хэммер мұражайы, Лос-Анджелес және 1997 жылғы Уитни биенналы. 2002 жылы Петибон Германияның Кассель қаласында өткен documenta XI көрмесіне қатысты, оны Оквуи Энвезор кураторлық етті. 2004 жылы Петибон Роберт Сторрдың кураторлығымен өткен Site Santa Fe бесінші халықаралық биенналь көрмесінде: «Диспаритеттер мен деформациялар: Біздің гротескіміз» көрмесіне қатысты. Осы көрме үшін ол өзінің суреттерін пайдаланып алғашқы анимациясын жасады. Сол жылы Петибон үшінші рет Уитни биенналына қатысып, суреттерінен жасаған инсталляциясы үшін беделді Bucksbaum сыйлығын алды. 2007 жылы Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайының Доминик Молон «Симпатия шайтанға: 1967 жылдан бергі өнер және рок-н-ролл» атты көрмесін ұйымдастырды, онда Black Flag концерттік жарнамалары мен альбом мұқабаларынан Петибонның түпнұсқа суреттері қойылды. 2008 жылы Петибон Лаури Фирстенберг ұйымдастырған Калифорния биенналына қатысты, онда оның бір туындысы Лос-Анджелестегі Сансет Стриптегі үлкен билборд ретінде көрсетілді. 2010 жылы Петибон Лоренцо Фузи ұйымдастырған Ливерпуль биенналына қатысты. 2011 жылы Риццоли Ральф Ругофф редакциялаған Петибонның туындыларына арналған толық монография жарық көрді, ол осы күнге дейін оның ең толық басылымы болып табылады. 2018 жылдан бері оның «No title (if you can)» жұмысы Мадридтегі (Испания) Colección SOLO мұражайының тұрақты коллекциясына қосылды. Сонымен қатар, уақытша көрмелерде оның «Соңғыда сынған» картинасы және суретшілер мен Ким Гордон қол қойған «Sonic Youth» альбом мұқабасы көрсетілуде.
Жеке көрмелері
Барри Блиндерман Петибонға өзінің алғашқы жеке көрмесін 1986 жылы Нью-Йорктегі «Семафор» галереясында ұйымдастырды. (Баксбаум сыйлығы екі жылда бір рет табыс етіледі және әрқашан сол жылы Уитни биенналесінде жұмыстары көрсетілген суретшіге беріледі.) Бұл құрметтің бір бөлігі ретінде Уитни мұражайы 2005 жылдың күзінде ашылған жеке көрме ұйымдастырып, жаңа туындыларын көрсетті және осы оқиғаға арналған суретшінің кітабын жариялады. Соңғы кезде Петибон 2010 жылы Вена университетінің Оскар Кокошка сыйлығымен марапатталды. 1980 жылы Австрия үкіметі суретшінің қайтысынан кейін құрған Кокошка сыйлығы екі жылда бір рет заманауи суретшіге табыс етіледі.
Өнер нарығы
Суретші Regen Projects (Лос-Анджелес) және David Zwirner (Нью-Йорк) галереяларымен өкілдік етеді. Ол Contemporary Fine Arts (Берлин) және Sadie Coles HQ (Лондон) галереяларында жиі көрмелер өткізеді. 2011 жылы Ben Stiller және David Zwirner-дің Artists For Haiti қайырымдылық аукционында Christie's аукционында Pettibon-ның «Атағы жоқ (бірақ құм)» туындысы 820 000 долларға сатылды.